Gorączka 2

Świetna

Świetna

8/10
Dla fanów filmu, pozycja obowiązkowa!

8/10
Dla fanów filmu, pozycja obowiązkowa!

Mało osób wie, że Michael Mann nakręcił dwie wersje Gorączki. Jedną w 1989 roku pod tutułem L.A. Takedown, film klasy B dostępny na youtube z drewnianą grą aktorską i drugi - Heat w 1995 z plejadą gwiazd i nieco zmienionym scenariuszem i zakończeniem.

Trudno jest podejść do książki bez wyobrażania sobie głównych postaci jako Roberta De Niro, Ala Pacino czy Vala Kilmera, dlatego miałem co do książki wysokie oczekiwania. Film pokochałem za spójną historię, realizm akcji i logikę podejmowanych działań, za to, że był nastawiony na grę, mistrzowskie dialogi, a nie na tandetne efekty specjalne i wybuchy. Za to, że czułem fizyczność i realizm postaci i tego co dzieje się na ekranie, a aktorzy byli ludzcy i śmiertelni.

Książka jest zupełnie inna. Do połowy czytało się ją dobrze, chociaż czasem logika gdzieś się wymykała i akcja była prowadzona na siłę, jak np. Wardell jeżdżący po całym mieście (regionie?) i szukający zaparkowanej konkretnej ciężarówki, który cudem ją odkrywa w momencie, kiedy już ma zawrócić i anulować poszukiwania.

Czasem opisy sytuacji są nieskładne, chaotyczne i rwane. Jedno zdanie opisuje akcję jednej postaci, drugie drugiej a trzecie znowu wraca do pierwszej. Miałem trudności z wyobrażeniem sobie co tak na prawdę się dzieje. Nie wiadomo, czy narracja opisuje to co widzi postać w książce czy po prostu jest to opis dla czytelnika. Chris nagle pojawia się w USA, chociaż miał nigdy nie wracać do USA bo ciągle go szukają i dopiero po kilku stronach dowiadujemy się, że został o to poproszony. Od tego momentu nie ma problemu z lataniem do USA.

Z dobrze zorganizowanych złodziei posługujących się bronią, w książce postacie awansowały na byłych wojskowych, którzy rozprawiają się z całym kartelem narkotykowym przejmując budynek i unicestwiając tuzin strażników. Chris z szefa ochrony galerii handlowej należącej do rodziny mafijnej nagle staje się zaufanym współpracownikiem na szczycie jej hierarchii i potajemnym kochankiem córki szefa, z którą rozkręca międzynarodową korporację, w darkwebie handlującą tajnym oprogramowaniem do rakiet. Mamy pościgi, strzelaniny, policję, morderstwa, zbirów, a każdy ochroniarz jest byłym komandosem also z SAS albo innej elitarnej jednostki. Ze złodzieja bankowego Chris staje się sprzedawcą tankowców z ropą i to wszystko w jednej książce.

Finałowa scena jest majstersztykiem braku logiki. Chris chcąc po cichu zabić Hannę, nagle stwierdza, że zrobi to w środku miasta kiedy Hanna jest w pościgu za przestępcą. W karambolu na kilkadziesiąt samochodów na autostradzie i w strzelaninie, z dokładnie 200m jest w stanie dostrzec oczy dziewczyny, znamię na jej szyi i w sekundę rozpoznać ją, chociaż ostatni raz widział ją 12 lat wcześniej, kiedy miała 8 lat. Zbieg okoliczności ich spotkania jest tak nieprawdopodobny, że aż zabawny.

Ostatnie fragmenty książki to jest poezja. Scena, w której policja przegląda nagranie z kamery przemysłowej sprzed budynku (akcja dzieje się późnym wieczorem ponad 20 lat temu) czytamy: "Nagranie jest kiepskiej jakości, niedoświetlone, wykonane z dużej odległości i nieostre... nagle... nadbiega mężczyzna, umięśniony... w rękach trzyma przewieszony przez ramię karabin... tak, że ledwo go widać. Czekając na okazję do strzału, odwraca twarz do kamery.... wygląda inaczej, niż wtedy. To Chris".

