Była to raczej nudna lektura. Nie dlatego, że zaznajomiłam się treścią serialu, a przez to, że fabuła jest prosta, główni bohaterowie również. Wątki kręcą się wokół miłosno-erotycznych pobudek. Nie dane było mi poznać bliżej rodzeństwa Daphne, pewnie sukcesywnie w kolejnych tomach autorka ich przedstawi. Ciężko mi powiedzieć czy sięgnę po kolejne części, może w przyszłości, bo powieść ewidentnie odpowiada na potrzeby łatwości i przewidywalności. Takie lektury też są potrzebne.

Była to raczej nudna lektura. Nie dlatego, że zaznajomiłam się treścią serialu, a przez to, że fabuła jest prosta, główni bohaterowie również. Wątki kręcą się wokół miłosno-erotycznych pobudek. Nie dane było mi poznać bliżej rodzeństwa Daphne, pewnie sukcesywnie w kolejnych tomach autorka ich przedstawi. Ciężko mi powiedzieć czy sięgnę po kolejne części, może w przyszłości,...

Jestem zachwycona lekturą. Autor wspaniale tłumaczył zagadnienia naukowe, nie miałam odczucia, że jest to książka popularnonaukowa przez co łatwo mi było podążać za wątkami. Czułam zaangażowanie emocjonalne przez cały czas trwania lektury, a kiedy pojawił się Rocky to przepadłam. Fascynujące są dla mnie potencjalne obce cywilizacje, a autor nie poskąpił opisów Eridian. Żałuję, że miałam okazję poznać tylko Rockiego, chciałabym poznać spektrum osobowości Eridian. Wydarzenia końcowe mnie zachwyciły, to że główny bohater ostatecznie robił to co chciał od samego początku było wzruszające. Wspaniale spędziłam czas.

Jestem zachwycona lekturą. Autor wspaniale tłumaczył zagadnienia naukowe, nie miałam odczucia, że jest to książka popularnonaukowa przez co łatwo mi było podążać za wątkami. Czułam zaangażowanie emocjonalne przez cały czas trwania lektury, a kiedy pojawił się Rocky to przepadłam. Fascynujące są dla mnie potencjalne obce cywilizacje, a autor nie poskąpił opisów Eridian....

Nie do końca rozumiem co się wydarzyło po drodzę ale z wielkim trudem przychodzi mi słuchanie tej części. Postanowiłam, że dokończę tę część ale tak się nudzę, że jednak zarzucę to postanowienie. Decyzje bohaterów są dla mnie zrozumiałe ale w ogóle mnie nie interesują, wątki jakieś przeciągane, wymuszone. Ciągle brakuje mi rozszerzenia wątku o Reshaye, czym to stworzenie jest, co potrafi, czego chce, granic jego wytrzymałości. Dodatkowo autorka wprowadziła nowa bohaterkę, w innej czasoprzestrzeni, co nie zwiększyło mojej ciekawości i nie sprawi, że dokończę serie.
Dopiero teraz zdałam sobie sprawę przez jakie tragedie przeszła główna bohaterka. Nie wiem czemu w światach magicznych motyw upodlonej głównej bohaterki, która wstaje z kolan jest tak gloryfikowany. Bycie porwaną, gwałconą i wykorzystywaną od wczesnych lat życia musi zostawić większe szkody niż to co Tisaanah sobą przedstawia, jest mi ciężko uwierzyć w jej aktualną osobowość. Nie sięgnę po kolejne części.

Nie do końca rozumiem co się wydarzyło po drodzę ale z wielkim trudem przychodzi mi słuchanie tej części. Postanowiłam, że dokończę tę część ale tak się nudzę, że jednak zarzucę to postanowienie. Decyzje bohaterów są dla mnie zrozumiałe ale w ogóle mnie nie interesują, wątki jakieś przeciągane, wymuszone. Ciągle brakuje mi rozszerzenia wątku o Reshaye, czym to stworzenie...

