Z przykrością stwierdzam, że książka mnie rozczarowała. Powinna zachwycić, w końcu tematyka jak najbardziej mnie interesująca, ale... No nie. Umęczyła mnie przez pierwsze sto stron i druga oraz trzecia część nie zrobiła nic innego. Sam pomysł doceniam. Świat zdominowany przez gigantyczną, niesamowitą roślinność wydaje się bardzo ciekawym, ale w rzeczywistości były tu tylko opisy jak jedna roślina poluje i zjada drugą... Niestety do takiego płytkiego opisu to się właśnie tutaj sprowadza. Koncepcja pasożytniczego grzyba-liczyłam że uratuje fabułę, ale nie udało się jej też tego podźwignąć. Być może komuś spodoba się bardziej, do mnie nie przemawia. Nie będę miała oporów oddać tej książki komuś, kto zechce się przekonać czy dla niego będzie ciekawsza.

Z przykrością stwierdzam, że książka mnie rozczarowała. Powinna zachwycić, w końcu tematyka jak najbardziej mnie interesująca, ale... No nie. Umęczyła mnie przez pierwsze sto stron i druga oraz trzecia część nie zrobiła nic innego. Sam pomysł doceniam. Świat zdominowany przez gigantyczną, niesamowitą roślinność wydaje się bardzo ciekawym, ale w rzeczywistości były tu tylko...

Pierwsza książka w nowym roku od pana Grahama. No muszę przyznać, że był to dobry początek. Przez 98% lektury bawiłam się wyśmienicie. Końcówka była już przewidywalna, ale nadal ciekawa. Żałuję tylko kilku ostatnich stron, liczyłam na więcej, mocniej, można było coś jeszcze dodać, a skończyło się tak... Jakoś szybko i za delikatnie? W końcu to mistrz grozy, wiem że potrafi "w te klocki"😁 jednak książkę polubiłam, podobała mi się i mogę polecić fanom autora.

Pierwsza książka w nowym roku od pana Grahama. No muszę przyznać, że był to dobry początek. Przez 98% lektury bawiłam się wyśmienicie. Końcówka była już przewidywalna, ale nadal ciekawa. Żałuję tylko kilku ostatnich stron, liczyłam na więcej, mocniej, można było coś jeszcze dodać, a skończyło się tak... Jakoś szybko i za delikatnie? W końcu to mistrz grozy, wiem że potrafi...

Sama nie wiem co myśleć o tej książce. To moje pierwsze spotkanie z autorem i jakoś chyba nie zrodziła się z tego wielka miłość. Początek mnie zaintrygował, myślałam, że trafiałam na jakąś dobrą pozycję, jednak im dalej tym było... Bardziej drętwo. Akcja rozwleczona, bez wyrazu, trwałam licząc na jakiś przełom, ale nic takiego nie nastąpiło. Potem po mniej więcej trzech czwartych książki pojawiło się światełko w tunelu, ale tak jak szybko się zapaliło, tak zgasło już bezpowrotnie. Czuję lekkie rozczarowanie, może przez opinie liczyłam na coś wyjątkowego, a dostałam po prostu akceptowalną na granicy historię i tyle. Czy sięgnę po inne pozycje tego autora? Może kiedyś, póki co nie spieszy mi się...

Sama nie wiem co myśleć o tej książce. To moje pierwsze spotkanie z autorem i jakoś chyba nie zrodziła się z tego wielka miłość. Początek mnie zaintrygował, myślałam, że trafiałam na jakąś dobrą pozycję, jednak im dalej tym było... Bardziej drętwo. Akcja rozwleczona, bez wyrazu, trwałam licząc na jakiś przełom, ale nic takiego nie nastąpiło. Potem po mniej więcej trzech...

