Sekta z Wyspy Mgieł

Choć momentami akcja za bardzo skacze, a główna bohaterka bywa irytująco naiwna, to czytałem z zainteresowaniem i sięgam właśnie po kolejną część. Z drugiej strony czy powinno mnie to dziwić? Sekty werbują takie właśnie osoby - często poturbowane przez życie, nie mające pomysłu co ze sobą zrobić i łaknące uwagi. Jeżeli to był celowy zabieg autorki, to udało się ze wszech miar. Czytam dalej

Choć momentami akcja za bardzo skacze, a główna bohaterka bywa irytująco naiwna, to czytałem z zainteresowaniem i sięgam właśnie po kolejną część. Z drugiej strony czy powinno mnie to dziwić? Sekty werbują takie właśnie osoby - często poturbowane przez życie, nie mające pomysłu co ze sobą zrobić i łaknące uwagi. Jeżeli to był celowy zabieg autorki, to udało się ze wszech...

Manipulacja, obietnice, nakłanianie i przekonywanie... metody działania założycieli sekt są znane od dawien dawna, ale jednak dalej skuteczne i przerażające.
Człowiek chce wierzyć w coś, chce zaufać, chce dla siebie obietnicy lepszego.
Pozycja ta pokazuje historię przesiąkniętą na wskroś mroczną zagadką i dywagacjami głównej bohaterki, ukazuje nam zakamarki ludzkiego umysłu i jego słabości.
Proces oddziaływania na drugą osobę jest opisany fachowo i od podszewki. Techniki manipulacyjne są dokładnie rozłożone na czynniki pierwsze, a klimat samej wyspy zdaje się otulać powoli człowieka z każdą kolejną kartką.
Polecam.

Manipulacja, obietnice, nakłanianie i przekonywanie... metody działania założycieli sekt są znane od dawien dawna, ale jednak dalej skuteczne i przerażające.
Człowiek chce wierzyć w coś, chce zaufać, chce dla siebie obietnicy lepszego.
Pozycja ta pokazuje historię przesiąkniętą na wskroś mroczną zagadką i dywagacjami głównej bohaterki, ukazuje nam zakamarki ludzkiego...

Chciałoby się czegoś więcej, a na głupotę ludzką (mam na myśli główną bohaterkę) nie ma rady.

Chciałoby się czegoś więcej, a na głupotę ludzką (mam na myśli główną bohaterkę) nie ma rady.

Po raz kolejny zauważam, że książki pochodzące z krajów skandynawskich, pochłania się kartka za kartką.
Postacie oraz miejsca są fikcyjne, ale wzorowane na prawdziwym życiu autorki, która swego czasu należała do sekty.
Główną bohaterką jest Sofia, dziewczyna, która postanawia przyjąć pracę w bibliotece na wyspie mgieł.
Kiedy tam przybywa, szybko orientuje się, że to miejsce jest czymś więcej niż tylko miejscem pracy.
Przerażające jest, to jak osoba trzeźwo stąpającą po świecie, tak nagle potrafi stracić grunt pod nogami, a jeszcze bardziej, to jak jedna osoba potrafi przystosować sobie tak wielu ludzi.
Fascynuje mnie mechanizm sekt.
Tylko wyszkolony i pewnym siebie człowiek potrafi zbudować pewnego rodzaju armię ze swoich wysłanników.
Pewnie wydaje się wam, że trzeba być głupim, aby wejść do sekty, ale to nieprawda.
Na początku, tak jak i w przypadku historii w książce wszystko wydaje się doskonałe.
Sofia uczyła się poznawania samej siebie, czuła, że działa dla wyższych celów.
Z czasem, powoli zostały wprowadzane zakazy, ale każdy z nich w taki sposób, aby wydawało się, że jest konieczny.
Przykładowo w książce miało miejsce odebranie pracownikom telefonów.
Jak to było tłumaczone?
A tak, że dla dobra wspólnej pracy, trzeba skupić się na wykonywaniu zadań, a nie zatracaniu się w wirtualnym świecie.
Z czasem wprowadzono, nakaz wysłania informacji do rodzin, aby zrozumieli, że na razie kontakt będzie mniejszy z powodu pracy.
Następnie, aby dokończyć to, co zaczęto, zakazano wyjazdu do rodzin na święta oraz weekendy, po czym osiągnięto to, do czego dążono. Całkowity zakaz opuszczania wyspy.
Właśnie w ten sposób ludzie są pozbawieni swojego życia.
Książka posiada trzy tomy, ale według mnie ta część kończy się tak, że nie potrzebuje żadnej kontynuacji.

Po raz kolejny zauważam, że książki pochodzące z krajów skandynawskich, pochłania się kartka za kartką.
Postacie oraz miejsca są fikcyjne, ale wzorowane na prawdziwym życiu autorki, która swego czasu należała do sekty.
Główną bohaterką jest Sofia, dziewczyna, która postanawia przyjąć pracę w bibliotece na wyspie mgieł.
Kiedy tam przybywa, szybko orientuje się, że to miejsce...

