Afekt

Mróz trzyma poziom.

Mróz trzyma poziom.

Tak. Krótko i na temat , jest to naprawdę dobra książka. Obok naprawdę trudnych decyzji życiowych, bardzo ciekawy wątek prawniczy i moralny. Relacja bohaterów naprawdę wciąga.

Tak. Krótko i na temat , jest to naprawdę dobra książka. Obok naprawdę trudnych decyzji życiowych, bardzo ciekawy wątek prawniczy i moralny. Relacja bohaterów naprawdę wciąga.

Ok, chociaż autor powrócił do mało prawdopodobnych wydarzeń, to muszę przyznać, że kilka razy zostałam zaskoczona, za co daje dodatkowy punkt.

Ok, chociaż autor powrócił do mało prawdopodobnych wydarzeń, to muszę przyznać, że kilka razy zostałam zaskoczona, za co daje dodatkowy punkt.

Ciekawa bardzo , trzyma w napięciu i różni się już trochę od poprzednich co działa na plus . Chyłce wóda miesza w głowie nie mogę się doczekać kiedy skończy chlać

Ciekawa bardzo , trzyma w napięciu i różni się już trochę od poprzednich co działa na plus . Chyłce wóda miesza w głowie nie mogę się doczekać kiedy skończy chlać

Z przygodami Chyłki mam tak, że czasami mocno wciągają, a czasami wręcz mocno nużą. Tym bardziej było tak połowicznie, chociaż temat fabuły dosyć trudny i przerażający, a jak niestety wiemy, zdarzało już się, że takie sprawy w realnej czasoprzestrzeni wychodziły na jaw – szczególnie w kręgach showbiznesu, patodziennikarzy tudzież reszcie tego zepsutego i sztucznego oraz pustego świata fotobłysków.
Temat porażający, ale ważny i dający świadectwo. Polecam

Z przygodami Chyłki mam tak, że czasami mocno wciągają, a czasami wręcz mocno nużą. Tym bardziej było tak połowicznie, chociaż temat fabuły dosyć trudny i przerażający, a jak niestety wiemy, zdarzało już się, że takie sprawy w realnej czasoprzestrzeni wychodziły na jaw – szczególnie w kręgach showbiznesu, patodziennikarzy tudzież reszcie tego zepsutego i sztucznego oraz...

W tym tomie więcej uwagi poświęcono bohaterom a nie sprawie karnej. Wcale z tego powodu nie narzekam. Oczywiście i jeden
drugi wątek jest zawsze interesujący ale po 12 częściach tak się przywiązałam, że potrzeba znania rozwoju relacji prawniczego duetu staje się ważniejsza. Sama sprawa dotyczyła pedofila, gwałciciela i sutenera. A dodatkowo osoby znanej w polityce. Mocny zestaw. Halski to naprawdę dobry aktor. Ale jak chyba
każdy z tego "świata". Poza nim jest Aśkanna i syn. Tak syn Zordona. Co prawda uważam, że to blef ale okaże się. Mamy także Konsorcjum z Pawłem na czele (tak przypuszczałam),Langera zmartwychwstalego i MacVaya też o dziwo żywego. Ich połączenie zaskakuje. Co najważniejsze Kordiana porwano niewiadomo gdzie a zadaniem
Chyłki jest go znaleźć. Na pewno jej się uda. Co do niej samej- straciła dotąd
najważniejszą rzecz w życiu- pracę prawnika. A dotąd piszę nie bez powodu bo jak sama Joanna mówi los zesłał jej Kordiana. Naprawdę miło się czyta o ich uczuciu i gotowości do poświęceń dla siebie. Czekam na powrót i ślub Trucizno i Bakłażanie!

W tym tomie więcej uwagi poświęcono bohaterom a nie sprawie karnej. Wcale z tego powodu nie narzekam. Oczywiście i jeden
drugi wątek jest zawsze interesujący ale po 12 częściach tak się przywiązałam, że potrzeba znania rozwoju relacji prawniczego duetu staje się ważniejsza. Sama sprawa dotyczyła pedofila, gwałciciela i sutenera. A dodatkowo osoby znanej w polityce. Mocny...

