Profil użytkownika: wesolamamusia

Szafa, która przenosi do innego świata, gadające zwierzęta i do tego zima, która ciągle trwa, ale czwórka dzieci może zmienić tę pogodę, ale i nie tylko pogodę. Ach.... Ta książka mi się bardzo podobała. Film widziałam już wiele razy, ale w końcu pokusiłam się na wersję papierową. Cudownie jest móc przenieść się razem z Łucją, Zuzią, Piotrem i Edmundem do tej magiczne Narnii. Ta książka pokazuje miłość rodzeństwa, ale także zawiść czy zazdrość, jednocześnie współpracę i chęć bycia tym lepszym. Jako rodzic widzę tutaj sporo, jednocześnie mogę delektować się magią, przyjaźnią ze zwierzętami, czy radością z wygranej walki. Jest to książka nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale też dla dorosłych, którzy lubią taki klimaty.

Szafa, która przenosi do innego świata, gadające zwierzęta i do tego zima, która ciągle trwa, ale czwórka dzieci może zmienić tę pogodę, ale i nie tylko pogodę. Ach.... Ta książka mi się bardzo podobała. Film widziałam już wiele razy, ale w końcu pokusiłam się na wersję papierową. Cudownie...

Rozwiń

Zwiń

"Kiedy myślisz, że wszystko, co złe, już cię spotkało, kiedy szczęście się do ciebie uśmiecha, masz pracę, która cię satysfakcjonuje, wiernych przyjaciół i co najważniejsze, spotykasz miłość swojego życia, a w jednej chwili prawie to tracisz - wówczas całe twoje podejście do życia się zmienia."



Carlos, to młody i przystojny mężczyzna, który wraz z przyjacielem - Ryanem, prowadzą swoją firmę. Carlos ma też swój dom i piękną narzeczoną. Tylko dlaczego większość czasu spędza w pracy i jak twierdzi jego przyjaciel - stracił zapał do życia? Rayan, to również młody i przystojny mężczyzna, stanu wolnego i dodatkowo bardzo nastawiony na wprowadzenie zmian u przyjaciela, aby ten odzyskał swoją dawną iskrę życia. Kiedy pewnego dnia Rayan trafia na pokaz ulicznych żonglerów i połykaczy ognia, jedna z kobiet tam występujących od razu wpada mu w oko. Jednak to z drugą z kobiet z tego teamu będzie miał pewne plany. Tą kobietą jest Freya, młoda i piękna kobieta z przeszłością, o której wolałaby nikomu nie mówić. Zna ją tylko jej przyjaciółka - Noell. Freya dostała nową pracę, mieszkanie służbowe i jej celem było przypomnienie Carlosowi jakie piękne jest życie. Niestety, do tego zadania wkradły się uczucia i to tak wielkie uczucia, że tą dwójkę zaczęło łączyć dużo więcej niż ktokolwiek by sobie tego życzył. A dodać muszę, że do naszej bohaterki w konkury uderzać będzie nie tylko Carlos, ale też jeszcze dwóch innych kandydatów. Którego ostatecznie wybierze? I co to za przeszłość, która dogoni naszą bohaterkę i znów poczuje się zagrożona? No i czy do Rayana też w końcu uśmiechnie się los i jakaś kobieta zawładnie jego sercem? Jakie jeszcze tutaj czekają na czytelnika niespodzianki?

Ta książka leżała na półce od grudnia. Aż poczułam, że teraz nadszedł jej czas. Wciągnęłam ją w ciągu jednego dnia. Jak zaczęłam, to musiałam skończyć. I takie książki to ja uwielbiam. Przy nich się wręcz relaksuję. A nim przejdę do samej historii, to muszę wspomnieć o tych przepięknych stronach. Każda strona w tej książce nie jest czysto biała, ale ma delikatne obrazki, zdjęcia, grafiki - sama nie wiem jak to nazwać, gałązek z liściami. No przepięknie to wygląda! A teraz wracam do tego, co tutaj się dzieje. Marzena Miłek stworzyła cudowną historię, wciągającą od pierwszych zdań. Mamy tutaj przyjaźnie, miłość, pożądanie, seks, zawiść, nienawiść, chęć zemsty, knucie i machlojki. Sporo się tutaj dzieje. Po tym, co się tutaj wydarzyło, to nie dziwię się, że Freya uciekła i stała się połykaczką ognia. A od momentu, kiedy Rayan zaproponował jej swój układ, plus pracę, jej życie zmieniło się i to na lepsze. Tylko szkoda, że wtedy przeszłość znów się o nią upomniała. Ale takie jest życie. Kibicowałam w tej książce miłości i happy endowi. Czy dostałam to o czym marzyłam? Nie powiem, bo musicie sami przeczytać książkę. Ale zdradzę Wam, że waleczni, a może i zdesperowani bohaterowie tutaj się trafili. Dodatkowo autorka sceny zbliżeń i seksu opisała w taki sposób, że aż dreszczyk podniecenia się odczuwało :) Mówię Wam, jeśli chcecie przeczytać romans z dawką dramatu, to polecam Wam "Nie igraj z ogniem". Świetna książka.

