Cudze życie

Umęczyłam się tymi łzawymi historiami, jakoś dotrwałam do końca, ale nie było łatwo. Nie jest to powieść wysokich lotów. Słaby melodramat. Nie polecam.

Umęczyłam się tymi łzawymi historiami, jakoś dotrwałam do końca, ale nie było łatwo. Nie jest to powieść wysokich lotów. Słaby melodramat. Nie polecam.

Książka bardzo szkodliwa dla całej grupy LGBT, pełna głębokich stereotypów, frazesów, spłyceń i głupich pouczeń. Wiele fragmentów to przeintelektualizowany psychologiczny bełkot, w którym Autor kreuje się na niezastąpionego znawcę ludzkich umysłów i tragedii gejowskiego życia - próbuje tłumaczyć, wyjaśniać i nauczać w taki sposób, jakby pozjadał rozumy całego świata, a tak na serio powstały płytkie gadki z rynsztoka wysokiego ego. Ehhh...

Do tego bohater - Grzegorz... ćpun i męska dziwka, który połasił się na kasę i pozycję oferowane przez Ryszarda. Tchórz i hipokryta, który sprzedał się tak samo, jak wcześniej Krzyśkowi. To postać skrajnie negatywna. W ogóle nie wierzę w żadne jego "dobre" intencje. I te jego żałosne opowiastki o seksualnych ekscesach ze swojego życia, którymi tłumaczył się Dorocie. Naprawdę?! Obcej kobiecie opowiadał o swoich seksualnych wyskokach w parkach, wucetach i podejrzanych melinach? Serio?!

A ta cała Magda... Zakochana w swoim szefie-geju tak bardzo, że zapomina o swojej rodzinie... bo Grzesiu to, bo Grzesiu tamto, bo Grzesiu sramto... W końcu, niespełniona kobieco, wdaje się w tyraniczny związek i zostaje samotną matką.

W ogóle nie wierzę w jakąkolwiek przemianę Doroty. Wiejska baba, zahukana katoliczka z widłami i kropidłem w torbie jedzie do stolicy, by porozmawiać z facetem jej syna, którego nienawidziła za jego gejostwo i nie stanęła w jego obronie, jak ojciec katolik wyganiał go z domu. Z różańcem w rękach jedzie do tego pedała, zboczeńca, jedzie do jego domu, by wypić z nim kawusię i porozmawiać o wyuzdanym seksie w miejskim wucecie. Serio?! Czy wszystkie kity wciskane jej przez Grzegorza i sztucznie wylewane łzy naprawdę ją zmieniły? Wątpię w to! Grzegorz odegrał przed nią rolę zapłakanego kochanka, ona odegrała przed nim rolę kochającej matki. I tyle. Rozeszli się, śmiejąc się wzajemnie z siebie.

Książka bardzo szkodliwa dla całej grupy LGBT, pełna głębokich stereotypów, frazesów, spłyceń i głupich pouczeń. Wiele fragmentów to przeintelektualizowany psychologiczny bełkot, w którym Autor kreuje się na niezastąpionego znawcę ludzkich umysłów i tragedii gejowskiego życia - próbuje tłumaczyć, wyjaśniać i nauczać w taki sposób, jakby pozjadał rozumy całego świata, a tak...

Nie jest to książka dla każdego i może ona wywoływać olbrzymie kontrowersje.
To książka pełna emocji, wzruszeń, smutku, żalu, zaskoczeń. To książka zwracająca uwagę na ważne sprawy, jakimi są żałoba, homoseksualizm, tolerancyjność oraz nieodwzajemniona miłość.
Przedstawione uczucia szokują, jednocześnie wzruszają i przede wszystkim skłaniają do refleksji. Skomplikowane relacje i prawdziwe rozmowy dotyczą bowiem każdego z nas!
Nie czytałam pierwszej części, a mimo tego nie mogłam się oderwać. Polecam.

Nie jest to książka dla każdego i może ona wywoływać olbrzymie kontrowersje.
To książka pełna emocji, wzruszeń, smutku, żalu, zaskoczeń. To książka zwracająca uwagę na ważne sprawy, jakimi są żałoba, homoseksualizm, tolerancyjność oraz nieodwzajemniona miłość.
Przedstawione uczucia szokują, jednocześnie wzruszają i przede wszystkim skłaniają do refleksji. Skomplikowane...

