Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Żniwa zła

Okładka książki Żniwa zła autora Robert Galbraith, 9788327159274
Logo plebiscytu Książka Roku Nominacja w Plebiscycie 2016
Okładka książki Żniwa zła
Robert Galbraith
7,4 / 10
Logo plebiscytu Książka Roku Nominacja w Plebiscycie 2016
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie Cykl: Cormoran Strike (tom 3) kryminał, sensacja, thriller
496 str. 8 godz. 16 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Cormoran Strike (tom 3)
Tytuł oryginału:
Career of Evil
Data wydania:
2019-10-02
Data 1. wyd. pol.:
2016-01-12
Data 1. wydania:
2015-10-20
Liczba stron:
496
Czas czytania
8 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788327159274
Tłumacz:
Anna Gralak
Średnia ocen
7,4 7,4 / 10
607 opinii 6102 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 / 00:00
Reklama

Kup Żniwa zła w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Żniwa zła

Średnia ocen
7,4 / 10
6102 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
313 ocen
9
596 ocen
8
1 902 ocen
7
2 140 ocen
6
845 ocen
5
213 ocen
4
57 ocen
3
23 ocen
2
7 ocen
1
6 ocen

Opinia

avatar
381
110
Oteczka
16.03.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Ta część jest znacznie lepsza niż poprzednia, głównie za sprawą historii z przeszłości Robin, co mocno przesłania wątek kryminalny. A ten z kolei jest dość zagmatwany i momentami nieprzekonujący, ale trzeba oddać autorce, że po mistrzowsku potrafi wybrnąć z własnej gmatwaniny wątków.
Nie jest to może książka zapadająca w pamięć na dłużej, ale dla fanów kryminału sprawdzi się jako ciekawe czytadło.

Ta część jest znacznie lepsza niż poprzednia, głównie za sprawą historii z przeszłości Robin, co mocno przesłania wątek kryminalny. A ten z kolei jest dość zagmatwany i momentami nieprzekonujący, ale trzeba oddać autorce, że po mistrzowsku potrafi wybrnąć z własnej gmatwaniny wątków.
Nie jest to może książka zapadająca w pamięć na dłużej, ale dla fanów kryminału sprawdzi...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

11172 użytkowników ma tytuł Żniwa zła na półkach głównych
  • 8 030
  • 3 020
  • 122
2110 użytkowników ma tytuł Żniwa zła na półkach dodatkowych
  • 1 536
  • 182
  • 95
  • 91
  • 74
  • 72
  • 60

Tagi i tematy do książki Żniwa zła

angielski kryminał Cormoran Strike detektyw kryminał literatura angielska śledztwo zabójstwo zagadka kryminalna