Jak wiadomo realnego obiektywizmu w stosunku do naszego Pana Grahama, przez sentyment nie potrafię zachować... Niemniej jednak początek kolejnej serii jego książek zapowiada się obiecująco. Spotykamy się tym razem z wieloma bohaterami, bo aż z całą klasą i nietuzinkowym ich wychowawcą. Rook'a zdecydowanie bardziej lubię niż innego bohatera jego książek (Harrego Erskina z Manitou), więc przypuszczam, że czytanie kolejnych tomów będzie interesującą przygodą. Co prawda tym razem nie będę czytać pod rząd wszystkiego od razu, ale dawkować i przeplatać innymi książkami, ale jestem bardzo ciekawa co też wydarzy się dalej w tej historii, która naprawdę wciąga. Póki co- zdecydowanie polecam. 😁

Jak wiadomo realnego obiektywizmu w stosunku do naszego Pana Grahama, przez sentyment nie potrafię zachować... Niemniej jednak początek kolejnej serii jego książek zapowiada się obiecująco. Spotykamy się tym razem z wieloma bohaterami, bo aż z całą klasą i nietuzinkowym ich wychowawcą. Rook'a zdecydowanie bardziej lubię niż innego bohatera jego książek (Harrego Erskina z...

Właśnie przeczytałam i dowiedziałam się, że książka została zekranizowana. Nic dziwnego, skoro jej autorem jest znany reżyser filmowy. Faktycznie historia pisana jak materiał do nagrania. Końcówka trochę mnie rozczarowała. Liczyłam na większe zwroty akcji. Można było to bardziej zdramatyzować moim zdaniem, ale ogólny odbiór jest dobry, tak też więc oceniam.

Właśnie przeczytałam i dowiedziałam się, że książka została zekranizowana. Nic dziwnego, skoro jej autorem jest znany reżyser filmowy. Faktycznie historia pisana jak materiał do nagrania. Końcówka trochę mnie rozczarowała. Liczyłam na większe zwroty akcji. Można było to bardziej zdramatyzować moim zdaniem, ale ogólny odbiór jest dobry, tak też więc oceniam.

Pierwsza część, czyli "Lato nocy" jest jedną z moich ulubionych książek tego autora, dlatego chcąc coś przeczytać w pierwszej kolejności wybrałam z mojej biblioteczki "Zimowe nawiedzenie" licząc na miłe chwile z lekturą. Przykro mi to jednak pisać... Ta część trochę mnie rozczarowała. Nie jest to zła książka, po prostu w zestawieniu z pierwszą wypada blado. Akcja średnia, wątek średni, ogólny odbiór średni... Jeden plus więcej za sentyment do autora. Czy można przeczytać -tak, czy są lepsze pozycje -tak, czy będę chciała wrócić jak do "lata nocy"- raczej nie🫣

Pierwsza część, czyli "Lato nocy" jest jedną z moich ulubionych książek tego autora, dlatego chcąc coś przeczytać w pierwszej kolejności wybrałam z mojej biblioteczki "Zimowe nawiedzenie" licząc na miłe chwile z lekturą. Przykro mi to jednak pisać... Ta część trochę mnie rozczarowała. Nie jest to zła książka, po prostu w zestawieniu z pierwszą wypada blado. Akcja średnia,...

Króciutka książka z lat 70-tych. Świat różny tak bardzo od naszego. Chociażby palenie papierosów gdzie się da, było na porządku dziennym 🥹 i inne niuanse, które teraz są nie do pomyślenia, ale nie o tym. Głównym bohaterem jest Harry Erskin, znany dobrze z cyklu "Manitou", nie wiedziałam, że ten bohater pojawił się też w innych książkach, tym bardziej dziwi mnie jego sceptycyzm, bo to co przeżył w tej historii nie powinno budzić najmniejszych wątpliwości co do istnienia i ingerencji sił wykraczających daleko poza naukowe podejście do świata. A masz bohater mimo to był wybitnym sceptykiem w "Manitou"🤷🏻‍♀️ książkę czyta się szybko, jest całkiem ciekawa, nie jest to literatura, która nie da wam zasnąć w nocy, ale trzeba pamiętać w jakich czasach została stworzona. Niby nie jest to wymagane, ale żałuję, że nie zaczęłam czytać "Dżina" przed "Manitou". Dałabym wyższą notę gdyby nie zbyt łagodne zakończenie. Liczyłam na większe wow, a skończyło się prawdę mówiąc dość szybko i delikatnie, można było więcej z tego wycisnąć 🫣 tak czy siak, może kiedyś do niej wrócę, jak już przeczytam wszystkie inne pozycje tego autora,a jeszcze całkiem sporo ich przede mną. Dobrze się bawiłam 👍🏻

