Żydowska wojna raz jeszcze

Żydowska wojna raz jeszcze, @panstwowy.instytut.wydawniczy ogromnie dziękuję #współpraca❤️

✡️ "Jestem coraz bardziej zaniepokojony tym, że możemy być zmuszeni do powtórzenia historii i ponownej walki o samo prawo bycia Żydami" (Spielberg)

✡️ Historia ma to do siebie, że lubi się powtarzać, że lubi się powtarzać. Szczególnie jeśli nie wyciągnie się wniosków, gdy stereotypy przybierają na sile. Zapewni nas o tym Grynberg - dziecko opalone z Zagłady. Traumatyczne wspomnienia wojennej i powojennej gehenny, która nadal niestety nadal żyje, a co gorsza jest przekazywana z pokolenia na pokolenie.

✡️ Opowieść jest tak przytłaczająca, tak okrutnie szczera, że nie jest się w stanie jej ocenić. Żyd, nawet po tylu latach, stuleciach nadal jest tułaczem. A co gorsze nawet czasem wśród swoich, we własnym narodzie jest intruzem, niemile widzianym gościem....


#żydzi #IIWŚ #państwowyinstytutwydawniczy #trauma #powojnie #historiasiępowtarza #nigdywięcejwojny #myszaczyta @myszaczyta 💙

Żydowska wojna raz jeszcze, @panstwowy.instytut.wydawniczy ogromnie dziękuję #współpraca❤️

✡️ "Jestem coraz bardziej zaniepokojony tym, że możemy być zmuszeni do powtórzenia historii i ponownej walki o samo prawo bycia Żydami" (Spielberg)

✡️ Historia ma to do siebie, że lubi się powtarzać, że lubi się powtarzać. Szczególnie jeśli nie wyciągnie się wniosków, gdy...

„Jestem coraz bardziej zaniepokojony tym, że możemy być zmuszeni do powtórzenia historii i ponownej walki o samo prawo bycia Żydami. ” – Steven Spielberg.

„Żydowska wojna raz jeszcze” Henryka Grynberga, trylogia (Żydowska wojna, Zwycięstwo, Ojczyzna),to świadectwo, które wciąż płonie i nie pozwala zapomnieć. W czasach, gdy debaty o Holokauście w Polsce stają się coraz bardziej spolaryzowane, a pamięć o Zagładzie narażona jest na historyczne uproszczenia i polityczne manipulacje, pojawia się tekst, który jest przede wszystkim pamiętnikiem człowieka, a nie polityką. To dokumentacja losu polskich Żydów, którą należy czytać nie tylko jako dokument historyczny, lecz także jako przestrogę i wyzwanie. Grynberg, sam ocalony z Zagłady, dziecko, które ukrywało się z matką na polskiej prowincji, nie proponuje nam wygodnych odpowiedzi. Nie szuka bohaterów ani winnych w sposób dosłowny, lecz poprzez swój prosty, wręcz surowy język, który rani bardziej niż dosadne opisy okrucieństwa. Nie ma tu miejsca na literackie ozdobniki, patos czy ideologiczne usprawiedliwienia. Jest za to brutalna codzienność ukrywania się, głodu, strachu przed śmiercią oraz milczenia świata wokół. Zdania są krótkie, często pourywane. Frazy powracają jak trauma. Napięcie budowane jest nie przez akcję, lecz przez niedopowiedzenie, powtórzenie i ciszę. Brak metafor staje się metaforą samą w sobie.Styl Grynberga bywa porównywany do Kafki, Kertésza czy Schulza, ale tak naprawdę jest zupełnie odrębny, ponieważ wypływa z próby zachowania prawdy emocjonalnej. Polska okupacyjna jawi się tu jako przestrzeń wieloznaczna, pełna zarówno ludzi gotowych pomóc, jak i tych, którzy nie wahali się zadenuncjować czy zdradzić. To milczenie i brak jednoznacznych postaci poruszają pierwotną wrażliwość. W tym benefisie oddano z pietyzmem lokalny pejzaż, imiona, miejsca, detale, i przez to uratowano nie tylko pamięć, ale i godność zmarłych, co było niemożliwe w czasach PRL, w dobie cenzury. W erze rosnących nacjonalizmów i wypaczania historii Grynberg przypomina nam, że prawda o Zagładzie jest zawsze trudna, niewygodna i złożona. Nie ma tu miejsca na czarno-białe opowieści ani na heroiczne narracje. To głos tych, którzy nie mają już prawa głosu. To dowód, że trauma nie znika wraz z upływem czasu, a pamięć o niej wymaga odwagi i uczciwości zarówno od czytelnika, jak i od społeczeństwa. Czytając trylogię, miałam wrażenie, że obcuję nie z tekstem, lecz z człowiekiem. Nie sposób nie poczuć złości, bezradności, wstydu. Nie sposób nie poczuć… współodpowiedzialności.
„Czasy są takie,mówiła, że ludzie wolą się nie znać. A na nieznajomych można czasem bardziej liczyć, chociażby dlatego, że jest ich więcej. Stąd i łatwiej o dobrego człowieka wśród nieznajomych niż wśród tych, których się zna…”

Tym razem bez oceny, bo jak ocenić niewyobrażalne?

„Jestem coraz bardziej zaniepokojony tym, że możemy być zmuszeni do powtórzenia historii i ponownej walki o samo prawo bycia Żydami. ” – Steven Spielberg.

„Żydowska wojna raz jeszcze” Henryka Grynberga, trylogia (Żydowska wojna, Zwycięstwo, Ojczyzna),to świadectwo, które wciąż płonie i nie pozwala zapomnieć. W czasach, gdy debaty o Holokauście w Polsce stają się coraz...