Łowcy głów

Łowcy głów autorstwa Jo Nesbø to thriller, który na pierwszy rzut oka zapowiada się niezwykle obiecująco. Główny bohater, Roger Brown, uważa się za najlepszego — a jednocześnie najbardziej niedocenionego — łowcę głów w Norwegii. Prowadzi życie na pokaz: ma zbyt piękną żonę i zdecydowanie zbyt drogą willę, co zmusza go do prowadzenia podwójnego życia jako złodziej dzieł sztuki.

Przełom następuje, gdy poznaje Klasa Greve — właściciela bezcennego obrazu Rubensa. Roger widzi w tym swoją szansę na finansową niezależność i decyduje się na ryzykowny krok. Fabuła ma więc wszystko, czego można oczekiwać od dobrego thrillera: intrygę, napięcie i niejednoznacznego bohatera.
Niestety, mimo dużego potencjału, książce czegoś wyraźnie brakuje. Zamiast dynamicznej akcji dostajemy sporą ilość narracji, która momentami spowalnia tempo i odbiera historii energię. Powieść długo się rozkręca, a w międzyczasie potrafi być wręcz odpychająca w swoim klimacie.
Największym plusem jest sam Roger Brown — postać nieoczywista, momentami irytująca, ale jednocześnie interesująca i dobrze skonstruowana. Również intryga zapowiada się naprawdę dobrze, jednak można odnieść wrażenie, że autor nie wykorzystał jej w pełni. Historia aż prosiła się o większe rozwinięcie i więcej emocji.

Zakończenie natomiast pozytywnie zaskakuje — to właśnie ono w pewnym stopniu ratuje całość i sprawia, że książka zostawia po sobie jakiekolwiek wrażenie.
Po wcześniejszych powieściach Nesbø miałam znacznie większe oczekiwania wobec „Łowców głów”. Liczyłam na solidną dawkę adrenaliny, tymczasem lektura okazała się dość obojętna. To jedna z tych książek, które czyta się szybko… i równie szybko się o nich zapomina.
Ocena: średnia — z potencjałem, który niestety nie został w pełni wykorzystany.

Łowcy głów autorstwa Jo Nesbø to thriller, który na pierwszy rzut oka zapowiada się niezwykle obiecująco. Główny bohater, Roger Brown, uważa się za najlepszego — a jednocześnie najbardziej niedocenionego — łowcę głów w Norwegii. Prowadzi życie na pokaz: ma zbyt piękną żonę i zdecydowanie zbyt drogą willę, co zmusza go do prowadzenia podwójnego życia jako złodziej dzieł...

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Chociaż początek bardzo mnie nużył, to pokonałam opór i nie odłożyłam tej książki na wieczne zapomnienie. I dobrze, bo im głębiej w las, tym robi się ciekawiej - w przenośni i dosłownie.
Fajnie skonstruowana intryga, wciągająca i zaskakująca.
Nie jestem fanką kryminałów, ten jednak można potraktować na pograniczu sensacji i zbrodni.
Jedyny minus to brak pozytywnych bohaterów. Nie ma tutaj nikogo, kogo można polubić. Po prostu wszyscy są chłodni i niesympatyczni.
Ale to niczego nie ujmuje samej książce.

Chociaż początek bardzo mnie nużył, to pokonałam opór i nie odłożyłam tej książki na wieczne zapomnienie. I dobrze, bo im głębiej w las, tym robi się ciekawiej - w przenośni i dosłownie.
Fajnie skonstruowana intryga, wciągająca i zaskakująca.
Nie jestem fanką kryminałów, ten jednak można potraktować na pograniczu sensacji i zbrodni.
Jedyny minus to brak pozytywnych...

Bardzo dobra i krótka książka. Lubie tego autora.

Bardzo dobra i krótka książka. Lubie tego autora.

O rany... Całe szczęście, że ta książka była taka krótka. Już dawno nie spotkałam się z pozycją, w której tak bardzo nie lubiłabym głównego bohatera. Dosłownie każdy aspekt jego postaci mnie denerwował. Kompleks wzrostu, włosów, przeszłości, teraźniejszości, połączone z paskudnym charakterem. Ani przez chwilę mu nie kibicowałam. W pewnym momencie nawet zastanawiałam się, po co ja to czytam. A już scena w domu w lesie... Okropność. Nie polecam.

