Pozorność

Opinia o książce - Pozorność
Opinia napisana przez: Teresa Skonieczna
Tytuł jest odzwierciedleniem treści i bardzo dobrze pasuje. Główni bohaterowie, Anka i Piotr stwarzają pozory szczęśliwego małżeństa wobec rodziny, sąsiadów i przyjaciół. On przystojny, pracowity i miły dla wszystkich. Ona ładna, zgrabna i zapewniająca otoczenie, że jest szczęśliwa. Pozory jednak mylą. Anka doświadcza przemocy fizycznej i psychicznej ze strony męża. Jest ona typową ofiarą przemocy, nie radzi sobie ze swoimi emocjami. Poznając ją nie mogłam jednak zrozumieć jej postępowania. Ma pracę, oszczędności, nie ma na utrzymaniu gromadki dzieci, mieszka w domu rodziców, a nawet po dokonannym na niej gwałcie przez męża nie wyrzuca go z domu i ze swojego życia. Godzi się na poniżanie, zdrady i bicie. Propozycje pomocy od przyjaciół i byłego narzeczonego odrzuca. Nie poczułam z nią więzi, nie polubiłam jej. Książkę czyta się szybko, ale miejscami wygląda jak streszczenie historii życia pewnego małżeństwa, opis jest zbyt powierzchowny. Oprócz problemu przemocy domowej autorka poruszyła również ważny temat jakim jest znieczulica panująca w szpitalu w stosunku do kobiet po poronieniu. Współczuję Ance i innym kobietom, które przyżyły poronienie. Sama utrata wyczekiwanego dziecka jest ogromną traumą dla kobiety, a dodatkowo wzmacnia to przeżycie obojętność personelu szpitalnego.

Opinia o książce - Pozorność
Opinia napisana przez: Teresa Skonieczna
Tytuł jest odzwierciedleniem treści i bardzo dobrze pasuje. Główni bohaterowie, Anka i Piotr stwarzają pozory szczęśliwego małżeństa wobec rodziny, sąsiadów i przyjaciół. On przystojny, pracowity i miły dla wszystkich. Ona ładna, zgrabna i zapewniająca otoczenie, że jest szczęśliwa. Pozory jednak mylą....

Oczekiwałam, że powieść o tak ważnym problemie, jakim jest przemoc w rodzinie będzie jednocześnie angażująca i budząca silne emocje. Nawet trochę się jej obawiałam.
Pozostająca w toksycznym związku bohaterka, skłonny do przemocy, agresywny mąż, nieświadoma rodzina, krytyczne, krzywdzące, niechętne otoczenie. Taka mieszanka powinna wstrząsnąć czytelnikiem.
Jednak po lekturze stwierdzam, że sam temat to za mało. Nie podobało mi się. Wydaje mi się, że za sprawą braku logicznej fabuły i wiarygodnych portretów psychologicznych bohaterów. Mnogość pozytywnych ocen w sieci zasługuje jednak na wzmiankę, bo tu zamieszczam wyłącznie moje osobiste opinie.

Oczekiwałam, że powieść o tak ważnym problemie, jakim jest przemoc w rodzinie będzie jednocześnie angażująca i budząca silne emocje. Nawet trochę się jej obawiałam.
Pozostająca w toksycznym związku bohaterka, skłonny do przemocy, agresywny mąż, nieświadoma rodzina, krytyczne, krzywdzące, niechętne otoczenie. Taka mieszanka powinna wstrząsnąć czytelnikiem.
Jednak po...

"Pozorność" to powieść, która wstrząsnęła mną do głębi i poruszyła moje najgłębsze emocjonalne struny. Już wiem, że ta książka pozostanie w mojej pamięci na długo.

Powieść opowiada o przemocy, zarówno psychicznej, jak i fizycznej.
Główna bohaterka, Ania, żyje w toksycznym związku, który z każdym dniem coraz bardziej ją niszczy. Niegdyś silna, pewna siebie kobieta staje się ofiarą, tracąc kontrolę nad własnym życiem. Nasza bohaterka jest przejmującym obrazem tego, jak destrukcyjny wpływ może mieć oprawca na psychikę drugiej osoby, zabierając jej nie tylko wolność, ale i poczucie własnej wartości.

Autorka na przykładzie Ani opisuje wewnętrzne rozdarcie, wstyd, strach i osamotnienie kobiet, które znalazły się w podobnej sytuacji. Nasza bohaterka boi się poprosic o pomoc, czuje, że nikt jej nie uwierzy i tym samym staje się bierna wobec krzywd, które ją spotykają.

