Listy z Ziemi

Wciąż czyta się dobrze!

Wciąż czyta się dobrze!

"Listy z Ziemi" stanowią podwaliny współcześniejszych dzieł literackich wysuwających potężne argumenty przeciwko absurdom i niebezpieczeństwom religijnym.
Mark Twain w humorystyczny sposób obnaża zniekształcone indoktrynacją logiczne, racjonalne podejście osób wierzących.
Prowokuje do myślenia, nie stosując ataku wprost, a poprzez komedię uśmiechem drążącą tunel ku prawdzie. Zachęca do przeformowania odpowiedzi na pytania egzystencjalne.

"Listy z Ziemi" stanowią podwaliny współcześniejszych dzieł literackich wysuwających potężne argumenty przeciwko absurdom i niebezpieczeństwom religijnym.
Mark Twain w humorystyczny sposób obnaża zniekształcone indoktrynacją logiczne, racjonalne podejście osób wierzących.
Prowokuje do myślenia, nie stosując ataku wprost, a poprzez komedię uśmiechem drążącą tunel ku...

Mocno uszczypliwy paszkwil na wiarę chrześcijańską, ale z tezami skłaniającymi do myślenia i niełatwymi do obalenia. Trudno nieraz nie parsknąć szczerym śmiechem. Co ciekawe, Twain nie krytykuje Boga jako takiego, tylko jego obraz, jaki utworzyli sobie ludzie na Ziemi oraz brak spójności między tym, co zawarto w Biblii, a tym, w co ludzie chcą wierzyć. Ujemną gwiazdkę daję za krytykę Indian pod koniec Listów - temat na jaki owszem można by dyskutować, ale wepchnięcie go do tej książeczki jest na siłę i zupełnie nie na miejscu.

Mocno uszczypliwy paszkwil na wiarę chrześcijańską, ale z tezami skłaniającymi do myślenia i niełatwymi do obalenia. Trudno nieraz nie parsknąć szczerym śmiechem. Co ciekawe, Twain nie krytykuje Boga jako takiego, tylko jego obraz, jaki utworzyli sobie ludzie na Ziemi oraz brak spójności między tym, co zawarto w Biblii, a tym, w co ludzie chcą wierzyć. Ujemną gwiazdkę daję...

Jedna z tych książek, które powinna przeczytać większość a najlepiej wszyscy. Tłumaczenie chrześcijaństwa na "nasze". Niestety korekta leży i kwiczy! Już kupiłem nowe wydanie - zobaczymy.

Jedna z tych książek, które powinna przeczytać większość a najlepiej wszyscy. Tłumaczenie chrześcijaństwa na "nasze". Niestety korekta leży i kwiczy! Już kupiłem nowe wydanie - zobaczymy.

Sięgnąć po tę pozycję można z ciekawości i dlatego, że jest krótka. Listy zawierają opinie, z którymi trudno się zgodzić po prostu będąc człowiekiem, chociaż w zamyśle autora książka miała "otworzyć oczy" chrześcijanom. Czyta się szybko i z zainteresowaniem.

Sięgnąć po tę pozycję można z ciekawości i dlatego, że jest krótka. Listy zawierają opinie, z którymi trudno się zgodzić po prostu będąc człowiekiem, chociaż w zamyśle autora książka miała "otworzyć oczy" chrześcijanom. Czyta się szybko i z zainteresowaniem.

Dość infantylna krytyka Biblii, taka krytyka na poziome dosłownego jej rozumienia.
To jest trochę tak opisane, jakby Twain się mocno obraził na Boga i napisał to w sporym afekcie, widząc jedynie złe strony i uproszczenia. Też tak upraszczałem - gdy byłem nastolatkiem. Nie bronie tutaj Biblii, ale wierzący katolik spali tą książkę bez czytania całości. A ktoś kto ma podobne refleksje bardziej uśmieje się oglądając Bogdana Bonera. Innymi słowy, jak dla mnie strata czasu, spodziewałem się czegoś głębszego.

Dość infantylna krytyka Biblii, taka krytyka na poziome dosłownego jej rozumienia.
To jest trochę tak opisane, jakby Twain się mocno obraził na Boga i napisał to w sporym afekcie, widząc jedynie złe strony i uproszczenia. Też tak upraszczałem - gdy byłem nastolatkiem. Nie bronie tutaj Biblii, ale wierzący katolik spali tą książkę bez czytania całości. A ktoś kto ma podobne...

Krótka opowiastka o ludziach, religii i Biblii, oczami anioła
- Szatana, który został za karę zesłany na Ziemię. Jak na rzecz napisaną w 1909, jest to mocna satyra, bardzo złośliwa, chociaż nie pozbawiona humoru. W swoich czasach na pewno byłaby niezmiernie trudna do zaakceptowania, czego zresztą spodziewał się sam Twain, zalecając wydanie tej książeczki dopiero po swojej śmierci.
Mnie jakoś szczególnie nie zadziwiła, ani tym bardziej nie zaszokowała, może dlatego, że omówień absurdów biblijnych jest całe mnóstwo i patrząc na tę księgę bez nakładki przekonań i dogmatów, trudno nie dojść do podobnych wniosków jak Twain.

Krótka opowiastka o ludziach, religii i Biblii, oczami anioła
- Szatana, który został za karę zesłany na Ziemię. Jak na rzecz napisaną w 1909, jest to mocna satyra, bardzo złośliwa, chociaż nie pozbawiona humoru. W swoich czasach na pewno byłaby niezmiernie trudna do zaakceptowania, czego zresztą spodziewał się sam Twain, zalecając wydanie tej książeczki dopiero po...

Trafne wypunktowanie i czyta się z wypiekami na twarzy. Pokroju autorstwa Antona Szandor LaVaya tego antyteisty czy deisty Diderota.

Satanizm to nie jest, gdyż tenże przejawia się innym akcentem i jest tenże nielegalny w wielu krajach ze względu na sekty terrorystyczne #terroryzm.

Tu jest to dopuszczalna krytyka na gruncie oświecenia.

Trafne wypunktowanie i czyta się z wypiekami na twarzy. Pokroju autorstwa Antona Szandor LaVaya tego antyteisty czy deisty Diderota.

Satanizm to nie jest, gdyż tenże przejawia się innym akcentem i jest tenże nielegalny w wielu krajach ze względu na sekty terrorystyczne #terroryzm.

Tu jest to dopuszczalna krytyka na gruncie oświecenia.

Twain punktuje absurdy chrześcijaństwa. Bardzo celnie, ale i z dużą dozą humoru, satyry. Tylko dla otwartych umysłów.

Twain punktuje absurdy chrześcijaństwa. Bardzo celnie, ale i z dużą dozą humoru, satyry. Tylko dla otwartych umysłów.

Bardzo ciekawy pomysł. Nic dziwnego, że nie ukazała się za życia autora, myślę, że nawet dziś w niektórych kręgach może być uznana za obrazoburczą.

Bardzo ciekawy pomysł. Nic dziwnego, że nie ukazała się za życia autora, myślę, że nawet dziś w niektórych kręgach może być uznana za obrazoburczą.