rozwińzwiń

Wieża milczenia

Okładka książki Wieża milczenia autora Remigiusz Mróz, 9788378550273
Okładka książki Wieża milczenia
Remigiusz Mróz Wydawnictwo: Damidos kryminał, sensacja, thriller
368 str. 6 godz. 8 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Data wydania:
2013-03-01
Data 1. wyd. pol.:
2013-03-01
Liczba stron:
368
Czas czytania
6 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788378550273
Średnia ocen

6,5 6,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wieża milczenia w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Wieża milczenia



książek na półce przeczytane 319 napisanych opinii 126

Oceny książki Wieża milczenia

Średnia ocen
6,5 / 10
487 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wieża milczenia

avatar
1
1

Na półkach:

Pierwsze 3 strony to suma nierealnych zabiegów na siłę. Noc i barwy jesieni, nocna zmiana - odprowadzanie do domu, powinna kolejna piosenka lecieć a tam głucha cisza, jedynie miejsce jest poprawnie opisane . Dużo opisów i wszystko mocno upchane . Będę czytał dalej 😂

Pierwsze 3 strony to suma nierealnych zabiegów na siłę. Noc i barwy jesieni, nocna zmiana - odprowadzanie do domu, powinna kolejna piosenka lecieć a tam głucha cisza, jedynie miejsce jest poprawnie opisane . Dużo opisów i wszystko mocno upchane . Będę czytał dalej 😂

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
106
96

Na półkach:

Piszę to z żalem ale dla mnie to nie to. To nie ten Remek, którego znam z innych powieści. Myślę, że istotny jest tu aspekt jego debiutu. Wiadomo, że z czasem każdy autor się rozwija. Nie porwała mnie ta lektura. Początek czyta się ciężko, bohaterowie irytują i wydają się trochę dziecini. Całej historii też nie kupuję. Poza tym- to już moja osobista preferencja ale nie lubię osadzania fabuły w Stanach, nadawania bohaterom amerykańskich imion i w ogóle poruszania się w tym w założeniu "ciekawszym" świecie. Dla mnie wcale ciekawszy nie jest. Dużo bardziej doceniam nasze polskie podwórko (jak w późniejszych książkach autora). Z pozytywów to zaskoczyłam się trochę rozwojem sytuacji. W tej historii o fanatyku religijnym było coś więcej. Pod koniec książki akcja nabiera tępa i trochę łatwiej się zaangażować w tę opowieść. Z kwestii czysto pisarskich- nie podobało mi się celowe przyśpieszanie/skracanie opisów niektórych zdarzeń. Tam gdzie czułam, że można było napisać więcej autor kwitował temat jednym zdaniem. Poza tym w pewnych momentach ciężko było mi połapać się o czym mowa, a z kolei w innych pewne kwestie były powtarzane aż nadto dosłownie. Sam pomysł i zarys fabuły nie jest zły. Ale jego realizacja nie dała mi szansy łapczywie pochłonąć tej historii jak mam to w zwyczaju z innymi Mroza. Szkoda.

Piszę to z żalem ale dla mnie to nie to. To nie ten Remek, którego znam z innych powieści. Myślę, że istotny jest tu aspekt jego debiutu. Wiadomo, że z czasem każdy autor się rozwija. Nie porwała mnie ta lektura. Początek czyta się ciężko, bohaterowie irytują i wydają się trochę dziecini. Całej historii też nie kupuję. Poza tym- to już moja osobista preferencja ale nie...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
7672
7649

Na półkach:

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

4623 użytkowników ma tytuł Wieża milczenia na półkach głównych
  • 2 772
  • 1 791
  • 60
736 użytkowników ma tytuł Wieża milczenia na półkach dodatkowych
  • 569
  • 41
  • 35
  • 31
  • 21
  • 21
  • 18