Inne książki autora

Więcej
więcej
Robert Galbraith
Robert Galbraith
Joanne Rowling urodziła się w Chipping Sodbury w South Gloucestershire jako córka Anne i Petera Jamesa Rowlingów. Ze strony matki ma korzenie francuskie i szkockie. W wieku czterech lat, wraz z rodziną, zamieszkała w Winterbourne. Uczęszczała do szkoły średniej Wyedean School, w której matka pisarki pracowała jako technik w Wydziale Nauk. Ukończyła studia na Uniwersytecie w Exeter, gdzie w 1986 roku uzyskała licencjat z filologii francuskiej i filologii klasycznej. Po ukończeniu studiów autorka przeprowadziła się do Londynu, gdzie podjęła pracę dla Amnesty International. W późniejszym okresie, wraz ze swoim ówczesnym partnerem, przeniosła się do Manchesteru, a następnie zamieszkała w Porto, gdzie nauczała języka angielskiego. 16 października 1992 roku poślubiła dziennikarza Jorge’a Arantesa, a rok później urodziła się ich córka Jessica. Para rozwiodła się w 1993 roku. Po rozwodzie pisarka razem z córką wróciła do Londynu. J.K. Rowling napisała dwa utwory, z których żaden nie został wydany, zanim postanowiła stworzyć przygody Harry’ego Pottera. Zarys powieści został przygotowany podczas oczekiwań na opóźniony pociąg. Jak sama mówi, zanim osiągnęła cel swojej podróży, miała już gotowe postacie oraz znaczną część fabuły książki Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Nad powieścią pracowała w Edynburgu, jednocześnie kończąc studia podyplomowe. Pracę nad książką zakończyła w 1995 roku, następnie nawiązała współpracę z wydawnictwem Bloomsbury. Seria o Harrym Potterze przyniosła jej duże zyski, wskutek czego stała się jedną z najbardziej majętnych osób w kraju. Wielkość jej majątku w 2008 roku oszacowano na 740 milionów funtów, czyli około 3.5 miliarda złotych albo 1,5 miliarda dolarów. Wśród wielu nagród, którymi pisarka została uhonorowana, znalazło się także międzynarodowe odznaczenie – Order Uśmiechu – przyznane przez polskich młodych czytelników w 2002 roku. Po premierze siódmego tomu J.K. Rowling poinformowała na stronie Pottermore o planach zrealizowania encyklopedii poświęconej tematyce Harry’ego Pottera, na wzór Historii Hogwartu. W 2012 roku autorka ogłosiła rozpoczęcie prac nad tym projektem. Pieniądze ze sprzedaży encyklopedii zostaną przeznaczone na cele charytatywne. Pod pseudonimem Robert Galbraith pisze kolejne części serii kryminałów z detektywem Cormoranem Strike’em w roli głównej. Telewizja BBC One zrealizowała serial na ich podstawie. J.K. Rowling prowadzi również stronę internetową poświęconą tematyce Harry’ego Pottera, Pottermore. Na stronie można przeżyć przygody Harry’ego, jako główny bohater. 27 września 2012 roku została wydana jej pierwsza książka dla dorosłych – Trafny wybór – na podstawie której powstał serial telewizyjny.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dochodzenie 3 David Hewson
Dochodzenie 3
David Hewson
W 2017 roku po raz pierwszy miałam do czynienia z serią Dochodzenie, która zmiotła mnie z planszy. Postanowiłam do niej wrócić i najpierw w 2023 roku przeczytałam pierwszy tom, który mimo upływu lat nadal dobrze mi się czytało, ale czułam, że brakuje mi tego ogromnego zachwytu, jakiego doświadczyłam przy pierwszym czytaniu. Za drugą część serii wzięłam się w 2024 roku i już wtedy nieco bardziej odczułam to, że ta seria nie jest mi już taka bliska. Zgodnie z coroczną tradycją za tom trzeci wzięłam się w 2025, ale nie zdążyłam się wyrobić na czas, przez to recenzja wylądowała właśnie dzisiaj. Mam mieszane uczucia, a moje czytelnicze serce jest trochę poobijane i smutne, bo nie rozumie, dlaczego seria, która miała szczególne miejsce w jego sercu, po latach nie może powtórzyć tego sukcesu. Sarah Lund nie może się doczekać awansu i przeniesienia do Działu