Króciutka książka z lat 70-tych. Świat różny tak bardzo od naszego. Chociażby palenie papierosów gdzie się da, było na porządku dziennym 🥹 i inne niuanse, które teraz są nie do pomyślenia, ale nie o tym. Głównym bohaterem jest Harry Erskin, znany dobrze z cyklu "Manitou", nie wiedziałam, że ten bohater pojawił się też w innych książkach, tym bardziej dziwi mnie jego...

Kolejna ciekawa historia. Czyta się szybko i z przyjemnością. Tym razem moja ulubiona para detektywów stawia czoło czemuś niewytłumaczalnemu, związanemu z niewielkim miasteczkiem i parą nastolatek. W miejscu tym dochodzi do dziwnych zabójstw, w których rozwikłaniu mają pomóc. Jak potoczy się śledztwo i kto lub co będzie odpowiedzialnym za śmierć ofiar? Ciekawa historia, dla każdego fana "z archiwum x" na pewno godna uwagi.

Kolejna ciekawa historia. Czyta się szybko i z przyjemnością. Tym razem moja ulubiona para detektywów stawia czoło czemuś niewytłumaczalnemu, związanemu z niewielkim miasteczkiem i parą nastolatek. W miejscu tym dochodzi do dziwnych zabójstw, w których rozwikłaniu mają pomóc. Jak potoczy się śledztwo i kto lub co będzie odpowiedzialnym za śmierć ofiar? Ciekawa historia, dla...

Książka bardzo ciekawa. Oglądałam jej wersję zekranizowaną- z tysiąc razy i nie umiem jednoznacznie określić czy bardziej podoba mi się film czy książka. Mimo kilku różnic jedno i drugie uwielbiam. Cieszę się, że mam swój prywatny egzemplarz. Bardzo lubię motyw przygody rozgrywającej się w głębinach oceanu, a tu do tego dołącza pierwszorzędna zagadka, obca forma życia, a może po prostu coś czego jeszcze nie rozumiemy, a jest nam bliższe niż się wydaje. Do tego trochę psychologicznych smaczków, ekipa badawcza, dobre tempo narracji, trudne decyzje,a to wszystko zgrabnie opisane przez autora, który już sam jest gwarancją sukcesu. Wszystkim miłośnikom "Kuli" w wersji filmowej, książka na pewno przypadnie do gustu, a tym, krórzy nie znają, polecam zdecydowanie przeczytać, bo to gwarancja kilku godzin dobrej zabawy.

Książka bardzo ciekawa. Oglądałam jej wersję zekranizowaną- z tysiąc razy i nie umiem jednoznacznie określić czy bardziej podoba mi się film czy książka. Mimo kilku różnic jedno i drugie uwielbiam. Cieszę się, że mam swój prywatny egzemplarz. Bardzo lubię motyw przygody rozgrywającej się w głębinach oceanu, a tu do tego dołącza pierwszorzędna zagadka, obca forma życia, a...

Króciutka historia z motywami indiańskiej mitologii. Mamy dom, w którym mieszka zło, starożytnego demona, dawne legendy, szamanizm i kilkoro bohaterów walczących o coś więcej niż tylko własne przetrwanie. Historia na kilka chwil dobrej zabawy.

