Wydawnictwo: superNOWA fantasy, science fiction Oto zbiór opowiadań nawiązujących do opowieści o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego. Teksty zawarte w prezentowanej książce zostały wyróżnione w konkursie zorganizowanym z okazji trzydziestolecia pierwszego wydania przygód Geralta.
Główny bohater serii Sapkowskiego, prawdę mówiąc młodzieniaszkiem nie był już wtedy, gdy mieliśmy okazję spotkać go po raz pierwszy. Tak to jest jednak z bohaterami opowieści, zwłaszcza takimi jak on. Nie starzeją się. Nie szkodzi im upływ czasu. Ciągle na nowo potrafią rozbudzać wyobraźnię zarówno Czytelników, jak i kolejnych pokoleń twórców.
Pierwszą opowieść o Geralcie z Rivii Andrzej Sapkowski opublikował w 1986 roku. Cztery lata później pojawił się zbiór złożony z pięciu tekstów przedstawiających niezwykłe losy Białego Wilka. I od tego zaczęła się burza, której echa nie milkną do dziś. Następnie pojawiły się kolejne dwa tomy opowiadań, złożona z pięciu części tzw. „Saga wiedźmińska”, film, serial, komiksy, a ostatnimi czasy także i gry komputerowe, które odnoszą spektakularny, międzynarodowy sukces.
Trzydzieści lat minęło zatem od pierwszego spotkania z wiedźminem. Z tej to właśnie okazji „Nowa Fantastyka” i SuperNOWA zorganizowały konkurs na opowiadania inspirowane przygodami Geralta, jego przyjaciółek i kamratów. Oto zbiór złożony z wyróżnionych tekstów. To co przebija z nich na pierwszy rzut oka to pasja. Autorzy odnaleźli się doskonale w wykreowanym przez Sapkowskiego świecie. Nadają mu przy tym nowego, świeżego blasku. Warto zapamiętać ich nazwiska. Z pewnością nie raz jeszcze o nich usłyszymy.
Na zbiór składają się następujące teksty:
Marcin Zwierzchowski – „Dziedzictwo Białego Wilka” (przedmowa);
Piotr Jedliński – „Kres cudów” (zwycięskie opowiadanie);
Beatrycze Nowicka – „Krew na śniegu. Apokryf Koral”;
Sobiesław Kolanowski – „Ironia losu”;
Nadia Gasik – „Co dwie głowy...”;
Katarzyna Gielicz – „Skala powinności”;
Barbara Szeląg – „Bez wzajemności”;
Przemysław Gul – „Lekcja samotności”;
Tomasz Zliczewski – „Nie będzie śladu”;
Andrzej W. Sawicki – „Dziewczyna, która nigdy nie płakała”;
Michał Smyk – „Ballada o kwiatuszku”;
Jacek Wróbel – „Szpony i kły”.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Wiedźmin. Szpony i kły
Szanuje wszystkich, którym świat wiedźmina podpasował. To nie jest mój świat.
Szanuje wszystkich, którym świat wiedźmina podpasował. To nie jest mój świat.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDzięki tej książce zrozumiałem że do wniknięcia w świat Wiedźmina lepiej się nadają krótkie formy, nawet jeśli nie wyszły spod pióra samego Sapkowskiego. Biorąc tę książkę do ręki nawet nie wiedziałem że jest to zbiór opowiadań napisanych przez różnych pisarzy w ramach konkursu. Nie uda mi się opisać tego jak dobrze się bawiłem przy każdym opowiadaniu, rozpoczynającym się od klimatycznego biało-czarnego rysunku. Rozpoczynając każde kolejne opowiadanie zastanawiałem się jaki aspekt świata ono rozwinie i ani razu się nie zawiodłem, było tutaj wszystkiego po trochu i to w idealnych proporcjach.