"Kiedy myślisz, że wszystko, co złe, już cię spotkało, kiedy szczęście się do ciebie uśmiecha, masz pracę, która cię satysfakcjonuje, wiernych przyjaciół i co najważniejsze, spotykasz miłość swojego życia, a w jednej chwili prawie to tracisz - wówczas całe twoje podejście do życia się...

Rozwiń

Zwiń

Czy nowy początek jakiegoś związku, nowa szansa dana tej drugiej osobie, może przynieść spokój i stabilizację? Czy danie kolejnej szansy ukochanej osobie nie przyniesie więcej chaosu w naszym życiu? I dlaczego to życie czasem tak potrafi się pokomplikować? Zerknijcie do Książki "Gdybym cię nie kochała" od Moniki Wilgockiej i przekonajcie się, czy Alicja dała kolejną szansę swojemu mężowi?



W książce "Jakby jutra miało nie być" poznaliśmy Alicję i jej rodzinę. Ala miała wypadek, podczas którego zapadła w śpiączkę na 10 lat. W tym czasie jej dwójka dzieci dorastała, mąż rozwijał firmę i do tego układał sobie życie z nową kobietą. Więc kiedy Ala się obudziła, spadło na nią mnóstwo wiadomości. Ale jakoś to powoli trawiła i zaczynała sobie radzić w nowej rzeczywistości. Jednak spadła kolejna bomba i wtedy nasza bohaterka postanowiła wyjechać i wszystko przemyśleć. I tutaj zaczyna się obecna historia. Alicja nad morzem stara się wszystko przemyśleć, ułożyć sobie. Pewna osoba trochę jej dobitnie wyjaśni, że ucieczka to nienajlepszy pomysł. A kiedy nasza bohaterka wróci do mieszkania, będzie musiała zmierzyć się z teściową, która kiedyś wcale nie pałała do niej wielką miłością, będzie też chciała jakoś dobrze ułożyć relację z mężem, który uparcie twierdzi, że dziecko kochanki wcale nie jest jego. Tylko czy aby na pewno tak jest? Dodatkowo Ala musi w końcu podjąć się obowiązków zawodowych. Czy sobie i na tym polu poradzi? Czy nie zawiedzie zaufania przyjaciółki? Jakby tego było mało, na nią i jej męża spadło załatwienie pewnej sprawy, o którą poprosiła ich nieżyjąca przyjaciółka. Tylko czy uda im się po tylu latach rozwikłać zagadkę i doprowadzić sprawę do końca?



" ... Zostawiła swoją rodzinę. Opuściła ją w momencie pierwszego kryzysu, póki byli pomocni, czerpała garściami, a jak przyszedł problem, który zaczął ją przerastać, to spakowała się i uciekła pod pretekstem przemyślenia swojego życia. ..."



Pani Monika Wilgocka naszykowała tutaj kolejne perypetie Alicji i jej rodziny. Okazuje się też, że choć ich przyjaciółka Wiesia nie żyje, to zza światów też potrafi zaskoczyć ich rodzinę i to nie jeden raz. Dodatkowo Ala musi zmierzyć się z obowiązkami zawodowymi, które nota bene przysparzają jej ciągłych trudności i kłopotów. I jak w tym wszystkim nadrabiać zaległy czas z dziećmi, plus wygospodarować go na chwile z mężem i dla siebie?! W pewnym momencie zaskakująco dobrze zaczyna się układać Ali z mężem, nawet kochanka nie psuje tych chwil, oczywiście do pewnego momentu. Ale byłam pod wrażeniem, że Paweł tak mocno walczy o Alicję i ich małżeństwo. Ta dwójka jest dla siebie ogromnym wsparciem i choć Paweł przejawia większą część kontroli nad wszystkim i chęcią pomocy lub wyręczania czasem żonę w niektórych sprawach, to jest to też zrozumiałe. Bo przecież on sam wszystkim się zajmował podczas jej śpiączki, więc tak od razu też jest mu niezwykle ciężko przestawić się na inny tryb. Jeszcze wspomnieć muszę, że cała rodzina wpiera się tutaj bardzo i nie ważne jaki kłopot mają, to wspólnie starają się rozwiązywać kłopoty, choćby i one dotyczyły kury :) Poza tym, żeby tak słodko i pierdząco tutaj nie było, to są osoby, które knują, podkładają przysłowiowe "świnie". Więc emocji tutaj nie brakuje. Jest też wielka przyjaźń, która choć zapoczątkowała się w dziecięcym czasie, a potem miała wieloletnią przerwę, to w dorosłym świecie dalej trwa. I to też było tutaj piękne. Bo warto mieć przy sobie takie dobre dusze. I sama Alicja, choć już nie taka nieogarnięta, bo coraz lepiej radzi sobie w tym świecie, daje sobie radę w pracy, a jak nie, to prosi o pomoc, no i nawet dogaduje się z ... A nie powiem z kim :) To sobie doczytajcie sami. Jednak powiem Wam, że z tą książką nie ma nudy. Jak na chwilę zwalnia akcja, to za chwilę spada kolejna wiadomość z hukiem i znów robi się kocioł. Aż do końca tak jest, a w rezultacie koniec książki jest taką bombą, że w życiu bym się nie spodziewała takich rewelacji! Teraz pozostaje czekać na kolejną książkę, aby dowiedzieć się - co dalej???

