Jedna z moich ulubionych książek! Lekcja o walce dobra i zła w człowieku i że wybór na końcu należy do nas samych

Jedna z moich ulubionych książek! Lekcja o walce dobra i zła w człowieku i że wybór na końcu należy do nas samych

Pierwszy raz czytałam o dozorczyni cmentarza - ale jaka to była dozorczyni, postać Violette jest bardzo pięknie wykreowana, jej lato i zima w ubiorze, docenianie drobiazgów, szukanie bliskich w otaczającym świecie i naturze... Bardzo piękna i wrażliwa dusza w ciele silnej, doświadczonej przez życie kobiety. Historię Violette poznaje się z fascynacją i zapartym tchem.

Pierwszy raz czytałam o dozorczyni cmentarza - ale jaka to była dozorczyni, postać Violette jest bardzo pięknie wykreowana, jej lato i zima w ubiorze, docenianie drobiazgów, szukanie bliskich w otaczającym świecie i naturze... Bardzo piękna i wrażliwa dusza w ciele silnej, doświadczonej przez życie kobiety. Historię Violette poznaje się z fascynacją i zapartym tchem.

High fantasy w pełnym wydaniu: bogato wykreowany świat, wyraziste postaci, polityczne intrygi, magia, smoki i odważne, wojownicze kobiety, które zdecydowanie wiodą prym w tej serii. Do tego dochodzi szeroka reprezentacja postaci LGBT+, jakiej rzadko spotyka się w klasycznym fantasy; szczerze mówiąc, nie kojarzę innej serii, która robiłaby to tak naturalnie i konsekwentnie.

High fantasy w pełnym wydaniu: bogato wykreowany świat, wyraziste postaci, polityczne intrygi, magia, smoki i odważne, wojownicze kobiety, które zdecydowanie wiodą prym w tej serii. Do tego dochodzi szeroka reprezentacja postaci LGBT+, jakiej rzadko spotyka się w klasycznym fantasy; szczerze mówiąc, nie kojarzę innej serii, która robiłaby to tak naturalnie i konsekwentnie.

Nie jestem przekonana do wydźwięku dobrego okupanta i złych polaków...

Nie jestem przekonana do wydźwięku dobrego okupanta i złych polaków...

Nie mam tej książce nic do zarzucenia. Historia Pino ma podwójną siłę oddziaływania. Z jednej strony poznajemy bohatera wojennego — odważnego młodego mężczyznę, który wiele wycierpiał dla swojego kraju. Opowiada o tym, czego był świadkiem, co sam przeżył i jak wyglądała niesprawiedliwość wojny, która potrafi zagotować krew. Z drugiej strony ta opowieść ma moc również dlatego, że uratowała życie autorowi. Piękno tej książki jest wielowarstwowe, a po jej przeczytaniu człowiek naprawdę zaczyna bardziej doceniać życie.

Nie mam tej książce nic do zarzucenia. Historia Pino ma podwójną siłę oddziaływania. Z jednej strony poznajemy bohatera wojennego — odważnego młodego mężczyznę, który wiele wycierpiał dla swojego kraju. Opowiada o tym, czego był świadkiem, co sam przeżył i jak wyglądała niesprawiedliwość wojny, która potrafi zagotować krew. Z drugiej strony ta opowieść ma moc również...

Na początku trudno było mi zagłębić się w historię ze względu na specyficzną strukturę książki — wielu bohaterów pojawia się jedynie na chwilę: czasem w kilku zdaniach, czasem na kilku stronach. Dopiero po około 150 stronach, gdy nastąpiło kluczowe wydarzenie, zrozumiałam, dokąd zmierza fabuła i dlaczego poznajemy właśnie te, a nie inne postacie. Ostatecznie jestem zachwycona Miastem Niedźwiedzia. Autor w genialny sposób ukazał wpływ hokeja na życie mieszkańców małego miasteczka. Hokej zostaje tu wręcz obdarzony cechami personifikacji — niczym żywy byt kształtuje codzienność ludzi i zaburza ich dotychczasowy porządek a nawet kształtuje opinie i poglądy, które zostają zakorzenione w mieszkańcach.

Na początku trudno było mi zagłębić się w historię ze względu na specyficzną strukturę książki — wielu bohaterów pojawia się jedynie na chwilę: czasem w kilku zdaniach, czasem na kilku stronach. Dopiero po około 150 stronach, gdy nastąpiło kluczowe wydarzenie, zrozumiałam, dokąd zmierza fabuła i dlaczego poznajemy właśnie te, a nie inne postacie. Ostatecznie jestem...

Podobał mi się opis Osaki oraz historyczne tło Japonii w okresie modernizacji. Bardzo wyraźnie ukazano charaktery postaci, które nie potrafiły odnaleźć się w rodzącym się nowym nurcie ani sprostać narzucanym oczekiwaniom. Jednocześnie naiwność Chōko oraz próżność Ryūkichiego były dla mnie wyjątkowo irytujące. Zachowanie bohaterki budziło mój sprzeciw — trudno było czytać o tak daleko posuniętym pobłażaniu lenistwu, brakowi szacunku i chamstwu ze strony partnera.

Podobał mi się opis Osaki oraz historyczne tło Japonii w okresie modernizacji. Bardzo wyraźnie ukazano charaktery postaci, które nie potrafiły odnaleźć się w rodzącym się nowym nurcie ani sprostać narzucanym oczekiwaniom. Jednocześnie naiwność Chōko oraz próżność Ryūkichiego były dla mnie wyjątkowo irytujące. Zachowanie bohaterki budziło mój sprzeciw — trudno było czytać o...