Praga z Hrabalem

Proza BohumiLa Hrabala przylega do skóry, bo to esencja wypełnionego prostymi przyjemnościami i zwykłymi utrapieniami, życia. Obfituje ono w wydarzenia wielkie, ale w większości płynie spokojnie. Siedząc przy kuflu złotego napoju mamy czas na to, by kontemplować je tak samo prędko, jak powoli suną białe baranki po niebie. Jeśli lubicie takie „sobie snucie”, prowadzenie filozoficznych dysput nad sensem mijającego dnia, szwendanie się chwiejnym krokiem od jednego przybytku do drugiego, podążając literacko-biograficznymi śladami, książka Mazala jest właśnie dla Was.

Bo to przewodnik po miejscach, które w większym lub mniejszym stopniu związane były z Hrabalem – to jego domy i mieszkania, bloki, kamienice i nieistniejące już podwórka. To bary, gospody i restauracje, kina, ulice, rynki, dzielnice, browary oczywiście, drukarnie i fabryki, miasta i miasteczka wreszcie.

Na krańcu wyprawy czeka pusty szpitalny pokój i otwarte okno.

Wypełniona zdjęciami i mapami książka wydana została w 2014 roku (najwyraźniej „na fali” nie tylko popularności autora „Czułego barbarzyńcy” ale i przy okazji jubileuszu jego urodzin),a mimo to wciąż jest wyśmienitym i aktualnym przewodnikiem. Napisał ją ten, który Hrabala znał i wielokrotnie z nim rozmawiał. Ale nie jest to koniec niespodziankę – prócz archiwalnych fotografii lub tych z 2011 roku, znajdziecie tu morza cytatów z twórczości pisarza – opowiadań, esejów, powieści i wywiadów. W ten sposób przewodnik staje się biografią.

Kolejne miejsca, które „odwiedzamy”, stają się cegiełkami budującymi autonomię pisarską Hrabala, które weń wsiąkały, napędzały umysł i pozwalały konstruować nowe mosty między wspomnieniami a teraźniejszością.
I tak wędrować można sobie z „Pragą z Hrabalem” w dłoniach (choć Praga nie jest tu najważniejszą miejscówką!),a wszystko to, co wpadnie nam do głowy, odnotować na czystych kartkach przeznaczonych na notatki.

Wspaniałe uzupełnienie książek pióra Aleksandra Kaczorowskiego i Mariusza Szczygła o Hrabalu i z Hrabalem w tle.
Polecam!

Przekład Jakub Pacześniaka, okładka (przemilczę swoją opinię o niej) Grzegorza Laszuka i Anny Hegman.

Proza BohumiLa Hrabala przylega do skóry, bo to esencja wypełnionego prostymi przyjemnościami i zwykłymi utrapieniami, życia. Obfituje ono w wydarzenia wielkie, ale w większości płynie spokojnie. Siedząc przy kuflu złotego napoju mamy czas na to, by kontemplować je tak samo prędko, jak powoli suną białe baranki po niebie. Jeśli lubicie takie „sobie snucie”, prowadzenie...

To nie jest książka o Pradze a tym bardziej przewodnik. To jest historia miejsc w których Hrabal spożywał swoje ukochane piwo:) Niesamowite ile czasu autor musiał poświęcić by namierzyć te wszystkie lokale a zwłaszcza ludzi z którymi te piwo było spożywane:) W tle fragmenty utworów Hrabala i zarys jego towarzyskiego życia.

To nie jest książka o Pradze a tym bardziej przewodnik. To jest historia miejsc w których Hrabal spożywał swoje ukochane piwo:) Niesamowite ile czasu autor musiał poświęcić by namierzyć te wszystkie lokale a zwłaszcza ludzi z którymi te piwo było spożywane:) W tle fragmenty utworów Hrabala i zarys jego towarzyskiego życia.

