Wkrótce po tym, jak poeta Danił Charms umarł z głodu w rosyjskim więzieniu, pojechał do Wenecji, żeby zwiedzić zalany plac św. Marka.
Przy oknie wykwintnej kawiarni 'Florian' powstały niezliczone i nikomu nieznane słynne opowieści*.
Na przykład o starych kobietach, nieustannie rzucających się z okna i rozbijających o bruk. Albo o pływających starych kobietach, które zakochują się w papieżu i śpiewają mu rosyjską pieśń po włosku.
Kiedy papież o tym usłyszał, miał powiedzieć, że nie rozumie w obcych językach.
A przy tym Charms był bardziej wierzący od papieża.
Codziennie stawał w kolejce przed kościołem św. Marka, przeciskał się do Maryi Dziewicy i czytał jej swoje najnowsze teksty.

*wymawiaj: słynne opowieści.

Czy w ogóle można kogoś zmusić do miłości, nawet za pomocą magii?

Czy w ogóle można kogoś zmusić do miłości, nawet za pomocą magii?

To nie była miłość. Jak mogłabym się zakochać w kimś, kogo ledwie znam? A przecież...
Przecież można spędzić z kimś całe życie i wciąż pozostać dla niego obcą osobą, a z drugiej strony można spotkać na krótko kogoś, kto będzie umiał czytać z twojej duszy. Czy miłość można mierzyć upływem czasu? Czymkolwiek? Czy też jest to coś niewytłumaczalnego, co nie ma ni ładu, ni składu, żadnego naukowego uzasadnienia. Coś co się po prostu dzieje.

To nie była miłość. Jak mogłabym się zakochać w kimś, kogo ledwie znam? A przecież...
Przecież można spędzić z kimś całe życie i wciąż pozostać dla niego obcą osobą, a z drugiej strony można spotkać na krótko kogoś, kto będzie umiał czytać z twojej duszy. Czy miłość można mierzyć upływem czasu? Czymkolwiek? Czy też jest to coś niewytłumaczalnego, co nie ma ni ładu, ni skł...

Nieważne jak wiele razy piszesz lub marzysz, nie możesz zmusić nikogo do miłości.

Nieważne jak wiele razy piszesz lub marzysz, nie możesz zmusić nikogo do miłości.

(...) czasami wierzę w jedno, czasami w drugie... jak każdy człowiek.

(...) czasami wierzę w jedno, czasami w drugie... jak każdy człowiek.

To dziwny i smutny przywilej, widzieć ludzi dręczonych za to, że żyją w kraju, którego nie wolno im opuścić.

To dziwny i smutny przywilej, widzieć ludzi dręczonych za to, że żyją w kraju, którego nie wolno im opuścić.

Czasem miała wrażenie, że widziała już wszystko, każdą podłość i okrucieństwo, jakiego człowiek mógł dopuścić się wobec drugiego człowieka. I za każdym razem okazywało się, że można posunąć się jeszcze dalej.

Czasem miała wrażenie, że widziała już wszystko, każdą podłość i okrucieństwo, jakiego człowiek mógł dopuścić się wobec drugiego człowieka. I za każdym razem okazywało się, że można posunąć się jeszcze dalej.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Pieniądz naprawdę jest wielką potęgą, tylko trzeba go umieć użyć...

Pieniądz naprawdę jest wielką potęgą, tylko trzeba go umieć użyć...

Pieniądze świadczą, że jest człowiekiem, pomyślał. A jeśli się zostaje przez to zabitym, to nie jak zwierzę! Za pieniądze - jak człowiek...

Pieniądze świadczą, że jest człowiekiem, pomyślał. A jeśli się zostaje przez to zabitym, to nie jak zwierzę! Za pieniądze - jak człowiek...