Dzięki tej książce zrozumiałem że do wniknięcia w świat Wiedźmina lepiej się nadają krótkie formy, nawet jeśli nie wyszły spod pióra samego Sapkowskiego. Biorąc tę książkę do ręki nawet nie wiedziałem że jest to zbiór opowiadań napisanych przez różnych pisarzy w ramach konkursu. Nie uda mi się opisać tego jak dobrze się bawiłem przy każdym opowiadaniu, rozpoczynającym się...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSięgnąłem po tę książkę tylko ze względu na moją miłość do Wiedzmina. Nie miałem żadnych oczekiwań, nie czytałem też recenzji, więc nie wiedziałem czego się spodziewać. Przyznam, że się mocno zaskoczyłem. Zbiór jest oczywiście nierówny ale czyta się go bardzo, bardzo przystępnie. Czuć klimat, czuć inwencję twórczą. Mocne 7!
Sięgnąłem po tę książkę tylko ze względu na moją miłość do Wiedzmina. Nie miałem żadnych oczekiwań, nie czytałem też recenzji, więc nie wiedziałem czego się spodziewać. Przyznam, że się mocno zaskoczyłem. Zbiór jest oczywiście nierówny ale czyta się go bardzo, bardzo przystępnie. Czuć klimat, czuć inwencję twórczą. Mocne 7!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAleż te opowiadania są dobre! Chociaż nie wyszły spod pióra Sapkowskiego, to trzymają poziom. Różnorodność pomysłów, wątków i perspektyw godna uwagi. Nie ma co się uprzedzać, że to nie oryginalny Sapkowski. Lepiej z otwartym umysłem zapoznać się z twórczością jego naśladowców :)
Ależ te opowiadania są dobre! Chociaż nie wyszły spod pióra Sapkowskiego, to trzymają poziom. Różnorodność pomysłów, wątków i perspektyw godna uwagi. Nie ma co się uprzedzać, że to nie oryginalny Sapkowski. Lepiej z otwartym umysłem zapoznać się z twórczością jego naśladowców :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWydawanie opowiadań w zbiorze sugerującym, że napisał go sam Sapkowski (a nie napisał) powinno być surowo zabronione. Bo mnie jego ogromne nazwisko na okładce wprowadziło niestety w błąd przy zakupie. Kiedy zabrałam się za czytanie okazało się, że to zbiór opowiadań ze świata Wiedźmina napisany przez różne osoby, a sam Sapkowski użyczył tylko swojego nazwiska do wklepania na okładkę.
Cóż ja Wam mogę powiedzieć... Tego nie dało się niestety czytać. Kupiłam ten zbiór jakieś 5 lat temu i od tego czasu starałam się czytać na raty po jednym opowiadaniu. W końcu udało mi się dobrnąć do końca. Moim zdaniem to są zwyczajne fanfiki niedorastające Sadze o Wiedźminie do pięt. Bardzo żałuje wydanych na to pieniędzy i zmarnowanego czasu... Chociaż w sumie mogłam na własnej skórze się przekonać o tym, jakie to słabe, więc Wy nie musicie : D
Wydawanie opowiadań w zbiorze sugerującym, że napisał go sam Sapkowski (a nie napisał) powinno być surowo zabronione. Bo mnie jego ogromne nazwisko na okładce wprowadziło niestety w błąd przy zakupie. Kiedy zabrałam się za czytanie okazało się, że to zbiór opowiadań ze świata Wiedźmina napisany przez różne osoby, a sam Sapkowski użyczył tylko swojego nazwiska do wklepania...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo fajny zbiór opowiadań i piszę to z pozycji osoby, która nigdy nie przepadała za fan-fic'ami.
Na 11 opowiadań były może ze 3 które mi się nie podobały albo były średnie. A reszta stała raczej na solidnym poziomie - z czego dwa albo trzy były na tyle dobre, że gdyby ktoś je umieścił w Mieczu Przeznaczenia albo Ostatnim Życzeniu i dał do przeczytania zupełnie nowemu czytelnikowi, to jestem pewien, że zostałyby uznane za opowiadania samego Sapka.
