Pismo. Magazyn opinii nr 1 (61) / 2023

W tym numerze najbardziej zaciekawiły mnie następujące teksty: Eseje For You War. Obraz wojny w czasach TikToka, w którym Mirosław Filiciak i Karol Jachymek badają temat wojny w nowych mediach; Świat po męskości, w którym Wojciech Śmieja przygląda się zmianie wizerunku i znaczenia męskości; Reportaż Aplikacja do seksu dla emocjonalnie dojrzałych, w którym Emily Witt pisze o propozycji dla szukających pary - i nie tylko. Także polecam stałe rubryki Apteczka, Rozmowy z K., À propos

W tym numerze najbardziej zainteresowały mnie następujące artykuły: "Nowy internet, nowe rozdanie?", w którym Piotr Fortuna analizuje blaski i cienie metawersum; "Zielone pranie mózgu", w którym Katarzyna Udrycka pisze o firmach, które udają, że są ekologiczne; Polecam także esej "Wyspa w południe", w którym Weronika Murek szuka wieloświatów po śladach tekstów kultury.

W tym numerze zwróciłem szczególną uwagę następujące artykuły, które także polecam: JAK ROZLICZYĆ PORNHUB? w którym Sheelah Kolhatkar przedstawia kulisy działania popularnego portalu; PRZEMOC W SIECI, w którym Katia Mierzejowska bada, jak Internet stał się przestrzenią wrogą kobietom; DLA OGO INTERNET?, w którym Wojciech Kutyła sprawdza, czy sieć jest inkluzywna; PŁACOWE PORNO, w którym Kamil Fejfer pyta, czy ujawnienie wysokości płac ma sens; OBROTY PYŁU, w którym Klaudia Pieszczoch bierze pod lupę kurz; JA, PODMIOTKA, w którym Magdalena Nowicka-Franczak czyta literaturę o kobiecym doświadczeniu. Oczywiście stałe felietony Apteczka, Rozmowy z K. i À propos - tym razem dotyczył cyberbezpieczeństwa

Teksty, które najbardziej mnie zaciekawiły to: Mur nadziei — Bartka Sebala o panafrykańskim projekcie, który ma powstrzymać pustynię; Wyścig po mieszkania — Piotra Wójcika, w którym autor sprawdza, jak wygląda rynek mieszkaniowy w Polsce; Czy jestem złą Feministką? — Margaret Atwood, w którym autorka próbuje zrozumieć dzisiejsze spory kulturowe; Opowiadanie — Powtórka — Tove Ditelson Jak zwykle stałe felietony Karoliny Lewestam, Zuzanny Kowalczyk i na koniec "Apteczka — co w niej trzymam?" Danil Vitkowski

Z tego numeru szczególnie polecam: Na początku było słowo — Karolina Lewestam (felieton); Jak napiszesz tę książkę, będziemy musieli się wyprowadzić — Maciej Marcisz (opowiadanie); Esej Katarzyny Kazimierowskiej — Maszyny kresu czasu. O tym czy roboty zadbają o naszą starość: Esej Izy Klementowskiej — Konserwatywna lewicowość Portugalii. W którym pokazuje, kto i dlaczego rządzi dziś w tym kraju; Esej Karoliny Lewestam — Szczęście polepionych. Autorka dzieli się radami z kursu bycia szczęśliwym; Esej Arthura C. Brooks'a - Jak chcieć mniej. Autor opowiada, na czym polega prawdziwe zadowolenie.

Numer poświęcony głównie sportowi w różnych wersjach tym wirtualnym też. Najbardziej moją uwagę przykuły następujące artykuły: Opowiadanie Ani Bas - Miło jest, gdy wszyscy są grzeczni Pod dyktando twórców basenów - Zuzanna Kowalczyk pisze, że nie wszystko da się zmierzyć za pomocą szkiełka i oka. Ben Taub, który napisał ciekawy reportaż o Bertrandzie Piccard, który balonem okrążył świat. Polecam

Teksty, które zwróciły moją szczególną uwagę w tym numerze to: Opowiadanie Wojciecha Engelkinga — Spotkanie klasowe; Esej Anny Sawińskiej — Czy dla Koreanek czas się zatrzymał; Tekst Anny Gromady, która pyta o nierówności słynnego ekonomistę Thomasa Piketty'ego; Esej o ekonomii Miłosza Wiatrowskiego — W świecie jednorękich ekonomistów; Esej Jakuba Majmurka, który w tekście Multiwersum? Byłaby to wspaniała idea, tłumaczy koncepcję wieloświatów i zachwyca się jej potencjałem; Felieton Zuzanny Kowalczyk À propos nowej ekonomii

Dobry numer. Znakomite dwa polskie opowiadania - Upadły ma potencjał na ciekawy świat (mimo lekkiego bełkotu metafizycznego),a Ostoja była miło pozytywna. Nad morzem szerokim za to zainteresował mnie cyklem Patricka Nessa - choć pewnie dla młodszego czytelnika. Komiks jak zwykle denny, a felietony o niczym, ale kilka interesujących recenzji było (choć znowu nie rozumiem czemu tak mało).

Z tego numeru szczególnie poleciłbym następujące teksty: Tomasza Ulanowskiego — Człowiek, wyrodne dziecko natury. Autor zastanawia się, czy uda nam się powstrzymać szóste wymieranie gatunków. Rozmowa Madley Freeman z Margaret Atwood — Irganie z ogniem, w którym dowiadujemy się, że autorka Opowieści Podręcznej nie jest poprawna politycznie. Choć chyba nikogo to nie zaskoczy, ale przeczytać warto. Bardzo ciekawy jest też tekst o szczurach w Nowym Jorku, napisany przez Gabrielę Jastrzębowską — Gryzoń w wielkim mieście. Oczywiście stałem felietony takie jak Przypisy i Apteczka.

