Atlas zbuntowany

Historia nietuzinkowa o walce człowieka uzdolnionego,myślącego z machiną niekompetencji u władzy.Tak w najkrótszym skrócie.Dla mnie genialnie napisana,choć momentami bardzo trudna.Polecam.

Historia nietuzinkowa o walce człowieka uzdolnionego,myślącego z machiną niekompetencji u władzy.Tak w najkrótszym skrócie.Dla mnie genialnie napisana,choć momentami bardzo trudna.Polecam.

Napisana z wielkim rozmachem powieść tendencyjna mająca unaocznić szkodliwy i demoralizujący wpływ państwowej kontroli nad gospodarką na ludzi, społeczeństwa i cywilizację.

Akcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych w bliżej nieokreślonym momencie XX wieku. Opisane realia są bliskie latom 1940/50, ale, rzecz jasna, nie pojawiają się żadne konkretne daty. Główną bohaterką jest Dagny Taggart - dziedziczka wielkiej kompanii kolejowej, kierująca nią wraz z bratem, kobieta, która od dzieciństwa pragnęła pracować dla tej firmy, rozwijać ją i odnosić kolejne sukcesy. Niestety, jej brat prezesujący kompanii nie ma ani takich pragnień, ani talentów biznesowych. Jego strategia to dogadanie się z politycznymi decydentami z Waszyngtonu, którzy mają nienasycony apetyt w dążeniu do władzy, wpływów i pieniędzy. Ich narzędziem w tej walce są regulacje i aparat ich egzekwowania.

Istotą powieści jest manichejski podział na biznesmenów i administrację. Ci pierwsi uosabiają wszelkie przymioty wolnego rynku - są innowacyjni, inteligentni, pomysłowi, skłonni do ryzyka i odnoszący sukcesy. Administracja to ich przeciwieństwo - miernoty bez talentów pasożytujące na dokonaniach biznesu, wykazujące się niejakim sprytem w kreowaniu kolejnych regulacji krępujących go i de facto powodujących cywilizacyjny regres całego kraju i świata. Walka między nimi i wplecione w niej losy Dagny i jej przyjacił stanowią główną linię fabularną dzieła.

"Atlas zbuntowany" jest w istocie baśnią. Opowieścią o tym, jak piękny mógłby być świat, gdyby pozwolić w nim na swobodne działanie wolnego rynku w jego najbardziej leseferystycznej formie. W ten sposób, zdaniem Rand, dałoby się wyeliminować ubóstwo, zacofanie, ignorancję; cnoty takie jak pracowitość i skłonność do samorozwoju zostałyby nagrodzone, a przywary, takie jak lenistwo czy nieuczciwość - wyeliminowane, a przynajmniej ograniczone. W tym sensie powieść jest skrajnie tendencyjna - podziały są ostre, manichejskie, jednoznaczne. Jest to posunięte tak daleko, że poglądy bohaterów są powiązane z innymi ich cechami. Mamy więc konfrontację pięknych, mądrych, szlachetnych i bogatych z głupimi i podłymi brzydalami bez pieniędzy. Mnie ten podział razi, ale rozumiem, że ma on uwypuklić Tezę.

Niewątpliwym walorem powieści jest gloryfikacja ludzkiej sprawczości - w tym ujęciu biznes jest realizacją najbardziej twórczych pierwiastków ludzkiej natury, a nie po prostu zarabianiem pieniędzy. Te pojawiają się niejako mimochodem, jako nagroda za wysiłek, a nie cel sam w sobie. Dlatego administracja nie jest w stanie generować zysków. Brak jej kreatywności, więc może jedynie żerować na tym, co wypracowali inni.

Poza sprawczością na piedestale postawiony jest tutaj również racjonalizm. Ayn Rand odżegnuje się od wszelkich sentymentalizmów. Od społeczeństwa oczekuje, że kierować się będzie rozumem, a nie uczuciami. Te ostatnie stanowią dla niej coś w rodzaju zasłony dymnej umożliwiającej wprowadzanie rozwiązań w istocie niesprawiedliwych i krzywdzących, ale mających zaspokoić emocje. To narzędzie chętnie wykorzystuje powieściowa administracja i - trzeba przyznać - jest to jej najskuteczniejsza broń w starciu z biznesem.

Czytając "Atlasa..." miałem poczucie rozziewu między koncepcyjnym rozmachem Autorki a jej ograniczonymi możliwościami literackimi. Ayn Rand niestety nad wyraz często stosowała długie opisy i tasiemcowe monologi. W efekcie jej powieść często przypomina jakieś sympozjum, na którym kolejni uczestnicy mozolnie wykładają swoje poglądy. Tekst na tym bynajmniej nie zyskuje, natomiast nabiera rozwlekłości. Niekiedy rażą także liczne naiwności - trudno uwierzyć, że przełomowe wynalazki techniczne miałyby powstawać wyłącznie dzięki intuicji i wiedzy genialnych jednostek. Jednak - jak wspomniałem - jest to baśń, a w niej nie chodzi o realia.