Czytając "Pozorność", nie sposób pozostać obojętnym na losy Ani. Jej historia wzbudziła moje głębokie współczucie, ale i gniew na niesprawiedliwość, której doświadczyła. Ania jest dla mnie symbolem tysięcy kobiet, które codziennie zmagają się z przemocą domową.

Jest to lektura, która wciąga i nie pozwala o sobie zapomnieć – z jednej strony trudna i bolesna, z drugiej niezwykle potrzebna.
Mimo trudnego tematu, książka daje nadzieję i przypomina, że warto szukać pomocy. Może jest wśród nas osoba, która wyciągnie do nas pomocną dłoń, trzeba tylko dać jej znak, że w naszym życiu dzieje się coś złego. Nie należy tej pomocy odrzucać, może to właśnie ten czas by odmienić swoje życie.

Przejmująca historia, którą polecam każdemu, kto pragnie zrozumieć złożoność problemu przemocy domowej i spojrzeć na ten temat z perspektywy ofiary. "Pozorność" to powieść, która nie tylko porusza serca, ale także zmienia sposób myślenia.

"Pozorność" to powieść, która wstrząsnęła mną do głębi i poruszyła moje najgłębsze emocjonalne struny. Już wiem, że ta książka pozostanie w mojej pamięci na długo.

Powieść opowiada o przemocy, zarówno psychicznej, jak i fizycznej.
Główna bohaterka, Ania, żyje w toksycznym związku, który z każdym dniem coraz bardziej ją niszczy. Niegdyś silna, pewna siebie kobieta staje...

Mechanizm przemocy domowej jest od lat ten sam i nie zapowiada się, żeby coś miało się w tym temacie zmienić. Wciąż są kaci i ofiary, często bez śladów na ciele, za to dusza jest poraniona, choć akurat w przypadku bohaterki tej historii rany były i tu, i tam. Jak na fikcję literacką zaskakująco dużo było w tej historii realizmu przemocy, ale za mało realnych rozwiązań. Tak naprawdę gdyby nie JEDNA osoba (i to wcale nie z jej rodziny),kobieta i dziecko mogli stracić zdrowie i życie. W tym cudownym szczęśliwym zakończeniu strasznych męczarni bohaterki zabrakło mi właśnie realistycznego wyjścia, jakiejkolwiek pomocy systemowej, terapii, bo bez tego ofiary przemocy nie wyjdą na prostą. Brawa dla autorki za podjęcie trudnego tematu i ciekawe przedstawienie.

Mechanizm przemocy domowej jest od lat ten sam i nie zapowiada się, żeby coś miało się w tym temacie zmienić. Wciąż są kaci i ofiary, często bez śladów na ciele, za to dusza jest poraniona, choć akurat w przypadku bohaterki tej historii rany były i tu, i tam. Jak na fikcję literacką zaskakująco dużo było w tej historii realizmu przemocy, ale za mało realnych rozwiązań. Tak...

Znam twórczość autorki i szanuję za poruszanie trudnych i mocnych tematów. Za wywlekanie brudów, poza mury domu. Pomimo, że jej książki są fikcją literacką, to takie zdarzenia mogą mieć miejsce w realnym życiu. Niestety.
Anna i Piotr, idealne małżeństwo z pozoru. W domu króluje przemoc i ubezwłasnowolnienie. Ania nie potrafi się uwolnić od męża. Przecież kiedyś było dobrze. Ta książka jest o tym, jak łatwo jest zapomnieć o sobie, żyjąc u boku tyrana.
Już wcześniej czytałam książki autorki, których tematyka poruszała najczulsze struny czytelnika. Pani Natalia porusza tematy, które przeciętnemu człowiekowi są mało znane, bo przecież nie każdy przeżywa w domu horror. Jednakże, to się zdarza i jest to niebywale poruszające i wywołujące palpitacje serca, bo przecież jak można tak żyć? Wiele kobiet decyduje się na takie szykany, mając świadomość, że rozstanie jest jak odcięcie pępowiny. Inne nie decydują się na ten krok z przyzwyczajenia do oprawcy, a często, mimo wszystko z miłości.
Niełatwo jest pisać książki o tematyce tabu, tej społecznie zakazanej. Treść przepełniona emocjami, raczej tymi negatywnymi, zdecydowanie pozostająca w pamięci na dłużej. "Pozorność" to jedna z tych książek, którą powinna przeczytać każda kobieta.

Znam twórczość autorki i szanuję za poruszanie trudnych i mocnych tematów. Za wywlekanie brudów, poza mury domu. Pomimo, że jej książki są fikcją literacką, to takie zdarzenia mogą mieć miejsce w realnym życiu. Niestety.
Anna i Piotr, idealne małżeństwo z pozoru. W domu króluje przemoc i ubezwłasnowolnienie. Ania nie potrafi się uwolnić od męża. Przecież kiedyś było...

