Profil użytkownika: kotecky

Przeczytałem książkę „Syndrom oszusta. Jak nie podkopywać wiary we własne możliwości” autorstwa Jill Stoddard i ogólnie mam po niej raczej pozytywne wrażenie. Najbardziej podobało mi się to, że autorka nie próbuje sprzedawać jakiejś bajki, że po przeczytaniu książki nagle całkowicie pozbędziemy się syndromu oszusta. Raczej mówi wprost, że to coś, z czym wiele osób żyje i że chodzi bardziej o to, żeby nauczyć się to oswajać i trochę osłabić jego wpływ. I dla mnie to było dość odświeżające podejście.


Duża część książki opiera się na podejściu terapeutycznym zwanym Acceptance and Commitment Therapy, czyli terapii akceptacji i zaangażowania (ACT). Jeśli ktoś wcześniej o niej nie słyszał, to myślę, że może się sporo dowiedzieć, bo autorka całkiem sporo o niej pisze i pokazuje różne narzędzia.


Momentami miałem jednak takie wrażenie, że książka zaczyna się od syndromu oszusta, a potem trochę skręca w stronę opisywania samej terapii ACT. Czyli niby nadal jest to powiązane z tematem, ale czasami miałem poczucie, że jest więcej o samej metodzie niż o konkretnych sytuacjach związanych z syndromem oszusta.


Może dlatego, że o ACT już wcześniej coś wiedziałem i trochę liczyłem, że będzie więcej przykładów albo technik skupionych konkretnie na tym problemie. Myślę też, że ciekawie byłoby zobaczyć książkę o syndromie oszusta, która korzysta z różnych podejść terapeutycznych, a nie tylko z jednego.


Ale mimo tego uważam, że jeśli ktoś dopiero zaczyna się interesować tym tematem albo pierwszy raz słyszy o terapii ACT, to ta książka może być naprawdę pomocna i spokojnie mógłbym ją komuś polecić.

Przeczytałem książkę „Syndrom oszusta. Jak nie podkopywać wiary we własne możliwości” autorstwa Jill Stoddard i ogólnie mam po niej raczej pozytywne wrażenie. Najbardziej podobało mi się to, że autorka nie próbuje sprzedawać jakiejś bajki, że po przeczytaniu książki nagle całkowicie pozbędziemy się syndromu oszusta. Raczej mówi wprost, że to coś, z czym wiele osób żyje i że...

Polecam, z tym że z 1 zastrzeżeniem. Nie czytaj opisu książki przed jej przeczytaniem. Zepsujesz sobie 1 z głównych twistów tej powieści :). Nie wstrząsa jak pierwsza część Matrix'a ale pozostawia otwarte wątki do przemyślenia po odłożeniu książki na półkę.

Polecam, z tym że z 1 zastrzeżeniem. Nie czytaj opisu książki przed jej przeczytaniem. Zepsujesz sobie 1 z głównych twistów tej powieści :). Nie wstrząsa jak pierwsza część Matrix'a ale pozostawia otwarte wątki do przemyślenia po odłożeniu książki na półkę.

Zatrważająco aktualne. Rok 1984 to mój rocznik. Przez ten element czytałem tę historie z dodatkowym przejęciem. Przez caly czas czytania lektury zastanawiałem się, w którym momencie na świecie jesteśmy względem antyutopii z 1984 (?).

Zatrważająco aktualne. Rok 1984 to mój rocznik. Przez ten element czytałem tę historie z dodatkowym przejęciem. Przez caly czas czytania lektury zastanawiałem się, w którym momencie na świecie jesteśmy względem antyutopii z 1984 (?).