Takich naciąganych wątków jest sporo. Postacie są po amerykańsku przerysowane, więc mamy tutaj tępego jak but ćpającego synka mafioza, któremu ojciec chce przekazać imperium, jego siostrę, która jest młoda, ambitna i która kocha brata mimo iż ten dopuścił się śmierci ich ojca i rozbił rodzinny oraz jej biznes. Mamy Chrisa, który ma romans z córką szefa i nikt nic prze podejrzewa, chociaż córka szefa sama jeździ po mieście i przychodzi do jego domu przez kilka lat.

Mamy też naiwne opisy tworzenia bardzo skomplikowanych rzeczy. Z książki możemy się dowiedzieć, że jeśli chcesz stworzyć tajne urządzenia do naprowadzania pocisków, to wystarczy, że będziesz miał takie jedno i azjaci ci je skopiują w setkach sztuk w fabryce na uboczu. Jeśli chcesz zepsuć ściśle tajne oprogramowanie wojskowe do mylenia sygnału GPS wystrzelonych pocisków, to wystarczy, że sobie w niego wejdziesz i nadpiszesz kod. Jak już to wszystko zrobisz, to na darkwebie możesz to wszystko sprzedać w zamian za tankowiec ropy, który sprzedajesz na morzu bez problemu rządowi jakiegoś kraju.

Dzisiaj przeczytałem, że w 2026 ma powstać film na podstawie tej książki. Nie spodziewam się wiele.

Mało osób wie, że Michael Mann nakręcił dwie wersje Gorączki. Jedną w 1989 roku pod tutułem L.A. Takedown, film klasy B dostępny na youtube z drewnianą grą aktorską i drugi - Heat w 1995 z plejadą gwiazd i nieco zmienionym scenariuszem i zakończeniem.

Trudno jest podejść do książki bez wyobrażania sobie głównych postaci jako Roberta De Niro, Ala Pacino czy Vala Kilmera,...

Wyciągnąłem ja a ona mnie

Film Gorączka obejrzałem od dechy do dechy kilka jak nie kilkanaście razy. O książce dowiedziałem się przez przypadek. Odczekała swoje na półce, aczkolwiek nie dużo biorąc pod uwagę inne wolumeny i trafiła w trzewia mych oczu i mózgu.

Szkoda było mi w filmie losów głównego bohatera, ale nic nie zmieni już tych faktów. Książkę wchłonęłem momentalnie i nie pamiętam kiedy ostatnio tak dobrze czytałem.

Dalsze losy Chrisa i jego próba ucieczki, jako jedynemu z szajki gangsterów i czy mu się udało?
Film jak też książka jego kontynuacja to top of top sensacyjnych produkcji i są najlepsze.
Książkę można czytać bez oglądania filmu i nie będzie to nie wiadoma dla czytelnika. przedstawiono w niej perypetie przed filmem, fragmenty filmu niczym wyjęte z kadru, oraz po wydarzeniach w filmie.

Autorzy pokazują również brutalność zarówno wśród bohaterów tzw negatywnych, ale także wśród stróżów prawa. Przewrotność to nie tylko domena gangsterów ale w policji też, a Hana ma delikatnie mówiąc spięcie z Baumanem.

Człowiek, ja jestem w stanie zlokalizować bardzo dokładnie swoje dwa ludzkie narządy wewnętrzne ciała i jest to serce i mózg. Myśl głową kochaj sercem. Nil przegrał niestety swoją przyszłość i marzenia moim zdaniem przez głupią chęć zemsty.
Jeśli Nil wybrał by miłość i spokój wiódł by prawdopodobnie dobre dostatnie życie u boku kochającej go kobiety-bezcenne. Choć nie da się ukryć tego, że Nil ma paskudnego pecha, szczęście też, ale pech przechyla szale na jego niekorzyść. I powiedział bym, że jako gangster jest za dobrym człowiekiem. Tak. Dokładnie tak jest za dobrym człowiekiem. Trudno powiedzieć komu tak naprawdę kibicujesz w ujęciu całej historii, ale jedno jest pewne sku..... Wardel ma za dużo szczęścia, czy sięgnie go sprawiedliwość?

Zakończenie trochę zaskakujące ale tak naprawdę powinno być w dobrej książce, to znaczy takie kiedy nie widzimy jego zarysu, choćby jego nitki kiedy czytamy książkę powiedzmy w jej połowie.

Wyciągnąłem ja a ona mnie

Film Gorączka obejrzałem od dechy do dechy kilka jak nie kilkanaście razy. O książce dowiedziałem się przez przypadek. Odczekała swoje na półce, aczkolwiek nie dużo biorąc pod uwagę inne wolumeny i trafiła w trzewia mych oczu i mózgu.