Tagi i tematy do książki Wieża milczenia

Inne książki autora

Remigiusz Mróz
Remigiusz Mróz
Polski pisarz, autor powieści kryminalnych oraz cyklu publicystycznego „Kurs pisania”. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Leona Koźmińskiego w Warszawie, gdzie uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych. Laureat Nagrody Czytelników Wielkiego Kalibru z 2016 roku za powieść pt. „Kasacja”. W 2017 roku ujawnił się jako Ove Løgmansbø, autor kolejnych trzech powieści. Jego książki były nominowane w Plebiscycie Książka Roku lubimyczytać.pl w kategorii kryminał, sensacja, thriller. Otrzymał dotąd dwie statuetki. Seria z Joanną Chyłką stała się podstawą serialu „Chyłka. Zaginięcie” w reżyserii Łukasza Palkowskiego z Magdaleną Cielecką w roli głównej. Wykupiono także prawa do ekranizacji innych serii autora - z komisarzem Forstem i cyklu „W kręgach władzy”. Zwycięzca plebiscytu „Książka Roku 2024” w kategorii Science fiction za książkę "Operacja Mir".
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zabójczy pocisk Łukasz Orbitowski
Zabójczy pocisk
Łukasz Orbitowski Olga Rudnicka Jakub Małecki Ryszard Ćwirlej Tomasz Sekielski Joanna Opiat-Bojarska Marta Guzowska Małgorzata Rogala Wojciech Chmielarz Remigiusz Mróz Robert Małecki Marta Matyszczak Katarzyna Puzyńska Bartosz Szczygielski
„Zabójczy pocisk” to niezwykła antologia, która łączy w sobie to, co najlepsze w polskim kryminale – różnorodność stylów, świeżość pomysłów i głębokie spojrzenie na naturę zła. W jednym tomie spotyka się piętnaścioro autorów, reprezentujących zarówno znane nazwiska, jak i twórców, którzy wnoszą do gatunku własny, niepowtarzalny ton. To literacki eksperyment, który zaskakuje, porusza i zmusza do refleksji nad tym, jak cienka granica dzieli zwyczajność od zbrodni. Już sam pomysł na książkę jest wyjątkowy. Zamiast klasycznej powieści, otrzymujemy piętnaście krótszych form – opowiadań, z których każde jest osobnym mikrokosmosem zbrodni. Różnią się miejscem, czasem, a często także gatunkowym odcieniem – od realistycznych historii po opowieści z elementami groteski, noir czy nawet baśni. Ten zabieg sprawia, że „Zabójczy pocisk” czyta się jak kryminalny kalejdoskop, w którym każda historia odsłania inny aspekt ludzkiego upadku. Na szczególną uwagę zasługuje Remigiusz Mróz i jego „Hakowy” – precyzyjnie skonstruowana, dynamiczna opowieść, w której autor jak zwykle bawi się strukturą i napięciem. Wojciech Chmielarz w „Telefonie” udowadnia, że potrafi budować niepokój w najzwyklejszej sytuacji, a jego bohaterowie są tak prawdziwi, że czytelnik niemal słyszy ich oddech. Jakub Małecki z kolei w „Puchu” serwuje historię bardziej melancholijną niż sensacyjną – o przemijaniu, winie i pamięci, co pokazuje, że zło nie zawsze musi mieć formę krwawej zbrodni. W antologii znajdziemy również lżejsze, bardziej przewrotne tonacje. Olga Rudnicka w „Byle do lata…” i Marta Matyszczak w „Trupie, którego nie ma” proponują kryminały z przymrużeniem oka, pokazując, że czarny humor świetnie współgra z mrocznym tematem. Ryszard Ćwirlej w opowiadaniu „Kto się boi czarnej Wołgi?” zabiera nas z kolei w retro podróż do PRL-u, łącząc nostalgię z kryminalnym dreszczykiem. Nie brakuje też głębszych, filozoficznych tonów. Rafał Bielski w otwierającym tom tekście „Skąd się bierze zło?” stawia pytania o moralność i naturę człowieka, które powracają jak echo w kolejnych opowieściach. W tym sensie „Zabójczy pocisk” nie jest tylko zbiorem kryminałów – to także studium ludzkich emocji, słabości i granic, które każdy z nas może przekroczyć. Zaletą antologii jest również świetne tempo lektury. Każde opowiadanie ma własny rytm i charakter, dzięki czemu czytelnik nie odczuwa monotonii. Styl autorów jest na tyle różny, że książkę można czytać fragmentami – jak zestaw intensywnych, mocnych literackich dawek. Dodatkowym atutem jest cel charytatywny: zakup książki wspiera Fundację Pomoc Kobietom i Dzieciom, co nadaje lekturze dodatkowego sensu. „Zabójczy pocisk” to pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników kryminału, ale też dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak różnorodne oblicza może mieć zło. Każdy z autorów dodaje do wspólnego projektu własny ślad, tworząc mozaikę, która fascynuje i przeraża zarazem. To literacka podróż po zakamarkach ludzkiej duszy – mroczna, ale niepozbawiona refleksji i błysków człowieczeństwa.