Zbieżności nazwisk może i nie uświadczyłam w nowej historii o Igorze, za to dostrzegam bynajmniej niemałą zbieżność do sytuacji politycznej, która ma miejsce w prawdziwym życiu. Nie jestem pewna czy ten zabieg przypadł mi do gustu. Wiem za to, że autor wrzucił Brudnego w dużo większe bagno niż do tej pory, w takie na prawdę pokaźnych rozmiarów, z którego nie da się tak łatwo wyjść, po którym zostaje smród na długo.
Kolejny raz docenię autora za trzymanie mnie w niepewności do ostatnich rozdziałów. Ponownie dobrze się bawiłam.

Zbieżności nazwisk może i nie uświadczyłam w nowej historii o Igorze, za to dostrzegam bynajmniej niemałą zbieżność do sytuacji politycznej, która ma miejsce w prawdziwym życiu. Nie jestem pewna czy ten zabieg przypadł mi do gustu. Wiem za to, że autor wrzucił Brudnego w dużo większe bagno niż do tej pory, w takie na prawdę pokaźnych rozmiarów, z którego nie da się tak...

Książka bardzo w stylu autorki. To co wybrzmiewa to relacje międzyludzkie. Pani Rooney w piękny sposób przedstawiła osobowości poprzez sposób w jaki bohaterowie nawiązują kontakt, to jakie uczucia i emocje są wywoływane przez poszczególne wydarzenia, jakimi schematami podążają na codzień i w sytuacjach stresowych. Dodatkowo nie mogę wyjść z podziwu dla nienudnych opisów prozaicznych czynności dnia codziennego. Sprawiło to, że na moment zatrzymałam się w moich szybkim życiu i robieniu pierdyliarda rzeczy na raz, bo wydajność, bo poczucie straty czasu. Przez to mam jakąś wdzięczność do autorki za te momenty, kiedy byłam z jej powieścią. Dobrze spędziłam czas.

Książka bardzo w stylu autorki. To co wybrzmiewa to relacje międzyludzkie. Pani Rooney w piękny sposób przedstawiła osobowości poprzez sposób w jaki bohaterowie nawiązują kontakt, to jakie uczucia i emocje są wywoływane przez poszczególne wydarzenia, jakimi schematami podążają na codzień i w sytuacjach stresowych. Dodatkowo nie mogę wyjść z podziwu dla nienudnych opisów...

Jestem książką niezwykle miło zaskoczona. Główna bohaterka ma wyznaczony plan, do którego dąży, wykazuje się wytrwałością, pracowitości. Ma w sobie naiwność ale kto w jej wieku by nie miał. Autorka przeciągnęła ją przez wiele wydarzeń, które moim zdaniem są mocną podstawą do wystąpienia zespołu stresu pourazowego, jednak zdaję sobie sprawę, że im bardziej skrzywdzony bohater tym mocniej ja jako czytelnik mogę mu współczuć i kibicować. Jednak istnieje dla mnie granica, ponad którą zbyt dużo cierpienia jest groteskowe, niewiarygodne, sprawia, że jest we mnie więcej politowania i przewracania oczami, niż realnego utożsamienia. Miejscami tak właśnie było.
Świat magiczny nie jest dla mnie jasny, autorka przedstawiła go raczej powierzchownie, nie wiem jakimi zasadami się rządzi co daje furtkę do wyratowania bohaterów z każdej opresji skoro nie ma jasno wyznaczonych granic. Kwestia relacji między bohaterami była nienachalna, miła w odbiorze i nieoczywista.
Dobrze się bawiłam i sięgnę po kolejny tom.

Jestem książką niezwykle miło zaskoczona. Główna bohaterka ma wyznaczony plan, do którego dąży, wykazuje się wytrwałością, pracowitości. Ma w sobie naiwność ale kto w jej wieku by nie miał. Autorka przeciągnęła ją przez wiele wydarzeń, które moim zdaniem są mocną podstawą do wystąpienia zespołu stresu pourazowego, jednak zdaję sobie sprawę, że im bardziej skrzywdzony...