Szkoda było mi w filmie losów głównego bohatera, ale nic nie zmieni już tych faktów. Książkę wchłonęłem...

Interesujący sequelo-prequel Gorączki pisany przez autora tego klasyka i to widać, gdyż czyta się to jakby oglądało się nieistniejący (jeszcze) film. Charakteryzacja bohaterów znanych z filmu jest rewelacyjna, bardzo łatwo wyobrazić sobie aktorów z Gorączki mówiących te kwestie z książki (szczególnie Hannah/Pacino jest tu świetnie odwzorowany). Słabym punktem jest wątek Chrisa w Paragwaju, który jest trochę nudny i niewiele wnosi do całej historii. Najciekawsze jest śledztwo Hanny i jego krucjata sprawiedliwości na ulicach Los Angeles, jest tam dobre tempo i sporo dowiadujeny się o Hannie. Zakończenie i finałowa scena akcji jest świetna i emocjonująca, chętnie zobaczyłbym to na dużym ekranie - a wygląda na to że tak się stanie.

Interesujący sequelo-prequel Gorączki pisany przez autora tego klasyka i to widać, gdyż czyta się to jakby oglądało się nieistniejący (jeszcze) film. Charakteryzacja bohaterów znanych z filmu jest rewelacyjna, bardzo łatwo wyobrazić sobie aktorów z Gorączki mówiących te kwestie z książki (szczególnie Hannah/Pacino jest tu świetnie odwzorowany). Słabym punktem jest wątek...

Marzę o ekranizacji...

Marzę o ekranizacji...

Film "Gorączka" Michaela Manna z 1995 roku, z fenomenalnymi rolami Roberta De Niro i Ala Pacino, jak dla mnie jest jednym z najlepszych filmów jakie widziałem w życiu - a widziałem ich sporo! Lubię do niego wracać co jakiś czas i wiem że nigdy mi się nie znudzi. Ostatnio też do niego wróciłem, ale tym razem po to żeby się odpowiednio 'wprowadzić' w lekturę jego kontynuacji, czyli rzeczoną "Gorączkę 2". Dodam od razu że jest to nie tylko kontynuacja, ale również prequel filmu - opisane są tu bowiem pewne wydarzenia z 1988 roku, a więc 7 lat przed tym co jest pokazane w arcydziele Manna. Co do kontynuacji - akcja zaczyna się minuty po tym jak kończy się film. Wrażenia po lekturze? - jak najlepsze! Gdyby powieść uszczuplić powiedzmy o 100 stron byłoby jeszcze lepiej, ale nie zmienia to faktu że duet Mann/Gardiner stworzył coś, co bez wątpienia tworzy idealną symbiozę z filmem. Powieść jest napakowana akcją, intrygami, pościgami, strzelaninami i czego tylko dusza zapragnie. Filmowa "Gorączka" ustawiła poprzeczkę bardzo wysoko, książkowa 'dwójka' dała radę ją przeskoczyć - niech to będzie dla niej najlepsza rekomendacja. Polecam!

Film "Gorączka" Michaela Manna z 1995 roku, z fenomenalnymi rolami Roberta De Niro i Ala Pacino, jak dla mnie jest jednym z najlepszych filmów jakie widziałem w życiu - a widziałem ich sporo! Lubię do niego wracać co jakiś czas i wiem że nigdy mi się nie znudzi. Ostatnio też do niego wróciłem, ale tym razem po to żeby się odpowiednio 'wprowadzić' w lekturę jego kontynuacji,...

Film Gorączka jest świetnym klasykiem z rewelacyjną obsadą oraz świetną sceną strzelaniny przed bankiem. Samo zakończenie również mi się podobało. No i wiele lat po premierze filmu autor do spółki z innym pisarzem napisał książkową kontynuację , która prawdopodobnie doczeka się filmowego odpowiednika i powiem szczerze , że trochę mnie książkowa kontynuacja rozczarowała. Niby nie jest zła , ale czegoś mi tu zabrakło. Na plus wątek Chrisa , ale przeszłość Hanny jakoś nie specjalnie mnie ciekawiła. Ciekawe jak wyjdzie film(O ile wyjdzie)

Film Gorączka jest świetnym klasykiem z rewelacyjną obsadą oraz świetną sceną strzelaniny przed bankiem. Samo zakończenie również mi się podobało. No i wiele lat po premierze filmu autor do spółki z innym pisarzem napisał książkową kontynuację , która prawdopodobnie doczeka się filmowego odpowiednika i powiem szczerze , że trochę mnie książkowa kontynuacja rozczarowała....

