Nocne pociągi są jak uskoki w czasoprzestrzeni, światy równoległe: życie, które nagle zostaje zawieszone, cisza, bezruch. Zdrętwiały ciała; drzemki, sny, pochrapywania i ten miarowy tętent kół na szynach, prędkość, która unosi ciała- istnienia, wraz z ich "przed" i ich "po"- ku skrywającemu się jeszcze pośród mroku "gdzie indziej".

Żyjemy po to by kochać; miłość to najważniejsza rzecz jaka po nas zostaje.

Żyjemy po to by kochać; miłość to najważniejsza rzecz jaka po nas zostaje.

Może nie musiałabym za nim tęsknić, chociaż stoi tuż obok.

Może nie musiałabym za nim tęsknić, chociaż stoi tuż obok.

Teraz, kiedy jestem przy tobie, myślę o wielu sprawach. Pierwszy raz miałem szansę zatrzymać się i zastanowić nad swoim życiem. Nadal jestem tym oszołomiony. Wciąż mam więcej pytań niż odpowiedzi. Ale tego jednego... jestem pewien. Czuję się szczęśliwy... gdy ty jesteś blisko. (...) Ciekawe, jak by to było... gdybym tylko mógł... pozostać tu na zawsze?

Teraz, kiedy jestem przy tobie, myślę o wielu sprawach. Pierwszy raz miałem szansę zatrzymać się i zastanowić nad swoim życiem. Nadal jestem tym oszołomiony. Wciąż mam więcej pytań niż odpowiedzi. Ale tego jednego... jestem pewien. Czuję się szczęśliwy... gdy ty jesteś blisko. (...) Ciekawe, jak by to było... gdybym tylko mógł... pozostać tu na zawsze?

Oglądanie telewizji to jak czytanie poradnika 1001 powodów, dla których nie lubię ludzi. Telewizja to sama kwintesencja tego wszystkiego, co w nas odrażające. Te cechy ludzi, którymi w rzeczywistości trudno się pogodzić, w telewizji są po prostu nie do zniesienia. Ludzi przedstawia się tam jak idiotów. W telewizji nawet ze mnie zrobiliby idiotę.
Wszystko, co ludzkie, jest mi obce.

Oglądanie telewizji to jak czytanie poradnika 1001 powodów, dla których nie lubię ludzi. Telewizja to sama kwintesencja tego wszystkiego, co w nas odrażające. Te cechy ludzi, którymi w rzeczywistości trudno się pogodzić, w telewizji są po prostu nie do zniesienia. Ludzi przedstawia się tam jak idiotów. W telewizji nawet ze mnie zrobiliby idiotę.
Wszystko, co ludzkie, jest...

Tyle, że wówczas nie znałem jeszcze dobrze ludzi. Nigdy już nie będę wierzył w to, co mówią, w to, co myślą. Bo to właśnie ludzi i tylko ludzi należy się bać, i to zawsze.

Tyle, że wówczas nie znałem jeszcze dobrze ludzi. Nigdy już nie będę wierzył w to, co mówią, w to, co myślą. Bo to właśnie ludzi i tylko ludzi należy się bać, i to zawsze.

Pieniędzmi, nawet dużymi, nie można zapłacić za życie, za złamaną psychikę ofiary, która po pięciu latach wojny mogła stać się psychiką kata, psychiką człowieka żądnego odwetu.

Pieniędzmi, nawet dużymi, nie można zapłacić za życie, za złamaną psychikę ofiary, która po pięciu latach wojny mogła stać się psychiką kata, psychiką człowieka żądnego odwetu.

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.