Kolejny tom i na prawdę dobrze napisana historia. Doceniam przetrzymanie tajemnicy o mordercy do samego końca książki oraz połączenie różnych spraw kryminalnych. Epilog zrobił mi smaka na kolejną część.

Kolejny tom i na prawdę dobrze napisana historia. Doceniam przetrzymanie tajemnicy o mordercy do samego końca książki oraz połączenie różnych spraw kryminalnych. Epilog zrobił mi smaka na kolejną część.

Bardzo dobrze słuchało mi się kolejną część. Przyznam, że miałam obawy o monotonność wątków fabularnych, jednak niepotrzebnie. Autor umiejętnie bazuje na znanej nam przeszłości Igora, wyciągając zapomniane jej fragmenty i dorzucając coś nowego dla uzyskania płynności fabuły. Powieść dobrze zadziałała na mnie emocjonalnie, miałam parę momentów, kiedy strach i zdenerwowanie bohaterów udzielał mi się. Podczas słuchania o morderstwie musiałam odłożyć audiobooka, żeby dokończyć wieczorne samotne sprzątanie. Jedyną rzeczą, która w jakiś sposób staje się monotonna to zakończenia, które przedstawiają bohaterskość, niezłomność i spryt głównych postaci w pompatyczny i efektowny sposób, co sprawia, że czasami mam ochotę przewrócić oczami.
Ogólnie jestem zadowolona ze spędzonego czasu, sięgnę po kolejną część.

Bardzo dobrze słuchało mi się kolejną część. Przyznam, że miałam obawy o monotonność wątków fabularnych, jednak niepotrzebnie. Autor umiejętnie bazuje na znanej nam przeszłości Igora, wyciągając zapomniane jej fragmenty i dorzucając coś nowego dla uzyskania płynności fabuły. Powieść dobrze zadziałała na mnie emocjonalnie, miałam parę momentów, kiedy strach i zdenerwowanie...

Opowieść o zwykłym życiu, o jego trudach, komplikacja, niespełnionych marzeniach, ralecjach z innymi i ze sobą, opisane pięknymi słowami tak jak to autor pokazał w debiucie(chyba).

Opowieść o zwykłym życiu, o jego trudach, komplikacja, niespełnionych marzeniach, ralecjach z innymi i ze sobą, opisane pięknymi słowami tak jak to autor pokazał w debiucie(chyba).

Trudno było wdrożyć mi się w matematyczno-techniczne obszary powieści, po pierwsze nie mam tak rozległej wiedzy z nauk ścisłych, żeby zweryfikować prawdziwość omawianych teorii przez autora, a po drugie nie mam takiej dużej wiedzy naukowej z tego względu, że nie rozumiem wielu koncepcji fizyki kwantowej, nie jestem w stanie wyobrazić sobie praw fizyki, tak jak to autor umie, dając nam znać o tym w posłowiu. Dodając do wspomnianych elementów bardzo wolne przedstawianie postaci, znikome relacje międzyludzkie i trudny temat polityczny lat 80-tych w Chinach, mocno zniechęciłam się do lektury do czasu pamiętnej samowolki jednej z głównych bohaterek. W tym momencie powieść mnie przekonała, przyciągnęła do siebie, zaczęła zahaczyć o moralne aspekty życia, wolności, wpływu ludzi na otoczenie, zasadności i sensu indywidualnych decyzji w stosunku do planety. Jestem bardzo ciekawa jak autor przedstawi zetknięcie się dwóch cywilizacji, mam dużo pytań i liczę na znalezienie odpowiedzi w kolejnym tomie.

Trudno było wdrożyć mi się w matematyczno-techniczne obszary powieści, po pierwsze nie mam tak rozległej wiedzy z nauk ścisłych, żeby zweryfikować prawdziwość omawianych teorii przez autora, a po drugie nie mam takiej dużej wiedzy naukowej z tego względu, że nie rozumiem wielu koncepcji fizyki kwantowej, nie jestem w stanie wyobrazić sobie praw fizyki, tak jak to autor...

