Błękitny zamek

Historia bajkowa, naiwna, ale pierwsza część dała mi mocnego kopa.
Największe ograniczenia, sami sobie zakładamy - bo co...bo tak trzeba, bo opinie innych ,stare schematy ,a i tak koniec nie taki odległy....
Może warto zacząć żyć , tak naprawdę, autentycznie.
"Życie w ciągłym strachu jest okropne, ze wszystkich rzeczy to on właśnie najbardziej nas upadla. "

Historia bajkowa, naiwna, ale pierwsza część dała mi mocnego kopa.
Największe ograniczenia, sami sobie zakładamy - bo co...bo tak trzeba, bo opinie innych ,stare schematy ,a i tak koniec nie taki odległy....
Może warto zacząć żyć , tak naprawdę, autentycznie.
"Życie w ciągłym strachu jest okropne, ze wszystkich rzeczy to on właśnie najbardziej nas upadla. "

Nie spodziewałam się niczego nadzwyczajnego sięgajac po ten tytuł. Okazało się, ze to bardzo dobra historia mimo, ze pisana lata temu. Uważam, ze porusza aktualny temat, kiedyś nazywało sie to staropanienstwo dzisisj nazwiemy to byciem singielka. Moze singielstwo nie jest juz tak bardzo źle postrzegane jak w tamtych czasach. Jednak nadal są dziwne spojrzenia i domysły. W ksiązce mamy zwrot akcji, ktory rownież spotyka się z niepochlebymi komentarzami. Sama głowna bohaterka nie przewidywala takiego zakończenia, a jednak! Siegnijcie po tą pozycje nie bedziecie zalowac

Nie spodziewałam się niczego nadzwyczajnego sięgajac po ten tytuł. Okazało się, ze to bardzo dobra historia mimo, ze pisana lata temu. Uważam, ze porusza aktualny temat, kiedyś nazywało sie to staropanienstwo dzisisj nazwiemy to byciem singielka. Moze singielstwo nie jest juz tak bardzo źle postrzegane jak w tamtych czasach. Jednak nadal są dziwne spojrzenia i domysły. W...

Uważam że tak książka jest bardzo wartościowa. Opowiada historię o samodzielności, miłości, szukaniu siebie i o tym jak rodzina potrafi tak naprawdę zniszczyć życie. Ja się bardzo utożsamiam z główną bohaterką i uważam że jej osoba jest wykreowana bardzo dobrze. Jak zwykle zresztą Montgomery nie zawodzi i tak jak reszta jej książkek, ta również jest bardzo potrzebna i opowiada piękną historię. Żałuję nawet że sięgnęłam po nią tak późno.

Uważam że tak książka jest bardzo wartościowa. Opowiada historię o samodzielności, miłości, szukaniu siebie i o tym jak rodzina potrafi tak naprawdę zniszczyć życie. Ja się bardzo utożsamiam z główną bohaterką i uważam że jej osoba jest wykreowana bardzo dobrze. Jak zwykle zresztą Montgomery nie zawodzi i tak jak reszta jej książkek, ta również jest bardzo potrzebna i...

📖🎧 "Błękitny zamek" Lucy Maud Montgomery

" -Kazdy ma swój Błękitny Zamek, tak mi się wydaje - powiedziała Cissy cichutko. - Tylko każdy go nazywa inaczej."

29-letnia Joanna Starling uznawana jest już za starą pannę, która raczej za mąż nie wyjdzie. Często jest jej to wytykane przez wszystkich krewnych. Joanna, uznawana także za chorowitą, otrzymuje diagnozę, że jej życie niebawem się skończy. Niedługo myśląc, panna Starling odchodzi z domu, by zająć się umierającą przyjaciółką - a wtedy do jej życia wkracza Barney Snaith. Niespodziewanie u jego boku Joanna zaczyna czuć radość życia i prawdziwe szczęście.

Ponadczasowy romans znanej wszystkim autorki. Chociaż do tej pory nie czytałam zbyt wiele klasyki, w tym roku postanowiłam to trochę zmienić. Piękny język i historia, która naprawdę ogrzewa serce. Bardzo podobała mi się ta opowieść. Młoda kobieta, narażona na odrzucenie przez społeczeństwo, odnajduje w końcu swoje miejsce i szczęście u boku kogoś, kto, tak jak ona, został przez wszystkich zepchnięty na margines.

Powieść, która przenosi nas do innych czasów, ale wciąż możemy odnaleźć w niej motywację, by być odważnym i zawsze stawiać na siebie.

Moja ocena: 7.5/10

#bookreview #blekitnyzamek #wydawnictwomarginesy #lucymaudmontgomery #klasyka

📖🎧 "Błękitny zamek" Lucy Maud Montgomery

" -Kazdy ma swój Błękitny Zamek, tak mi się wydaje - powiedziała Cissy cichutko. - Tylko każdy go nazywa inaczej."

29-letnia Joanna Starling uznawana jest już za starą pannę, która raczej za mąż nie wyjdzie. Często jest jej to wytykane przez wszystkich krewnych. Joanna, uznawana także za chorowitą, otrzymuje diagnozę, że jej...

Urocza, klasyczna opowieść z charakternymi bohaterami i pięknymi krajobrazami lasów Kanady w tle.

Urocza, klasyczna opowieść z charakternymi bohaterami i pięknymi krajobrazami lasów Kanady w tle.

