- Musimy się pospieszyć! - zawołał pan Wonka. - Mamy całe mnóstwo czasu i tak niewiele do zrobienia!

Co ma status mężczyzny do jego uczuć?

Co ma status mężczyzny do jego uczuć?

- Jesteś moją córką. [...] Kochałabym cię, nawet gdybyś zgasiła słońce.

- Jesteś moją córką. [...] Kochałabym cię, nawet gdybyś zgasiła słońce.

Patrzcie, Monteki! Kapulecie! Jaka
Chłosta spotyka wasze nienawiści,
Niebo obrało miłość za narzędzie
Zabicia pociech waszego żywota...

Patrzcie, Monteki! Kapulecie! Jaka
Chłosta spotyka wasze nienawiści,
Niebo obrało miłość za narzędzie
Zabicia pociech waszego żywota...

(...) człowiekowi nie pozostaje na koniec nic innego, jak tylko z tego, co najgorsze, porządnie się zaśmiać.

(...) człowiekowi nie pozostaje na koniec nic innego, jak tylko z tego, co najgorsze, porządnie się zaśmiać.

Ale większość ludzi to lenie. Nigdy nie patrzą na wszystko. To, co robią nazywa się rzucaniem okiem, co oznacza, że oko odbija się od rzeczy tak jak w bilardzie jedna kula od drugiej. A informacje w ich głowach są proste.

Ale większość ludzi to lenie. Nigdy nie patrzą na wszystko. To, co robią nazywa się rzucaniem okiem, co oznacza, że oko odbija się od rzeczy tak jak w bilardzie jedna kula od drugiej. A informacje w ich głowach są proste.

Jeżeli idziesz utartą drogą, pozostaniesz przy tym, co znasz. Tak samo jest z szukaniem. Jeżeli wiesz, czego szukasz, nie znajdziesz tego, czego nie szukasz. I właśnie to się liczy!
Dlatego jest to dziwny proces, który wymaga wielkiej determinacji, bo narzuca rezygnację i brak jakichkolwiek pewników. Wygodnie jest polegać na tym co znane, prawda? (…) Jeżeli jednak wyjdziesz poza to, co znane, i będziesz szukał dróg, które jeszcze nie zostały całkiem przetarte, albo, jak ja mówię, wymyślisz je sam, możesz odkryć coś niezwykłego.

Jeżeli idziesz utartą drogą, pozostaniesz przy tym, co znasz. Tak samo jest z szukaniem. Jeżeli wiesz, czego szukasz, nie znajdziesz tego, czego nie szukasz. I właśnie to się liczy!
Dlatego jest to dziwny proces, który wymaga wielkiej determinacji, bo narzuca rezygnację i brak jakichkolwiek pewników. Wygodnie jest polegać na tym co znane, prawda? (…) Jeżeli jednak wyjdzi...

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.