Enki Bilal

Od mojej lektury poprzedniego tomu minęło już parę lat. Sięgnąłem więc po niego pełen obaw, że będę czuł się zupełnie zagubiony. Czy rzeczywiście tak jest? Kameron Obb przetrzymywany jest w twierdzy niedaleko Barcelony. Udaje mu się skontaktować telepatycznie ze swoją córkę i planuje zorganizować ucieczkę. Jednakże również inne siły polują na Kamerona. Niestety wątek Obba to w dalszym ciągu głównie jedna wielka pogoń za artefaktem. Jest przechwytywany przez różne frakcje, a sam jest dosyć bierny. Doceniam, że pokazano różne plany przywódców ugrupowań. W tym tomie pojawia się pewne wyjaśnienie źródła „buga”. Niestety jest ono bardzo niedorzeczne i ciężko brać mi je na poważnie. Na dodatek zostaje w pewnym sensie anulowany wątek transformacji głównego bohatera, chociaż ostatnia strona sugeruje coś innego. Podobnie jak ostatnio również tutaj najciekawsze są dla mnie zmiany społeczne na skalę światową. Stare ideologie znowu stają się popularne, a na dodatek odtwarzane są dawne struktury władzy. Brak dostępu do globalnej sieci informacji powoduje cofnięcie się społeczeństwa w kwestii ustrojowej. Największym plusem komiksu są niesamowite ilustracje Enkiego Bilala. Zamglone kadry i stare zniszczone budowle budują niepokojący klimat. Czasami jednak postacie żeńskie były dla mnie zbyt podobne do siebie. Przeczytałem moją opinię sprzed lat dotyczącą drugiego tomu. Okazuje się, że seria dalej ma te same wady co ostatnio. Tom trzeci nie kończy jeszcze historii, ale zdaje mi się, że ostatecznie uznam, że jest to seria głównie dla największych fanów autora.