Oglądaliście legendarny już dzisiaj film “Gorączka” z Alem Pacino, Robertem de Niro, Valem Kilmerem w obsadzie? Domyślam się, że większość czytelników odpowie na to pytanie twierdząco. Nigdy nie doczekaliśmy się kontynuacji perypetii bohaterów, którym udało się przeżyć fabułę. Jak się jednak okazuje, część druga powstała, tylko że… w wersji książkowej! Reżyser Michael Mann, z pomocą doświadczonej autorki Meg Gardiner, przygotował dla fanów kontynuację swojego kultowego filmu. Dowiemy się więc, jak potoczyły się dalej losy Chrisa, czy komisarz Hanna odpuścił przestępcom, czy pamięć o Neilu umrze. Jakby tego było mało, reżyser postanowił zgłębić także genezę powstania gangu McCauleya. Wszystko to na kilkuset stronach wypełnionych akcją po brzegi.

Jeśli chodzi o stronę fabularną, dostajemy tu bezpośrednią kontynuację wydarzeń znanych z filmu. Ciekawe jest to, iż autorzy wręczają nam tu przebieg wydarzeń od razu, następnego dnia, po zakończeniu “Gorączki”. Chris stara się uciec z Los Angeles, Vincent Hanna zaś desperacko próbuje go odnaleźć. Po zabiciu Neila McCauleya policjant jest zdeterminowany pozbyć się ostatniego członka jego gangu. Na fabułę książki jednak, oprócz kontynuacji, składają się także wydarzenia sprzed filmowej fabuły. Rok 1988, ogromny skok gangu McCauleya. Przestępcy kradną, bawią się, żyją pełnią życia. Młody Vincent Hanna zaś pnie się po szczeblach Chicagowskiego wydziału zabójstw. W tym samym czasie w “Wietrznym mieście” grasuje nad wyraz brutalny gang okradający prywatne domy. Jak to wszystko się ze sobą łączy? Przekonacie się sami.

Ogromny plus dla autorów za stworzenie czegoś zupełnie nowego w uniwersum, które jest już odbiorcom znane. Teraz znajdziemy się już nie tylko w Los Angeles, ale też na meksykańskim pograniczu, w Ameryce Południowej, w Azji Południowo-Wschodniej, nawet w Chicago. Bardzo duży nacisk położony został na charaktery, myśli, emocje bohaterów. Zostali oni nakreśleni w taki sposób, iż nie da się o nich zapomnieć przez długi czas.

Jeśli chodzi o tempo akcji, zdecydowanie przyspiesza ono na koniec. Autorom nie udało się utrzymać go przez cały czas trwania książki, a szkoda. Miejscami możemy naprawdę nieźle się wynudzić, ale warto wytrzymać do samego końca. Ostatnie strony powieści to bowiem prawdziwy roller coaster, jazda bez trzymanki, nieustanna strzelanina i pasmo zaskoczeń. Przyznam szczerze, że czytają finałowe rodziały “Gorączki 2” czułem się, jakbym oglądał film akcji wbity w fotel. Tu należy też zaznaczyć, że książka potrafi być naprawdę brutalna. Nie polecam jej czytelnikom o słabszych nerwach. Autorzy nie szczędzą sobie środków wyrazu, aby opisać nam przebieg morderstwa czy krwawą strzelaninę. Najgorszy zaś w tym wszystkim jest główny czarny charakter książki. Ostrzegałem!

Tutaj wspomnieć należy także o wydaniu książki, które niestety jest mocno średnie. Wątła, miękka okładka, do tego niezbyt zachwycająca grafika na okładce. Samo dodanie cyfry do tytułu z jednej strony jest bardzo filmowym zabiegiem, z drugiej jednak odstraszy ogromne grono czytelników, którzy bezskutecznie będą poszukiwali pierwszego tomu. Tutaj można było rozegrać to nieco lepiej.

