Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Numery. Czas uciekać

Tłumaczenie: Anna Dorota Kamińska
Cykl: Numery (tom 1)
Wydawnictwo: Wilga
7,11 (1809 ocen i 262 opinie) Zobacz oceny
10
207
9
216
8
330
7
453
6
280
5
175
4
64
3
58
2
18
1
8
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Numbers
data wydania
ISBN
9788325901028
liczba stron
320
słowa kluczowe
Rachel Ward, Numery
język
polski
dodała
Enyo

Psychologiczny thriller dla nastolatków.
Piętnastoletnia Jem widzi w oczach ludzi numery - daty ich śmierci. Zna dzień śmierci matki. Wie, kiedy w ataku terrorystów na Londyn zginą ludzie. I kiedy umrze jej chłopak. Nikogo nie umie obronić przed śmiercią, więc ucieka - przed rówieśnikami i policją.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3974)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1232
byłem_fprefectem | 2011-08-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 sierpnia 2011

Jest to książka od młodzieży, o młodzieży i dla młodzieży, ponoć.
Pierwsze założenie nie podlega dyskusji, autorka jest młodą osobą, a kiedy popełniała tą powieść była jeszcze młodsza.
Druga supozycja już budzi mój sprzeciw. Główna bohaterka Jam i jej „koledzy i koleżanki”, których dane mam będzie podczas lektury poznać, postępują co najmniej dziwnie, a w większości przypadków ich zachowania są wręcz socjopatyczne. Jeśli takie są nastolatki, jak ich przedstawia autorka, to rzeczywiście, czas uciekać. Tylko gdzie ?
Z trzecią przesłanką się zgodzić nie chcę i dalibóg nie mogę. Czego oczekiwalibyśmy od lektury dla młodych ludzi, aby zawierała przygodę, która przykuje czytającego do zadrukowanych stron (tego zazwyczaj chcemy od każdej książki nie tylko tych dla młodzieży), by poddała małolatom jakiś pomysł na życie, pomogła odnaleźć ten ukryty talent (czasami cholernie głęboko ukryty) jaki w nich tkwi i w końcu (to moje zdanie, ale myślę, że podzielicie je ze mną) pogłębiała znajomość...

książek: 2307
AmyColl | 2012-11-25
Przeczytana: 06 sierpnia 2014

Jem nie jest zwykłą nastolatką i nikt bardziej niż ona nie zdaje sobie z tego sprawy. Jest niezrozumiana i odpychana przez społeczeństwo. Lecz czy jej to przeszkadza? Oh... wręcz przeciwnie. Nikt nie lubi być sam, lecz lepsze to, niż numery. Daty śmierci, które Jem widzi w oczach każdej spotkanej osoby. Jak ma polubić kogoś, wiedząc że ta osoba niedługo zniknie z jej życia i znów zostanie sama? Bezpieczniej jest chodzić z opuszczoną głową. Lecz niektórych ludzi nie da się nie polubić... nie pokochać... obojętnie jaki ból przyniesie rozłąka z nimi.


Numery trafiły w moje ręce właściwie przypadkiem. Był to skromy i spontaniczny zakup mojej przyjaciółki, która nie mogła potem wyjść z podziwu dla tej książki. No cóż... nie miałam innego wyjścia (wierzcie mi, jej się nie da odmówić) jak przeczytać tę książkę. Nie liczyłam na nic wielkiego. Taka tam, miła lektura do łóżka. Może nawet będzie ciekawy wątek, a jak nie to przynajmniej szybko mnie uśpi. Bardziej nie mogłam się mylić. Zamiast...

książek: 1263
magda | 2011-05-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 maja 2011

Rachel Ward- zdobyła nagrodę pisarzy na Festiwalu Frome w Anglii za krótkie opowiadanie, które stało się później pierwszym rozdziałem książki Numery. Czas uciekać. Powieść tą nominowano do Waterstones Children's Book Prize oraz Southern Schools Book Award.