Operacji, Planowania i Analiz. Chce mniej czasu poświęcać pracy, zależy jej na odbudowaniu więzi z synem. Zanim jednak do tego dojdzie za namową dawnej miłości Mathiasa Borcha, pracującego w PET, Sarah decyduje się poprowadzić śledztwo w sprawie szczątków znalezionych w kopenhaskim porcie. Dość szybko okazuje się, że zwłoki w porcie to dopiero początek wydarzeń. Kiedy znika dziewięcioletnia córka miliardera Roberta Zeuthena, a porywacz zaczyna prowadzić z Lund dziwną grę, policja musi odkryć czy sprawy się ze sobą łączą. Wróciłam do tej książek po latach, bo chciałam sobie co nieco przypomnieć, a potem zajrzeć do dwóch seriali o tym samym tytule, które zbierają dobre opinie. Choć przebija we mnie smutek ze względu na to, że każda kolejna przeczytana przeze mnie część podobała mi się mniej niż parę lat temu, to nadal uważam, że jest to seria godna polecenia. Mnie chyba za bardzo przytłacza polityczne tło. Sarah to fajna babka. Mało jest w literaturze kryminalnej tak wyrazistych kobiecych postaci. Chociażby dla tej bohaterki warto sięgnąć po tę serię. Ode mnie 8/10.
Iwona Nocoń - awatar Iwona Nocoń
ocenił na 8 3 miesiące temu
Co nas nie zabije David Lagercrantz
Co nas nie zabije
David Lagercrantz
„Prawda często jest nieprawdopodobna. To ją nawet wyróżnia.” Bardzo spodobała mi się twórczość Davida Lagercrantza, książki jego pióra, które dotychczas poznałam, sprawiły wiele przyjemności czytelniczej („Człowiek, który wyszedł z mroku”, „Memoria”, „Post mortem”). Z kolei, po odbyciu przygody czytelniczej z „Co nas nie zabije”, czwartego tomu niesamowitej serii „Millennium” ("Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet", "Dziewczyna, która igrała z ogniem", "Zamek z piasku, który runął"), stwierdziłam, że wybór pisarza na kontynuatora serii, okazał się strzałem w dziesiątkę. Udało mu się wpasować nie tylko w profile postaci wykreowane przez Stiega Larssona, konsekwencje scenariusza zdarzeń, sensacyjny klimat, ale też w przesłania płynące z fabuły i styl narracji, chociaż w tym ostatnim w naturalny sposób przemyca też coś od siebie. Powieść trzymała w napięciu, nie tak bardzo jak u Larssona, ale na wysokim poziomie. Wiele się działo od strony dziennikarskiego śledztwa, państwowych agencji, informatycznych przełomów, spiskowych teorii, biznesowych zależności, hakerskiej aktywności, osobistej zemsty i bezwzględnych zabójstw. Okazało się, że można jednocześnie kochać swoją pracę i się jej bać, zwłaszcza jeśli wejdzie się w sferę sztucznej inteligencji, a tym bardziej superinteligencji. Jako, że studiowałam cybernetykę, chętnie wnikałam w zagadnienia sieci neuronowych, entuzjastycznie przyjęłam wstawki o technologicznej osobliwości, hipotetycznym momencie w rozwoju cywilizacji, ogromnym ryzyku dla ludzkości, jeśli nawet nie zagładzie, to kolosalnych zmian gatunku ludzkiego, szykującym się nowym porządku inteligencji i egzystencji. Mogłam śmiało sparafrazować myśl ten, kto nadzoruje naród, w końcu sam znajdzie się pod nadzorem w myśl: ten, kto nadzoruje AI, w końcu sam znajdzie się pod jej nadzorem. Przychylnie przyjęłam pojawienie się postaci z autystycznymi cechami, ejdetyczną pamięcią i ponadprzeciętną umiejętnością dostrzegania szczegółów, owocującymi zadziwiającymi zdolnościami matematycznymi i trójwymiarową perfekcją rysunku. Przedstawienie innej niż zazwyczaj formy wybitnego geniuszu, tym razem z zaburzeniami, mocno ograniczonymi możliwościami poznawczymi, przybliżało do zrozumienia niesamowitych efektów funkcjonowania mózgów sawantów. bookendorfina.pl
Izabela Pycio - awatar Izabela Pycio
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Prawda o sprawie Harry'ego Queberta Joël Dicker
Prawda o sprawie Harry'ego Queberta
Joël Dicker