"Zapadła się w sobie i żyła tylko pozornie. Pozorność stała się jej druga naturą i pomagała w zmaganiach z rzeczywistością."

Macie to szczęście oddychać pełną piersią? Żyć bez obaw o własne bezpieczeństwo, cieszyć się w pełni urokami tego, co zsyła na Was los?
Niestety, nie każdemu jest to dane. Aż trudno w to uwierzyć, ale aż co czwarta kobieta na świecie przed ukończeniem 50. roku życia, a co trzecia w Polsce, doświadcza przemocy ze strony swojego partnera (dane na rok 2022).
Te wyniki są zatrważające...

Kiedyś przed laty Anka podjęła niewłaściwą decyzję. Dokonała złego wyboru, choć wtedy wydawało jej się, że był on słuszny. Z biegiem czasu, gdy spadają różowe okulary okazuje się, że mąż kobiety jest kimś zupełnie innym.
Czy Piotr zawsze był taki władczy i nieznoszący sprzeciwu? A może to Anka wyzwoliła w nim tę mroczną naturę?
Do niedawna pewna siebie kobieta zaczyna podważać własną wartość i obwiniać się o niewłaściwe zachowanie męża.
Jak daleko to zajdzie?
Czy Ance uda się wyzwolić spod złego wpływu Piotra, a może to mężczyzna bezwzględnie ją stłamsi?

Książkowa Ania przedstawiona zostaje jako typowa ofiara: znajdująca się pod zgubnym wpływem męża i nie potrafiąca mu się przeciwstawić. Mimo, że z czasem kobieta zaczyna zdawać sobie sprawę z własnego położenia, wciąż pozostaje bierna. Momentami miałam ochotę mocno nią potrząsnąć, żeby w końcu zebrała się w sobie i powzięła odpowiednie kroki. Ja to już dawno bym zareagowała.
A może tak mi się tylko wydaje?
Na szczęście nie byłam nigdy w takim położeniu, więc tak naprawdę trudno mi wyrokować w tej kwestii. Wiem tylko, że Ania bardzo potrzebowała pomocy, mimo że twardo temu przeczyła.
Niestety, bez zaangażowania pokrzywdzonej osoby nikt nie jest w stanie jej pomóc i nie dotyczy to tylko zagadnienia przemocy domowej. To smutna prawda, która odnosi się do życia na wszystkich jego płaszczyznach.

Poza problemem przemocy ze strony partnera, autorka zwraca też uwagę na stanowisko polskiej służby zdrowia, która nie zawsze potrafi stanąć na wysokości zadania. I nie chodzi tu o poziom wykształcenia czy umiejętności personelu, a o jego empatię, zdolność współodczuwania cierpienia pacjentów. Nie chcę nazywać tu po imieniu problemu, który porusza autorka, dodam tylko, że nie tak dawno czytałam na ten temat w powieści "W sieci" Anny Sakowicz i stanowiska obu autorek są spójne w tej kwestii.

W powieści "Pozorność" da się trochę odczuć niewprawne pióro autorki, jednak jest to debiut Natalii Nowak-Lewandowskiej i sądzę, że pewne niedociągnięcia można wybaczyć, zważywszy na fakt, jak trudnego zadania się ona powzięła. Zagadnienie przemocy domowej jest kwestią problematyczną i często przemilczaną z uwagi na lęk czy to przed oprawcą, czy też napiętnowaniem ze strony opinii społecznej. Jednak nie powinniśmy zamiatać pod dywan problemów, zarówno tego, który unaocznia nam autorka, jak i wszystkich innych.

Bardzo chciałabym tu zaznaczyć moje uznanie w kwestii okładki wznowienia "Pozorności", uważam że idealnie koresponduje z treścią książki. Już od samego początku wzbudzała ona moje zainteresowanie, jednak dopiero po zapoznaniu się z powieścią wyraźnie widzę jej przesłanie. Kłaniam się nisko pomysłodawcy i wykonawcy projektu.

Moja ocena 8/10.

"Zapadła się w sobie i żyła tylko pozornie. Pozorność stała się jej druga naturą i pomagała w zmaganiach z rzeczywistością."

Macie to szczęście oddychać pełną piersią? Żyć bez obaw o własne bezpieczeństwo, cieszyć się w pełni urokami tego, co zsyła na Was los?
Niestety, nie każdemu jest to dane. Aż trudno w to uwierzyć, ale aż co czwarta kobieta na świecie przed...

To bolesna historia i mimo ,że wiem ,że to fikcja bolało jak diabli....I ta myśl,że takie historie dzieją się przecież w realnym świecie.

Nie rozumiałam zachowania głównej bohaterki i miałam ochotę nie raz nią potrząsnąć ,jednocześnie wiem ,że ofiary przemocy psychicznej i fizycznej zachowują się w ten sposób.

Kat tak doskonale manipuluje ofiara,że ta mimo ,że wie,że tak nie powinno być poddaje się temu.

Autorka bardzo dobrze pokazuje toksyczną relację . Pokazując również jak ważna jest pomoc osoby z boku by dać bodziec do wyrwania się z piekła.

Jak jest to trudna walka ale walka możliwa do wygrania.
A gra toczy się o najwyższą stawkę...o życie.

To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki I jestem pod ogromnym wrażeniem i muszę koniecznie przeczytać inne jej książki.

To bolesna historia i mimo ,że wiem ,że to fikcja bolało jak diabli....I ta myśl,że takie historie dzieją się przecież w realnym świecie.

Nie rozumiałam zachowania głównej bohaterki i miałam ochotę nie raz nią potrząsnąć ,jednocześnie wiem ,że ofiary przemocy psychicznej i fizycznej zachowują się w ten sposób.

Kat tak doskonale manipuluje ofiara,że ta mimo ,że wie,że...

Dziś będzie o książce bardzo emocjonalnej, przy czytaniu której popłynęła nie jedna łza. Pozorność to książka, które ukazuje cierpienie poruszając trudny wątek przemocy fizycznej i psychicznej.

Anna i Piotr- to młode małżeństwo, z perspektywą pięknego, szczęśliwego życia, z wizją stworzenia rodziny, posiadania własnego domu. Na pozór sielanka i szczęście? No właśnie na pozór. Za zamkniętymi drzwiami Piotr zmienia się w potwora i kata. Maltretuje żonę psychicznie i fizycznie. W towarzystwie poniża i upokarza by po chwili zmieniać się w przykładnego męża, łagodnego jak baranek. Kobieta wiele znosi, jest na granicy obłędu a w jej głowie pojawiają się ciągle wrony, i krzyczą, doprowadzają do szaleństwa... W pewnym momencie, w szpitalu po kolejnym poronieniu poznaje Staszka Niewiadomskiego, lekarza z którym się zaprzyjaźnia, który to będzie chciał podać jej pomocną dłoń. U jej boku stanie też pewnien Jan, zakochany w Ani, jej anioł stróż... Jednak czy to wystarczy by kobieta stoczyła walkę... Tą najważniejszą, o samą siebie, o odzyskanie godności z której została odarta... Czy będzie w stanie przeciwstawić się mężowi i uciec?

Książka poruszająca tak ciężki temat, nie łatwa ale tak wzruszająca, tak mądra. Czytajcie 💔💔💔 tylko koniecznie z zapasem chusteczek.

Dziś będzie o książce bardzo emocjonalnej, przy czytaniu której popłynęła nie jedna łza. Pozorność to książka, które ukazuje cierpienie poruszając trudny wątek przemocy fizycznej i psychicznej.

Anna i Piotr- to młode małżeństwo, z perspektywą pięknego, szczęśliwego życia, z wizją stworzenia rodziny, posiadania własnego domu. Na pozór sielanka i szczęście? No właśnie na...

Witajcie w czwartek. Zapraszam na recenzję książki @nowaklewandowska_writer @luckywydawnictwo "Pozorność". Książka, która mną wstrząsnęła. Czytając, targały mną emocje. Miałam ochotę rzucić książką, byłam wściekła na autorkę, a z drugiej strony cieszyłam się, że pokazała piekło kobiety. Przemoc fizyczna, psychiczna, nadal w naszym społeczeństwie bywa tematem tabu. Niezmiernie cieszy mnie, że autorka w kolejnej książce podejmuje ważne tematy społeczne. Pewnie każdy z nas słyszał, o kobietach, wobec których stosowana jest przemoc. Uwikłane w chorych relacjach, nie wiedzą, czy poddać się a może walczyć o własne szczęście.
Główną bohaterką jest Anna. Zakochaną mężatką, szczęśliwa, prowadząca zwyczajne życie. To tylko pozory. W czterech ścianach przeżywa piekło. Szanowny małżonek, uwielbiany przez wszystkich to diabeł w ludzkiej skórze. A to wszystko tylko początek. Gdy Anna, zachodzi w ciążę i traci dziecko, rozpoczyna się jej horror. Czytając, przecierałam oczy ze zdumienia. Jakim trzeba być chorym skurwysynem, żeby tak kogoś traktować. Piotr pokazuje prawdziwe oblicze. Jego zachowania są poniżej krytyki. Czy Anna zawalczyć o szczęście? Czy uwolni się z chorego związku? Odpowiedzi na te pytania poznacie w książce.

"Pozorność" to jedna z tych historii, którą zapada w pamięci. To jedna z tych książkę, którą powinna przeczytać każda kobieta. Ku przestrodze.

Gorąco polecam. @nowaklewandowska_writer @luckywydawnictwo gratuluję kolejnej rewelacyjnej książki.

Witajcie w czwartek. Zapraszam na recenzję książki @nowaklewandowska_writer @luckywydawnictwo "Pozorność". Książka, która mną wstrząsnęła. Czytając, targały mną emocje. Miałam ochotę rzucić książką, byłam wściekła na autorkę, a z drugiej strony cieszyłam się, że pokazała piekło kobiety. Przemoc fizyczna, psychiczna, nadal w naszym społeczeństwie bywa tematem tabu....

Emocje jakie towarzyszyły mi podczas czytania książki pt. "Pozorność" autorstwa Natalii Nowak- Lewandowskiej były ciężkie do opanowania. Ileż razy odkładałam ją, nie mogąc uwierzyć w ilość okrucieństwa jakiego doświadczyła główna bohaterka... Wiecie, ja jestem raczej z tych miękkich o wrażliwych i niby wiem, że to tylko fikcja literacka, ale niestety takie rzeczy dzieją się naprawdę, nie rzadko tuż obok nas, skrzętnie ukrywane...

Ale do rzeczy.

Główna bohaterka Anka żyje u boku męża, Piotra. Szybko wzięli ślub, zakochani, na pozór szczęśliwi... Niestety czar prysł jak bańka mydlana, gdy tylko sformalizowali swój związek. Wtedy Piotr pokazał swoje prawdziwe oblicze, stał się agresywny, arogancki i...niebezpieczny. Ich los ma odmienić dziecko, zaczynają więc starania... Dochodzi do poronienia... Co robi mąż? Obwinia żonę w sposób bezmyślny, chamski i bardzo bolesny. Anka załamuje się, nie pomaga fakt kolejnych poronień, gwałtów i innych traumatycznych przeżyć. Ilość nieszczęść jakie spadają na tą kobietę jest wręcz niewyobrażalna, a ból jakiego doświadcza przeszywa mnie na wylot na samo wspomnienie.

Czy da sobie szansę na lepsze życie? Czy uwolni się z tego toksycznego związku?


Bardzo ważna, ale jednocześnie bardzo bolesna książka. Dająca nadzieję, że po burzy wychodzi słońce, tylko trzeba się o to mocno postarać.

Dla mnie zachowanie Anki było niezrozumiałe, ale zdaję sobie sprawę, że mi, jako osobie, która nigdy nie doświadczyła takich okrucieństw ze strony najbliższej osoby, ciężko będzie postawić się na jej miejscu. Łatwo mi powiedzieć, że Anka powinna odejść od męża, skoro nie wiem co miała w głowie, tkwiąc w tej toksycznej relacji. No i ten nieszczęsny Piotr. Nikt o zdrowych zmysłach i o prawidłowej osobowości nie zachowuje się w ten sposób. Nie jest to żadne wytłumaczenie dla niego, bo robił okrutne rzeczy...

Strasznie bolała mnie ta książka. Przeżywałam ją i przeżywam do teraz. Mimo, że zakończenie należy raczej do pozytywnych, to i tak czuję się wyprana z emocji. Bardzo polubiłam Ankę, kibicowałam jej, małej Zosi i cudownemu doktorowi Niewiadomskiemu. Cieszę się, że ta historia zakończyła się tak, a nie inaczej, bo chyba bym więcej bólu tej biednej dziewczyny nie zniosła.

Polecam. Świetnie napisana historia, przepełniona emocjami. Z pewnością zostanie w mojej pamięci na dłużej. Gorąco zachęcam do zapoznania się z tym tytułem.

Emocje jakie towarzyszyły mi podczas czytania książki pt. "Pozorność" autorstwa Natalii Nowak- Lewandowskiej były ciężkie do opanowania. Ileż razy odkładałam ją, nie mogąc uwierzyć w ilość okrucieństwa jakiego doświadczyła główna bohaterka... Wiecie, ja jestem raczej z tych miękkich o wrażliwych i niby wiem, że to tylko fikcja literacka, ale niestety takie rzeczy dzieją się...