Nie bardzo wiem czego się spodziewałem po kontynuacji całkiem dobrego filmu. Książka miejscami jest przeciągana na siłę, nie czyta się jej łatwo. Kiedy jednak docieramy do finału, dostajemy scenę żywcem wyjętą z kina akcji - strzelaniny, karambol, pościgi. Warto przeczytać chociażby dla tej końcówki. Mimo to jednak niektóre wątki są niezwykle naciągane. Nadzieją dla mnie jest fakt, iż Michael Mann zapowiada ekranizację tego tytułu. Nie wiem, czy wiek aktorów znanych z poprzednika pozwoli im wystąpić w kontynuacji, jestem jednak pełen nadziei na kolejny hit kinowy!

Oglądaliście legendarny już dzisiaj film “Gorączka” z Alem Pacino, Robertem de Niro, Valem Kilmerem w obsadzie? Domyślam się, że większość czytelników odpowie na to pytanie twierdząco. Nigdy nie doczekaliśmy się kontynuacji perypetii bohaterów, którym udało się przeżyć fabułę. Jak się jednak okazuje, część druga powstała, tylko że… w wersji książkowej! Reżyser Michael Mann,...

Muszę przyznać, że obawiałem lektury tej powieści. Obawiałem się, że zachwieje ona wizerunkiem jej filmowego, kultowego protoplasty. Na szczęście tak się nie wydarzyło, a przynajmniej nie w takim stopniu, jak przypuszczałem. Autor i autorka dali mi w tym przypadku bardzo zręczne uzupełnienie historii znanej ze srebrnego ekranu. Uzupełnienie – dodam - sentymentalne, ale z przytupem. Dzieje się tu bowiem dużo. Bardzo dużo. Wprawdzie pierwsze strony powieści trącą chaosem, głównie poprzez osadzenie akcji w kilku przestrzeniach czasowych, ale z rozwojem kolejnych wątków wszystko zaczyna wskakiwać na swoje miejsce, dając tym samym dowód, że Gardiner i Mann mieli plan i od początku wiedzieli co robią. Przede wszystkim należą im się brawa za utrzymanie tempa i dynamiki fabuły. Dzięki temu czytelnik otrzymał nie klasyczny thriller, ale pełnokrwistą, wysokooktanową książkę akcji. Literacko, może nie jest to majstersztyk. Nie znajdziemy tu wyrafinowanych fraz okraszonych niepowtarzalną metaforyką, ale też, umówmy się, nie taki to typ prozy. Nie znaczy to, że styl powieści jest zły. Wprost przeciwnie, nie ma się w tym przypadku za bardzo do czego przyczepić. „Gorączkę” czyta się płynnie i przyjemnie, a wspomniana dynamika nie pozwala się przy niej nudzić. Jak zabierzecie się do jej lektury w łóżku na tzw. sen, to jest spora szansa, że szybko nie zaśniecie . Wykorzystanie znanych z filmowej „Gorączki” bohaterów tylko podkręca atmosferę. Chris, Neil, czy Vincent w otoczeniu nowych postaci zyskują nowy, pełniejszy wymiar. Czy lepszy, czy z korzyścią? Moim zdaniem tak, ale pozostawiam to do samodzielnej oceny. Fakt, że sporo tu motywów przewidywalnych, ale cóż z tego skoro w dalszym ciągu czyta się to znakomicie, trochę można by rzec teledyskowo. Właściwie ma się wrażenie, że kamera fruwa tu z lewa na prawo dając nam rozrywkę niemal filmową. Jedna z finałowych scen zresztą jest jakby żywcem wyjęta z pierwowzoru kinowego, pozwalając w pełni na powrót do uniwersum wykreowanego przez Manna. Reasumując, Gorączka to znakomita rozrywka, szczególnie w okresie wakacyjnym, szczególnie jak oczekujemy czegoś mniej angażującego, co pozwoli nam się rozluźnić i wrócić do świata przemielonych pociskami ulic LA. Polecam!

Muszę przyznać, że obawiałem lektury tej powieści. Obawiałem się, że zachwieje ona wizerunkiem jej filmowego, kultowego protoplasty. Na szczęście tak się nie wydarzyło, a przynajmniej nie w takim stopniu, jak przypuszczałem. Autor i autorka dali mi w tym przypadku bardzo zręczne uzupełnienie historii znanej ze srebrnego ekranu. Uzupełnienie – dodam - sentymentalne, ale z...