Czytałem kilka lat temu, przyznaję, wówczas wciągające. Jednak ponowna lektura i.. co ja w tym widziałem? Sprawnie napisane, trzeba to przyznać, natomiast historia romansu z 15-latką jest lekko obrzydliwa. Albo absurdalna - pomyśl, po prostu pomyśl! Co!? Jak!? Daję 6/10 przez wzgląd na pierwszy "raz" kilka lat temu, teraz dałbym 4/10.
Hess44 - awatar Hess44
ocenił na 6 7 miesięcy temu
Jedwabnik Robert Galbraith
Jedwabnik
Robert Galbraith
Czytałam: 2017 03.2026 6/10 #WyzwanieLC2026 na marzec: przeczytam książkę, na podstawie której powstał film lub serial. Chwilami była już nużąca i zagmatwana. Lubię postać Cormorana i Robin. Mimo, że ponownie sięgnęłam po tę książkę, to nie zgadłam sprawcy. Drastyczne opisy zbrodni. Chętnie sięgnę po dalsze części.
Barbara - awatar Barbara
oceniła na 6 1 miesiąc temu
Dochodzenie 2 David Hewson
Dochodzenie 2
David Hewson
Sarah Lund, po dwuletniej banicji w kopenhaskiej policji, zostaje poproszona o pomoc w wyjaśnieniu bestialsko zamordowanej kobiety. Tropy nierozerwalnie łączą się z obecną polityką. Wciąż emocje, choć tutaj trochę dłużej się rozkręcają. Główna bohaterka również tak samo, na przemian niezmiennie irytująca i wzbudzająca podziw. Nadal świetne połączenie świata "wielkiej" polityki ze światem służb wewnętrznych i ich wzajemne przenikanie.
FranS - awatar FranS
ocenił na 7 2 dni temu
Wołanie kukułki Robert Galbraith
Wołanie kukułki
Robert Galbraith
Świetna pozycja! Przez dłuższy czas najbardziej interesujące jest wszystko po za głównym wątkiem, jednak zakończenie wciska w fotel, nawet jeśli przewidzieliście kto, na pewno nie przewidzieliście jak. Widać, że ta, której imienia wolę nie pisać naprawdę dobrze planuje swoje powieści i kiedy nie musi podążać za logiką fantastycznego świata naprawdę bryluje.
Nudziarz - awatar Nudziarz
ocenił na 9 6 dni temu
Kiedy nadejdą dobre wieści? Kate Atkinson
Kiedy nadejdą dobre wieści?
Kate Atkinson
Książka strasznie mi się dłużyła ,uważam że można ją było napisać krócej.Nie mogłam się na niej skupić dopiero około 100 str przed końcem zaczęła mnie interesować ,ponieważ zaczeło się coś dziać, jeśli taki był zamysł to zdecydowanie nie dla mnie ,chodź może w przyszłości jeszcze sięgnę po jakąś książkę tej autorki,lecz nie zamierzam czytać całej serii.
Wiktoria - awatar Wiktoria
oceniła na 6 4 miesiące temu
Przysługa Kate Atkinson
Przysługa
Kate Atkinson
Kate Atkinson posiada umiejętność snucia ciekawych opowieści i kreowania pełnokrwistych bohaterów. W pewnym momencie nieważna staje się intryga, ważni są bohaterowie , ich życie i losy. Intryga dzieje się niejako obok. Pisarce mistrzowsko udaje się łączyć porozrzucane dość chaotycznie wątki i ostatecznie otrzymujemy całkiem niezły kryminał z dobrą podbudową obyczajową. Lubię takie książki. Nie jest to jednak powieść dla tych, którym intryga w powieści kryminalnej zdaje się być najistotniejsza...
jowajlonis - awatar jowajlonis
ocenił na 7 9 miesięcy temu
Koronkowa robota Pierre Lemaitre
Koronkowa robota
Pierre Lemaitre
Ta historia była moim pierwszym spotkaniem z twórczością Lemaitre’a i od razu wiem, że nie ostatnim. Przeczytałam ją już dawno, ale zakończenie sprawiło, że nie potrafiłam sięgnąć po kolejną część. Dopiero teraz zdecydowałam się wrócić do tej książki. To kryminał, który nie idzie na skróty. Śledztwo prowadzone jest powoli, realistycznie, momentami wręcz mozolnie, ale właśnie dzięki temu całość wypada tak wiarygodnie i wciągająco. Komisarz Camille Verhoeven to jeden z tych bohaterów, których łatwo zapamiętać. Daleki od ideału, popełniający błędy, czasem impulsywny i krótkowzroczny, a jednocześnie obdarzony wybitnym intelektem. Jego wygląd kontrastuje z siłą umysłu, a relacje w policyjnym zespole, pełne drobnych napięć, przyzwyczajeń i charakterów, nadają historii autentyczności. Czytelnik