Profil użytkownika: Mateusz

Jakiś czas temu z głupia frant wpisałem "Himilsbach" na vinted. Pośród rozlicznych wydań opowiadań warszawskiego kamieniarza z Mińska Mazowieckiego wyświetliła się również ta pozycja. Z tyłu okładki czytamy bowiem "himilsbachowska perspektywa środowiska grabarzy". Porównanie jak najbardziej uzasadnione. ZSRR, koniec lat 70. Historia niebieskich ptaków, którzy znaleźli azyl i pieniądze jako pracownicy cmentarza. O Limonowie napisałem kiedyś, że to "Bukowski, ale lepszy, bo rosyjski" i to samo, przynajmniej na podstawie tej cieniutkiej książeczki, można powiedzieć o Kaledinie w stosunku do Himilsbacha, co z bólem serca przyznaję. Jest wspólny mianownik: wóda lejąca się wodospadem, kombinowanie i kanty. Przeszłość w cieniu wojny, a później poprawczaka. Lumpenproletariat pełną gębą. Szkoda Wróbla...

Jakiś czas temu z głupia frant wpisałem "Himilsbach" na vinted. Pośród rozlicznych wydań opowiadań warszawskiego kamieniarza z Mińska Mazowieckiego wyświetliła się również ta pozycja. Z tyłu okładki czytamy bowiem "himilsbachowska perspektywa środowiska grabarzy". Porównanie jak najbardziej uzasadnione. ZSRR, koniec lat 70. Historia niebieskich ptaków, którzy znaleźli azyl...

Czytane w oryginale. Losy amerykańskiego marynarza, który bez dokumentów znalazł się w Europie po I Wojnie Światowej.

Czytane w oryginale. Losy amerykańskiego marynarza, który bez dokumentów znalazł się w Europie po I Wojnie Światowej.

Zbiór opowiadań na różnym poziomie. Mam wrażenie, że im więcej w nich fabuły, tym są ciekawsze i lepsze. "Krótka historia ze śmietnikiem w tle" to mój absolutny faworyt. Poza tym "Myśli płyną z Buddem Dwyerem" i "Skradziony występ".
Autor/narrator ma ciągoty do osuwania się filozoficzne rozważania, które na dłuższą metę zaczynają nudzić. Proza o outsiderach i chyba raczej dla nich. Ja w wielu punktach jestem już mentalnie gdzie indziej, ale i tak się utożsamiałem.

A tak w ogóle to jaram się, że kolega, z którym lata temu jeździłem na desce, napisał książkę :D

Zbiór opowiadań na różnym poziomie. Mam wrażenie, że im więcej w nich fabuły, tym są ciekawsze i lepsze. "Krótka historia ze śmietnikiem w tle" to mój absolutny faworyt. Poza tym "Myśli płyną z Buddem Dwyerem" i "Skradziony występ".
Autor/narrator ma ciągoty do osuwania się filozoficzne rozważania, które na dłuższą metę zaczynają nudzić. Proza o outsiderach i chyba raczej...