Czarująca i niebezpieczny

Ej, zajebiście mi się podobała ta książka. Nie jest to top literatury, ale moim zdaniem ciekawa i szybka.

Ej, zajebiście mi się podobała ta książka. Nie jest to top literatury, ale moim zdaniem ciekawa i szybka.

Szkoda papieru na takie książki. Szkoda czasu (czytelników) na takie treści. Choć przyznać trzeba że gdyby podretuszować tekst, usunąć nielogiczności i akcję ścieśnić czasowo mógłby powstać dość ciekawy ... scenariusz do B klasowego akcyjniaka (czytając cały czas miałem skojarzenia z "Życiem mniej zwyczajnym" tyle że to różnica dwóch, trzech klas (subiektywnie oczywiście) na korzyść książki Johna Hodge'a)

Szkoda papieru na takie książki. Szkoda czasu (czytelników) na takie treści. Choć przyznać trzeba że gdyby podretuszować tekst, usunąć nielogiczności i akcję ścieśnić czasowo mógłby powstać dość ciekawy ... scenariusz do B klasowego akcyjniaka (czytając cały czas miałem skojarzenia z "Życiem mniej zwyczajnym" tyle że to różnica dwóch, trzech klas (subiektywnie oczywiście)...

Po książkę sięgnęłam po pocałunkach na Manhattanie zauroczona klimatem jaki autor wprowadza do świata przedstawionego książki. I mimo że Pocałunki na Manhattanie podobały mi się nieco bardziej, to nie mogę powiedzieć że się zawiodłam. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, a sytuacje w niej ukazane, jak choćby komizm postaci Floyda czy życie miłosne głównych bohaterów pozostawiają na czytelniku wrażenie czytania czyjegoś pamiętnika. Sceny w niej ukazane są zaopatrzone w pożądną dawkę realizmu magicznego, jakoby wszystko działo się na jawie a jednocześnie dawało wrażenie realnych wydarzeń. Kto wie być może autor czerpał ze swoich życiowych doświadczeń, a jak wiadomo prawda jest dziwniejsza od fikcji.

Po książkę sięgnęłam po pocałunkach na Manhattanie zauroczona klimatem jaki autor wprowadza do świata przedstawionego książki. I mimo że Pocałunki na Manhattanie podobały mi się nieco bardziej, to nie mogę powiedzieć że się zawiodłam. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, a sytuacje w niej ukazane, jak choćby komizm postaci Floyda czy życie miłosne głównych bohaterów...

Urocza. Wzruszająca. Liryczna. Chwilami zabawna, chwilami pisana z dużą powagą. Jak życie, więc w pewien sposób prawdziwa. Choć całkowicie nieprawdopodobna. Ma swój klimat (jak dla mnie bardzo amerykańska, ale w tym dobrym znaczeniu). Napisana dynamicznie, z wyrazistymi bohaterami. Jeśli chodzi o atmosferę i "myśl przewodnią" :),to przypomina powieści Fredrika Backmana.

Urocza. Wzruszająca. Liryczna. Chwilami zabawna, chwilami pisana z dużą powagą. Jak życie, więc w pewien sposób prawdziwa. Choć całkowicie nieprawdopodobna. Ma swój klimat (jak dla mnie bardzo amerykańska, ale w tym dobrym znaczeniu). Napisana dynamicznie, z wyrazistymi bohaterami. Jeśli chodzi o atmosferę i "myśl przewodnią" :),to przypomina powieści Fredrika...

Powiem tak: nie pamiętam wszystkich szczegółów, ale to ten typ książki, której momenty zapadają w pamięć. Czytałam ją ponad 8 lat temu, a kiedy zobaczyłam ją na stronie księgarnii internetowej, serce zabiło mi mocniej <3 Czekam więc teraz aż kurier przyniesie mi paczkę.
Z tego co pamiętam, to Grace starała się o niebo.
Pamiętam jedną z pierwszych scen, w której to przeszła przez myjnię samochodową z przekonaniem, że kiedy wynurzy się z budynku spotka miłość swojego życia. I spotkała. Nie był to "książe z bajki", ich miłość nie była wieczna, ale żyli pełnią życia. Razem starali się o niebo.
Nie jestem pewna, czy kiedyś czytałam książkę, którą napisał mężczyzna. Ale w jego słowach widać różnicę. Wszystko dzieje się jakby szybciej. Co nie znaczy, że dzieje się mniej.

