Pablo Tusset

Minusy tej publikacji wiążą się przede wszystkim z jej specyficznym, momentami wręcz absurdalnym humorem, który nie do każdego trafi. Pablo Tusset stworzył bohatera, Pablo „Papi” Mirallesa, który jest ucieleśnieniem politycznej niepoprawności – leniwym, cynicznym i gburowatym hedonistą. Dla czytelników szukających klasycznej elegancji lub wysokiej kultury, styl bycia głównego bohatera może okazać się barierą nie do przejścia, a liczne dygresje o jedzeniu i piciu mogą sprawiać wrażenie rozmywania głównej intrygi. Mimo to, ocena 7/10 jest w pełni zasłużona. „Najlepsze, co może się przydarzyć rogalikowi” to odświeżająca, drapieżna parodia kryminału, która pod płaszczem błahej opowieści o poszukiwaniu zaginionego brata, przemyca celną satyrę na współczesne społeczeństwo. Największą siłą powieści jest jej bezkompromisowy głos. Tusset z niezwykłą lekkością i błyskotliwym dowcipem demaskuje hipokryzję wyższych sfer Barcelony, czyniąc to z perspektywy człowieka, który absolutnie nic nie musi i nikogo nie udaje. Warsztatowo książka zachwyca swobodą narracji. Choć fabuła krąży wokół zagadki kryminalnej, to właśnie wewnętrzne monologi Pabla i jego niekonwencjonalne podejście do życia stanowią o unikalności tej lektury. To literatura, która nie bierze siebie na poważnie, a jednocześnie jest napisana z niezwykłą inteligencją. Wybór siedmiu gwiazdek odzwierciedla fakt, że jest to pozycja świetnie napisana i oryginalna, choć jej specyficzny klimat sprawia, że jest to danie przeznaczone dla koneserów literackiej ekstrawagancji. To idealna lektura dla tych, którzy w kryminałach szukają przede wszystkim dobrej zabawy, czarnego humoru i bohatera, którego – mimo wszystkich jego wad – po prostu nie da się nie polubić za jego szczerość. Solidna porcja rozrywki z barcelońskim słońcem w tle.