Czy nowy początek jakiegoś związku, nowa szansa dana tej drugiej osobie, może przynieść spokój i stabilizację? Czy danie kolejnej szansy ukochanej osobie nie przyniesie więcej chaosu w naszym życiu? I dlaczego to życie czasem tak potrafi się pokomplikować? Zerknijcie do Książki "Gdyby...

Rozwiń

Zwiń

Czy z własnej woli wybralibyście podróż w nieznane i oddanie się komuś całkowicie obcemu? Agnieszka Kowalska-Bojar - strona autorska w opowiadaniu "Miesiąc przed pełnią księżyca" pokazuje, że czasem nasze decyzje, które podejmujemy pod wpływem impulsu, potrafią przysporzyć nam kłopotów, albo dać całkiem nowe możliwości.
W tej historii mamy królestwo, w którym księżniczka szykuje się do wesela ze swoim wybrankiem oraz Czarnoksiężnika, który chce ją mieć u siebie na wyspie. Wiadomo, że król nie chce podpaść Wielkiemu Czarnoksiężnikowi i odda swoją jedynaczkę jemu. Ale nie spodziewał by się tego nikt, że księżniczka zaproponuje swojej służce, aby ta zajęła jej miejsce. Tym sposobem, nie księżniczka, a służka o imieniu Livia dotarła na wyspę Czarnoksiężnika. To co tam zobaczyła, zmroziło ją i spowodowało, że musiała uciekać i się gdzieś ukryć. Trafiła do komnaty właśnie samego Czarnoksiężnika. I tutaj zaczyna się jej przygoda i jednocześnie nowe dla niej doświadczenia cielesne z tym tajemniczym mężczyzną. To co on wyczynia nie tylko z Livią, ale i z innymi kobietami, jest momentami zmysłowe, a za chwilę bardzo brutalne. I co najdziwniejsze, to z nim właśnie Livia przeżywa różne rodzaje rozkoszy, ale i też doświadcza gwałtu. Co w tym niezwykłym Czarnoksiężniku jest takiego, że ciągnie tę dziewczynę jak magnes? Czy uda jej się uciec z tej wyspy i opuścić tak zepsute miejsce?
Livia jako służka miała nieciekawe życie, choć było o tyle spokojne, że krzywda się jej nie działa. Posłusznie wykonywała swoją pracę. Z czystej ciekawości przystała na propozycję zamiany z księżniczką. Choć były momenty, że żałowała swojej decyzji, aczkolwiek było już na powrót za późno. W nowym miejscu nie spodobało jej się, ale w komnacie, w której się ukryła miała chwilowy spokój. Kiedy jednak Czarnoksiężnik ją odnalazł, wtedy zaintrygowała go ta kobieta. Niby taka zwykła i pospolita, a jednak miała w sobie to coś! Przy niej ten cały Czarnoksiężnik stawał się inny, zachowywał się inaczej. Sam tego nie rozumiał. Dlatego Livia go intrygowała. Ale i tak chciał spełnić swoje zamiary wobec niej. Miała zostać poświęcona w pewnym rytuale. Co to za rytuał? Czy mu się to uda? Poza tym, to właśnie z tym przedziwnym Czarnoksiężnikiem Livia doświadczy wielu różnych aktów cielesnych. Które zresztą będą dla niej totalną nowością. Zacznie też okazywać różne emocje, tak jak i nasz Wielki Czarnoksiężnik. Ta dwójka jest z totalnie różnych światów, a jednak coś ich do siebie ciągnie. Jednocześnie są tutaj różne przesłanki ku temu, aby lepiej ich drogi się rozeszły. Może Livia zdąży uciec z tego okropnego miejsca? I może wtedy się uratuje? Tylko co wtedy będzie z Czarnoksiężnikiem???

