Tylko ja mogę napisać swoją historię

Ta książka jest jak list pożegnalny. Miałam wrażenie, że autorka próbuje wytłumaczyć pewne sytuacje, wybory ze swojego życia, ale bynajmniej nie oczekuje zrozumienia, bo zawsze była i pozostała panią swojego życia oraz autorką swojej historii.

Ta książka jest jak list pożegnalny. Miałam wrażenie, że autorka próbuje wytłumaczyć pewne sytuacje, wybory ze swojego życia, ale bynajmniej nie oczekuje zrozumienia, bo zawsze była i pozostała panią swojego życia oraz autorką swojej historii.

"... kiedy będę umierać, tak bardzo chciałabym, żeby pozostało po mnie żywe dziecko. Przynajmniej z papieru."

" okrutna gra w wojnę, to największe polowanie, największe wyzwanie i największy zakład. Polowanie na człowieka, wyzwanie rzucone Śmierci, zakład o życie".

mało kto potrafi uwieźć mnie słowem i sprawić by świat wstrzymał oddech, jak ta mała włoszka...

"... kiedy będę umierać, tak bardzo chciałabym, żeby pozostało po mnie żywe dziecko. Przynajmniej z papieru."

" okrutna gra w wojnę, to największe polowanie, największe wyzwanie i największy zakład. Polowanie na człowieka, wyzwanie rzucone Śmierci, zakład o życie".

mało kto potrafi uwieźć mnie słowem i sprawić by świat wstrzymał oddech, jak ta mała...

Książka to skrót lub też podsumowanie twórczości, opinii, życia a także śmierci. Ponieważ jak sama autorka wypowiadała się kochała ona życie i nie znosiła śmierci. Dzięki skondensowaniu informacji mogłem spojrzeć zupełnie inaczej na niektóre wydarzenia.

Książka to skrót lub też podsumowanie twórczości, opinii, życia a także śmierci. Ponieważ jak sama autorka wypowiadała się kochała ona życie i nie znosiła śmierci. Dzięki skondensowaniu informacji mogłem spojrzeć zupełnie inaczej na niektóre wydarzenia.

Moje stanowcze nie dla wyciągania z szuflady pisarza rozmaitych zapisków: luźnych zdań, myśli, fragmentów większych całości, niewykorzystanych pomysłów oraz fragmentów publikowanych wcześniej tekstów i łączenia to w całość sugerującą historię pisarza przezeń spisaną. Nie podoba mi się takie „ulepienie” tych tekstów, razi mnie nieporządek, brak przemyślenia, niezamierzone zaprzeczenia bądź niespójne informacje. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że Fallaci nigdy nie wypuściłaby czegoś tak niedopracowanego do rąk czytelnika.

Moje stanowcze nie dla wyciągania z szuflady pisarza rozmaitych zapisków: luźnych zdań, myśli, fragmentów większych całości, niewykorzystanych pomysłów oraz fragmentów publikowanych wcześniej tekstów i łączenia to w całość sugerującą historię pisarza przezeń spisaną. Nie podoba mi się takie „ulepienie” tych tekstów, razi mnie nieporządek, brak przemyślenia, niezamierzone...

Historia niesamowitej kobiety. Warto bliżej poznać życiorys Oriany Fallaci. Język, pióro jak zwykle zwyczajne, lecz przemawiające do wyobraźni, nie można pozostać obojętnym.

Historia niesamowitej kobiety. Warto bliżej poznać życiorys Oriany Fallaci. Język, pióro jak zwykle zwyczajne, lecz przemawiające do wyobraźni, nie można pozostać obojętnym.

Megalomania i maniera autorki wylewa się z każdego wątku. Poczucie, że się wie wszystko najlepiej. Bycie gwiazdą dziennikarstwa. Krytykanctwo i złośliwość. Tyle znalazłam w tej książce.

Megalomania i maniera autorki wylewa się z każdego wątku. Poczucie, że się wie wszystko najlepiej. Bycie gwiazdą dziennikarstwa. Krytykanctwo i złośliwość. Tyle znalazłam w tej książce.

Twórczość Oriany Fallaci oceniłabym dużo wyżej.