Króciutka historia z motywami indiańskiej mitologii. Mamy dom, w którym mieszka zło, starożytnego demona, dawne legendy, szamanizm i kilkoro bohaterów walczących o coś więcej niż tylko własne przetrwanie. Historia na kilka chwil dobrej zabawy.

Całkiem przyjemna lektura. To moje drugie spotkanie z autorem i mimo, że "Wyspa zaginionych głosów" skradła moje serce, to przy tej książce też bawiłam się dobrze. Nie jest to może wybitnie odkrywcza historia, ale duży plus za zakończenie, które wyjaśnia wszystko co się działo i dlaczego. Jest trochę thrillera, trochę czegoś niewytłumaczalnego, tajemnica, uczucie romantyczne i życie, które nie zawsze jest takim na jakie może wyglądać. Mikel Santiago to ciekawy pisarz, myślę że nie jest potrzebne porównywanie go ze Stephenem Kingiem, co często ma miejsce. Na rynku czytelniczym każdy z tych panów ma miejsce na swoją twórczość i z każdym można miło spędzić czas.

Całkiem przyjemna lektura. To moje drugie spotkanie z autorem i mimo, że "Wyspa zaginionych głosów" skradła moje serce, to przy tej książce też bawiłam się dobrze. Nie jest to może wybitnie odkrywcza historia, ale duży plus za zakończenie, które wyjaśnia wszystko co się działo i dlaczego. Jest trochę thrillera, trochę czegoś niewytłumaczalnego, tajemnica, uczucie...

Ostatni tom cyklu "Manitou" za mną. Myślę, że będę tęskniła za bohaterami. Zawsze powtarzam, że nie należę do ludzi sięgających często po kilkutomowe historie, ale jak się okazało nasz Graham potrafi mnie na tyle zaciekawić, że z przyjemnością sięgałam po kolejne części. Ostatni tom jest raczej łagodnym w zestawieniu z poprzednimi, niemniej czyta się to nadal z zainteresowaniem. Nie jest to cykl, który spędzi wam sen z powiek, co nie zmienia faktu, że czyta się to naprawdę przyjemnie. Gdyby była dalsza kontynuacja, na pewno bym po nią sięgnęła. Dla miłośników Mastertona "Manitou" to podstawa, którą trzeba po prostu przeczytać.

Ostatni tom cyklu "Manitou" za mną. Myślę, że będę tęskniła za bohaterami. Zawsze powtarzam, że nie należę do ludzi sięgających często po kilkutomowe historie, ale jak się okazało nasz Graham potrafi mnie na tyle zaciekawić, że z przyjemnością sięgałam po kolejne części. Ostatni tom jest raczej łagodnym w zestawieniu z poprzednimi, niemniej czyta się to nadal z...

Piąty tom cyklu w moim odczuciu wypada nieco lepiej od "dziwnej czwórki", a nasz Harry został praktycznie bohaterem narodowym😉 Mamy faktycznie armagedon/apokalipsę, więcej nowych bohaterów i klasycznie niewyczerpalne źródło pragnienia zemsty Misquamacusa. Czasami aż trudno uwierzyć ile nienawiści potrafi w sobie zmagazynować ta istota. Przede mną ostatnie spotkanie w szóstej części, jestem ciekawa jak to wszystko się dalej potoczy.

Piąty tom cyklu w moim odczuciu wypada nieco lepiej od "dziwnej czwórki", a nasz Harry został praktycznie bohaterem narodowym😉 Mamy faktycznie armagedon/apokalipsę, więcej nowych bohaterów i klasycznie niewyczerpalne źródło pragnienia zemsty Misquamacusa. Czasami aż trudno uwierzyć ile nienawiści potrafi w sobie zmagazynować ta istota. Przede mną ostatnie spotkanie w...