Czy z własnej woli wybralibyście podróż w nieznane i oddanie się komuś całkowicie obcemu? Agnieszka Kowalska-Bojar - strona autorska w opowiadaniu "Miesiąc przed pełnią księżyca" pokazuje, że czasem nasze decyzje, które podejmujemy pod wpływem impulsu, potrafią przysporzyć nam k...

Rozwiń

Zwiń

To już jest koniec! Nie ma już nic. Jesteśmy wolni. Możemy iść... Ale nim gdziekolwiek bohaterowie Tenebris się rozejdą, to muszą Wam przekazać, że nadszedł czas na ostatni tom trylogii.  A zakończenie jest dosłownie z hukiem! Tutaj nie ma nudy, tutaj się dzieje. 

 


   "...- Jak można obarczać dziecko grzechami rodziców?- zapytała.

- Cały czas wszyscy to robią. Oceniamy z jakiego środowiska pochodzi, kim są rodzice, gdzie się wychowało. I jeśli któreś z rodziców ma coś na sumieniu, przyklejamy łatkę. Przecież jabłko nie pada daleko od jabłoni. ..." 

 


   W 2 tomie, Marta Maciejewska i jej córka - Zuzanna miały sporo przeżyć, w rezultacie których Zuzia trafiła do specjalnego szpitala. Jej psychika była na wykończeniu. Ale Marta musiała być dalej dzielna, bo miała przecież jeszcze synka. No i pomagał jej Adam Zmyślony - policjant. W tej 3 części na samym początku z Martą dzieje się coś bardzo złego. Co i dlaczego? Przeczytacie sobie. Za to dalej jest tylko ciekawiej. Dwie osoby zaczynają walkę o synka Marty. Które z nich wygra i dostanie pod opiekę Wojtusia? Zmyślonemu zależy, by poznać prawdę o Marcie, więc drąży. A czym więcej drąży, tym bardziej naciska komuś na odcisk. Czy nie odbije się to na panu komisarzu czkawką? I jakie tutaj jeszcze tajemnice ujrzą światło dzienne? Czy dowiemy się o co chodzi w tym całym Tenebris i kto szefował tej "grupie czy działalności" ???

 


   Dla mnie to była najlepsza część z trylogii. Poprzednie też mnie wciągały od pierwszej strony, ale ta mnie pochłonęła dosłownie i w przenośni! Parłam jak taran, aby szybko skończyć tę powieść, by poznać wszystkie tajemnice, sekrety i historię bohaterów. W głowie się nie mieści, że można przez tyyyyle lat nosić w sobie uraz, złość, nienawiść czy chęć mordu. Ja tego nie rozumiem, ale ktoś tu ewidentnie sfiksował i w swoim postępowaniu nie widział nic złego. Przyświecał tej osobie pewien cel i dążyła do jego spełnienia. Po trupach. Aby do celu. WOW!!! Jolanta Bartoś w mistrzowski sposób połączyła wszystkie tropy i powolutku odkrywała je przed czytelnikiem. Ta zawiła historia, która swoje początki miała X lat temu, ewoluowała do takiego stanu, że przekroczyła wszystkie normy!!! Są tu bohaterowie, którzy walczą z demonami przeszłości. Są i tacy, którzy chcieliby ułożyć sobie życie na  nowo. Są też tacy, którzy do tej pory czuli się niepotrzebni nikomu, a nagle są ostatnią deską ratunku, czy osoby które do tej pory uważane były za bezwzględne i wyniosłe, a potem są cudownymi i kochającymi osobami. Po prostu musicie przeczytać tę książkę i poznać historię do końca, a jednocześnie  odkryć wszystkie karty z przeszłości. Więc jeśli nie boicie się Tenebris, to sięgajcie po tę książkę :) Ja Was zachęcam :)

To już jest koniec! Nie ma już nic. Jesteśmy wolni. Możemy iść... Ale nim gdziekolwiek bohaterowie Tenebris się rozejdą, to muszą Wam przekazać, że nadszedł czas na ostatni tom trylogii.  A zakończenie jest dosłownie z hukiem! Tutaj nie ma nudy, tutaj się dzieje. 

 


   "...- Jak mo...

Rozwiń

Zwiń