Bardzo klimatyczna. Fani klasyki i kwiecistego języka na pewno docenią jej styl. Choć ma swoje wady to pozostaje bardzo relaksującą książką, która momentami nakłania do refleksji.

Bardzo klimatyczna. Fani klasyki i kwiecistego języka na pewno docenią jej styl. Choć ma swoje wady to pozostaje bardzo relaksującą książką, która momentami nakłania do refleksji.

Książka o tym, że nie warto być nieśmiałym i nie warto wciąż się bać. Piękna, dająca nadzieję historia. Myślę, że jest to moja ulubiona historia.

Książka o tym, że nie warto być nieśmiałym i nie warto wciąż się bać. Piękna, dająca nadzieję historia. Myślę, że jest to moja ulubiona historia.

Cudo!! <3 piękna nauka o tym że warto żyć.

Cudo!! <3 piękna nauka o tym że warto żyć.

Ma swoje wady, ale też zalety. Zacznę od tych ostatnich. Pokazuje, jak łatwo w rodzinnych relacjach przekraczać granice, jak trudno dostrzec, że codzienna krytyka, umniejszanie, wyśmiewanie czy narzucanie oczekiwań to nic innego jak przemoc emocjonalna. Choć powieść powstała sto lat temu, mechanizmy gaslightingu, które stosują wobec Valancy jej matka i krewni, są do bólu współczesne. Wciąż wiele osób doświadcza podobnych schematów w swoich domach. I wciąż potrzeba odwagi, by się temu sprzeciwić. Powieść zachęca kobiety do poszukiwania własnej drogi, odwagi do życia w zgodzie ze sobą i sprzeciwu wobec toksycznych relacji. Do stawiania czoła lękom i budowania poczucia własnej wartości. W świecie, który wciąż bywa pełen ocen, presji i oczekiwań, przesłanie tej powieści jest zaskakująco współczesne.
A co się zdezaktualizowało? Przede wszystkim obraz kobiety szczęśliwej dopiero wtedy, gdy u boku pojawia się mężczyzna. Choć Montgomery daje Valancy niezależność, jej pełnia szczęścia i spełnienie są nadal wpisane w ramy romansu. Pewien schematyczny podział na „złe” kobiety (zimne, surowe matki i ciotki) i „dobrych” mężczyzn-ratowników bywa uproszczony. Dziś oczekujemy bardziej złożonych portretów psychologicznych, większej sprawczości bohaterek niezależnie od relacji romantycznych. Również niektóre archaiczne wyobrażenia o płci, staropanieństwie czy „właściwym” życiu kobiety nie przystają do XXI wieku.
Czyta się z przyjemnością, a refleksje nad toksycznością rodzinnych więzi oraz potrzebą wyzwolenia od ich wpływu pozostają nadal ważne.

Ma swoje wady, ale też zalety. Zacznę od tych ostatnich. Pokazuje, jak łatwo w rodzinnych relacjach przekraczać granice, jak trudno dostrzec, że codzienna krytyka, umniejszanie, wyśmiewanie czy narzucanie oczekiwań to nic innego jak przemoc emocjonalna. Choć powieść powstała sto lat temu, mechanizmy gaslightingu, które stosują wobec Valancy jej matka i krewni, są do bólu...

Chociaż pierwszy rozdział (rozbudowaną składnią i kwiecistym stylem w opisie głównej bohaterki, jej sytuacji życiowej) może lekko zniechęcać, to jednak jest to książka niewątpliwie pełna uroku. Joanna (zwana przez rodzinę Bubą) grzeczna i ułożona (w istocie całkowicie podporządkowana) dowiaduje się, że jej dolegliwość przyczyni się do jej szybkiej śmierci i postanawia całkowicie zmienić swoje życie. "Całe życie - stwierdziła Joanna - usiłowałam zadowolić innych, to mi się nie udawało. Teraz będę zadowolać TYLKO SIEBIE. Już nigdy nie będę udawać . Całe życie oddychałam atmosferą kłamstwa, obłudy i fałszywych pozorów. Co to za rozkosz będzie mówić to, co się naprawdę myśli. (...) Nadzieja czyni nas niewolnikami, rozpacz - wolnym człowiekiem". Od tej pory Joanna podąża za tym, co ceni, łamie konwenansy, powoli zmienia sposób zachowania, ubierania się ... zaczyna się śmiać i realizować swoje marzenia (Każdy zasługuje bowiem na swój Błekitny Zamek). I być może fabuła zdaje się być przewidywalna, to jednak wspaniale oddane jest tu zgorszenie otoczenia, smutek Ryczącego Abla i delikatność Cesi ... Ciekawa jest również zmiana sposobu patrzenia na "nieszczęśną Bubę" w sytuacji, gdy los się do niej uśmiecha ;)

Strony warte odświeżenia i przeczytania na nowo okiem współczesnego czytelnika :) Czy świat w istocie tak bardzo się zmienił? Czyżby zniknęły plotki, osądy, nadmierne oczekiwania?

... choć z pewnością (naszczęście) łatwiej jest już żyć na własnych zasadach...

Chociaż pierwszy rozdział (rozbudowaną składnią i kwiecistym stylem w opisie głównej bohaterki, jej sytuacji życiowej) może lekko zniechęcać, to jednak jest to książka niewątpliwie pełna uroku. Joanna (zwana przez rodzinę Bubą) grzeczna i ułożona (w istocie całkowicie podporządkowana) dowiaduje się, że jej dolegliwość przyczyni się do jej szybkiej śmierci i postanawia...