Czytam z jakiegoś przyzwyczajenia i ciekawości. Nie wiem skąd się bierze te rozczulanie się i uwielbienie dla Soni Kranz. Dla mnie ta postać jest przerysowana i nie ma nic wspólnego z prawdziwymi kobietami. Jej rozmowy z innymi, np z Ranikiem są lekceważące. Pani Sonia myśli o sobie jak o kimś wyjątkowo elokwentnym, kto na każdy temat ma coś mądrego do powiedzenia. Ktoś kto zna życie i każde minusy każdego zawodu w Polsce i to wszystko rozumie. W życiu nie chciałbym mieć takiej koleżanki. Najgorsze w takich książkach jest to, że autorzy poprzez głównych bohaterów pokazują sobie. Żeby nie daj Boże główna bohaterka nie wyraziła się źle o geju, który w takich książkach musi być po prostu w porządku. Nie daj Boże powiedzieć coś źle o nauczycielu, albo o pensji policjanta. Już nie mówiąc o tych ciągłych dyskusjach, że na Dolnym Śląsku to wszystko takie super bo niemieckie, takie doskonałe. I w ogóle Polacy którzy tam mieszkają to oni tam są przez przypadek i to nie jest ich.. kto tyle lat po wojnie tak rozmawia? Te całe dialogi i Magdą, okropnie sztuczne. Sięgam po te książki bo się szybko czyta, coś może zaciekawić, zbrodnie nie są jakieś okropne i nierealne. Ale poza tym, mam wrażenie za Autorka chce przekazać światu jakieś wspaniałe idee. Takie to nieciekawe....

Czytam z jakiegoś przyzwyczajenia i ciekawości. Nie wiem skąd się bierze te rozczulanie się i uwielbienie dla Soni Kranz. Dla mnie ta postać jest przerysowana i nie ma nic wspólnego z prawdziwymi kobietami. Jej rozmowy z innymi, np z Ranikiem są lekceważące. Pani Sonia myśli o sobie jak o kimś wyjątkowo elokwentnym, kto na każdy temat ma coś mądrego do powiedzenia. Ktoś kto...

Po przeczytaniu Nielata, myślałam, że będzie to kolejna naprawdę dobra książka.
Trochę się zawiodłam.

Po przeczytaniu Nielata, myślałam, że będzie to kolejna naprawdę dobra książka.
Trochę się zawiodłam.

Jedna z najgorszych książek jakie czytałam.. Ta historia jest tak bardzo głupia, że nie wiem co napisać.
Takie książki stają się światowymi bestsellerami..
Co się dzieje z tym światem...

Jedna z najgorszych książek jakie czytałam.. Ta historia jest tak bardzo głupia, że nie wiem co napisać.
Takie książki stają się światowymi bestsellerami..
Co się dzieje z tym światem...

Ta książka jest tak straszna, że miałam przez tę historię koszmary.
Takiego brudu, patologii i krzywdy się nie spodziewałam.
Książka wciąga, jest super napisane, ale jest naprawdę ciężka.
Nie można przestać o tym myśleć ..

Ta książka jest tak straszna, że miałam przez tę historię koszmary.
Takiego brudu, patologii i krzywdy się nie spodziewałam.
Książka wciąga, jest super napisane, ale jest naprawdę ciężka.
Nie można przestać o tym myśleć ..

Po opiniach myślałam, że książka będzie lepsza.
Niestety,nie dla mnie.

Po opiniach myślałam, że książka będzie lepsza.
Niestety,nie dla mnie.

Pierwsza część podobała mi się trochę bardziej.
Kontynuację na pewno przeczytam.

Pierwsza część podobała mi się trochę bardziej.
Kontynuację na pewno przeczytam.

Książka wybitna. Czyta się naprawdę dobrze. Tylko noc za szybko mija i trzeba iść spać.
Na pewno sięgnę po resztę książek !

Książka wybitna. Czyta się naprawdę dobrze. Tylko noc za szybko mija i trzeba iść spać.
Na pewno sięgnę po resztę książek !

Już dawno zakończenie książki tak mnie nie zaskoczyło. Jutro idę po następną część!

Już dawno zakończenie książki tak mnie nie zaskoczyło. Jutro idę po następną część!

Trochę się zawiodłam. Książka jest długa...ja czytam przeważnie wieczorami, w nocy. Trochę mnie zmęczyła, zasypiałam po kilku stronach. Postać Sama moim zdaniem mało rozpisana. Od razu było wiadomo że coś jest nie tak z Sarah, której w ogóle nie znał a się ze wszystkiego zwierzał. Cóż za naiwniak z tego Sama. Ma tylko fajnych przyjaciół a ciągle się rozkleja przy jakichś cholernych psychopatach. Ogólnie cały pomysł na książkę moim zdaniem przesadzony. Lubię kryminały i muszę przyznać, że Polacy piszą dużo bardziej realistyczne powieści kryminalne. Tutaj aż kipi od przesady. Nie zdziwię się, jak Czwarta małpa i Piąta ofiarą nigdy nie zostaną zekranizowane. A jak zostaną to będą to raczej wkurzające produkcje z wkurzającymi zachowaniami głównego bohatera.

