Mieszczanin szlachcicem

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale...

To maja ulubiona sztuka z dorobku Moliera. Niezmiennie bawią mnie udzielane przez ekspertów lekcje tańca, fechtunku, a najbardziej przepyszna nauka reguł wymowy i gramatyki. Pan Jourdain nie ustaje w swym wysiłkach przedsiębranych dla wstąpienia do stanu szlacheckiego. Jest równocześnie groteskowy i śmiertelnie poważny. Pamiętam dwie inscenizacje Teatru Telewizji (1969 i 1994),ale niezmienne za najlepszą uważam tę z kreacją Bogumiła Kobieli. Trafiona w punkt.
Sztuka poniekąd prorocza, bo na przestrzeni wieków niewiele się zmieniło. Czyżby klasyka francuska najlepiej przewidziała obecne czasy – podobnie mam z „Farsą Mistrza Pathelin” z słynną kwestią „powróćmy do naszych baranów”. Zdobycie zaszczytów, poklasku, wejście w świat wyższych sfer niekoniecznie wymaga pogłębionej wiedzy. Za staraniami niekoniecznie idą w parze umiejętności. Patrząc z boku pretendent do sławy to często wielki pozer. Jedyny minus – rozbudowana scena baletowa.

To maja ulubiona sztuka z dorobku Moliera. Niezmiennie bawią mnie udzielane przez ekspertów lekcje tańca, fechtunku, a najbardziej przepyszna nauka reguł wymowy i gramatyki. Pan Jourdain nie ustaje w swym wysiłkach przedsiębranych dla wstąpienia do stanu szlacheckiego. Jest równocześnie groteskowy i śmiertelnie poważny. Pamiętam dwie inscenizacje Teatru Telewizji (1969 i...

Powziąwszy informację iż "Mieszczanin szlachcicem" był komedią-baletem spółki Molier - Lully (Molier bardziej znany, Lully zaś był - nie bez powodu! - nadwornym kompozytorem i muzykiem Króla-Słońce (Ludwika XIV),uznałem że najlepiej będzie wspomóc lekturę muzyką i baletem. Całość można obejrzeć https://www.youtube.com/watch?v=tZ5Pl6Kso0U i przede wszystkim wysłuchać, wspaniała muzyka Lully'ego, świetni muzycy i śpiewacy, oczywiście także pozostali aktorzy :-)
Uczta dla ducha i ucha!

Powziąwszy informację iż "Mieszczanin szlachcicem" był komedią-baletem spółki Molier - Lully (Molier bardziej znany, Lully zaś był - nie bez powodu! - nadwornym kompozytorem i muzykiem Króla-Słońce (Ludwika XIV),uznałem że najlepiej będzie wspomóc lekturę muzyką i baletem. Całość można obejrzeć https://www.youtube.com/watch?v=tZ5Pl6Kso0U i przede wszystkim wysłuchać,...

Utwór na jedno popołudnie - trudności może nastręczać jedynie język - archaiczny i niezrozumiały, ale dobre tłumaczenie i obecność przypisów powinny załatwić sprawę w zupełności. Molier to twórca, który kocha piętnować ludzkie wady - tym razem bierze pod lupę zarozumialstwo oraz karierowiczostwo. Pan Jourdain krąży niczym satelita wokół Doranta, licząc na gładkie wejście w wyższe sfery - z syna kupca stać się tytułowym szlachcicem. Nie dostrzega jednak, że pomału traci rodzinę - swoją żonę i córkę.

Utwór na jedno popołudnie - trudności może nastręczać jedynie język - archaiczny i niezrozumiały, ale dobre tłumaczenie i obecność przypisów powinny załatwić sprawę w zupełności. Molier to twórca, który kocha piętnować ludzkie wady - tym razem bierze pod lupę zarozumialstwo oraz karierowiczostwo. Pan Jourdain krąży niczym satelita wokół Doranta, licząc na gładkie wejście w...

Czego człowiek nie zrobi, by się wybić do wyższej klasy społecznej. Na dodatek to zwykły głupek. Bogaty głupek. Wszyscy mu mówią, że oszalał, wkręcają go, oficjalnie z niego kpią, a on coraz bardziej idzie w zaparte. W końcu otoczenie tego idioty postanawia wykorzystać jego naiwność i manię w zbożnym celu.

Jak nie można po dobroci, prośbą i logicznymi argumentami, to trzeba inaczej.

Jak zwykle u Moliera dużo śmiechu.

Czego człowiek nie zrobi, by się wybić do wyższej klasy społecznej. Na dodatek to zwykły głupek. Bogaty głupek. Wszyscy mu mówią, że oszalał, wkręcają go, oficjalnie z niego kpią, a on coraz bardziej idzie w zaparte. W końcu otoczenie tego idioty postanawia wykorzystać jego naiwność i manię w zbożnym celu.

Jak nie można po dobroci, prośbą i logicznymi argumentami, to...

8/10
"Mieszczanin szlachcicem" to jedna z ostatnich wielkich komedii Molière'a, który tym razem wziął na warsztat snobstwo zamożnego mieszczaństwa, z którego sam się wywodził. Jak zwykle do lektury dramatu wprowadził wybitny wstęp Tadeusza Boya-Żeleńskiego, będący jak zwykle równie wielką gratką co samo dzieło literackie.