Zwięzła opowieść o próbie życia w zgodzie ze sobą i swoimi wartościami, o relacjach z innymi istotami żywymi, o szukaniu szczęścia i prostoty. Wszystko opisane prostym językiem, miejscami kolokwialnym, co nadaje całości uroku i autentyczności miejsca i czasu. Niektóre fragmenty zachwycały mnie swoimi zagrywkami słownymi. A wybrane wątki fabularne poszerzyły moją perspektywę na życie. Jestem zadowolona z lektury.

Zwięzła opowieść o próbie życia w zgodzie ze sobą i swoimi wartościami, o relacjach z innymi istotami żywymi, o szukaniu szczęścia i prostoty. Wszystko opisane prostym językiem, miejscami kolokwialnym, co nadaje całości uroku i autentyczności miejsca i czasu. Niektóre fragmenty zachwycały mnie swoimi zagrywkami słownymi. A wybrane wątki fabularne poszerzyły moją perspektywę...

Czytało się ją szybko. Akcja szła do przodu, bohaterów już znam i dalej lubię. Sam wątek młodości brudnego jeszcze jest ciekawy. Zastanawia mnie jak długo autor będzie w stanie utrzymać dobry poziom lektury bazując tylko na jednej historii. Sprawdzę.

Czytało się ją szybko. Akcja szła do przodu, bohaterów już znam i dalej lubię. Sam wątek młodości brudnego jeszcze jest ciekawy. Zastanawia mnie jak długo autor będzie w stanie utrzymać dobry poziom lektury bazując tylko na jednej historii. Sprawdzę.

Opierałam się mocno tej książce, ze względu na gatunek, który moim zdaniem jest schematyczny i powtarzalny. Jakie było moje zdziwienie po paru rozdziałach kiedy zauważyłam, że mocno wciągnęłam się w fabułę. Autor sprytnie meandrował w perspektywach i dostarczanych nam faktach. Całość dostarczyła mi dużo rozrywki i trzymała do samego końca w niewiedzy. Końcówka może trochę rozwleczona ale rozumiem zamysł jaki za tym stał. Sięgnę po kolejny tom.

Opierałam się mocno tej książce, ze względu na gatunek, który moim zdaniem jest schematyczny i powtarzalny. Jakie było moje zdziwienie po paru rozdziałach kiedy zauważyłam, że mocno wciągnęłam się w fabułę. Autor sprytnie meandrował w perspektywach i dostarczanych nam faktach. Całość dostarczyła mi dużo rozrywki i trzymała do samego końca w niewiedzy. Końcówka może trochę...

Zakończenie uratowało tę książkę.
Od początku byłam zainteresowana relacją Georgi i Noah, a autorka może i dała im czas na rozwinięcie relacji ale pominęła ważny szczegół, jakim jest opisanie interakcji między nimi. Jak mogła podsumować cały miesiąc jaki razem spędzili w jednym domu w paru(sic!) zdaniach. To jest niewybaczalne. Jak ja mam uwierzyć w ich miłość skoro nie wiem nawet jak ona powstawała. Mam wrażenie, że planem autorki było opisanie i zrobienie wrażenia relacją Scarlet i Jasona, a moich bohaterów to tak przy okazji wrzuciła do fabuły, żeby ładnie się składało wszytko, nie poświęciwszy im tyle uwagi co poprzedniej parze. Nudziło mnie przeskakiwanie pomiędzy osiami czasu, bo kiedy wkręciłam się w jedną relację, zaraz był opis drugiej, która mnie nie interesowała już tak bardzo. A wystarczyło przeznaczyć trochę więcej słów i uwagi. Ta książka mogłaby być dłuższa, nawet byłoby to z korzyścią dla niej. No i tyle, końcowe wydarzenia uratowały ogólną ocenę, zaskoczenia są przeze mnie mile widziane.