Trochę się zawiodłam. Książka jest długa...ja czytam przeważnie wieczorami, w nocy. Trochę mnie zmęczyła, zasypiałam po kilku stronach. Postać Sama moim zdaniem mało rozpisana. Od razu było wiadomo że coś jest nie tak z Sarah, której w ogóle nie znał a się ze wszystkiego zwierzał. Cóż za naiwniak z tego Sama. Ma tylko fajnych przyjaciół a ciągle się rozkleja przy jakichś...

Książka szybka w czytaniu. Opisy przyrody dobre,ale czy opisywanie przyrody może być nieudane? Rozczarowujące zachowania bohaterów... Nie rozumiem jak można być takim Henrikiem. Spotykał się z Mileną, było im dobrze, i nagle zmienił zdanie i został narzeczony na kilka lat Anny... A Milena z kolei trzyma się ich jak jakis rzep. Nie wiem czy ludzie w rzeczywistości zachowują się aż tak głupio...
Cała reszta tej psychopatycznej jatki raczej w normie.

Książka szybka w czytaniu. Opisy przyrody dobre,ale czy opisywanie przyrody może być nieudane? Rozczarowujące zachowania bohaterów... Nie rozumiem jak można być takim Henrikiem. Spotykał się z Mileną, było im dobrze, i nagle zmienił zdanie i został narzeczony na kilka lat Anny... A Milena z kolei trzyma się ich jak jakis rzep. Nie wiem czy ludzie w rzeczywistości zachowują...

Historia Pani Jadwigi Łukasik bardzo mnie wzruszyła ... Jakoś smutno mi się zrobiło, że Pani Jadwiga nie założyła rodziny i nie mogła mieć dzieci... Aż się popłakałam.

Historia Pani Jadwigi Łukasik bardzo mnie wzruszyła ... Jakoś smutno mi się zrobiło, że Pani Jadwiga nie założyła rodziny i nie mogła mieć dzieci... Aż się popłakałam.

Książka dobra,szybko się czyta.
Zawiodła mnie trochę postać prywatnego detektywa Dizla i jego paplanie o rozpadzie rodziny,jak wyjdzie na jaw morderca dziewczynki... Dla mnie te argumenty były głupie, bez sensu i po prostu złe. Ta albinoska to zło wcielone i trzeba takich izolować. Jak ktoś ma wątpliwości to chyba coś nie tak...

Książka dobra,szybko się czyta.
Zawiodła mnie trochę postać prywatnego detektywa Dizla i jego paplanie o rozpadzie rodziny,jak wyjdzie na jaw morderca dziewczynki... Dla mnie te argumenty były głupie, bez sensu i po prostu złe. Ta albinoska to zło wcielone i trzeba takich izolować. Jak ktoś ma wątpliwości to chyba coś nie tak...

Najbardziej poruszyły mnie dwie ostatnie historie.
Łzy same płynęły...

Najbardziej poruszyły mnie dwie ostatnie historie.
Łzy same płynęły...

Jedna z najcięższych książek jakie czytałam...
Ciężar emocji jest ogromny.
Musiałam robić przerwy w czytaniu.
Te historie są tak wstrząsające, że trudno to znieść.
Najbardziej rozbiła mnie historia Pani Józefy Bryg...
Każdy powinien przeczytać tę książkę i poznać tę historie..

Jedna z najcięższych książek jakie czytałam...
Ciężar emocji jest ogromny.
Musiałam robić przerwy w czytaniu.
Te historie są tak wstrząsające, że trudno to znieść.
Najbardziej rozbiła mnie historia Pani Józefy Bryg...
Każdy powinien przeczytać tę książkę i poznać tę historie..

Dobrze się czytało, ale niestety mnie nic tutaj nie zaskoczyło. Bohaterowie są ciekawie przedstawieni,można poczuć do nich sympatię. Sceny z pamiętnika mroczne... Ja poczułam rzeczywistości patologicznej rodziny.
Niestety dla mnie brak elementu zaskoczenia..
Jak się pojawił Watson, od razu wiedziałam że jest zabójca.
Dziwne było dla mnie, że policja od razu stwierdziła że osoba która zderzyła się z autobusem jest zabójcą... Nikt nawet nie wpadł na pomysł, że może to być ukartowane. Dlatego od razu się wiedziało, że to będzie coś nie tak z tym... Chyba za dużo już takich książek przeczytałam, żeby nie wyłapać takich rzeczy.
Ale całość na wielki plus. Fajnie się czyta, bohaterowie są różnorodni, ciekawi i dowcipni momentami. Tacy prawdziwi.
Sceny z pamiętnika opisane jakby naprawdę z perspektywy dziecka albo jakieś zaburzonej osoby.
Na pewnie sięgnę po pozostałe części.