szybko zaczyna czuć się częścią tego świata, jakby sam uczestniczył w odprawach i analizował kolejne tropy. Autor nie oszczędza odbiorcy. Zbrodnie są brutalne, opisane bez upiększeń, a finałowa odsłona działań seryjnego mordercy potrafi naprawdę wstrząsnąć. Ostatnie strony zostawiają emocjonalny ciężar, o którym trudno zapomnieć. Nawet jeśli niektóre elementy można przewidzieć, zakończenie i tak robi ogromne wrażenie. To kryminał napisany świetnym, wciągającym stylem, który czyta się niemal zachłannie. Mroczny, intensywny i bardzo realistyczny. Zdecydowanie nie dla osób o słabych nerwach, ale dla fanów mocnych historii będzie strzałem w dziesiątkę. Ja po kolejną część sięgam z dużymi oczekiwaniami i nadzieją, że poziom zostanie utrzymany. 🖤 Polecam miłośnikom kryminałów, które nie dają taryfy ulgowej ani bohaterom, ani czytelnikowi.
KsiążkowyNałogowiec - awatar KsiążkowyNałogowiec
ocenił na 8 22 dni temu
Pochłaniacz Katarzyna Bonda
Pochłaniacz
Katarzyna Bonda
Te krótsze książki Bondy są jednak lepsze. Co dziwne nie jest, gdyż tamte są też późniejszymi pracami. Ten tytuł bym skróciła, ciągną się trochę i ilość wątków porażała. A nie wszystkie wnosiły coś ważnego. To powiedziawszy, to dalej mi się to podobało. Sprawa nie była oczywista, od początku wiadomo, że ma drugie dno. Sasza jest interesującą postacią. Nie do końca ją polubiłam, ale ma miejsce do rozwoju, więc zobaczę co z niej będzie dalej.
Monika - awatar Monika
oceniła na 7 1 miesiąc temu
Mroczny zakątek Gillian Flynn
Mroczny zakątek
Gillian Flynn
Największą siłą powieści jest jej konstrukcja – historia prowadzona jest równolegle w dwóch planach czasowych: przeszłości i teraźniejszości. Dzięki temu czytelnik stopniowo odkrywa kolejne elementy układanki, a napięcie rośnie z każdym rozdziałem. Flynn mistrzowsko buduje atmosferę niepokoju, serwując krótkie, często szokujące zakończenia rozdziałów, które wręcz zmuszają do dalszego czytania. Autorka stawia ważne pytania: Jak radzić sobie z traumą? Czy dziecięcy umysł jest w stanie wiernie odtworzyć tragedię? Na ile nasze wspomnienia są prawdą, a na ile konstrukcją? Odpowiedzi nie są jednoznaczne – i właśnie to czyni tę książkę tak wciągającą. Na uwagę zasługuje również świetnie nakreślony portret psychologiczny bohaterów. Każda postać jest wielowymiarowa, a ich motywacje nie są oczywiste. Flynn unika prostych rozwiązań i moralnych jednoznaczności – zamiast tego oferuje historię pełną niedopowiedzeń i emocjonalnych pęknięć. Zakończenie jest jednym z najmocniejszych punktów powieści – zaskakujące i nieoczywiste, do samego końca trzymające w niepewności. Czy Ben rzeczywiście był bezwzględnym mordercą? A może prawda jest znacznie bardziej skomplikowana? „Mroczny zakątek” to thriller dla tych, którzy cenią sobie powolne budowanie napięcia zamiast dynamicznej akcji i krwawych scen. To historia mroczna, duszna, ale niezwykle intrygująca – taka, która zostaje z czytelnikiem na długo po zamknięciu książki. Duży plus za klimat, psychologiczną głębię i fabułę, od której trudno się oderwać.
Paola30 Paulina - awatar Paola30 Paulina
oceniła na 7 2 dni temu
Okularnik Katarzyna Bonda
Okularnik
Katarzyna Bonda
Zgadzam się z wieloma opiniami na tym portalu. Fabuła ciekawa, ale raczej do rozdzielenia na dwie inne książki. Za dużo historii, bohaterów. Wróciłam do książki po przerwie, żeby ją dokończyć i niestety nie pamiętałam kto kim jest. Szkoda, że pierwszy wątek (dlaczego Sasza w ogóle pojechała do Hajnówki) został zatracony. Finał książki rozczarował. Po ukończeniu książki uczucia pozostały mieszane.
madzir18 - awatar madzir18
ocenił na 6 17 dni temu
Broadchurch Erin Kelly
Broadchurch
Erin Kelly
