Profil użytkownika: Nimmo

Szkoda papieru na takie książki. Szkoda czasu (czytelników) na takie treści. Choć przyznać trzeba że gdyby podretuszować tekst, usunąć nielogiczności i akcję ścieśnić czasowo mógłby powstać dość ciekawy ... scenariusz do B klasowego akcyjniaka (czytając cały czas miałem skojarzenia z "Życiem mniej zwyczajnym" tyle że to różnica dwóch, trzech klas (subiektywnie oczywiście) na korzyść książki Johna Hodge'a)

Szkoda papieru na takie książki. Szkoda czasu (czytelników) na takie treści. Choć przyznać trzeba że gdyby podretuszować tekst, usunąć nielogiczności i akcję ścieśnić czasowo mógłby powstać dość ciekawy ... scenariusz do B klasowego akcyjniaka (czytając cały czas miałem skojarzenia z "Życiem mniej zwyczajnym" tyle że to różnica dwóch, trzech klas (subiektywnie oczywiście)...

Plastycznie opowiedziany poetycko-baśniowo-fantastyczny drobiażdżek przyprawiony dodatkowo odrobiną absurdu, groteski a nawet horroru pełen niedopowiedzeń a co za tym idzie intensywnie oddziaływujący na wyobraźnię.
Rozciągnięte w czasie szkice z życia pięcioosobowej rodziny której porządek dnia codziennego burzy pojawienie się Gaspara, chłopaka-znajdy oraz ... porykiwania jaguara Toya.
Warto poświęcić kilkadziesiąt minut na niespieszne (smakować to "dziełko" trzeba powoli) czytanie by dowiedzieć się jaki wpływ na życie i losy trójki rodzeństwa i ich rodziców miała powyższa dwójka a finał tej opowieści zaskoczy zapewne każdego.

Materiał na pożądną, grubą (taką sześciusetstronicową) powieść więc naprawdę szkoda że skończyło się tylko na tych 60 stronach. Mimo to naprawdę warto.

Plastycznie opowiedziany poetycko-baśniowo-fantastyczny drobiażdżek przyprawiony dodatkowo odrobiną absurdu, groteski a nawet horroru pełen niedopowiedzeń a co za tym idzie intensywnie oddziaływujący na wyobraźnię.
Rozciągnięte w czasie szkice z życia pięcioosobowej rodziny której porządek dnia codziennego burzy pojawienie się Gaspara, chłopaka-znajdy oraz ... porykiwania...

Czyta się szybko choć beznamiętnie. Historia ma swoisty, mroczny klimat (co jest chyba głównym i jedynym powodem dość wysokiej oceny) charakterystyczny dla literatury noir ale pełna jest też chaosu (nie tylko chronologicznego) i ubóstwa faktów (dowiadujemy się tylko tego co niezbędne by we wspomnianym chaosie nie zagubić się totalnie). Bohater (o twarzy Goslinga, bo nie sposób uciec od filmu i ... okładki) jest dla czytelnika niczym otaczający świat dla ... tytułowego Kierowcy, dość obojętny i mało ciekawy (choć obserwowany uważnie) a postacie w tle też zbytnio nie przyciągają uwagi (głównie za sprawą nieustannych "skoków w czasie").
Całość nie zachwyciła ale też nie zdegustowała do tego stopnie by w przyszłości (dalekiej przyszłości) nie sięgnąć po kontynuacje.
* * *
Wiem,wiem, film to jedno a książka to drugie ale i tak dopisuje do krótkiej listy zatytułowanej "Ekranizacja lepsza niż książka" (przed "Dzikością serca" Grifforda a tuż za "Wieżowcem" J.G. Ballarda)

Czyta się szybko choć beznamiętnie. Historia ma swoisty, mroczny klimat (co jest chyba głównym i jedynym powodem dość wysokiej oceny) charakterystyczny dla literatury noir ale pełna jest też chaosu (nie tylko chronologicznego) i ubóstwa faktów (dowiadujemy się tylko tego co niezbędne by we wspomnianym chaosie nie zagubić się totalnie). Bohater (o twarzy Goslinga, bo nie...