"Nie przejmuj się opinią kogoś, od kogo nie przyjął byś porady."

Tak, oficjalnie muszę się przyznać do tego, że od losów Chyłki i Zordona się uzależniłam i nic na to nie mogę poradzić.
Jeśli się kiedykolwiek zastanawialiście, czy chcecie czytać serię z Joanną Chyłką, to przestańcie się zastanawiać i bierzcie się za pierwszą część!

"Nie przejmuj się opinią kogoś, od kogo nie przyjął byś porady."

Tak, oficjalnie muszę się przyznać do tego, że od losów Chyłki i Zordona się uzależniłam i nic na to nie mogę poradzić.
Jeśli się kiedykolwiek zastanawialiście, czy chcecie czytać serię z Joanną Chyłką, to przestańcie się zastanawiać i bierzcie się za pierwszą część!

Remigiusz Mróz. To jeden z najbardziej, rozpoznawalnych, popularnych i poczytnych pisarzy, w naszym kraju. Czasami sobie myślę, jak wygląda jego zwyczajny dzień. Jest to autor bardzo, płodny. Wyczuwalna w jego narracji, jest spostrzegawczość i zainteresowanie pop kulturą. Więc nie tylko ślęczenie przed monitorem, i praca nad własnymi tekstami, ale znajomość portfolio innych autorów, i kinematografii. Wiele stworzył serii, które nie tylko wzbudzają zachwyt wśród czytelników, ale również krytyków. Jego lekkie pióro, sprawia, że przez jego książki, „płynie się”, kursem prosto ku przygodzie. Jestem fanem, serii o nieustraszonej pani adwokat Joannie Chyłce i jej partnerze Kordianie Oryńskim. Czy, więc, „Afekt”, czyli trzynasty tom cyklu, czymś mnie zaskoczył? I czy kreacja bohaterów, to clue przedstawionej historii. Zanim przejdę do meritum, recenzji, nieco opowiem o fabule.
W nowej kancelarii prawnej Joannie Chyłce zostaje, przydzielona sprawa będąca jej zawodowym koszmarem: ma bronić pedofila. Sytuację komplikuje fakt, że oskarżonym jest brat jednego z najważniejszych polityków w Polsce – kandydata na prezydenta, który przed wyborami przoduje w sondażach. Sprawa skupia na sobie uwagę wszystkich mediów, gdyż jej finał przesądzi nie tylko o losie oskarżonego, ale najprawdopodobniej także o wyniku wyborów. Życie zawodowe Chyłki komplikuje się coraz bardziej, ale to nie koniec problemów. Prawdziwe zaczną się, kiedy w życiu Kordiana pojawi się pewna dziewczyna z jego przeszłości...
Jestem bardzo mile zaskoczony. Bowiem „Afekt”, to bardzo dobra książka. Nie, warstwa kryminalna, nie plot twist, czy suspens, są najważniejszymi elementami składowymi, powieści. Siłą pozycji jest jej charyzmatyczna i magnetyczna narracja. Uważam, że to najbardziej dojrzała książka, z dotychczasowych, jakie ukazały się w serii. Sam pisarz w posłowiu, oznajmia, że „Afekt”, to nie thriller prawniczy, ale bardziej powieść obyczajowa. Jeżeli, odbiorca, uzmysłowi sobie, że to nie będzie ostra jazda, kolejką górską w „paszczę”, lęku, niepewności i dyskomfortu. A nastawi się na bardziej spokojną narrację, charakteryzującą się, dopracowanymi sylwetkami psychologicznymi, to wtedy przyjemność z czytanie powinna być ogromna. Tak było w moim przypadku. Brałem „garściami”, z samego obcowania w świecie przedstawionym. Zanurzając się z przyjemnością w clue historii. Dobrze mi zrobiła, delikatna, rozłąka z pisarzem. Bowiem, na nowo analizując jego warsztat, zdałem sobie sprawę, że Mróz się nie powtarza. Tworząc powieść, unikatową, frapującą i