Dla mnie ta książka jest lekko nostalgiczna. Chociaż początki opisywanych tu zespołów przypadają na czasy, kiedy nie było mnie jeszcze nawet w planach. Ale z własnego doświadczenia wiem, że muzyka jako zjawisko jest ponadczasowa. Ja też (jak wielu przede mną) oglądałam „Akademię Pana Kleksa" i bałam się Marszu Wilków. Ba! Było to moje pierwsze zetknięcie - chociaż jeszcze wtedy nieświadome -z muzyką metalową. Jest też momentami zabawna. (Bezlitosna Szynszyla rozłożyła mnie na łopatki). Ale niezaprzeczalnie pokazuje, że „metal niejedno ma imię” i jest to zjawisko na tyle szerokie, że właściwie każdy może w nim znaleźć dla siebie miejsce (i to zarówno jako twórca jak i odbiorca).

Jeśli ktoś sięga po tę książkę z nadzieją, że po jej przeczytaniu będzie już dokładnie wiedział, jak zostać lepszym człowiekiem, to mam złą wiadomość: raczej nie tędy droga. Nie jest to zła książka - czyta się ją całkiem lekko i momentami nawet przyjemnie - ale jej tytuł jest trochę… optymistyczny. Bo zamiast praktycznego poradnika dostajemy w dużej mierze przystępny kurs filozofii moralności. Autor prowadzi nas przez różne koncepcje dobra i zła, przywołuje rozmaitych filozofów i ich pomysły na to, jak oceniać ludzkie czyny. Dowiadujemy się więc, czym jest dobro według jednych, dlaczego inni się z nimi nie zgadzają i jak jeszcze inni próbują to wszystko pogodzić. Brzmi poważnie, ale na szczęście całość jest napisana w dość lekkim stylu. Problem w tym, że praktycznych wskazówek jest tu jak na lekarstwo. Jeśli ktoś liczył na coś w stylu: „zrób A, unikaj B, a świat stanie się lepszym miejscem”, to może się trochę rozczarować. Za to po kilkuset stronach można dojść do bardzo prostego wniosku: bycie dobrym człowiekiem jest skomplikowane. Filozofowie od tysięcy lat się o to spierają, a jednoznacznej odpowiedzi nadal nie ma. I w gruncie rzeczy to właśnie jest główna wartość tej książki - zmusza do refleksji. Czytelnik zaczyna zastanawiać się nad własnymi wyborami, nad tym, jak ocenia swoje czyny i czy przypadkiem nie stosuje bardzo wygodnych dla siebie definicji dobra. Czy po tej książce ktoś stanie się lepszym człowiekiem? Nie wiem.

Ach...co to by była za frajda móc ubrać się w piękną, wieczorową suknię i przejść się po czerwonym dywanie, gdzie wszyscy na Twój widok klaszczą, a paparazzi robią zdjęcia... Co wybierasz? Cannes, Wenecję czy Berlin? Każde miasto jest inne i na swój sposób wyjątkowe. W świecie filmowym nazywane koroną festiwali. Sukces odniesiony podczas któregoś z nich wyniesie Cię na szczyt. I nie jest ważne, czy zdobędziesz nagrodę. Ważne, abyś zwrócił na siebie uwagę. A to jest nie lada sztuką. Autorka, która przez wiele lat obserwowała i opisywała festiwale, uchyla przed nami rąbka tajemnicy opowiadając najpierw historię początków festiwalu w każdym z miast, a potem zasady jego działania. Dowiemy się o nagrodach, jury i jak duży udział w tym wszystkim ma polityka. Pokazuje jak festiwale zmieniały się przez te wszystkie lata stając się powoli sposobem na życie. Parada gwiazd, rewia mody, gorące dyskusje. Czy tylko to ściąga na festiwale filmowe tłumy? Dowiecie się z tej pasjonującej lektury. Ja polecam!

Dawno temu, gdy moje życie dzieliłem pomiędzy uganianiem się za ptakami, a byciem pośród cywilizacji, wiele spraw wydawało mi się prostszych. Być może to zwykła próba idealizowania przeszłości, a może coś w tym jest. O tym, że coś w tym jest, przekonuje nas autor książki "Ptakoterapia" o podtytule "Jak przyroda uratowała mi życie". Na własnym przykładzie oraz doświadczeniach rzeszy ankietowanych internautów, dowodzi terapeutycznego oddziaływania przyrody, a zwłaszcza ptaków, na psychikę człowieka. Sam autor, człowiek po przejściach, z obserwacji ptaków uczynił swoistą autopsychoterapię, która z czasem zastąpiła tą klasyczną oraz wyłączyła konieczność przyjmowania leków. Autor w sposób ciepły, prosty i zajmujący dzieli się swymi doświadczeniami, przestrzega przed pułapkami, daje gotowe przepisy na wdrożenie terapii, która z biegiem czasu może przerodzić się w pasję życia. Książka-przewodnik, dla wszystkich zestresowanych istot ludzkich, poszukujących ukojenia swych skołatanych nerwów.

Kopalnia ciekawostek o najwybitniejszym filmie w historii kina. Chociaż mnie najbardziej pochłonęły mini biografie Maria Puzo oraz Francisa Coppoli, których geniusz przeplatał się z ślepym trafem, choć pierwsze przeważało u reżysera, a drugie u pisarza. Bardzo ciekawe były przygotowania do kręcenia filmu, masa trudności i przeszkód, lecz im bliżej końca książki, tym częściej wkradała się nuda. Mimo to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika tego gangsterskiego fenomenu kulturowego. 8-