Pragi tu niewiele, nie jest to też zwykły przewodnik i jako taki ta książka nie powinna służyć.
Czym więc jest ta książka? To swego rodzaju biografia, biografia ukazująca głównie miejsca w jakich Hrabal żył, przebywał i pracował: Od Brna przez Nymburk, Kostomloty, po Kersko. Praga oczywiście się pojawia ale nie o niej ta opowieść.
Książka pozwala lepiej zrozumieć twórczość mistrza ale nie jest do tego niezbędna.
Fanom Hrabala polecam.

Pragi tu niewiele, nie jest to też zwykły przewodnik i jako taki ta książka nie powinna służyć.
Czym więc jest ta książka? To swego rodzaju biografia, biografia ukazująca głównie miejsca w jakich Hrabal żył, przebywał i pracował: Od Brna przez Nymburk, Kostomloty, po Kersko. Praga oczywiście się pojawia ale nie o niej ta opowieść.
Książka pozwala lepiej zrozumieć...

Irytowała mnie strona edycyjna, ale sama treść wciągała fest i pomogła ładnie się wczuć w wycieczkę.

Irytowała mnie strona edycyjna, ale sama treść wciągała fest i pomogła ładnie się wczuć w wycieczkę.

Doskonała inspiracja do zwiedzania praskich hospod, pełna anegdot z życia Bohumila Hrabala, doskonale uzupełniona cytatami z jego prozy.

Doskonała inspiracja do zwiedzania praskich hospod, pełna anegdot z życia Bohumila Hrabala, doskonale uzupełniona cytatami z jego prozy.

Mimo przewodnikowego charakteru i rzeczowego przeważnie tonu opowieści ta książka ocieka wręcz nostalgią. Miejsca opisywane w tych krótkich rozdzialikach ulegają degradacji niemal na naszych oczach – dziczeją, rozpadają się, niektóre kończą żywot pod szczękami buldożerów. Trochę jak przechadzka po cmentarzu, bo za umarłe można uznać nie tylko te obiekty, które zostały zrównane z ziemią, jak mieszkanie Na Grobli, ale i te, które utraciły swojego ducha, jak sprzyjające piwnym posiedzeniom gospody, które przeobraziły się w modne lokale dla zagranicznych turystów. Są na hrabalowskiej mapie, ale właściwie nie ma już po tam jechać, bo magia wyparowała. Już nie ten świat.

Tak jak w Nymburku. Zdawałam sobie sprawę, że dziś trudno tam będzie uchwycić magię małego miasteczka lat 20. i 30., ale mimo to pojechałam, żeby choć chwilę tam być. I wybiorę się też śladami Hrabala w inne miejsca opisane przez Tomáša Mazala, będę szukać w szczelinach ścian i szparach w podłodze, będę słuchać, patrzeć i chłonąć zawzięcie, może uchwycę choć cień tej dawnej atmosfery. Brakowało mi takiej książki, wreszcie jest!

[http://literackie-skarby.blogspot.com/2015/01/hrabal-wielowymiarowo.html]

Mimo przewodnikowego charakteru i rzeczowego przeważnie tonu opowieści ta książka ocieka wręcz nostalgią. Miejsca opisywane w tych krótkich rozdzialikach ulegają degradacji niemal na naszych oczach – dziczeją, rozpadają się, niektóre kończą żywot pod szczękami buldożerów. Trochę jak przechadzka po cmentarzu, bo za umarłe można uznać nie tylko te obiekty, które zostały...