"Atlas zbuntowany" to niezwykle inspirująca i intelektualnie pobudzająca powieść. Warto ją przeczytać nawet po to, by nie zgodzić się z Autorką, ale przy okazji przemyśleć problemy, które podnosi. Bo kwestia kreatywności, pomysłowości, twórczej swobody (także w wymiarze gospodarczym) to jeden z kluczowych problemów naszej epoki. Korzystamy z ich efektów na co dzień i w naszym interesie jest, by te źródła nie wyschły.

Napisana z wielkim rozmachem powieść tendencyjna mająca unaocznić szkodliwy i demoralizujący wpływ państwowej kontroli nad gospodarką na ludzi, społeczeństwa i cywilizację.

Akcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych w bliżej nieokreślonym momencie XX wieku. Opisane realia są bliskie latom 1940/50, ale, rzecz jasna, nie pojawiają się żadne konkretne daty. Główną bohaterką...

Każdy powinien przeczytać.

Każdy powinien przeczytać.

Absolutna koniecznosc dla ludzi, ktorzy chca sie dowiedziec, czym jest wolnosc.

Absolutna koniecznosc dla ludzi, ktorzy chca sie dowiedziec, czym jest wolnosc.

Jedna z najważniejszych książek wszechczasów w Stanach Zjednoczonych. Niestety na Starym Kontynencie nie jest tak znana.

Zachwycająca, przemyślana i zmieniająca postrzeganie świata na lepsze. Książka bardzo długa, ale warta tego czasu. Żałować można jedynie, że nie przeczytało się jej wcześniej.

Jedna z najważniejszych książek wszechczasów w Stanach Zjednoczonych. Niestety na Starym Kontynencie nie jest tak znana.

Zachwycająca, przemyślana i zmieniająca postrzeganie świata na lepsze. Książka bardzo długa, ale warta tego czasu. Żałować można jedynie, że nie przeczytało się jej wcześniej.

O czym naprawdę jest „Atlas zbuntowany” (dziś)?
Na poziomie fabuły to opowieść o świecie, który niszczy własnych najlepszych ludzi, a potem dziwi się, że wszystko się rozpada. Przedsiębiorcy, inżynierowie i innowatorzy wycofują się ze społeczeństwa, które:
obciąża ich odpowiedzialnością,
odbiera sprawczość,
moralnie piętnuje skuteczność i sukces.
W realiach XX wieku był to atak na państwowy interwencjonizm.
Dziś ten sam mechanizm działa w znacznie szerszym sensie — w korporacjach, instytucjach, systemach regulacyjnych i biurokratycznych.
Nie chodzi więc o wolny rynek kontra państwo.
Chodzi o złe projektowanie systemów, w których:
decyzje podejmują nie ci, którzy ponoszą konsekwencje, odpowiedzialność nie idzie w parze z władzą.

Kompetencja przegrywa z polityką.

O czym naprawdę jest „Atlas zbuntowany” (dziś)?
Na poziomie fabuły to opowieść o świecie, który niszczy własnych najlepszych ludzi, a potem dziwi się, że wszystko się rozpada. Przedsiębiorcy, inżynierowie i innowatorzy wycofują się ze społeczeństwa, które:
obciąża ich odpowiedzialnością,
odbiera sprawczość,
moralnie piętnuje skuteczność i sukces.
W realiach XX wieku był to...

Jedno z największych dzieł literackich na jakie trafiłam w życiu. Otwiera oczy a zarazem bardzo porusza serce.
Ale przez opisywaną przez innych recenzentów długą przemowę blisko końca to ja także nie przebrnęłam. Za co autorkę najmocniej i ze wstydem przepraszam. ;)
Bardzo szybko zaczęło mnie intrygować wyjątkowo emocjonalne nastawienie autorki do przedstawionej tematyki. Zajrzałam w jej biografię i wszystko stało się jasne...
Swoim znajomym podaję tę powieść jako jedną z pozycji, które każdy aspirujący do miana światłego człowiek powinien przeczytać.

Jedno z największych dzieł literackich na jakie trafiłam w życiu. Otwiera oczy a zarazem bardzo porusza serce.
Ale przez opisywaną przez innych recenzentów długą przemowę blisko końca to ja także nie przebrnęłam. Za co autorkę najmocniej i ze wstydem przepraszam. ;)
Bardzo szybko zaczęło mnie intrygować wyjątkowo emocjonalne nastawienie autorki do przedstawionej tematyki....