Od dawna miałam ochotę na dobry kryminał i takim jest ta powieść. Pisarka zapunktowała u mnie umiejętnością opisania pilnie strzeżonego, prawie intymnego małomiasteczkowego świata i międzyludzkich relacji, w które każdy z bohaterów jest uwikłany. Spodobała mi się para detektywów prowadzących śledztwo, różniących się od siebie jak ogień i woda. Powieść zręcznie skonstruowana, trzyma czytelnika w napięciu niemal do końca. Nienaganne rzemiosło.
libreria_bianca - awatar libreria_bianca
oceniła na 7 1 rok temu
Anders morderca i przyjaciele oraz kilkoro wiernych nieprzyjaciół Jonas Jonasson
Anders morderca i przyjaciele oraz kilkoro wiernych nieprzyjaciół
Jonas Jonasson
To niezwykle zabawna i absurdalna komedia. w której tytułowy bohater często wymawia słowa alleluja i hosanna, a piwo było jego wodą życia. Anders Morderca, który do tej pory robotę miał w poniedziałek, środę i w piątek postanowił skończyć z alkoholem, masakrowaniem ludzi i miażdżeniem rzepek za opłatą zdecydował pójść za Jezusem i rozpoczął karierę, jako kaznodzieja zresztą we własnym kościele. W związku z tym często wymawiał też słowa alleluja i hosanna, a piwo było jego wodą życia. Nowemu idolowi, rewolucjoniście pomagała niejaka pastor Johanna Kjellander i recepcjonista Per Persson, którzy zresztą byli dość oryginalną parą. Polecam tą lekką w czytaniu książkę, w której specyficzny szwedzki humor powoduje, iż czyta się ją szybko i z wielką przyjemnością.
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na 7 2 lata temu
Analfabetka, która potrafiła liczyć Jonas Jonasson
Analfabetka, która potrafiła liczyć
Jonas Jonasson
To druga powieść tego Autora. Pierwsza - Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął, niestety nie została przeze mnie przeczytana, tylko obejrzana. Kiedyś się poprawię i nadrobię lekturę. Ale sam klimat i poczucie humoru pisarza mi odpowiadały, więc sięgnęłam po ta publikację. Skusiła mnie jeszcze troszkę notka na okładce, która zdradzała zacięcie głównej bohaterki do liczenia i statystyki. Taka mieszanka wydała mu się zachwycająca. Nombeko Mayeki urodziła się w Południowej Afryce. Jako dziecko doświadczyła skrajnej biedy, nie odebrała wykształcenia... Ale urodziła się pod szczęśliwą gwiazdą i to dzięki temu zyskuje pewną szansę - zostaje zatrudniona jako sprzątaczka w ściśle tajnym biurze, w którym trwają prace nad budową bomby atomowej. Dziewczyna zostaje tam zatrzymana na długie lata. Ale nie marnuje czasu - uczy się matematyki, fizyki, opanowuje obce języki i... staje się kłopotliwą osoba dla swego pracodawcy. Jest przydatna, ale za dużo wie. Nombeko postanawia sama zadbać o swój los i nielegalnie opuszcza ośrodek. Razem z bombą! Dziewczyna trafia do Szwecji i poznaje tam... O nie! Nie zdradzę tego! I choć powieść robi się coraz bardziej nieprawdopodobna, to Autor w zaskakujący i sensowny sposób potrafi połączyć wszystkie fakty. Książka to taki mix - trochę historii, czarnego humoru, matematyki - żeby poćwiczyć umysł, informacji o nielegalnych imigrantach oraz innych niewiarygodnych rzeczach. Rzeczach, które statystycznie mogą nas spotkać. Wiem, że raz na milion a czasem czterdzieści pięć milionów, ale jak mawiał Terry Pratchett Uczeni wyliczyli, że jest tylko jedna szansa na milion, by zaistniało coś tak całkowicie absurdalnego. Jednak magowie obliczyli, że szanse jedna na milion sprawdzają się w dziewięciu przypadkach na dziesięć. /Równoumagicznienie/ Poczytajcie i dajcie się wciągnąć... w dobrą zabawę.
Apo - awatar Apo
ocenił na 7 1 rok temu
Zaginiona dziewczyna Gillian Flynn
Zaginiona dziewczyna
Gillian Flynn