Dobrze się czytało, ale niestety mnie nic tutaj nie zaskoczyło. Bohaterowie są ciekawie przedstawieni,można poczuć do nich sympatię. Sceny z pamiętnika mroczne... Ja poczułam rzeczywistości patologicznej rodziny.
Niestety dla mnie brak elementu zaskoczenia..
Jak się pojawił Watson, od razu wiedziałam że jest zabójca.
Dziwne było dla mnie, że policja od razu stwierdziła że...

Na okładce mamy małą dziewczynkę, a tymczasem zawartość książki odnosi się do noworodków i niemowląt...nie tego szukałam. Poza tym, czytałam już kiedyś książki Pani Piotrowskiej i mam wrażenie że w kółko mówi to samo. Te same przykłady z życia i te same teksty...Nie podoba mi się pogardliwe mówienie o matkach Mamunie, wyśmiewanie mamusiek itd.

Na okładce mamy małą dziewczynkę, a tymczasem zawartość książki odnosi się do noworodków i niemowląt...nie tego szukałam. Poza tym, czytałam już kiedyś książki Pani Piotrowskiej i mam wrażenie że w kółko mówi to samo. Te same przykłady z życia i te same teksty...Nie podoba mi się pogardliwe mówienie o matkach Mamunie, wyśmiewanie mamusiek itd.

Najbardziej podobały mi się opisy sytuacji politycznej Iranu. Lubię książki z których można się dowiedzieć faktów historycznych, codzienności z tamtych okresów. Zaciekawiło mnie to na tyle, że szukałam więcej informacji o Iranie i jego historii.
Jeśli chodzi o bohaterki to ich po prostu nie lubię. Nie potrafię współczuć Elżbiecie. Jej uczucia i stany jakoś mnie nie przekonują. Żyje tyle lat z mężem, zdradziła go z facetem którego kompletnie nie zna.. wtedy jakoś nie czuła wstrętu i strachu.. jakoś nie rozumiem jej myślenia ani działania. Opisy jej zachowania, że często robi ironiczne uśmiechy, emanuje jakąś taką wyższością i pogardą. Ciagle żyje przeszłością, poucza innych, ale jeśli chodzi o miłość z czasu pokoju, rzuca się w objęcia obcego tak naprawdę facet i wtedy czuje się dobrze. Jakieś takie to nierealne. Czytałam wiele książkę o wojnie i zranionych kobietach, i większość bohaterek lubiłam i im współczułam. Tutaj nie potrafię ich polubić. Wydaje mi się to wszystko niemożliwe w realnym życiu. Życie w małżeństwie bez miłości, ale jednoczęściowy uwielbienie męża i mówienie o nim jak o aniele. A jednocześnie zdrada z miłością z młodych lat, jakieś dziwne przyciągnie.. nie przemawia to do mnie. Nie potrafię opisać Elżbiety, a już ta sprawą z Bahar i jej zabójstwem to jakieś chore jest... Przecież dzieci Bahar były dorosłe. Ich świat by się tak łatwo nie zawalił.

Najbardziej podobały mi się opisy sytuacji politycznej Iranu. Lubię książki z których można się dowiedzieć faktów historycznych, codzienności z tamtych okresów. Zaciekawiło mnie to na tyle, że szukałam więcej informacji o Iranie i jego historii.
Jeśli chodzi o bohaterki to ich po prostu nie lubię. Nie potrafię współczuć Elżbiecie. Jej uczucia i stany jakoś mnie nie...

Książka podobała mi się do str. 163, gdzie autorka twierdzi, że Bob Dylan nie żyje.. i to już szmat czasu, od lat 60, 70. Cos chyba nie tak, bo żyje, i ma się dobrze.

Książka podobała mi się do str. 163, gdzie autorka twierdzi, że Bob Dylan nie żyje.. i to już szmat czasu, od lat 60, 70. Cos chyba nie tak, bo żyje, i ma się dobrze.

Książka bardzo dobra. Dałabym wyższą ocenę, jednak raził mnie motyw miłosny... Mogło obejść się bez wielkiej miłości do Heleny, bohaterki która nie wzbudzała żadnych pozytywnych emocji.

Książka bardzo dobra. Dałabym wyższą ocenę, jednak raził mnie motyw miłosny... Mogło obejść się bez wielkiej miłości do Heleny, bohaterki która nie wzbudzała żadnych pozytywnych emocji.