Czwarta część cyklu "Manitou"... W moim subiektywnym odczuciu wypada najsłabiej jak do tej pory. O ile przy pierwszych trzech bawiłam się doskonale, to tym razem nie było "efektu wow". Wątek wampirów... No cóż, liczyłam na coś innego. Samego Misquamacusa było "jak na lekarstwo",a przecież to wokół niego budowana jest cała historia. Obydwie pozostałe części były bardziej podobne do trzech pierwszych. Gdyby nie świadomość, że to cześć cyklu, równie dobrze ta książka mogła by stanowić dla mnie niezależną pozycję.

Czwarta część cyklu "Manitou"... W moim subiektywnym odczuciu wypada najsłabiej jak do tej pory. O ile przy pierwszych trzech bawiłam się doskonale, to tym razem nie było "efektu wow". Wątek wampirów... No cóż, liczyłam na coś innego. Samego Misquamacusa było "jak na lekarstwo",a przecież to wokół niego budowana jest cała historia. Obydwie pozostałe części były bardziej...

Lubię Dana Simmonsa, ale tym razem książka, aż tak mnie nie urzekła. Nie jest zła, ale w porównaniu do "Terroru" i "Lata nocy" klasyfikuje się w moim odczuciu gdzieś z tyłu. Zaczęła się przykro, te opisy co działo się kiedyś w Rumunii, te wszystkie sierocińce, tragedie niewinnych, bezbronnych maluchów, no było to z pewnością poruszające. Potem historia toczyła się... Po prostu poprawnie? Cieszę się, że spotkałam znanego z "Lata nocy" O'Rurkiego. Przede mną w przyszłości "Zimowe nawiedzenie", liczę, że będzie lepsze od "Dzieci nocy".

Lubię Dana Simmonsa, ale tym razem książka, aż tak mnie nie urzekła. Nie jest zła, ale w porównaniu do "Terroru" i "Lata nocy" klasyfikuje się w moim odczuciu gdzieś z tyłu. Zaczęła się przykro, te opisy co działo się kiedyś w Rumunii, te wszystkie sierocińce, tragedie niewinnych, bezbronnych maluchów, no było to z pewnością poruszające. Potem historia toczyła się... Po...

Trzeci tom przygód Harry'ego Erskina za mną. Przyznam szczerze, że byłam zdziwiona jego sceptycyzmem w tej części. Po tym co przeszedł ten bohater, jest to co najmniej zaskakujące🤔 o ile rzadko sięgam po książkowe serie, to ta naprawdę mi się nie nudzi. Z chęcią dowiem się co też czeka naszych bohaterów następnym razem, bo jak to w "Manitou" bywa, nic nie jest końcem ostatecznym.

Trzeci tom przygód Harry'ego Erskina za mną. Przyznam szczerze, że byłam zdziwiona jego sceptycyzmem w tej części. Po tym co przeszedł ten bohater, jest to co najmniej zaskakujące🤔 o ile rzadko sięgam po książkowe serie, to ta naprawdę mi się nie nudzi. Z chęcią dowiem się co też czeka naszych bohaterów następnym razem, bo jak to w "Manitou" bywa, nic nie jest końcem...

Z czystym sumieniem daję 8-rewelacja. Książka dała mi wszystko czego oczekuję od dobrej lektury. Tajemnice, intrygi, akcję, odpowiednią intensywność napięcia, postaci którym kibicowałam i takie, których zachowania nie lubiłam. Dylematy moralne, rozterki czy dobro jednych można stawiać ponad dobro innych. Intrygujący wątek miejsca i etapu rozwoju ludzkości w porównaniu do cywilizacji bardziej rozwiniętych. Ach, to była prawdziwa przygoda. Niezależnie czy pan Lincoln Child pisze w duecie z Douglasem Prestonem czy w pojedynkę -zawsze przyjemnie spędzam z nim czas. Cieszę się, że mam tę książkę w mojej biblioteczce. Kiedyś na pewno z chęcią do niej wrócę. 👍

Z czystym sumieniem daję 8-rewelacja. Książka dała mi wszystko czego oczekuję od dobrej lektury. Tajemnice, intrygi, akcję, odpowiednią intensywność napięcia, postaci którym kibicowałam i takie, których zachowania nie lubiłam. Dylematy moralne, rozterki czy dobro jednych można stawiać ponad dobro innych. Intrygujący wątek miejsca i etapu rozwoju ludzkości w porównaniu do...