Powiem tak: nie pamiętam wszystkich szczegółów, ale to ten typ książki, której momenty zapadają w pamięć. Czytałam ją ponad 8 lat temu, a kiedy zobaczyłam ją na stronie księgarnii internetowej, serce zabiło mi mocniej <3 Czekam więc teraz aż kurier przyniesie mi paczkę.
Z tego co pamiętam, to Grace starała się o niebo.
Pamiętam jedną z pierwszych scen, w której to...

Książka nudna bez polotu.

Książka nudna bez polotu.

Lektura w sam raz na wakacje - niezobowiązująca, niezbyt ambitna, ale też bez przesady, bo nie jest wcale za płytka, z szybką akcją i masą przeróżnych wydarzeń. Lekki sensacyjny przerywnik z całkiem sympatycznymi bohaterami. Zaczyna się dosyć nieciekawie, jednak później się rozwija. Do przeczytania i zapomnienia.

Lektura w sam raz na wakacje - niezobowiązująca, niezbyt ambitna, ale też bez przesady, bo nie jest wcale za płytka, z szybką akcją i masą przeróżnych wydarzeń. Lekki sensacyjny przerywnik z całkiem sympatycznymi bohaterami. Zaczyna się dosyć nieciekawie, jednak później się rozwija. Do przeczytania i zapomnienia.

kolejna książka Schicklera, gdzie pojawiają się skrajne postaci- czarny i biały charakter i niebywałe zdarzenia. powieści tego autora czyta się z wielką przyjemnością. obie jego książki ("Pocałunki na Manhattanie", "Czarująca i niebezpieczny") pozostawiają po sobie refleksje u czytelnika. autor w sposób lekki i swobodny przeplata wątki by na koniec stworzyć z nich całość.
książka/i godna/e polecenia.

kolejna książka Schicklera, gdzie pojawiają się skrajne postaci- czarny i biały charakter i niebywałe zdarzenia. powieści tego autora czyta się z wielką przyjemnością. obie jego książki ("Pocałunki na Manhattanie", "Czarująca i niebezpieczny") pozostawiają po sobie refleksje u czytelnika. autor w sposób lekki i swobodny przeplata wątki by na koniec stworzyć z nich...

Lubię książki z serii Salamandra, po części dlatego, że nie są one płytkie i wypchane czystą iluzją, że mają w sobie pierwiastek czegoś, co przyciągnie czytelnika i pozwoli mu skończyć książkę. Po "Czarującą i niebezpiecznego" sięgnęłam po przeczytaniu rewelacyjnych jak dla mnie "Pocałunków na Manhatannie".
Brakowało mi w tej powieści tego magicznego czegoś, czym wypełnił autor świat budynku Manhatannu w swoich opowiadaniach. Książkę czyta się szybko i lekko więc przyjemnie spędziłam z nią czas, jednak pojawiło się to "ale". Historia nie była zaskakująca, postacie mimo że wyraziste, nie zrobiły wielkiego wrażenia. Mimo to, polecam jeśli ktoś szuka lektury na weekend, przyjemnej i niegłupiej.

Lubię książki z serii Salamandra, po części dlatego, że nie są one płytkie i wypchane czystą iluzją, że mają w sobie pierwiastek czegoś, co przyciągnie czytelnika i pozwoli mu skończyć książkę. Po "Czarującą i niebezpiecznego" sięgnęłam po przeczytaniu rewelacyjnych jak dla mnie "Pocałunków na Manhatannie".
Brakowało mi w tej powieści tego magicznego czegoś, czym wypełnił...

"Więc nawet w naszych cywilizowanych czasach młody mężczyzna nadal musi mieć obsesję na punkcie sutków dziewczyny, bo w przeciwnym razie biorą go za pedała?" (Amber)

"Więc nawet w naszych cywilizowanych czasach młody mężczyzna nadal musi mieć obsesję na punkcie sutków dziewczyny, bo w przeciwnym razie biorą go za pedała?" (Amber)