Bardzo dobra książka, choć thrillerem bym jej nie nazwała. Raczej obyczajowa z elementami sensacji i soft-thrillera.
Akcja powolna, bez zaskakujących twistów i skoków. Ale tak naprawdę nie o pędzącą tu akcję chodzi, a o poznanie mechanizmu działania sekty. O wniknięcie w jej struktury i potrzebę przynależności do tego typu organizacji. O zrozumienie fenomenu sekt, pomimo wszechobecnie znanej ich szkodliwości.
Bohaterowie, otoczenie- wszystko jest bardzo autentyczne i bardzo bolesne.
Z pewnością sięgnę po drugi i trzeci tom.

Bardzo dobra książka, choć thrillerem bym jej nie nazwała. Raczej obyczajowa z elementami sensacji i soft-thrillera.
Akcja powolna, bez zaskakujących twistów i skoków. Ale tak naprawdę nie o pędzącą tu akcję chodzi, a o poznanie mechanizmu działania sekty. O wniknięcie w jej struktury i potrzebę przynależności do tego typu organizacji. O zrozumienie fenomenu sekt, pomimo...

Książka w łatwo przyswajalny sposób opisuje jak działa sekta.
Na początku- cała filozofia, miejsce, ludzie- wszystko wydaje się idealne, dopasowane do każdego, teoretycznie wszyscy czują się dobrze i nie mają nic przeciwko pracy dla wspólnoty.
Po pewnym czasie główna bohaterka zaczyna się zastanawiać czy aby wszystko, co się zepsuło na pewno się naprawi?
Fantastyczny opis sposobow łamania ludzi, po tej lekturze nikt już nie powinien się dziwić jak jeden człowiek może namówić do masowego samobójstwa itp.

Książka w łatwo przyswajalny sposób opisuje jak działa sekta.
Na początku- cała filozofia, miejsce, ludzie- wszystko wydaje się idealne, dopasowane do każdego, teoretycznie wszyscy czują się dobrze i nie mają nic przeciwko pracy dla wspólnoty.
Po pewnym czasie główna bohaterka zaczyna się zastanawiać czy aby wszystko, co się zepsuło na pewno się naprawi?
Fantastyczny opis...

Pierwszy tom, mam nadzieję, świetnej trylogii.
Charyzmatyczny Oswald, przewodniczący grupy ludzi, którzy chcą żyć w zgodzie z naturą na wyspie, prowadzi prelekcje na lądzie, poszukując nowych osób, które mogłyby wstąpić do wspólnoty Via Terra. Pachnie sektą, prawda? Zwłaszcza, że wciąż zaznacza, że nie są żadną sektą.

Sophia zostaje zaproszona do pracy- ma zorganizować bibliotekę. Nie chce się zgodzić, czuje niepokój na myśl o wstąpieniu do tego dziwnego zgromadzenia, ale w końcu się zgadza. Zaczyna czuć się dobrze, czuje wspólnotę z innymi członkami stowarzyszenia. Dopóki nie zaczynają się problemy, a przywódca powoli, acz nieubłaganie, staje się panem wszystkiego i wszystkich, guru, któremu nie można się przeciwstawić w nawet najbłahszej sprawie. Otwarty dotąd teren zostaje odgrodzony, a członkowie sekty są więźniami, czy im się to podoba, czy nie.

Autorka wspaniale przedstawiła ten subtelny proces, jakim jest manipulowanie przywódcy sekty w taki sposób, aby członkowie wspólnoty zupełnie się podporządkowali i przestali myśleć po swojemu, całkowicie oddając się swojemu guru. Książka jest świetna i mam nadzieję, że drugi tom mnie nie zawiedzie.

Pierwszy tom, mam nadzieję, świetnej trylogii.
Charyzmatyczny Oswald, przewodniczący grupy ludzi, którzy chcą żyć w zgodzie z naturą na wyspie, prowadzi prelekcje na lądzie, poszukując nowych osób, które mogłyby wstąpić do wspólnoty Via Terra. Pachnie sektą, prawda? Zwłaszcza, że wciąż zaznacza, że nie są żadną sektą.

Sophia zostaje zaproszona do pracy- ma zorganizować...

Książka rozwleczona .....żadnych konkretów, czemu Ci wszyscy ludzie uwikłali się w tą sytuację..... Nie porwała mnie.....

Książka rozwleczona .....żadnych konkretów, czemu Ci wszyscy ludzie uwikłali się w tą sytuację..... Nie porwała mnie.....