Jem ma piętnaście lat, ale zupełnie nie przypomina swoich rówieśniczek. Jako mała dziewczynka była świadkiem śmierci własnej matki, która przedawkowała narkotyki. Od tamtej pory jest dzieckiem niczyim. Izoluje się od świata, boi się głębszych relacji z ludźmi i zdecydowanie jest typem samotnika. Na jej osobowość miało jednak wpływ nie tylko ciężkie dzieciństwo, ale przede wszystkim dar, jaki posiada i który uważa za prawdziwe przekleństwo. Jem posiada niezwykły dar. Gdy tylko spojrzy komuś w oczy, widzi numery, które oznaczają datę śmierci tej osoby. Właśnie dlatego najbezpieczniejszym wyjściem dla bohaterki wydaje się trzymanie z daleka od całego świata. Udaje jej się to całkiem nieźle dopóki w jej życiu nie pojawia się Pająk-...

książek: 417
Susie | 2010-09-13
Przeczytana: 13 września 2010

Bazą do powieści było opowiadanie, które autorka napisała najpierw, a potem wykorzystała jako pierwszy rozdział „Numerów”. Książka intryguje już od pierwszej strony. Poznajemy Jem, dziewczynę z problemami, która ma za sobą ciężkie dzieciństwo, bez rodziny i prawdziwej opieki. Odkąd jej matka zmarła, ciągle zmieniały się miejsca, w których mieszkała. Unika ona wszelkiego kontaktu z ludźmi, a już szczególnie nienawidzi patrzeć ludziom w oczy, bo wtedy widzi numery, czyli daty ich śmierci. Jest to zupełnie nieprawdopodobne, prawda? Jednak czytając nie odnosi się takiego wrażenia, w jakiś sposób po prostu przyjmuje się to do wiadomości. Mimo jej odosobnienia, znajduje się ktoś kto się nią interesuje i uparcie chce zawrzeć z nią znajomość. Tym kimś jest Pająk, nazywany tak ze względu na swoje nienaturalnie długie kończyny, które są ciągle w ruchu. Nie jest on ładny i również ma problemy. Na dodatek delikatnie mówiąc brzydko pachnie. Mimo to okazuje się bardzo sympatyczną i zabawną...

książek: 654
Tristezza | 2011-07-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lipca 2011

"Wbrew przeznaczeniu"

Rachel Ward zadebiutowała w roli pisarki w 2005r. Wtedy to uhonorowano ją lokalną nagrodą dla pisarzy na Festiwalu Frome w Anglii za krótkie opowiadanie. Owe opowiadanie stało się potem pierwszym rozdziałem powieści "Numery", którą nominowano do Waterstones Children's Book Prize oraz Southern Schools Book Award. To ostatnie wyróżnienie przyznali jej uczniowie ze szkól w Wielkiej Brytanii, nominujący do tej nagrody najlepsze ich zdaniem książki.

Piętnastoletnia Jem, gdy spogląda ludziom w oczy, widzi numery – datę ich śmierci. Wie kiedy jej matka umrze, kiedy będzie napad terrorystyczny na London Eye i wie, kiedy ma umrzeć jej chłopak. Niestety numerów nie da się zmienić, one są i pozostają niezmienne. Dlatego Jem ucieka, ucieka od ludzi, od numerów, od wszystkiego, a po drodze zastanawia się czy to naprawdę jest przesądzone już w dniu narodzin i co ważniejsze czy może zmienić numery swego chłopaka, i choć wie że to niemożliwe, chce go uratować.

Nie...

książek: 1510

Lubię nietypowe książki. Tak zwana oryginalność w dzisiejszym świecie literackim powoli, krok po kroku wygasa. Tematy wydają się być wyczerpane, a autorzy już nie mają weny na tworzenie czegoś wyjątkowego. Po książkę ,,Numery. Czas uciekać" sięgnęłam dlatego, że nigdy nie spotkałam się z tak intrygującą tematyką.

Jem jest sierotą, która przenosi się od domu do domu, ale bez nadziei, że gdzieś na dłużej zagrzeje sobie miejsce. Jest jeszcze coś co nie ułatwia jej tego zadania. Dziewczyna widzi numery. Daty śmierci otaczających ją osób, dlatego też unika ludzi i wszelkiego kontaktu z nimi. Nie udaje jej się jednak trzymać z daleka od siebie Pająka. Chłopak który swoim energicznym temperamentem i nieprzyjemnym zapachem wypełnia całą przestrzeń wokół zbuntowanej nastolatki. Wydarzenia, które nastąpią zbliżą ich do siebie i zmienią wszystko...