Bardzo nie podoba mi się taki wybór tekstów i mam wrażenie, że nie podobałby się on także autorce. Fallaci zawsze dbała o zachowanie swojego wizerunku, natomiast w książce dostajemy niespójne informacje na przykład o płakaniu - na początku silne podkreślenie, że nigdy nie płakała, potem kilka razy pojawia się ta kwestia. Może to miało pokazać jej przemianę, tyle tylko że te fragmenty o płaczu były często z tekstów nigdy nieopublikowanych.

Kolejny, poważniejszy zarzut, to kwestia wplecenia "Listu do nienarodzonego dziecka", sugerująca, że jest to historia Fallaci. Wiem, że wcześniej pojawiają się jej teksty tłumaczące, że to dzieło jest fikcją, jednakże zostało wplecione w narrację.

Twórczość Oriany Fallaci oceniłabym dużo wyżej.

Bardzo nie podoba mi się taki wybór tekstów i mam wrażenie, że nie podobałby się on także autorce. Fallaci zawsze dbała o zachowanie swojego wizerunku, natomiast w książce dostajemy niespójne informacje na przykład o płakaniu - na początku silne podkreślenie, że nigdy nie płakała, potem kilka razy pojawia się ta kwestia....

Oriana Fallaci jest jedyna w swoim rodzaju. To zdanie często pada pod adresem znanych i cenionych, jednak o mało kim mogę to przyznać z tak pełnym przekonaniem. Naprawdę jest jedyna, ma niepowtarzalny, od razu rozpoznawalny, ale i niepodrabialny styl. Jej silna, waleczna osobowość prześwieca po prostu przez karty zapisane jej słowami. Czuć w tym prawdę, jej subiektywną prawdę, dogłębnie przepracowaną w głowie, zadziorną, bez ozdobników i fałszywych nut. Nie trafiłam jeszcze na innego autora/kę tekstów dziennikarskich czy publicystycznych, którego słowa robiłyby na mnie tak piorunujące wrażenie. Kiedy czytam jej książki, nie mogę się oderwać, jestem w pełni skupiona i ani się nie obejrzę, a jestem już po lekturze, choć Fallaci porusza tak trudne i istotne tematy, jak wojna, niesprawiedliwość społeczna, wolność, bunt. Jest niesamowicie wyrazista, porywająca, kompletnie bez znaczenia, czy się z nią zgadzam czy nie; nie mogę przejść obojętnie i przestać do niej wracać.

Oriana Fallaci jest jedyna w swoim rodzaju. To zdanie często pada pod adresem znanych i cenionych, jednak o mało kim mogę to przyznać z tak pełnym przekonaniem. Naprawdę jest jedyna, ma niepowtarzalny, od razu rozpoznawalny, ale i niepodrabialny styl. Jej silna, waleczna osobowość prześwieca po prostu przez karty zapisane jej słowami. Czuć w tym prawdę, jej subiektywną...

Fascynuje mnie Oriana. Ta pozycja to zbiór jej tekstów i fragmentów wywiadów. Jak zwykle błyskotliwa, przenikliwa, bezkompromisowa kobieta, dziennikarka, córka. Naprawdę polecam!

Fascynuje mnie Oriana. Ta pozycja to zbiór jej tekstów i fragmentów wywiadów. Jak zwykle błyskotliwa, przenikliwa, bezkompromisowa kobieta, dziennikarka, córka. Naprawdę polecam!

Zacząłem "przygodę" czytelniczą z Orianą Fallaci od tej pozycji. Dla mnie osobiście wspaniała pisarka potrafiąca przekazać ważne sprawy i zmusić czytelnika do chwilowych "zadum" nad tym co napisała. Nie jest ważne czy się z tymi zdaniami zgadzam czy też nie. Ważne jest to że zmusza mnie do rozmowy z samych sobą w myślach. Super.

Zacząłem "przygodę" czytelniczą z Orianą Fallaci od tej pozycji. Dla mnie osobiście wspaniała pisarka potrafiąca przekazać ważne sprawy i zmusić czytelnika do chwilowych "zadum" nad tym co napisała. Nie jest ważne czy się z tymi zdaniami zgadzam czy też nie. Ważne jest to że zmusza mnie do rozmowy z samych sobą w myślach. Super.