„Zaginiona dziewczyna” to thriller psychologiczny, w którym napięcie buduje się powoli, by eksplodować w finałowych rozdziałach. Flynn mistrzowsko manipuluje perspektywą narracji, prowadząc czytelnika przez labirynt fałszywych tropów i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Historia z pozoru prosta – zaginięcie Amy – stopniowo odsłania złożoną dynamikę małżeństwa, manipulację i kłamstwa. Flynn nie boi się pokazać ciemnej strony ludzkiej psychiki, co sprawia, że lektura bywa momentami niekomfortowa, ale fascynująca. Bohaterowie są wyraziści, choć często irytujący, co w kontekście historii działa na korzyść fabuły. Autorka świetnie pokazuje, jak pozory mylą i jak łatwo jest uwierzyć w to, co chcemy widzieć. Tempo narracji jest wyważone – spokojnie buduje napięcie, a w finale zaskakuje i zostawia czytelnika z pytaniami o prawdę i moralność. To książka, którą czyta się niemal kompulsywnie – nie ze względu na akcję, ale przez psychologiczną intrygę. Flynn dowodzi, że thriller może być równie niepokojący psychologicznie, co pełen zwrotów akcji.
zaczytanabooklover - awatar zaczytanabooklover
ocenił na 7 2 miesiące temu
Szczygieł Donna Tartt
Szczygieł
Donna Tartt
Monologi, trwanie w zawieszeniu, trauma Theo, czyli momenty kiedy zostajemy sam na sam z głównym bohaterem, to właśnie wtedy ta książka zyskuje najwięcej. Z drugiej strony dostajemy absurdalną historię, która im bliżej końca, tym bardziej nierealistyczna. Pomimo, że ta absurdalność jest oczywiście zamierzona, to wybija z imersji.
ars - awatar ars
ocenił na 7 9 dni temu
Carnivia. Herezja Jonathan Holt
Carnivia. Herezja
Jonathan Holt
Ze względu na mój sentyment do Italii, chętnie sięgam po książki związane z tym krajem. Tym razem jest to druga część kryminalno-sensacyjnej serii o Carnivii, którą można spokojnie przeczytać bez sięgania po tom pierwszy, gdyż znani już czytelnikom bohaterowie oraz internetowa Wenecja zostają przedstawione przez autora w taki sposób, że nie trzeba się martwić o to co było w poprzednim tomie. Holt pisarsko ewoluuje, fabuła wciąga i zaskakuje, bohaterowie i ich relacje rozkwitają i nabierają mocnych rumieńców. Mamy tutaj konflikt włosko-amerykański, niebezpieczną i wszechobecną cyberprzestrzeń, tajemne stowarzyszenia, słynne maski weneckie, porwanie, nawiązanie do torturowania więźniów przez Amerykanów, romans (akurat mało wyczuwalny, ale coś na rzeczy jest:). Każda kwestia zazębia się z kolejną przez co nie czujemy przesytu treścią. Dla mnie była to ciekawa przeprawa czytelnicza w otoczeniu tajemniczej i zniewalającej Wenecji. Polecam
kasiaman55 - awatar kasiaman55
ocenił na 6 2 lata temu
Szczątki pamięci Anders de la Motte
Szczątki pamięci
Anders de la Motte
Fabuła powieści „Szczątki pamięci” Andersa de la Motte koncentruje się wokół Davida Lelanda, wybitnego inspektora policji, który po bolesnych wydarzeniach w Sztokholmie wraca w rodzinne strony do Skanii. Oficjalnie ma zająć się sprawami archiwalnymi, jednak szybko trafia na ślad zaginięcia młodej dziewczyny sprzed wielu lat. To klasyczny motyw „cold case”, gdzie przeszłość brutalnie upomina się o swoje, a lokalna społeczność skrywa sekrety, których nikt nie chce wyciągać na światło dzienne. David, próbując rozwikłać zagadkę, musi zmierzyć się nie tylko z milczeniem sąsiadów, ale i z własną, kruchą pamięcią. Jeśli chodzi o mankamenty w konstrukcji utworu, to właśnie one sprawiają, że ocena zatrzymuje się na 6/10. Przede wszystkim tempo narracji bywa mocno nierówne. Autor poświęca bardzo dużo miejsca na ekspozycję i wewnętrzne monologi bohatera, co sprawia, że przez znaczną część książki akcja niemal stoi w miejscu. Konstrukcja fabuły opiera się na bardzo powolnym odkrywaniu kart, co dla czytelników przyzwyczajonych do dynamicznych thrillerów może być nużące. Dodatkowo, niektóre zwroty akcji wydają się nieco naciągane, a finałowe rozwiązanie zagadki, choć logiczne, nie wybrzmiewa tak mocno, jak można by oczekiwać po tak długim budowaniu napięcia. Brakowało mi tu „iskry”, która