... zawsze miał gdzieś zasady - z wyjątkiem tych, które sam ustanawiał.

Człowiek zawsze myśli, że niektóre związki są tak silne, że mogą oprzeć się wszystkiemu, ale to nieprawda. Brak zaufania, znużenie, złe wybory, miraże flirtów, uwodzicielskie głosy kretynów, długie nogi idiotek, niesprawiedliwość losu - wszystko to zabija miłość. W tej nierównej walce szanse na zwycięstwo są słabe i są bardziej wyjątkiem niż regułą.

Człowiek zawsze myśli, że niektóre związki są tak silne, że mogą oprzeć się wszystkiemu, ale to nieprawda. Brak zaufania, znużenie, złe wybory, miraże flirtów, uwodzicielskie głosy kretynów, długie nogi idiotek, niesprawiedliwość losu - wszystko to zabija miłość. W tej nierównej walce szanse na zwycięstwo są słabe i są bardziej wyjątkiem niż regułą.

Być może patrząc na cierpienie kogoś, kogo się kocha, człowiek uczy się więcej, niż gdyby sam cierpiał.

Być może patrząc na cierpienie kogoś, kogo się kocha, człowiek uczy się więcej, niż gdyby sam cierpiał.

Jak ja cię kocham? Pozwól, sposoby wyliczę.
Do głębi i, hen, w przestrzeń i w taką wyżynę,
Dokąd tylko dosięga duch mój, gdy rozwinę
Czucie za widnokręgi Piękna tajemnicze.

Jak ja cię kocham? Pozwól, sposoby wyliczę.
Do głębi i, hen, w przestrzeń i w taką wyżynę,
Dokąd tylko dosięga duch mój, gdy rozwinę
Czucie za widnokręgi Piękna tajemnicze.

Nie, nie spędzam czasu na opłakiwaniu siebie dwudziestosiedmioletniej, nie tęsknię za konkretną wersją mojej twarzy, piersi, nóg czy zębów. Czuję za to naturalny, ludzki smutek. I robię te wszystkie rzeczy - ćwiczę, jem rozsądnie, ubieram się optymistycznie - w nadziei na spowolnienie nieuniknionego procesu. Ale są granice tej nadziei: takie jak menopauza, takie jak koniec mojej płodności. I dziękuję za nie Bogu, bo nadzieja bez ograniczeń jest kolejnym określeniem na ułudę. I generalnie wydaje mi się, że wolę już się smucić niż łudzić. (Zadie Smith).

Nie, nie spędzam czasu na opłakiwaniu siebie dwudziestosiedmioletniej, nie tęsknię za konkretną wersją mojej twarzy, piersi, nóg czy zębów. Czuję za to naturalny, ludzki smutek. I robię te wszystkie rzeczy - ćwiczę, jem rozsądnie, ubieram się optymistycznie - w nadziei na spowolnienie nieuniknionego procesu. Ale są granice tej nadziei: takie jak menopauza, takie jak koniec moje...

W tej części świata mamy po prostu zbyt wiele ruin, zbyt wiele szkieletów pod nogami. Na szczęście nie potrafię się od tego uwolnić. Trudno jest mi wyobrazić sobie człowieka sterylnego - czystego, niczym niezapisana kartka, bez żadnej krwawej plamy, bez żadnego ściskania w gardle.

W tej części świata mamy po prostu zbyt wiele ruin, zbyt wiele szkieletów pod nogami. Na szczęście nie potrafię się od tego uwolnić. Trudno jest mi wyobrazić sobie człowieka sterylnego - czystego, niczym niezapisana kartka, bez żadnej krwawej plamy, bez żadnego ściskania w gardle.

Jest na świecie jeden zawód, jedno jedyne powołanie – być dobrym dla drugiego człowieka.

Jest na świecie jeden zawód, jedno jedyne powołanie – być dobrym dla drugiego człowieka.

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...

Prawdziwy kapitalista, przedsiębiorca wie, jak z dolara zrobić sto dolarów. Daj dolara urzędnikowi, a on wyda sto.

Prawdziwy kapitalista, przedsiębiorca wie, jak z dolara zrobić sto dolarów. Daj dolara urzędnikowi, a on wyda sto.

Bo pieniądze są jak szminka, przykrywają wszystko.

Bo pieniądze są jak szminka, przykrywają wszystko.