Nasuwają się skojarzenia z religijnymi tekstami. John Galt - tytułowy Atlas pełni rolę Chrystusa, choć w nieco poprawionej wersji. Na krzyżu materaca tortur ani na moment nie ulega zwątpieniu, a jego uczniowie i zarazem mędrcy/królowie przybywają mu na ratunek. Jest też długo zapowiadanym mesjasze, chociaż w nieco innej formie - poprzez uczucia głównej bohaterki czy przejawiającą frazę "Kim jest John Galt?"
Lektura pełna jest patosu, patosu, który nieraz wręcz mdli. Kolejny raz czytając o pełnych niewypowiedzianego hołdu gestach pomnikowych postaci zastanawiałem się, ile jeszcze. Ayn Rand grubą krechą dzieli bohaterów. Z jednej strony niczym greccy herosi walczą ludzie cnoty i rozumu, z drugiej pooblekani w odpychające ciała straszą mistycy niechcący nawet zrozumieć swoich pobudek. Linia podziału wydaje się mieć odniesienie do kapitalizmu i socjalizmu naszej własnej rzeczywistości. Trudno nie oddać autorce pewnych racji, gdy przemówieniem tytułowego bohatera wyraża poglądy społeczno-polityczno-filozoficzne, a nawet historiozoficzne. Z drugiej strony obraz przypomina laurkę pomijającą mankamenty prawdziwego systemu kapitalizmu. Piękne idee wyglądają dobrze jedynie na papierze, podobnie jak historia pokazała poglądowych adwersarzy autorki - Marksa i Engelsa.
Być może przedstawienie w czerni i bieli ułatwia przedstawienie argumentacji autorki, jednak mnie równie mocno zraża.
W aspekcie fabularnym opowieść w pewnych momentach mnie porywała, w innych nużyła powtarzaniem utartych, propagandowych form wychwalających jedno i potępiających drugie, zwłaszcza w powtarzanych do porzygu frazach "nic nie mogłem poradzić, nie można mnie winić".
Z jeszcze innej strony lektura bardzo mnie inspirowała, wciąż zachęca do stawania się lepszym sobą, do wysiłku, pracy, dążenia do doskonałości. Mimo pewnych mankamentów dzieło Ayn Rand mnie wzbogaciło i sądzę, że jeszcze będę do niego wracał.

Nasuwają się skojarzenia z religijnymi tekstami. John Galt - tytułowy Atlas pełni rolę Chrystusa, choć w nieco poprawionej wersji. Na krzyżu materaca tortur ani na moment nie ulega zwątpieniu, a jego uczniowie i zarazem mędrcy/królowie przybywają mu na ratunek. Jest też długo zapowiadanym mesjasze, chociaż w nieco innej formie - poprzez uczucia głównej bohaterki czy...

Atlas zbuntowany to piękne, monumentalne i kultowe dzieło. Autorka stworzyła świat, w którym najzdolniejsi i najbardziej produktywni ludzie, wycofują się z życia publicznego. Odsuwają się w kąt, nie godząć sie na wykorzystywanie ich przez polityków do własnych celów. Okazuję sie, że świat zostawiony w rękach polityków pogrąża sie w chaosie i kryzysie,
Nie jest to łatwa książka. Oprócz obyczajowych wątków, mamy tu bardzo dużo przemyśleń filzoficznych. Autorka wychwala indywidualizm i egoizm. Tylko praca dla siebie może dać spełnienie i przynieść rozwój społeczeństwu. Jest to na pewno bardzo odświeżające spojrzenie, oryginalne i ciekawie uzadsadnione przez autorkę. To naprawdę świetna książka. Polecam!

Atlas zbuntowany to piękne, monumentalne i kultowe dzieło. Autorka stworzyła świat, w którym najzdolniejsi i najbardziej produktywni ludzie, wycofują się z życia publicznego. Odsuwają się w kąt, nie godząć sie na wykorzystywanie ich przez polityków do własnych celów. Okazuję sie, że świat zostawiony w rękach polityków pogrąża sie w chaosie i kryzysie,
Nie jest to łatwa...

Połączenie romansu, kryminału i science fiction? Manifest filozoficzny? Sztuka życia? Biblioterapia, o którą niewielu miałoby odwagę poprosić, a której każdy potrzebuje? Tym wszystkim jest dla mnie ta ponadczasowa, porywająca, jednocześnie przyjemna, emocjonująca i refleksyjna powieść Ayn Rand. Być może nie jest to najlepsza książka, jaką w życiu przeczytacie, ale ma spore szanse stać się Waszą ulubioną. Polecam z całego serca - zwłaszcza osobom potrzebującym przypomnienia sobie o tym, co powinno być dla nich najwyższą wartością

Połączenie romansu, kryminału i science fiction? Manifest filozoficzny? Sztuka życia? Biblioterapia, o którą niewielu miałoby odwagę poprosić, a której każdy potrzebuje? Tym wszystkim jest dla mnie ta ponadczasowa, porywająca, jednocześnie przyjemna, emocjonująca i refleksyjna powieść Ayn Rand. Być może nie jest to najlepsza książka, jaką w życiu przeczytacie, ale ma spore...