Skuszona tytułem sięgnęłam tym razem po książkę o piratach. Nawiązanie do filmów z serii "Piraci z Karaibów"też zrobiło swoje😉 chociaż bardziej powinno się powiedzieć, że to film nawiązuje do książki, bo ona była pierwsza i stała się inspiracją. To taka przyjemna przygodówka o morskich wyprawach, pirackich podbojach i zwyczajach, mamy też klasycznie damę w opałach i trochę magii czyli wszystko się zgadza.

Skuszona tytułem sięgnęłam tym razem po książkę o piratach. Nawiązanie do filmów z serii "Piraci z Karaibów"też zrobiło swoje😉 chociaż bardziej powinno się powiedzieć, że to film nawiązuje do książki, bo ona była pierwsza i stała się inspiracją. To taka przyjemna przygodówka o morskich wyprawach, pirackich podbojach i zwyczajach, mamy też klasycznie damę w opałach i trochę...

Mam w swoich prywatnych zbiorach tę książkę od jakiegoś czasu, ale jakoś zawsze sięgam po pozycje wypożyczone z biblioteki w pierwszej kolejności i moje po prostu czekają...i czekają na kiedyś tam,a że była niedziela i skończyłam wszystko co miałam do przeczytania z bibliotek, to wzięłam mini książeczkę "Katedrę" i tak nie do końca wiem co o niej myślę. Kilka konceptów mi się podobało, reszta jakoś mnie nie urzekła. Ot, przeczytałam sobie i czy wywarła ona na mnie jakieś wybitne wrażenie? Nie, czy zapamiętam ją na dłużej? Chyba też raczej nie koniecznie. Znam lepsze. Nie jest to w moim odczuciu wybitne dzieło, złe też nie jest, dam więc piątkę, tak po środku.

Mam w swoich prywatnych zbiorach tę książkę od jakiegoś czasu, ale jakoś zawsze sięgam po pozycje wypożyczone z biblioteki w pierwszej kolejności i moje po prostu czekają...i czekają na kiedyś tam,a że była niedziela i skończyłam wszystko co miałam do przeczytania z bibliotek, to wzięłam mini książeczkę "Katedrę" i tak nie do końca wiem co o niej myślę. Kilka konceptów mi...

To moje trzecie spotkanie z małżeństwem Warrenów. Tym razem ponownie mamy pojedynczą historię nawiedzonego domu, w którym aż roi się od zła. Budynek zostaje przekształcony na mieszkalny po wcześniejszym wykorzystywaniu go jako zakład pogrzebowy. Wprowadza się do niego rodzina, która chce go wynająć ze względu na chorobę jednego z synów, by uniknąć ciągłego dojeżdżania do szpitala. Praktycznie od pierwszego dnia w domu zaczynają się dziać rzeczy niechciane. Klasyczny obraz nawiedzenia, brak wiary ze strony dorosłych w to co mówią dzieci, wyparcie gdy sami zaczynają tego doświadczać, to tylko czubek lodowej góry. Ile zła i negatywnej energii skumulowało się w tym miejscu... Trzeba się samemu przekonać czytając tę historię. Póki co to moja ulubiona książka Warrenów, którą odkryłam dzięki poleceniu miłego znajomego z serwisu, dziękuję -podobała mi się bardzo ☺️

To moje trzecie spotkanie z małżeństwem Warrenów. Tym razem ponownie mamy pojedynczą historię nawiedzonego domu, w którym aż roi się od zła. Budynek zostaje przekształcony na mieszkalny po wcześniejszym wykorzystywaniu go jako zakład pogrzebowy. Wprowadza się do niego rodzina, która chce go wynająć ze względu na chorobę jednego z synów, by uniknąć ciągłego dojeżdżania do...