Inspiracją do napisania powieści posłużył autorce czas, kiedy sama należała do sekty. Na przykładzie Sofii, głównej bohaterki opowieści możemy zobaczyć oczami wyobraźni jak łatwo można pobłądzić w zakamarkach naszego życia i podążać w złym kierunku.
Sofia ma za sobą pewien etap życia, w którym zdobyła wykształcenie wyższe. Po nieudanym związku z chłopakiem nadszedł czas, aby coś zrobić ze swoim życiem. Na jej życiowej drodze pojawia się przystojny i pełen pomysłów na życia Franz Oswald. Propozycja pracy i wspólnego wyjazdu do zachodniego wybrzeża Szwecji zostaje przez dziewczynę zaakceptowana. Stopniowo poznajemy świat, który według przywódcy sekty ma uratować ludzkość od trucizn, stresu i innego zła. Sofia poznaje młodych ludzi oddanych swojej pracy i nauce mówiącej: „Jedz zdrowo, śpij spokojnie i zażywaj ruchu”.
Młodzi ludzie żyją w kolektywie, mieszkają we wspólnych salach i są na każde skinięcie Oswalda, który wydaje dyrektywy mające zapewnić im spokojne i dostatnie życie. Tezy Franza Oswalda oczarowały dziewczynę, sprawiły, że wkroczyła w zupełnie inny świat. Świat, w którym to mieszkance wyspy sami uprawiają ekologiczną żywność. Porzucają oni zaawansowane technologie typu komputery, smartfony i wolni od tej „zarazy” mogą spokojnie zajrzeć do swojego wnętrza.
Z czasem zobaczymy, że prawdziwa rzeczywistość w tej wspólnocie jest zupełnie inna. A zawarte umowy o pracę są symboliczne i nie można ot tak sobie opuścić ViaTerra. Personel trzymany twardą ręką, żadnych rozmów telefonicznych czy e-maili.
Zastanawiający jest fakt, co ci wielcy przywódcy mają takiego w sobie, że są słuchani, podziwiani. Skąd u nich taki magnetyzm pełen charyzmy i wiary w jakąś wyidealizowana ideę. Czy naprawdę otumanieni perspektywą lepszego życia nie dostrzegamy bolesnej prawdy? Sofia stała się jedną z osób bliskich przywódcy, należała do tak zwanego personelu Oswalda. Czy takiej osobie pozwoli się opuścić szeregi sekty?
Akcja powieści toczy się powoli i sam początek może nie budzić zainteresowania, jednak z czasem widzimy obraz społeczeństwa, które pobudza naszą czytelniczą ciekawość. Atmosfera się zagęszcza, wyspę otacza mgła niepewności tak charakterystyczna dla skandynawskiej literatury.

Inspiracją do napisania powieści posłużył autorce czas, kiedy sama należała do sekty. Na przykładzie Sofii, głównej bohaterki opowieści możemy zobaczyć oczami wyobraźni jak łatwo można pobłądzić w zakamarkach naszego życia i podążać w złym kierunku.
Sofia ma za sobą pewien etap życia, w którym zdobyła wykształcenie wyższe. Po nieudanym związku z chłopakiem nadszedł czas,...

Mimo, że opisane wydarzenia i postacie powieści są fikcyjne to książka jest inspirowana autentycznymi faktami.
Autorka, dziennikarka szwedzka przez wiele lat należała do ruchu scentologicznego i pracowała na wszystkich poziomach hierarchii tego ruchu, zna więc doskonale mechanizmy działania i stosowane niebezpieczne metody w sektach.
„ Sekta z Wyspy Mgieł” to pierwsza część cyklu o sekcie ViaTerra oparta na doświadczeniach autorki.
Narratorką jest Sofia Bauman, młoda dziewczyna, która pod wpływem impulsu udała się na spotkanie - prelekcję z liderem organizacji ViaTerra . Oczarowana wizją życia w zgodzie z naturą, Sofia podpisuje dwuletni kontrakt na pracę w tej instytucji.
Początkowy zachwyt życia z dala od miasta na niedostępnej wyspie z historycznym dworem przeradza się w coraz większe ograniczenia jej mieszkańców.
Autorka w bezlitosny sposób obnaża mechanizmy manipulacji sekciarskiej, związki oparte na przemocy prowadzące do zaniechania własnej odpowiedzialności za swoje życie na rzecz przywódcy sekty, prowadzące często do samobójstw.
Jest to książka warta przeczytania, pozwala zrozumieć proces stawania się członkiem sekty, ukazuje jej zło i podstępne metody. Jednocześnie jest to opowieść jak łatwo można się wciągnąć w sektę, ale wyjście stamtąd jest prawie niemożliwe.

Mimo, że opisane wydarzenia i postacie powieści są fikcyjne to książka jest inspirowana autentycznymi faktami.
Autorka, dziennikarka szwedzka przez wiele lat należała do ruchu scentologicznego i pracowała na wszystkich poziomach hierarchii tego ruchu, zna więc doskonale mechanizmy działania i stosowane niebezpieczne metody w sektach.
„ Sekta z Wyspy Mgieł” to pierwsza...