Nie jestem w aż tak głębokim kryzysie, żeby czerpać z tej książki garściami. Wzięłam sobie jednak do serca poradę, że sprzątanie i porządek są moralnie neutralne i nie mają nic wspólnego z tym, czy jest się dobrą lub złą osobą. To przestrzeń ma służyć mi, a nie odwrotnie.

Nie jestem w aż tak głębokim kryzysie, żeby czerpać z tej książki garściami. Wzięłam sobie jednak do serca poradę, że sprzątanie i porządek są moralnie neutralne i nie mają nic wspólnego z tym, czy jest się dobrą lub złą osobą. To przestrzeń ma służyć mi, a nie odwrotnie.

Książka równie męcząca, jak jej autor. Choć lubię muzykę Mansona, nie jestem w stanie przyjąć jej dużych dawek naraz. Podobnie było z tą lekturą - jak na biografię ciężka, pretensjonalna, perfekcjonistyczna, przytłaczająca krzaczastym słownictwem, jakby w zamyśle to miało być wielkie arcydzieło.

Książka równie męcząca, jak jej autor. Choć lubię muzykę Mansona, nie jestem w stanie przyjąć jej dużych dawek naraz. Podobnie było z tą lekturą - jak na biografię ciężka, pretensjonalna, perfekcjonistyczna, przytłaczająca krzaczastym słownictwem, jakby w zamyśle to miało być wielkie arcydzieło.

Książka skłania do refleksji i przemyślenia swojego zachowania nie tylko jako kierowcy, ale także z perspektyw innych uczestników ruchu drogowego. Jest to lektura dla wszystkich, nie tylko dla zmotoryzowanych. Osobiście wolę jednak nieco więcej obiektywizmu w reportażach, autor wyraźnie opowiada się po jednej ze stron.

Książka skłania do refleksji i przemyślenia swojego zachowania nie tylko jako kierowcy, ale także z perspektyw innych uczestników ruchu drogowego. Jest to lektura dla wszystkich, nie tylko dla zmotoryzowanych. Osobiście wolę jednak nieco więcej obiektywizmu w reportażach, autor wyraźnie opowiada się po jednej ze stron.

Dostałam dokładnie to, czego oczekiwałam - syta porcja wiedzy w przybraniu z wybornego poczucia humoru.

Dostałam dokładnie to, czego oczekiwałam - syta porcja wiedzy w przybraniu z wybornego poczucia humoru.