Legendy naszych czasów

Wszystkie trzy opowieści osadzone są w klimatach political-fiction, podlane do tego gęstym sosem fantastyki. We wszystkich ukazany został konflikt szeroko pojętej klasy pracującej z mrocznymi siłami współczesnego kapitalizmu - bogaczami, korporacjami, armią. Opowieści nie są ze sobą specjalnie powiązane, ale łączy je postać tajemniczego blondyna.
No właśnie - kim jest ta zagadkowa postać? Podpowiedzi przynosi prolog, ale niczego nie dostajemy na talerzu. Pojawia się zawsze tam, gdzie bezbronne z pozoru jednostki muszą
stawić czoła zorganizowanemu wyzyskowi, chciwości i żądzy pieniądza. On oczywiście staje po stronie tych pierwszych, pomagając im w nadprzyrodzony sposób.
Po lekturze miałem mieszane uczucia, zastanawiałem się, czy coś może mi umknęło, bo zwyczajnie te trzy opowieści niezbyt do mnie przemówiły. Jest w tym wszystkim jakiś klimat zadumy,
jakaś tęsknota za odchodzącymi czasami, ale do mnie jakoś to nie trafiło. Rozumiem lewicową krytykę kapitalizmu, ale takie pozostawienie czytelnika bez recepty nie wyszło temu cyklowi na dobre. Jeśli chodzi o kreskę to jest dobrze, chociaż ja wolę Bilala z późniejszych czasów. Można przeczytać, ale nie jest to lektura obowiązkowa.

Wszystkie trzy opowieści osadzone są w klimatach political-fiction, podlane do tego gęstym sosem fantastyki. We wszystkich ukazany został konflikt szeroko pojętej klasy pracującej z mrocznymi siłami współczesnego kapitalizmu - bogaczami, korporacjami, armią. Opowieści nie są ze sobą specjalnie powiązane, ale łączy je postać tajemniczego blondyna.
No właśnie - kim jest ta...

Tak jak i w gloryfikowanej "Trylogii Nikipola" tak też i tutaj Bilal pokazuje nam, że kapitalizm jest zły. Bogaci powinni natomiast swoje majątki bezwarunkowo przeznaczać na wsparcie biedniejszych kast społeczeństwa. Jednak mimo niezłych rysunków historie nie są zbyt porywające a dołożenie do nich elementów sci-fi wprowadza dodatkowe znaki zapytania do sensowności całej historii.
W opowiadaniach przewija się osoba bezimiennego mężczyzny, wspierającego lub też reprezentującego niższe kasty społeczeństwa. Poprzez swoje działania powoduje utarcie nosa bogaczom, wojsku lub politykom. Nie ma on niestety solidnie zbudowanych fundamentów, zatem jeśli zamiarem twórców było zbliżenie się czytelnika do tej postaci, to po prostu tak nie wyszło. Historia opowiedziana bezosobową narracją dystansuje od przedstawionych wydarzeń i postaci. Niektóre z nich są całkiem wyraziste, mają jakiś cel w życiu (walkę o lepsze jutro, ochronę rodziny, tradycji),jednak obcujemy z nimi za krótko, by się z nimi zżyć czy im współczuć.
Zawiodłem się na tym komiksie, a także na Bilalu, gdyż w większości jego komiksy mają wysokie oceny. Nie trafiają do mnie przedstawione historie, natomiast stawianie wysokich ocen za same rysunki (które też nie wszystkim mogą przypaść do gustu) jest bezsensowne.
Nie odradzam przeczytania komiksu, ale przy sięganiu po tę pozycję nie należy za wiele wymagać.

Tak jak i w gloryfikowanej "Trylogii Nikipola" tak też i tutaj Bilal pokazuje nam, że kapitalizm jest zły. Bogaci powinni natomiast swoje majątki bezwarunkowo przeznaczać na wsparcie biedniejszych kast społeczeństwa. Jednak mimo niezłych rysunków historie nie są zbyt porywające a dołożenie do nich elementów sci-fi wprowadza dodatkowe znaki zapytania do sensowności całej...

Trzy historie, które łączy postać tajemniczego blondyna. Teoretycznie prolog wyjaśnia nam jego obecność we wszystkich wydarzeniach, lecz moim zdaniem robi to wyjątkowo oszczędnie. Jeśli zaś o historie chodzi, to nie przekonują. Niby autorzy chcą nam coś przekazać, ale sami dokładnie nie wiedzą co. Jasne za to jest ich lewicowe nastawienie i to, że ich zdaniem system kapitalistyczny się nie sprawdził. Nie mają niestety, pomysłu na alternatywę. Ich utopijne miasto dobrobytu staje się luksusowym więzieniem dla swoich mieszkańców. A przenosiny francuskiego miasteczka Trehoet do Ziemi Ognistej nie rozwiążą wszystkich problemów mieszkańców. Natomiast rysunki najlepiej oceniło moje dziecko – „Czemu oni wszyscy są tacy szarzy i pomarszczeni?”. Podsumowując, poczytać można, lecz nic się nie stanie, gdy odpuścicie sobie tę lekturę.