Zakończenie uratowało tę książkę.
Od początku byłam zainteresowana relacją Georgi i Noah, a autorka może i dała im czas na rozwinięcie relacji ale pominęła ważny szczegół, jakim jest opisanie interakcji między nimi. Jak mogła podsumować cały miesiąc jaki razem spędzili w jednym domu w paru(sic!) zdaniach. To jest niewybaczalne. Jak ja mam uwierzyć w ich miłość skoro nie...

Jestem w zachwycie dla tej książki. Świat przedstawiony trzymał się swoich zasad, fabuła przekazana w sposób nie dający się mi znudzić, bohaterowie posiadali swoje charaktery i wartości, które były dla nich ważne. Autorka świetnie stworzyła relacje pomiędzy głównymi bohaterami, nie spiesząc się z rozwojem ich zażyłości i zaufania do siebie. Dała potrzebny temu procesowi czas, przestrzeń i okoliczności. Zawierając całą opowieść w jednym sporawym tomie, autorka podjęła dobrą decyzję, ze względu na to, że wydarzenia nie są na siłę przeciągane ale takie w sam raz, nie ma wymuszania dodatkowych dramatów czy przeciwników, żeby tylko pozostać w danym świecie w kolejnych niepotrzebnych tomach. Chociaż swoją drogą idzie moja chęć przeczytania o losach głównych bohaterów w czasach po wojnie. Ogólnie rzecz ujmując, jestem poruszona tą opowieścią, dawno nie czytałam tak spójnej i pasującej moim gustom książki.

Jestem w zachwycie dla tej książki. Świat przedstawiony trzymał się swoich zasad, fabuła przekazana w sposób nie dający się mi znudzić, bohaterowie posiadali swoje charaktery i wartości, które były dla nich ważne. Autorka świetnie stworzyła relacje pomiędzy głównymi bohaterami, nie spiesząc się z rozwojem ich zażyłości i zaufania do siebie. Dała potrzebny temu procesowi...

Kiedy zobaczyłam, że książka jest w formie zapisów z dzienników i listów miałam złe przeczucia co do szybkości akcji i wybiórczości wydarzeń przedstawionych. Jednak na moje zdziwienie wkręciłam się mocno w fabułę, bo autor umiejętnie pokierował swoimi bohaterami i tym co oni w swoich dziennikach zapisują. Czuć, że to książka mająca swoje lata ale klasykę chciałam nadrobić, zwłaszcza, że niedługo premiera nowego Draculi. I tak strasznie mi go szkoda, bo Stoker zrobił z niego potwora, a jestem przekonana, że historia opowiedziana z perspektywy Vlada mogłaby przedstawić subtelności jego charakteru i ukazać inne światło na wydarzenia kiedy był człowiekiem i te za czasów wampirzych.

Kiedy zobaczyłam, że książka jest w formie zapisów z dzienników i listów miałam złe przeczucia co do szybkości akcji i wybiórczości wydarzeń przedstawionych. Jednak na moje zdziwienie wkręciłam się mocno w fabułę, bo autor umiejętnie pokierował swoimi bohaterami i tym co oni w swoich dziennikach zapisują. Czuć, że to książka mająca swoje lata ale klasykę chciałam nadrobić,...

Przepadam za retellingami, zwłaszcza kopciuszka, którego uwielbiam. Wzbraniałam się przed tą wersją, no bo gdzież w baśniowej krainie jest miejsce dla cyborgów i androidów. Dopiero przy wznowieniu tej powieści i nowych okładkach przekonałam się i dałam szansę tej wersji. Nie zawiodłam się, bo czułam nawiązania do kopciuszka ale były one na prawdę bardzo luźne, przez co autorka stworzyła kompletnie nową opowieść, co wolę bardziej, niż nieudaną dokładną kopię mojej ulubionej bajki. Cinder to bohaterka, którą łatwo polubić, świat mocno zaawansowany technologicznie nie był taki straszny jak mi się wydawało, a nawet stwarzał ciekawy kontrast, do tego bajkowego który znam. Cieszyłam się kiedy były nawiązania do królowej śniegu i roszpunki i jestem ciekawa jakie multiversa autorka połączy w kolejnych częściach.

