Po kilku latach przerwy ponownie sięgnąłem po książkę tego autora. Po raz kolejny bardzo dobrze się ją czytało. Gorzka umie zatrzymać czytelnika przy tekście. Tyle, że równocześnie mam ten sam zarzut co przy poprzednich książkach - realizm a w zasadzie jego niewielka cząstka. Od rasowego thrillera oczekiwałbym jednak czegoś więcej (coś co osiągnął np. Chmielarz w " Żmijowisku") niż "tania sensacja" rodem z Super Expressu. A tak właśnie kojarzyły mi się niektóre przedstawione wątki. Zbyt dużo nierealnych zbiegów okoliczności.
Przy tym "dziwna"/słaba końcówka, która może (ale nie musi) stanowić wstęp do kolejnej odsłony. Jeśli takowa powstanie to ja jednak po nią na pewno nie sięgnę.
Książkę wielbicielom kryminalnych historii polecam, odbiorcom ambitniejszych pozycji odradzam, chyba, że "Rok zmian" miałby stanowić lekki przerywnik między poważniejszą lekturą (tak jak to miało miejsce u mnie).

Po kilku latach przerwy ponownie sięgnąłem po książkę tego autora. Po raz kolejny bardzo dobrze się ją czytało. Gorzka umie zatrzymać czytelnika przy tekście. Tyle, że równocześnie mam ten sam zarzut co przy poprzednich książkach - realizm a w zasadzie jego niewielka cząstka. Od rasowego thrillera oczekiwałbym jednak czegoś więcej (coś co osiągnął np. Chmielarz w "...

Ponad 1100-stronicowa historia, która jest kunsztownie przedstawiona. Pierwsze skojarzenie to Knausgard w innym, norweskim wydaniu. Dla fanów Karla Ovego i ta powieść przypadnie do gustu. Jest ona przede wszystkim równa pod względem jakościowym. Przemyślana od początku do końca, napisana wyszukanym a przy tym zrozumiałym językiem.
Jedyny minus, który przeszkadzał mi w odbiorze historii to momentami rozwleczone elementy dotyczące sztuki (teatru, malarstwa itp.) - nie jest to mój konik i ciężko mi się przez to brnęło.

Ponad 1100-stronicowa historia, która jest kunsztownie przedstawiona. Pierwsze skojarzenie to Knausgard w innym, norweskim wydaniu. Dla fanów Karla Ovego i ta powieść przypadnie do gustu. Jest ona przede wszystkim równa pod względem jakościowym. Przemyślana od początku do końca, napisana wyszukanym a przy tym zrozumiałym językiem.
Jedyny minus, który przeszkadzał mi w...

Twardoch to autor nieoczywisty i dla przeciętnego odbiorcy ciężki a nawet trudny do przetrawienia. Można go lubić lub też nie, ale warsztatowo wyróżnia się zdecydowanie wśród polskich powieściopisarzy. I "Chołodem" to udowadnia. Bardzo spodobała mi się forma przedstawionej historii, oryginalna i niebanalna treść. Wymęczyła trochę druga część książki przedstawiająca życie w Chołodzie a to sprawiło niższą ocenę pozycji. Fanom autora bezwzględnie polecam, mniej doświadczonym czytelnikom raczej odradzam. To nie jest prosta i łatwa do strawienia lektura.

Twardoch to autor nieoczywisty i dla przeciętnego odbiorcy ciężki a nawet trudny do przetrawienia. Można go lubić lub też nie, ale warsztatowo wyróżnia się zdecydowanie wśród polskich powieściopisarzy. I "Chołodem" to udowadnia. Bardzo spodobała mi się forma przedstawionej historii, oryginalna i niebanalna treść. Wymęczyła trochę druga część książki przedstawiająca życie w...

Książka fajna i przyjemnie się ją czytało. Dobrze poskładane historie ludzi i to w takim niecodziennym (z perspektywy polskiego czytelnika) wydaniu.
To moje pierwsze "spotkanie" z autorem i gdyby nie dopisek na okładce, że jest to laureat Nagrody Nobla to po tej powieści bym tego nie wywnioskował na pewno. Nie odznacza się (zarówno autor jak i sama książka) niczym szczególnym. Dlatego takie 7/10 chyba najbardziej miarodajną oceną dla "Kradzieży". Mimo to sięgnę jeszcze po inne pozycje tego noblisty.

Książka fajna i przyjemnie się ją czytało. Dobrze poskładane historie ludzi i to w takim niecodziennym (z perspektywy polskiego czytelnika) wydaniu.
To moje pierwsze "spotkanie" z autorem i gdyby nie dopisek na okładce, że jest to laureat Nagrody Nobla to po tej powieści bym tego nie wywnioskował na pewno. Nie odznacza się (zarówno autor jak i sama książka) niczym...

Knausgarda albo się lubi albo nie. Mnie jest z nim po drodze. Podoba mi się jego proza. Mało kto potrafi używać tak kwiecistego i kunsztownego języka jak on. "Wilki" są bardzo fajną historią, dobrze się ją czyta. Ale wątki "filozoficzno-leśne" bardzo mnie rozbiły w chłonięciu historii i popsuły odbiór tej powieści. Tego było za dużo a za mało wniosły do całej książki.

Knausgarda albo się lubi albo nie. Mnie jest z nim po drodze. Podoba mi się jego proza. Mało kto potrafi używać tak kwiecistego i kunsztownego języka jak on. "Wilki" są bardzo fajną historią, dobrze się ją czyta. Ale wątki "filozoficzno-leśne" bardzo mnie rozbiły w chłonięciu historii i popsuły odbiór tej powieści. Tego było za dużo a za mało wniosły do całej...

Ciekawy pomysł, wręcz rewelacyjny. Można z tego było stworzyć niesamowite uniwersum. A powstało takie nijakie. Więcej tu wewnętrznego przesłania autorki niż ciekawej historii.

Ciekawy pomysł, wręcz rewelacyjny. Można z tego było stworzyć niesamowite uniwersum. A powstało takie nijakie. Więcej tu wewnętrznego przesłania autorki niż ciekawej historii.