Bettygreen - awatar Bettygreen
ocenił na95 miesięcy temu
Syndykat pająka Andreas Franz
Syndykat pająka
Andreas Franz
Swoją przygodę z Andreasem Franzem zaczęłam parę lat temu i mam do jego twórczości ogromny sentyment, bo to dzięki jego książkom zakochałam się w kryminałach. W większości kryminałów z jakimi przyszło mi się mierzyć głównym bohaterem (komisarzem/inspektorem, który rozwiązywał wszelkie zagadki) był mężczyzna. Franz główną postacią uczynił kobietę, komisarz Julię Durant, mającą niebywałą intuicję, która pomaga jej rozszyfrować najbardziej tajemnicze zbrodnie i zagadki. Syndykat Pająka to piąta część przygód genialnej komisarz. Tym razem intuicja komisarz podpowiada jej, że pozornie oczywista sprawa kryje większą tajemnicę. Intuicja jej nie zawiodła - każdego dnia Durant jest obrzucana coraz to większą ilością zagadek stojacych za pozornie oczywistym zabójstwem, po którym morderca popełnił samobójstwo. Komisarz stara się za wszelką cenę rozwiązać wszystkie zagadki, a ostatecznie dowiaduje się, że za wszystkim czai się ogromna sieć stworzona przez mafię. Determinacja komisarz Durant i jej oddanie sprawie tworzy niesamowicie połączenie, co tworzy mieszankę nie do pokonania! Komisarz nie spocznie, dopóki nie rozwiąże zagadki. Czy jej się to uda? Tego dowiecie się, kiedy sami poznacie historie genialnej komisarz 😉 Mimo genialnej historii, pełnej intryg, tajemnic - książka miała według mnie małe minusy. To są rzeczy, które ja zaliczam do wad, a niekoniecznie inni czytelnicy będą uważać to samo. Nie jest tajemnicą, że nie przepadam za historiami, gdzie są wplecione długie opisy bądź monologi trwające przez parę stron, po prostu szybko w takich chwilach się rozkojarzam i zaczynam się nudzić przez co książki tracą w moich oczach, nawet te najlepsze. W ogólnym rozrachunku polecam każdemu wszystkie książki Franza, gdyż porusza w książkach bardzo "przyziemne" wątki, a w tej książce pokazuje nam między innymi świat handlu ludźmi, narkotyków, mafii, płatnych morderców czy korupcji. Przyznajcie sami - sporo tego jest 💀 sam autor niestety opuścił już nasz świat, przez co nie będzie już kolejnych książek z Durant w roli głównej i również dlatego uważam, że jego książki zasługują na jeszcze większy rozgłos i uznanie!
BuszującawStronach - awatar BuszującawStronach
ocenił na85 lat temu
Czerwona jaskółka Jason Matthews
Czerwona jaskółka
Jason Matthews
Zapowiadało się obiecująco, jednak szybko się okazało, że lektura nie jest tak fascynująca, jak się tego spodziewałam. Autor, to emerytowany oficer CIA z trzydziestoletnim doświadczeniem, więc raczej nie ma się co dziwić, że jego powieść rzetelnie oddaje realia pracy szpiegów i obfituje w detale dotyczące ich pracy i działań operacyjnych. Jednak ta drobiazgowość była tutaj trochę przytłaczająca, co przedkładało się na istotne informacje dla fabuły, wręcz odwracając uwagę od kluczowych elementów historii. Postać Dominiki mało przekonująca, jak na dobrze wyszkoloną agentkę. Nie staje się ona ikoną siły, wręcz przeciwnie. Jej postać w miarę rozwoju akcji traci na mocy, a jej działania są często zdominowane przez manipulacje innych. Zamiast silnej bohaterki, otrzymujemy postać, która musi podejmować decyzje z ograniczonymi możliwościami, co stawia pod znakiem zapytania jej kompetencje. Powieść z potencjałem, który nie został jednak w pełni wykorzystany. Czyta się ją z umiarkowanym zainteresowaniem, w nadziei na emocjonujące zwroty akcji, które rzadko mają tutaj miejsce. Brakuje napięcia i emocji, a postać głównej bohaterki nie rozwija się w sposób satysfakcjonujący. Trudno było mi zaangażować się w tę historię oraz uwierzyć w autentyczność niektórych szczegółów z życia agentów. Niestety, to jedna z tych książek, która nie jest w stanie przekonać mnie do sięgnięcia po kontynuację.
Joanie - awatar Joanie
ocenił na63 miesiące temu

Cytaty z książki Wieża milczenia

Więcej
Remigiusz Mróz Wieża milczenia Zobacz więcej
Remigiusz Mróz Wieża milczenia Zobacz więcej
Remigiusz Mróz Wieża milczenia Zobacz więcej
Więcej