nadałaby intrydze większego rozmachu. Mimo tych wad, książka ma swoje wyraźne plusy. Największym z nich jest atmosfera. De la Motte po mistrzowsku kreuje nastrój melancholii i osaczenia. Czytelnik niemal fizycznie czuje chłód szwedzkiej jesieni i duszny klimat małego miasteczka, gdzie każdy każdego zna, a milczenie jest formą przetrwania. David Leland jako protagonista jest postacią skomplikowaną i wiarygodną w swoim bólu, co pozwala wybaczyć pewne przestoje w fabule. Jego zmagania z traumą są opisane z dużą wrażliwością, co nadaje kryminałowi głębi psychologicznej.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 6 1 miesiąc temu
Paskudna historia Bernard Minier
Paskudna historia
Bernard Minier
Pomimo tego, że jest to thriller psychologiczny, a ja ten gatunek kocham najbardziej, to jednak jest nieco inny od reszty. Tutaj główną postacią jest szesnastoletni chłopiec, który opowiada wszystko ze swojej perspektywy. Jest mądry i inteligentny, bo zdaje sobie sprawę, że kiedy na niewygodne pytania ktoś nie odpowiada, to wie, że ma coś do ukrycia. Nie drąży tematu, gdyż nie lubi prawd, których nie chciałby poznać. Jest szczęśliwy z dwoma mamami, aczkolwiek czuje, że jego powracający sen ma coś wspólnego z jego przeszłością, której za bardzo nie pamięta. Zanim jednak rozpocznie się jego historia, autor zwraca naszą uwagę swoimi porównaniami, gdzie cokolwiek opowiada, to ma to odniesienie do zwierząt bądź samej natury. Ważna chwila z książki dzieje się w sztormową noc, gdzie ktoś bliski chłopcu wyzywa go, przejawia strach wobec niego i przyjaciół, po czym znika i nikt nie potrafi jej odnaleźć. Po pewnym czasie okazuje się, że ktoś bestialsko potraktował dziewczynę. Policja i osoby bliskie poszukują mordercy, a pytania piętrzą nam się coraz bardziej. Co zatem takiego się wydarzyło, że nastolatka straciła swoje życie? Przed wami bardzo dobrze napisany thriller psychologiczny. Przez jego treść się przepływa jak przez ocean, gdzie naszym celem jest koniec książki. Postacie są dobrze opisane i potrafimy je sobie wyobrazić za pomocą bardzo dokładnych porównań. Żeby wprowadzić nieco napięcia, autor często przed jakimkolwiek wydarzeniem opisuje nam miejsce oraz sytuację, która się z nim wiązała, by swobodnie zrozumieć co mamy teraz. Często jest sugerowana tajemnica różnych osób, które ignorują te przytyki, ale w taki sposób, byśmy nie mieli wątpliwości, że faktycznie ktoś nam tej prawdy nie mówi. Druk jest nieco drobniejszy, więc w zwykłym byłby to taki grubasek. Każda sytuacja do której dochodzi jest ważna, choć długo minie zanim uzyskamy konkretne podpowiedzi. Trzyma w ryzach do samego końca, czym mi zaimponowała. Napisana nieco sucho, bez ochów i achów, by podkreślić dorosłość każdej z osób. Niewiele jest tutaj uczuć pozytywnych, strach i niepewność jest obecna niemal na każdym kroku. Bardzo mnie wciągnęła, więc ją wam polecam:-)
przyrodazksiążką Przespolewska - awatar przyrodazksiążką Przespolewska
oceniła na 10 1 rok temu

Inne materiały dotyczące książki Żniwa zła

Plebiscytowe książki na ekranie – część 2.
Publicystyka
Ewa Cieślik - awatar
Ewa Cieślik
4

Plebiscytowe książki na ekranie – część 2.

Mrożące krew w żyłach historie spod pióra najlepszych pisarzy stanową doskonały punkt wyjścia dla sprawnych filmowców. Wielkie wytwórnie biją się o możliwość zakupu praw do niektórych publikacji od razu po ich wydaniu. Inne książki, aby trafić na duży ekran, muszą czekać kilka lat. Sprawdziliśmy, które tytuły nominowane w Plebiscycie Książka Roku 2018 lubimyczytać.pl mają niedługo szansę na adaptacje.
Zobacz więcej treści

Cytaty z książki Żniwa zła

Więcej
Robert Galbraith Żniwa zła Zobacz więcej
Robert Galbraith Żniwa zła Zobacz więcej
Robert Galbraith Career of Evil Zobacz więcej
Więcej