Bardzo fajny zbiór opowiadań i piszę to z pozycji osoby, która nigdy nie przepadała za fan-fic'ami.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa 11 opowiadań były może ze 3 które mi się nie podobały albo były średnie. A reszta stała raczej na solidnym poziomie - z czego dwa albo trzy były na tyle dobre, że gdyby ktoś je umieścił w Mieczu Przeznaczenia albo Ostatnim Życzeniu i dał do przeczytania zupełnie nowemu...
Jedne opowiadania lepsze, drugie gorsze. Najbardziej spodobały mi się tytułowe "Szpony i kły" oraz "Lekcja samotności".
Jedne opowiadania lepsze, drugie gorsze. Najbardziej spodobały mi się tytułowe "Szpony i kły" oraz "Lekcja samotności".
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKres cudów 6/10
Krew na śniegu 6/10
Ironia losu 7/10
Co dwie głowy 8/10
Skala powinności 8/10
Bez wzajemności 8/10
Lekcja samotności 8/10
Nie będzie śladu 8/10
Dziewczyna, która nigdy nie płakała 8/10
Ballada o kwiatuszku 2/10
Szpony i kły 3/10
Kres cudów 6/10
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKrew na śniegu 6/10
Ironia losu 7/10
Co dwie głowy 8/10
Skala powinności 8/10
Bez wzajemności 8/10
Lekcja samotności 8/10
Nie będzie śladu 8/10
Dziewczyna, która nigdy nie płakała 8/10
Ballada o kwiatuszku 2/10
Szpony i kły 3/10
Swoisty „Tribute to Andrzej Sapkowski.” Zbiór opowiadań stworzonych przez miłośników prozy Pana Andrzeja w szeroko pojętym klimacie wiedźmińskim. Okładka nawiązuje szatą graficzną do ostatniego wydania przygód Geralta i jego towarzyszy, dzięki czemu można postawić tę książkę na jednej półce z innymi pozycjami z cyklu. Można, aczkolwiek mam wątpliwości czy akurat ten tytuł w pełni na to zasługuje. Próby pisania w czyimś stylu, bądź inspirowanie się czyjąś twórczością nie są rzeczą nową. Za naszą wschodnią granicą powstały chociażby „Opowieści ze świata Wiedźmina”. Jednakże wynik tych prób nie zawsze jest zadowalający. Podchodziłem do tego zbioru z nastawieniem na dobrą lekturę i niestety nie jestem usatysfakcjonowany. Opowiadania konkursowe są dość nierówne, fascynacja młodych autorów światem stworzonym z takim pietyzmem przez Andrzeja Sapkowskiego czy też zauroczenie dotychczasowymi kreacjami postaci nie wyszło na dobre. W sumie większości przebieg wydarzeń jest dość przewidywalny. Rozumiem jednak głód czytelniczy i wewnętrzną potrzebę aby ta seria miała swoją kontynuację, choćby w pobocznych wątkach. Trochę przypomina to „czarną serię” stworzoną przez miłośników prozy Roberta E. Howarda, poświęconą przygodom Conana z Cymerii. Ponad 70 tomów wydanych przez oficyny Amber oraz PIK robi wrażenie, ale czy były one równie dobre jak oryginał ? Na podobne pytanie odnośnie „Szponów i kłów” każdy czytelnik musi sam udzielić sobie odpowiedzi.
Swoisty „Tribute to Andrzej Sapkowski.” Zbiór opowiadań stworzonych przez miłośników prozy Pana Andrzeja w szeroko pojętym klimacie wiedźmińskim. Okładka nawiązuje szatą graficzną do ostatniego wydania przygód Geralta i jego towarzyszy, dzięki czemu można postawić tę książkę na jednej półce z innymi pozycjami z cyklu. Można, aczkolwiek mam wątpliwości czy akurat ten tytuł w...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCieakwe spotkanie z weidźmińskim światem bez Sapkowskiego. Warto.
Cieakwe spotkanie z weidźmińskim światem bez Sapkowskiego. Warto.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to