Boy-Żeleński zwłaszcza w przypisach podkreśla przede wszystkim luźny i niezgrabny charakter sztuki, będącej w istocie jedynie dodatkiem do baletu skomponowanego przez Lully'ego, nadwornego kompozytora Ludwika XIV. I rzeczywiście, "Mieszczanin szlachcicem" ma bardzo niedbałą konstrukcję ze sztucznym podziałem pięcioaktowym, okropnie prostą (żeby nie powiedzieć prostacką) intrygę ze scenami bardzo typowymi dla ówczesnego teatru (maskarada, nieprawdopodobna ślepota pana Jourdain, kłótnia kochanków) oraz posiada niesubtelną satyrę, a sam humor jest przeważnie najzwyczajniej rubaszny.

Mimo tych oczywistych wad, które Żeleński wytyka na każdym kroku, jest to zaskakująco niezmiernie zabawna komedia, z ogromną ilością (jak na tak małe dzieło nieśmiertelnych scen i kwestii zapadających w pamięć. Humor, mimo różnicy wieków i porządku społecznego (już dawno w naszej kulturze zaniknął jasny podział stanowy, w którym osadzony jest "Mieszczanin szlachcicem"),wciąż bawi, zachowuje świeżość i pozostaje wciąż ze wszech miar niezwykle uniwersalna. Ubawiłem się naprawdę szczerze i choć uważam "Mizantropa" za najwybitniejsze dzieło Molière'a, to nawet ono nie może się równać z "Mieszczaninem" na płaszczyźnie humoru.

8/10
"Mieszczanin szlachcicem" to jedna z ostatnich wielkich komedii Molière'a, który tym razem wziął na warsztat snobstwo zamożnego mieszczaństwa, z którego sam się wywodził. Jak zwykle do lektury dramatu wprowadził wybitny wstęp Tadeusza Boya-Żeleńskiego, będący jak zwykle równie wielką gratką co samo dzieło literackie.

Boy-Żeleński zwłaszcza w przypisach podkreśla...

Czytając komedię Moliera „ Mieszczanin szlachcicem ” nie sposób zachować powagę,komedia bowiem jest przednia,chociaż nie mogę zaliczyć jej do zbyt wysublimowanych,to mimo swej lekkości stanowi wspaniały kąsek na pochmurne jesienne wieczory,sprawiając,że chce się więcej tego rodzaju utworów a najlepiej napisanych przez Moliera,tak też i uczyniłem powiększając swą biblioteczkę kolejnymi dwoma pozycjami,które zamierzam przeczytać i napisać o swoich wrażeniach.Wracając do „ Mieszczanina ” - najciekawszym elementem tego niezbyt obszernego dzieła jest jego ponadczasowość i trafność spostrzeżeń autora,wystarczy się tylko odrobinkę wysilić i rozejrzeć wokół a dostrzeżemy całe hordy ludzi idących w ślady głównego bohatera pana Jourdaina,ludzi próbujących odgrywać role napisane nie dla nich ,lecz dla kogoś zupełnie innego,nie mogących a zwłaszcza nie chcących się pogodzić z faktem,że los napisał dla nich inny scenariusz ,wcale nie gorszy,a może nawet lepszy,ale w ich mniemaniu ich rola nie jest tak eksponowana,tak prestiżowa ,nie taka o jakiej przez całe życie marzyli,są to ludzie najbardziej nieszczęśliwi,nie potrafiący z pogodą ducha przyjąć danych im od losu darów i cieszyć się nimi,nawet jeśli te dary nie są z najwyższej półki, to mimo to nauczmy się cieszyć tym co mamy i godzić się z tym do czego nas przeznaczyły wyroki opatrzności.Polecam

Czytając komedię Moliera „ Mieszczanin szlachcicem ” nie sposób zachować powagę,komedia bowiem jest przednia,chociaż nie mogę zaliczyć jej do zbyt wysublimowanych,to mimo swej lekkości stanowi wspaniały kąsek na pochmurne jesienne wieczory,sprawiając,że chce się więcej tego rodzaju utworów a najlepiej napisanych przez Moliera,tak też i uczyniłem powiększając swą...

Niezmiernie mi się ta sztuka podobała! Zawarty tutaj humor bardzo mi odpowiadał, a dzięki prozatorskiej formie komedię czyta się zdecydowanie lepiej, niż gdyby całość była napisana wierszem. Fakt, tekst przeplatany jest rymowanymi piosenkami i te wszystkie baletowo-muzyczne przerywniki akurat mniej przypadły mi do gustu, ale rozumiem konwencję. Do tego doskonała robota Tadeusza Boya-Żeleńskiego, który nie tylko przetłumaczył tekst, ale także napisał bogaty wstęp, w którym zarysował genezę "Mieszczanina..." oraz okrasił tekst licznymi przypisami, ułatwiającymi zrozumienie utworu. Cudeńko, do którego będę chętnie wracać (prawdopodobnie odpuszczając sobie rozbijające fabułę fragmenty i po prostu ciesząc się głównym tekstem). Ta historia narobiła mi ochoty na zapoznanie się z pozostałym dorobkiem Moliera.

Niezmiernie mi się ta sztuka podobała! Zawarty tutaj humor bardzo mi odpowiadał, a dzięki prozatorskiej formie komedię czyta się zdecydowanie lepiej, niż gdyby całość była napisana wierszem. Fakt, tekst przeplatany jest rymowanymi piosenkami i te wszystkie baletowo-muzyczne przerywniki akurat mniej przypadły mi do gustu, ale rozumiem konwencję. Do tego doskonała robota...

Jourdain pragnie dostać się do wyższego stanu społecznego; a życie ponad stan grozi zubożeniem.

Jourdain pragnie dostać się do wyższego stanu społecznego; a życie ponad stan grozi zubożeniem.

Zawsze będzie mi się to kojarzyć z Kaziem Rudzkim uczącym wymowy Kobielę :)

Zawsze będzie mi się to kojarzyć z Kaziem Rudzkim uczącym wymowy Kobielę :)