Większość youtuberów, gdy pisze książkę wybiera jedno z dwóch rozwiązań: albo lekko przeredagowuje scenariusze z filmów opublikowanych na kanale, albo pisze zupełnie o niczym, w nadziei, że fani i tak to kupią.
Na szczęście Dark Archon nie poszedł żadną z tych dróg. Napisał zbiór felietonów o historii gier komputerowych w Polsce na podstawie własnych doświadczeń, okraszając tekst sporą dawką charakterystycznego dla siebie humoru (do zrozumienia części żartów przydatna jest znajomość internetowej twórczości autora).
Wyszło nieźle, chyba aż za dobrze, bo autor postanowił zepsuć nieco dobre wrażenie, zamieszczając średnio na co drugiej stronie irytujące wstawki mniej znanego brata Radka Kotarskiego. To chyba hołd dla wszystkich irytujących rozwiązań w grach wideo w całej ich historii…
Niemniej całość czyta się przyjemnie, pośród oparów nostalgii. To jedna z tych książek, które może i nie są „wybitną literaturą”, ale i tak się je lubi.

Większość youtuberów, gdy pisze książkę wybiera jedno z dwóch rozwiązań: albo lekko przeredagowuje scenariusze z filmów opublikowanych na kanale, albo pisze zupełnie o niczym, w nadziei, że fani i tak to kupią.
Na szczęście Dark Archon nie poszedł żadną z tych dróg. Napisał zbiór felietonów o historii gier komputerowych w Polsce na podstawie własnych doświadczeń,...

Napis na okładce głosi, że to "włóczęgowski poemat reporterski". Nie znałem wcześniej takiego gatunku, ale jak przeczytałem "Odrzanię" to nie miałem wątpliwości, że to właśnie jego przedstawicielka.

Napis na okładce głosi, że to "włóczęgowski poemat reporterski". Nie znałem wcześniej takiego gatunku, ale jak przeczytałem "Odrzanię" to nie miałem wątpliwości, że to właśnie jego przedstawicielka.

Zbiór felietonów ukazujących się w "LEspresso" w latach 1980-1991. Momentami czuć, że teksty powstawały kilka dekad temu, niemniej nadal potrafią zaskakiwać i bawić ironią, uszczypliwością i lekką niepoprawnością polityczną. Autor ma coś akademickiego profesora, stand-upera i Jeremiego Clarksona z najlepszych lat "Top Gear".

Zbiór felietonów ukazujących się w "LEspresso" w latach 1980-1991. Momentami czuć, że teksty powstawały kilka dekad temu, niemniej nadal potrafią zaskakiwać i bawić ironią, uszczypliwością i lekką niepoprawnością polityczną. Autor ma coś akademickiego profesora, stand-upera i Jeremiego Clarksona z najlepszych lat "Top Gear".

Ta książka nie jest analizą zjawisk zachodzących w zachodnich demokracjach. To głos jednej ze stron w, bardzo spolaryzowanej, polskiej debacie politycznej. I choć autorka nie ukrywa swoich politycznych sympatii, a to co mówi ma o wiele mocniejsze merytoryczne podstawy niż większość tego co publikują autorzy stojący po drugiej stronie politycznej barykady, to jednak skala przemilczeń, nadinterpretacji czy wybiórczej prezentacji faktów czyni z tej pozycji nic innego niż kolejny głos w polskiej politycznej kłótni.

Ta książka nie jest analizą zjawisk zachodzących w zachodnich demokracjach. To głos jednej ze stron w, bardzo spolaryzowanej, polskiej debacie politycznej. I choć autorka nie ukrywa swoich politycznych sympatii, a to co mówi ma o wiele mocniejsze merytoryczne podstawy niż większość tego co publikują autorzy stojący po drugiej stronie politycznej barykady, to jednak skala...

Audiobook o wpływach Chińczyków kupiony za pomocą chińskiego laptopa, wysłuchany na chińskim smartfonie przez słuchawki wyprodukowane w Chinach...
Napiszę więc: Niech żyje wolny i demokratyczny Tajwan! - bo, w przeciwieństwie do Chińczyków, (jeszcze) mogę.

Audiobook o wpływach Chińczyków kupiony za pomocą chińskiego laptopa, wysłuchany na chińskim smartfonie przez słuchawki wyprodukowane w Chinach...
Napiszę więc: Niech żyje wolny i demokratyczny Tajwan! - bo, w przeciwieństwie do Chińczyków, (jeszcze) mogę.

"W tej książce nic nie jest zmyślone. Gdybym zmyślał, byłaby o wiele ciekawsza." - pisze autor na wstępie. Myli się - siłą tej książki jest to, że nie jest fikcją. Szczygieł potrafi odnajdywać historie warte opowiedzenia i niezwykle umiejętnie przeprowadzać przez nie czytelnika. Zasłużył na tą Nike.

"W tej książce nic nie jest zmyślone. Gdybym zmyślał, byłaby o wiele ciekawsza." - pisze autor na wstępie. Myli się - siłą tej książki jest to, że nie jest fikcją. Szczygieł potrafi odnajdywać historie warte opowiedzenia i niezwykle umiejętnie przeprowadzać przez nie czytelnika. Zasłużył na tą Nike.