Przepadam za retellingami, zwłaszcza kopciuszka, którego uwielbiam. Wzbraniałam się przed tą wersją, no bo gdzież w baśniowej krainie jest miejsce dla cyborgów i androidów. Dopiero przy wznowieniu tej powieści i nowych okładkach przekonałam się i dałam szansę tej wersji. Nie zawiodłam się, bo czułam nawiązania do kopciuszka ale były one na prawdę bardzo luźne, przez co...

Autorka od początku wrzuca nas na głęboką wodę wydarzeń i nie przestaje tego robić do końca książki przez co nie ma kiedy znudzić się albo zmęczyć, swoją drogą, pięknym otoczeniem Wali i samym Berkeley Hall. Bohaterów polubiłam za ich wybory, za poczucie humoru, za rozsądek, za żywe emocje w nich i za wyważoną ilość dramatów w jakie popadali. Bo chyba nie ma nic gorszego niż romans, w którym niestabilność emojconalna jest główną osią fabuły. Dobrze się bawiłam i pewnie zajrzę do innych książek Paige Toon.

Autorka od początku wrzuca nas na głęboką wodę wydarzeń i nie przestaje tego robić do końca książki przez co nie ma kiedy znudzić się albo zmęczyć, swoją drogą, pięknym otoczeniem Wali i samym Berkeley Hall. Bohaterów polubiłam za ich wybory, za poczucie humoru, za rozsądek, za żywe emocje w nich i za wyważoną ilość dramatów w jakie popadali. Bo chyba nie ma nic gorszego...

Książkę słuchało mi się bardzo szybko. Ilość wydarzeń i wątków, które autorka wprowadziła nie pozwalały na chwilę wytchnienia dla mnie, a co dopiero dla bohaterów. Lor i Nadir nie mają nawet czasu, żeby ze sobą porozmawiać, z tego co obserwuję znają się w głównej mierze pod względem fizycznym i w tym nie ma nic złego ale chciałabym, żeby relacja ich była pogłębiona o rozmowy i wymiany myśli. Poboczni bohaterowie mają swoje chwile, a fajnie byłoby posłuchać więcej o ich życiu, rozumiem, że to trudne biorąc pod uwagę mnogość lat jakie mają za sobą jako przedstawiciele rasy Fae. Historia zakończona w dobrym momencie, sięgnę po kolejny tom jak już ukaże się u nas.

Książkę słuchało mi się bardzo szybko. Ilość wydarzeń i wątków, które autorka wprowadziła nie pozwalały na chwilę wytchnienia dla mnie, a co dopiero dla bohaterów. Lor i Nadir nie mają nawet czasu, żeby ze sobą porozmawiać, z tego co obserwuję znają się w głównej mierze pod względem fizycznym i w tym nie ma nic złego ale chciałabym, żeby relacja ich była pogłębiona o...

Opowieść nawet bardziej wciągająca niż jej poprzedniczka. Akcja toczy się szybko. Bohaterowie są w fazie wyparcia swoich uczuć, zwłaszcza Lor. Jest rozdarta pomiędzy tym co mówi jej głowa, a emocjami z ciała. Mogłam lepiej poznać Nadira, jego przeszłość i to z czym się zmaga. I tak jak poprzednio nie mogłam oderwać się od lektury.

Opowieść nawet bardziej wciągająca niż jej poprzedniczka. Akcja toczy się szybko. Bohaterowie są w fazie wyparcia swoich uczuć, zwłaszcza Lor. Jest rozdarta pomiędzy tym co mówi jej głowa, a emocjami z ciała. Mogłam lepiej poznać Nadira, jego przeszłość i to z czym się zmaga. I tak jak poprzednio nie mogłam oderwać się od lektury.