Książka jest na prawdę wyjątkowa, nie tylko ze względu na ciekawą tematyką, ale również ze względu na jej realizm. Autorka podjęła się wyzwania,...

książek: 2283
kasandra_85 | 2011-03-13
Przeczytana: marzec 2011

http://kasandra-85.blogspot.com/2011/03/numery-czas-uciekac-rachel-ward.html

książek: 1064
Gabrysia | 2014-04-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

O książce wyczytałam w gazecie. Dobra opinia zachęciłam mnie do zapoznania się z nią. I powiem szczerze , idealnie odwzorowała uczucia jakie towarzyszyły po skończeniu tej książki.

Jem ma 15 lat. jest zwykła nastolatką , jak mogła by się wydawać. Posiada jednak niezwykły dar. Widzi daty , śmierci ludzi. Wiedziała kiedy umrze jej mama , i kiedy w ataku terrorystycznym zginą ludzie. Nie jest jej łatwo pogodzić się z tym dlatego kiedy zaczyna gonić ją policja , ucieka.
Oczywiście nie sama. Towarzyszy jej bowiem chłopak imieniem Pająk.

Od początku książka wciąg w swój świat. Ma nietuzinkową fabułę , nie spotkałam się jeszcze z takim pomysłem w literaturze. Główni bohaterowie są niezwykle barwni , każdy się czymś wyróżnia. Jem wydaje się być zagubiona , i przestraszona. Nie dziwiłam jej się. Wiedzieć od razu kiedy jakaś osoba umrze tylko dlatego że spojrzało jej się w oczy ! Była typem buntowniczki , prawie w moim wieku dlatego w niektórych kwestiach ją rozumiałam. Pająk natomiast był...

książek: 601
wolfie | 2014-02-12
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 12 lutego 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Numery" to ciekawa opowieść, o oryginalnej tematyce, pełna gwałtownych zwrotów i wartkiej akcji.
Pierwsze rozdziały nie zachęcały mnie do dalszej lektury - wręcz odepchnęły. Dopiero po jakiś sześćdziesięciu, może siedemdziesięciu stronach, wreszcie zaczęło się coś dziać i było to coś niezwykłego, co wciągnęło mnie do reszty.

"Tak, to niesamowite, co człowiek jest w stanie osiągnąć, kiedy musi."

Moim zdaniem autorka kompletnie nie poradziła sobie z wykreowaniem bohaterów: jak dla mnie są "płascy" i kompletnie pozbawieni jakichkolwiek charakterystycznych cech. W dodatku ich zachowanie zupełnie odbiegało od wizji zwykłego nastolatka.

"Czasami dowiadujesz się więcej, niżbyś chciała."

Koniecznie muszę wspomnieć o zakończeniu książki, z którym kompletnie nie potrafię się pogodzić. Szkoda, że autorka skończyła to tak, a nie inaczej! Co do Adama - myślę że szykuje się niezła powtórka z rozrywki, dlatego też koniecznie muszę przeczytać kolejną część! Polecam!

książek: 1204
Martha Oakiss | 2014-09-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2014

NUMERY. CZAS UCIEKAĆ / RACHEL WARD

Czytam książki, piszę książki… Znacie mnie. Czy kogoś zdziwi to, że w liceum byłam w klasie matematyczno-fizyczno-informatycznej? Taaak, matematyka rozszerzona na maturze. Nie byłabym więc sobą, gdybym nie sięgnęła po serię, która tak bardzo z matematyką mi się kojarzyła. Pani Rachel Ward, czy Numery to jakiś podręcznik z wzorami Pitagorasa?

Rok 2009. I Jem. Nie, w sensie nie ja. To jest imię głównej bohaterki. I nie przeczę – na początku miałam z tym problemy, bo nijak nie rozumiałam zdań, w których cały czas ktoś coś jadł. W każdym razie Jem ma 15 lat. Jest sama na świecie, przez co trafia do szkoły specjalnej i rodziny zastępczej, którejś z kolei. Jedyną osobą, z którą zaczyna rozmawiać, jest Pająk, chłopak w jej wieku, z tej samej szkoły. Równie specyficzny, jak ona sama. Od małego ma dziwną zdolność, którą można by traktować jako dar lub przekleństwo. Kiedy dziewczyna spojrzy komuś w oczy, widzi numery. Ot, takie 15032015. Teoretycznie...

zobacz kolejne z 3964 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd