Kiedy budzą się motyle

Ta antologia ma w sobie coś naprawdę wyjątkowego. Każde opowiadanie wnosi coś innego, ale wszystkie łączy ciepło, emocje i taka lekka magia, która zostaje po przeczytaniu.

Są tu historie pełne miłości, radości i tych drobnych momentów, które wywołują uśmiech i to charakterystyczne „motyle w brzuchu”. Czyta się to z przyjemnością, spokojnie, trochę jakby na chwilę zatrzymać się w codzienności.

Bardzo lubię takie zbiory i ten zdecydowanie mnie nie zawiódł. To była piękna, nastrojowa podróż przez różne historie i emocje.

Ta antologia ma w sobie coś naprawdę wyjątkowego. Każde opowiadanie wnosi coś innego, ale wszystkie łączy ciepło, emocje i taka lekka magia, która zostaje po przeczytaniu.

Są tu historie pełne miłości, radości i tych drobnych momentów, które wywołują uśmiech i to charakterystyczne „motyle w brzuchu”. Czyta się to z przyjemnością, spokojnie, trochę jakby na chwilę zatrzymać...

Tylko jedna historia wywarła na mnie dobre wrażenie. Reszta z tych opowiadań nie była zła, ale zdecydowanie za krótka by coś z niej wycisnąć.

Tylko jedna historia wywarła na mnie dobre wrażenie. Reszta z tych opowiadań nie była zła, ale zdecydowanie za krótka by coś z niej wycisnąć.

Bardzo miła i przyjemna w czytaniu.

Bardzo miła i przyjemna w czytaniu.

Krótkie, lekkie opowiadania.

Krótkie, lekkie opowiadania.

Majowe, lekkie i romantyczne opowiadania, jedne dobre drugie trochę mniej. Trojanowskiej i Szafrańskiej zasługują na uwagę.

Majowe, lekkie i romantyczne opowiadania, jedne dobre drugie trochę mniej. Trojanowskiej i Szafrańskiej zasługują na uwagę.

Maj nieodmiennie kojarzy się z miłością, swobodą, kwiatami i wolnością. Każdy choć przez moment chce poczuć się beztrosko jak motyle wyruszające w swoją magiczną, barwną, chociaż krótką podróż. W antologii „Kiedy budzą się motyle” popularne polskie autorki zabierają nas do świata pełnego kolorów, aromatów i wiosennych porywów serca. Cudowne historie opowiedziane na kartach tej książki sprawią, że serca zabiją nam szybciej, a motyle w brzuchu przypomną o fantastycznych uniesieniach. Bo przecież na miłość nigdy nie jest za późno, ona nie zna pojęcia wieku. „Kiedy budzą się motyle” przypomni, co to znaczy żyć, cieszyć się każdym dniem, zapachami wiosny, słońcem i barwami, które radują oczy.
Dajmy się porwać opowieściom, w których radość, optymizm, miłość pokazują, że to, co się w życiu liczy, jest często tuż obok nas, wystarczy tylko otworzyć szeroko oczy i się przebudzić.

Maj nieodmiennie kojarzy się z miłością, swobodą, kwiatami i wolnością. Każdy choć przez moment chce poczuć się beztrosko jak motyle wyruszające w swoją magiczną, barwną, chociaż krótką podróż. W antologii „Kiedy budzą się motyle” popularne polskie autorki zabierają nas do świata pełnego kolorów, aromatów i wiosennych porywów serca. Cudowne historie opowiedziane na kartach...

Ciężko było przebrnąć...

Ciężko było przebrnąć...

Książka o motylach budzących się w brzuchu i maju. Tym przyjemniej czytało się te wszystkie miłosne historie w jesienne dni.

Książka o motylach budzących się w brzuchu i maju. Tym przyjemniej czytało się te wszystkie miłosne historie w jesienne dni.

Nie ukrywam, że do książki przyciągnęła mnie rzucająca się w oczy okładka. Tym bardziej się cieszę, że środek jest równie piękny.

Opowiadania to dość specyficzna dla mnie forma, której jeszcze parę lat temu nie lubiłam. Teraz mocno je doceniam przede wszystkim za to, że w tak krótkiej formie potrafi mnie zaciekawić losami bohaterów, sprawia że chcę im towarzyszyć i nie chcę się rozstawać.
Tak samo miałam podczas czytania tego zbioru. Autorki stworzyły bohaterów, w których większość z nas odnajdzie siebie i swoje związki.

Najbardziej zapadną mi w serce dwa opowiadania: Pani Moniki Skabary (nigdy jeszcze nie czytałam jej tekstów i zdecydowanie nabrałam chęci na więcej) i Pani Anny Szafrańskiej. W krótkiej dawce ogromna fala emocji i wrażeń - z chęcią poznałabym losy tych bohaterów rozwiniętych co najmniej do poziomu jednej powieści.

Dobrze spędziłam czas przy tych opowiadaniach, z chęcią do nich siadałam i jestem usatysfakcjonowana lekturą.

Nie ukrywam, że do książki przyciągnęła mnie rzucająca się w oczy okładka. Tym bardziej się cieszę, że środek jest równie piękny.

Opowiadania to dość specyficzna dla mnie forma, której jeszcze parę lat temu nie lubiłam. Teraz mocno je doceniam przede wszystkim za to, że w tak krótkiej formie potrafi mnie zaciekawić losami bohaterów, sprawia że chcę im towarzyszyć i nie...

Bardzo sympatyczne opowiadania - idealne na weekend czy wakacje

Bardzo sympatyczne opowiadania - idealne na weekend czy wakacje