Uwikłani w płeć

Klasyka literatury feministycznej i filozofii queerowej.
Porusza temat regulacji płci w społeczeństwie. Lektura obowiązkowa, żeby zrozumieć ideę genderu/płci kulturowej i płci jako konstruktu społecznego (chociażby po to, żeby wiedzieć, co się krytykuje :)).

Żałuję jedynie, że nie przeczytałam jej wcześniej.

Klasyka literatury feministycznej i filozofii queerowej.
Porusza temat regulacji płci w społeczeństwie. Lektura obowiązkowa, żeby zrozumieć ideę genderu/płci kulturowej i płci jako konstruktu społecznego (chociażby po to, żeby wiedzieć, co się krytykuje :)).

Żałuję jedynie, że nie przeczytałam jej wcześniej.

mądra książka, a zgredy zamiast czytać krytykują

mądra książka, a zgredy zamiast czytać krytykują

Nie czytałem Sartre’a, de Bovoir i Focaulta. Może gdybym czytał książka okazałaby się bardziej przystępna w odbiorze ale i tak mam co do tego wątpliwości.

W przeciwieństwie do niektórych przedmówców, nie mam nic przeciwko koncepcji płci kulturowej oraz analizie dyskursu przez jej pryzmat. Niemniej uważam, że dało się to napisać w prostszy w odbiorze i mniej przeintelektualizowany sposób.

Nie czytałem Sartre’a, de Bovoir i Focaulta. Może gdybym czytał książka okazałaby się bardziej przystępna w odbiorze ale i tak mam co do tego wątpliwości.

W przeciwieństwie do niektórych przedmówców, nie mam nic przeciwko koncepcji płci kulturowej oraz analizie dyskursu przez jej pryzmat. Niemniej uważam, że dało się to napisać w prostszy w odbiorze i mniej...

Cieszę się, że przez nią przebrnęłam, doceniam, że jak tak ważna dla feminizmu ale muszą przyznać, że nie wszystko zrozumiałam.

+ jednak zawyżę moją oceną bo widzę kto ją specjalnie zaniża

Cieszę się, że przez nią przebrnęłam, doceniam, że jak tak ważna dla feminizmu ale muszą przyznać, że nie wszystko zrozumiałam.

+ jednak zawyżę moją oceną bo widzę kto ją specjalnie zaniża

Kawał porządnej literatury feministycznej

Kawał porządnej literatury feministycznej

Brednie nad bredniami.

Brednie nad bredniami.

Opinie na temat tego "dzieła" zamknę w kilku lapidarnych słowach: Lewacki bełkot niemający żadnego oparcia ani w nauce ani w rzeczywistości.

Opinie na temat tego "dzieła" zamknę w kilku lapidarnych słowach: Lewacki bełkot niemający żadnego oparcia ani w nauce ani w rzeczywistości.

Doskonale się bawiłem podczas lektury. Polecam!

Doskonale się bawiłem podczas lektury. Polecam!

'Uwikłani w płeć to najważniejsza praca w historii intelektualnej ruchu feministycznego.' - nie zgodzę się z powyższym zdaniem ze streszczenia. Nie odmawiam pracy Butler ani doniosłości poznawczej, ani przełomowych stwierdzeń, zwłaszcza na tamten czas. Praca zdecydowanie 'kultowa' w swojej dziedzinie, jednakże zaliczyłabym ją raczej do legendy literatury 'gender studies', aniżeli krytyki feministycznej - oczywiście kategorie te są płynne, niemniej...Nurt feministyczny ma swoje wielkie przedstawicielki i Butler ich moim zdaniem nie 'przebija'. Z treścią jej wywodu się w dużej mierze zgadzam, jednak dla mnie, obytej z literaturą filozoficzną, czy psychologiczną, język był wciąż dość ciężkostrawny. Nawet przy założeniu, że praca ma być jak najbardziej naukowa i naszpikowana takąż terminologią, może jednak występować pewna poetyka, sprawiająca, że czyta się z przyjemnością. Tutaj jest jednak dość topornie. Mniej obeznanym z tematem zdecydowanie bardziej polecałabym teksty M.Chollet, D.Ducret, czy R.Solnit.

'Uwikłani w płeć to najważniejsza praca w historii intelektualnej ruchu feministycznego.' - nie zgodzę się z powyższym zdaniem ze streszczenia. Nie odmawiam pracy Butler ani doniosłości poznawczej, ani przełomowych stwierdzeń, zwłaszcza na tamten czas. Praca zdecydowanie 'kultowa' w swojej dziedzinie, jednakże zaliczyłabym ją raczej do legendy literatury 'gender studies',...

Napisana dość prostym językiem, pełna oczywistości pozycja o tym, dlaczego tradycyjnie definiowana płeć nie zawsze ma sens. A jednocześnie zbyt trudna, dla tych, którzy nie mają w sobie dość miejsca na nowe idee. Ale też i dla tych, którym nic nie mówią takie słowa, jak: semiotyczność czy desygnacja. Przyznaję, że niektóre rozdziały są trudniejsze w odbiorze, jakby autorka nie umiała streścić własnymi słowami teori, które przywołuje. Miejscami niedopowiedziana, czasem chaotyczna, wydaje się być atakiem na całą naszą rzeczywistość i kulturę wraz z wychowaniem. A jest to nie do przełknięcia nie tylko dla katolickiego konserwatysty, ale także dla lewackiego liberała, który od dziecka nauczony jest patrzeć na świat w jeden i jedynie słuszny sposób.
Myślę, że jest bardziej zrozumiała dla kogoś kto ma już za sobą lekturę tekstów, do których Butler nawiązuje. Chociażby autorstwa J. Lacan'a czy L. Irigaray.
Mam wrażenie, że może być trudniejsza w odbiorze dla mężczyzn niż dla kobiet. Od początku zaliczana do kanonu literatury feministycznej.

Napisana dość prostym językiem, pełna oczywistości pozycja o tym, dlaczego tradycyjnie definiowana płeć nie zawsze ma sens. A jednocześnie zbyt trudna, dla tych, którzy nie mają w sobie dość miejsca na nowe idee. Ale też i dla tych, którym nic nie mówią takie słowa, jak: semiotyczność czy desygnacja. Przyznaję, że niektóre rozdziały są trudniejsze w odbiorze, jakby autorka...