interesującą. A walory narracyjne „świecą”, pełnym blaskiem. Ich uwypuklenie i ekspozycja to wartość dodana powieści, co sprawia, że mój odbiór, powieści jest bardzo pozytywny. Może, tym razem mało jest w fabule warstwy kryminalnej i prawniczej, ale to nie jest, bynajmniej z mojej strony, zarzut. Bowiem, tym razem Remigiusz Mróz, w pewnym stopniu zaskoczył swoich fanów i czytelników, pisząc powieść o nieco innej tonacji fabularnej. Uważam, że wyszedł zwycięsko z tej sytuacji. Jestem fanem takiego, postępowania i działania. Bowiem, kreatywność, oryginalność i nietuzinkowość, w moim mniemaniu jest w cenie.
Jak napisać książkę, atrakcyjną dla czytelnika, jeśli fan i odbiorca, są przyzwyczajeni do trzymającego w napięciu thrillera prawniczego, a dostają w zamian powieść, o dominującym, wątku obyczajowym? Nie twierdzę, że nie ma, w niej, wątku kryminalnego, ani narracji „szkatułkowej” w stylu, trylogii filmowej Riana Johnsona, „Na noże”. Natomiast, tym razem czytelnik dostaje coś innego. Co nie oznacza, że produkt jest mało atrakcyjny, powabny i interesujący. Bowiem to bohaterowie, i ich fenomenalna kreacja, sprawiły, że, powieść „Afekt”, to pozycja, która zasługuje na najwyższą uwagę i atencję. Dwójka głównych bohaterów skradła show. Ich interakcje werbalne, i język ciała, udowadniają, że czuć między nimi chemię. Jest to wartość dodana powieści. Co sprawia, że z przyjemnością, czytelnik zanurza się w ich losy i perypetie. Autor, jest mistrzem w kreowaniu relacji, która, w tym konkretnym wypadku, opiera się na zaufaniu, szacunku i partnerstwie, co czasami, paradoksalnie, autor w swoim sposobie, prowadzenia narracji, i „manierze” warsztatowej, podważa i neguje. Pomimo, że „zasady postępowania” bohaterów, są na pierwszym planie, to historia nie powinna nudzić. Warsztat pisarza i sznyt prowadzenia historii, po prostu na taki stan rzeczy, nie pozwala. A końcowe akordy, powieści stawiają naszą dwójkę bohaterów w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa.
Reasumując, „Afekt”, to jeden z najlepszych tomów serii. Na taki stan rzeczy wpływa, wiele składowych i stycznych. Przede wszystkim warstwa emocjonalna, która nie pozwala, przejść obok opisywanej historii. Pozycja, obowiązkowa, dla fanów pisarza i serii. Ale przede wszystkim dla czytelników, którzy lubią, lekką i niezobowiązującą narrację, która może być świetnym lekarstwem, na zastój czytelniczy. Dla mnie to była powieść, która udowodniła, że Remigiusz Mróz, to jeden z najlepszych fachowców w swoim zawodzie. Gorąco Polecam.

Remigiusz Mróz. To jeden z najbardziej, rozpoznawalnych, popularnych i poczytnych pisarzy, w naszym kraju. Czasami sobie myślę, jak wygląda jego zwyczajny dzień. Jest to autor bardzo, płodny. Wyczuwalna w jego narracji, jest spostrzegawczość i zainteresowanie pop kulturą. Więc nie tylko ślęczenie przed monitorem, i praca nad własnymi tekstami, ale znajomość portfolio innych...

Książki z Chyłką są bardzo nierówne. Ale ta wydaje mi się być jedną z lepszych.

Książki z Chyłką są bardzo nierówne. Ale ta wydaje mi się być jedną z lepszych.

Uwielbiam wszelkiej maści problemy i zawirowania tej dwójki prawników 😁😁

Uwielbiam wszelkiej maści problemy i zawirowania tej dwójki prawników 😁😁