Trzy historie, które łączy postać tajemniczego blondyna. Teoretycznie prolog wyjaśnia nam jego obecność we wszystkich wydarzeniach, lecz moim zdaniem robi to wyjątkowo oszczędnie. Jeśli zaś o historie chodzi, to nie przekonują. Niby autorzy chcą nam coś przekazać, ale sami dokładnie nie wiedzą co. Jasne za to jest ich lewicowe nastawienie i to, że ich zdaniem system...

Trzy komiksy, w których pojawia się ta sama postać. Początkowo jest to intrygujące, ostatnia część jest chyba najbardziej udana, jednak jako całość coś nie do końca zagrało. Była atmosfera jakiegoś odległego smutku, melancholii, ale brakowało większych emocji.

Trzy komiksy, w których pojawia się ta sama postać. Początkowo jest to intrygujące, ostatnia część jest chyba najbardziej udana, jednak jako całość coś nie do końca zagrało. Była atmosfera jakiegoś odległego smutku, melancholii, ale brakowało większych emocji.

Mniej znana trylogia Enkiego Bilala (ale już nie z jego scenariuszem) w jednym tomie. Trzy (a właściwie cztery jeżeli wliczy się króciutki prolog) opowieści nie są ze sobą specjalnie powiązane - w pierwszej z nich francuska wioska nagle zaczyna lewitować, w drugiej mieszkańcy nadmorskiego miasteczka muszą radzić sobie z bogaczami chcącymi przerobić najbliższy teren w komercyjną atrakcję turystyczną, a trzecia to realizacja planu bogatej dziedziczki wobec pewnego miasteczka. Wszystko te historie łączy jeden element - tajemniczy jasnowłosy mężczyzna posiadający zdaje się nadnaturalne zdolności. W prologu usiłuje się zgłębić jego tajemnicę, ale właściwie pojawia się tu więcej pytań niż odpowiedzi. Ciekawostką może być tu krótki występ autorów komiksu, którzy krótko wyjaśniają kim ma być ten jegomość. Jeżeli chodzi o same historie, to obracają się one wokół prostych ludzi pracy ciemiężonych przez złych kapitalistów. W każdej z tych opowieści wspomniany mężczyzna pomaga zwykłym ludziom często przy pomocy sił nadprzyrodzonych. Postacie, szczególnie te negatywne są przedstawione w bardzo przejaskrawionych barwach, a same historie zazwyczaj kończą się dobrze. Wyjątkiem jest tu jednak zakończenie "Miasta, którego nie było" - jest ono bardzo gorzkie i pokazuje, że nawet zwycięstwo "tych dobrych" nie musi oznaczać koniecznie, że wszyscy będą szczęśliwi. Niestety poza wspomnianą końcówką sama historia jest dosyć nużąca, bo nie dzieje się nic specjalnie interesującego. Więcej akcji jest w dwóch poprzednich historiach, ale te niestety strasznie drażniły mnie swoim czarno-białym przedstawieniem sytuacji, ale podobało mi się wprowadzenie w drugiej historyjce starca - naprawdę ciekawa postać, bardziej mnie zainteresował niż Białowłosy. Rysunkowo to niestety nie jest jeszcze ten Bilal znany z "Trylogii Nikopola" czy "Tetralogii potwora" i chociaż jest poprawnie, to ja zauważyłem skopiowanie wyglądu niektórych postaci z innych komiksów tego autora. Oczywiście, są też graficzne perełki - jak chociażby spektakularna akcja starca w drugiej historii. Ogólnie komiks mnie nie zachwycił - zarówno fabularnie jak i rysunkowo. Można przeczytać jeżeli ktoś jest ciekawy jak kiedyś rysował Bilal.

Mniej znana trylogia Enkiego Bilala (ale już nie z jego scenariuszem) w jednym tomie. Trzy (a właściwie cztery jeżeli wliczy się króciutki prolog) opowieści nie są ze sobą specjalnie powiązane - w pierwszej z nich francuska wioska nagle zaczyna lewitować, w drugiej mieszkańcy nadmorskiego miasteczka muszą radzić sobie z bogaczami chcącymi przerobić najbliższy teren w...