Ostrzegam: tytuł jest mylący. W sensie polski tytuł. W oryginale wygląda to zupełnie inaczej - nie chodzi o zwiedzanie Pragi śladami Bohumila Hrabala, tylko o... Podróże. Bycie w drodze. Podróżowanie śladami tego genialnego pisarza. Oryginalny tytuł brzmi bowiem "Cesty s Hrabalem", co znaczy o wiele, wiele więcej niż sama "Praga z Hrabalem".
Czytelnik może odwiedzić większość miejsc, do których Hrabal miał jakiś sentyment, z którymi miał do czynienia. Piszę "większość", bo po części pozostały już mniej lub bardziej zagospodarowane parcele. Mi by to jednak wcale nie przeszkadzało w zwiedzaniu np. Brna lub Kerska ;)
Uznałam tę książkę za arcydzieło już dlatego, że Mazal połączył w niej biografię z przewodnikiem. Zrobił to w niezwykle zgrabny sposób - nic, tylko chwytać plecak, kupować bilety do Czech i urządzać sobie wycieczkę śladami Hrabala.
Poza tym... Klimat tej publikacji jest niepowtarzalny. Czytałam to w pracy podczas porannej zmiany i nagle poczułam, że nie znajduję się w biurze, tylko gdzieś w Czechach, podążam za autorem wspominającym Hrabala, w jednej ręce trzymam aparat, w drugiej dzierżę kufel z piwem i jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.
Czego i Wam, drodzy potencjalni czytelnicy "Pragi z Hrabalem", życzę.
Pozycja obowiązkowa dla hrabalowców (czy ja w ogóle muszę o tym mówić?),pozostałym polecam wpierw zapoznać się z jakąkolwiek książką Hrabala. Wszystko dla Waszego dobra, byście wiedzieli, jak mniej więcej autor "Pociągów pod specjalnym nadzorem" pisał. Ale wystarczy tylko jedno dzieło, potem śmiało można sięgnąć po omawiany właśnie przewodnik ;)
Dłuższa opinia tutaj: ---> https://czechozydek.wordpress.com/2014/12/13/tomas-mazal-praga-z-hrabalem/

Ostrzegam: tytuł jest mylący. W sensie polski tytuł. W oryginale wygląda to zupełnie inaczej - nie chodzi o zwiedzanie Pragi śladami Bohumila Hrabala, tylko o... Podróże. Bycie w drodze. Podróżowanie śladami tego genialnego pisarza. Oryginalny tytuł brzmi bowiem "Cesty s Hrabalem", co znaczy o wiele, wiele więcej niż sama "Praga z Hrabalem".
Czytelnik może odwiedzić...

Po przeczytaniu tej książki pomyślałam, że zrobię coś co powinnam już dawno jako fanka Pana Bohumila i w miarę częsty gość w Pradze. Postaram się zajrzeć do każdego z tych ważniejszych dla niego lokali, w których wychylał kufel. Pojadę do Kerska na weekend albo i dłużej żeby poczuć ten las, i miejsce które tak ukochał.
Połażę tym razem po tych innych ulicach Pragi (ciągle odwiedzam te same),gdzie Hrabal mieszkał, pracował, przebywał. Zawsze będąc w Pradze piję z duchem Hrabala pod "Złotym Tygrysem", teraz odwiedzę i bar "Pod kotwicą", U Pinkasów", może przejadę się na Libeń. Pochodzę sobie jego śladem. Świetna książka, świetna swego rodzaju biografia, nie jeno suche fakty o narodzinach, życiu i śmierci. Fragmenty książek Hrabala przytaczane w tekście mówią same za siebie i za Bohumiła. Jaki był, jak podchodził do życia i picia :D
PIWA.
Czyta się non stop i nie chce się oderwać, chce się za to znowu wrócić do Czech, na Pilznera z pianą jak bita śmietana, na sznycla pod Zlatym Tygrem, szukać Bohumila Hrabala.
Może niewiele napisałam o samej książce, ale... kto uwielbia prozę i pióro tego czułego barbarzyńcy, lektura obowiązkowa.
Daję ocenę rewelacyjna, dałabym wybitna gdyby to napisał sam Hrabal. ;)

Po przeczytaniu tej książki pomyślałam, że zrobię coś co powinnam już dawno jako fanka Pana Bohumila i w miarę częsty gość w Pradze. Postaram się zajrzeć do każdego z tych ważniejszych dla niego lokali, w których wychylał kufel. Pojadę do Kerska na weekend albo i dłużej żeby poczuć ten las, i miejsce które tak ukochał.
Połażę tym razem po tych innych ulicach Pragi (ciągle...