O rany... Całe szczęście, że ta książka była taka krótka. Już dawno nie spotkałam się z pozycją, w której tak bardzo nie lubiłabym głównego bohatera. Dosłownie każdy aspekt jego postaci mnie denerwował. Kompleks wzrostu, włosów, przeszłości, teraźniejszości, połączone z paskudnym charakterem. Ani przez chwilę mu nie kibicowałam. W pewnym momencie nawet zastanawiałam się, po...

Bardzo długo się rozkręcała, ale jak już się rozkręciła to zdołała mnie zaciekawić i zatrzymać na dłużej przy lekturze. Nie jest to może jakaś wybitna pozycja, ale historia napisana ciekawie, w drugiej części książki bez zbędnych opisów i przedłużeń. Przyjemna, dobra, ale bez szału.

Bardzo długo się rozkręcała, ale jak już się rozkręciła to zdołała mnie zaciekawić i zatrzymać na dłużej przy lekturze. Nie jest to może jakaś wybitna pozycja, ale historia napisana ciekawie, w drugiej części książki bez zbędnych opisów i przedłużeń. Przyjemna, dobra, ale bez szału.

Książkę czyta się dobrze, historia jest całkiem oryginalna, a intryga od połowy znacznie przyspiesza, by wejść w galop przy ostatnich stronach.
Wszystko jest niby w porządku, ale spodziewałem się odrobinę więcej po tym autorze.

Historia choć ciekawa, momentami cierpi na zanik autentyczności.. czasem zdawała się naciągana i wyolbrzymiona. Pewne wydarzenia i reakcje bohaterów zdawały się być żywcem wyciągnięte z kasiastego, ale raczej prostego filmu akcji.

Postać głównego bohatera niestety do mnie nie trafiła, a momentami nawet irytowała. Nie mogę odmówić jej pewnego uroku, ale trochę drażnią mnie mądralińscy ;)

Dobra lektura, nie wyryje się raczej w pamięć, ale jest na tyle krótka że warto ją poznać choćby dla samej (momentami rozklejającej się, ale wciąż ciekawej) historii.

Książkę czyta się dobrze, historia jest całkiem oryginalna, a intryga od połowy znacznie przyspiesza, by wejść w galop przy ostatnich stronach.
Wszystko jest niby w porządku, ale spodziewałem się odrobinę więcej po tym autorze.

Historia choć ciekawa, momentami cierpi na zanik autentyczności.. czasem zdawała się naciągana i wyolbrzymiona. Pewne wydarzenia i reakcje...

co ten facet przeżył to oesu, terapia najpierw, a nie dziecko

co ten facet przeżył to oesu, terapia najpierw, a nie dziecko

Jest to pierwsza książka Jo Nesbo jaką przeczytałem. Niesamowicie średnia. Na pewno ma swój urok, jednak gdybym szukał wciągającego kryminału bądź thrillera zdecydowanie sięgnąłbym po coś innego. Nie utrzymała mnie w napięciu i w pewnym momencie dosłownie mnie męczyła.

Jest to pierwsza książka Jo Nesbo jaką przeczytałem. Niesamowicie średnia. Na pewno ma swój urok, jednak gdybym szukał wciągającego kryminału bądź thrillera zdecydowanie sięgnąłbym po coś innego. Nie utrzymała mnie w napięciu i w pewnym momencie dosłownie mnie męczyła.

Jest to moja pierwsza książką tego autora i wiem, że nie ostatnia. Trzyma w napięciu od samego początkujących aż do końca. Ciekawy zwrot akcji a zakończenie zaskakuje. Polecam książkę 👍

Jest to moja pierwsza książką tego autora i wiem, że nie ostatnia. Trzyma w napięciu od samego początkujących aż do końca. Ciekawy zwrot akcji a zakończenie zaskakuje. Polecam książkę 👍