Nie wiem, dlaczego ktoś uważa, że ta książka MA UCZYĆ tolerancji. To nie podręcznik na zajęcia, tylko powieść. Przedstawia ciemną stronę społeczeństwa i człowieka. Gdzie nie zawsze trafimy na osoby poczytalne lub mające zdrowy obraz na związek. Wiele się słyszy o przemocowych partnerach, nie tylko w postaci mężczyzn, ale i kobiet. Po pierwszym tomie wiedziałam, czego się spodziewać, zwłaszcza po śmierci Antka. Nie oczekiwałam żadnej pozytywnej sytuacji, tylko dużo cierpienia i żałoby. Dostałam coś, czego się nie spodziewałam, bo przeszłość Grzegorza to jedna wielka tragedia. Można się kłócić na ile coś jest realne, ale tak wygląda życie tych bohaterów i ja je "kupuję". Bardzo szybko pochłonęłam audiobook i mam w planach przesłuchanie ostatniej części - chyba że o czymś nie wiem i będzie więcej. Ten tom natomiast traktowałabym jako dodatek do Ikara, bo poznajemy tylko i wyłącznie historię Grzegorza. Mamy namiastki życia Magdy i Doroty.

Nie wiem, dlaczego ktoś uważa, że ta książka MA UCZYĆ tolerancji. To nie podręcznik na zajęcia, tylko powieść. Przedstawia ciemną stronę społeczeństwa i człowieka. Gdzie nie zawsze trafimy na osoby poczytalne lub mające zdrowy obraz na związek. Wiele się słyszy o przemocowych partnerach, nie tylko w postaci mężczyzn, ale i kobiet. Po pierwszym tomie wiedziałam, czego się...

Ta część skupia się na Grzegorzu i Dorocie .
Grzegorz partner Antka nie radzi sobie po tej stracie . Nie może sobie wybaczyć, że nie zdarzył. Zaczyna żyć nie swoim życiem i to go gubi. Zatraca się, Popełnia błędy i rozpacza . Rozpacz do niczego dobrego go nie prowadzi . A Dorota - matka Antka , cierpi , obwinia nie tą osobę co powinna . A szczerze mówiąc nie powinna nikogo obwiniać. Jej małżeństwo opada z sił, mąż otacza się murem i nie pozwala zburzyć. Dorota na tym cierpi , próbuje zrozumieć swojego synka , jego orientację i jego postrzeganie świata. Ciągnie ją do Warszawy, do ukochanego miasta Antka . Grzegorz i Dorota stoją na cienkiej linie do spadu w dół, czy uda się im wspólnymi siłami pójść do przodu ? Czy Dorota zrozumie jaką była matką?

Książka zawiera ważne tematy takie jak :
Żałoba , Homoseksualizm, Tolerancyjność oraz Nieodwzajemnioną miłość.
Piękna przemiana Doroty napełniła mnie nadzieją.
W tej części jest to najlepszy moment .
Autor zaskoczył mnie tutaj bardzo historią Grzegorza , tego się nie spodziewałam.
Bolesna , wartościowa i Wzruszająca powieść!

Ta część skupia się na Grzegorzu i Dorocie .
Grzegorz partner Antka nie radzi sobie po tej stracie . Nie może sobie wybaczyć, że nie zdarzył. Zaczyna żyć nie swoim życiem i to go gubi. Zatraca się, Popełnia błędy i rozpacza . Rozpacz do niczego dobrego go nie prowadzi . A Dorota - matka Antka , cierpi , obwinia nie tą osobę co powinna . A szczerze mówiąc nie powinna...

Mam dość mieszane uczucia po lekturze tej książki, szczególnie, że jak po nią sięgałem nie miałem bladego pojęcia o tematyce, którą porusza.
Nie wiem na ile jest to historia przez życie pisana a na ile stworzona kreatywną wyobraźnią autora.
Książka niewątpliwie obciążona wielkim bólem i cierpieniem jej bohaterów. Trudna w odbiorze i ciężka w przekazie. Dla bardziej ortodoksyjnych czytelników wręcz szokująca.

Mam dość mieszane uczucia po lekturze tej książki, szczególnie, że jak po nią sięgałem nie miałem bladego pojęcia o tematyce, którą porusza.
Nie wiem na ile jest to historia przez życie pisana a na ile stworzona kreatywną wyobraźnią autora.
Książka niewątpliwie obciążona wielkim bólem i cierpieniem jej bohaterów. Trudna w odbiorze i ciężka w przekazie. Dla bardziej...

Niestety bardzo się zawiodłem na tej książce.
Z góry uprzedzam, że czytanie jej bez przeczytania pierwszej części, nie ma najmniejszego sensu, ale nie wiem czy dużo więcej sensu ma jej czytanie nawet po zapoznaniu się z „Mostem Ikara”.
Chyba też pierwszy raz żałuję, że dałem szansę nowemu autorowi w ciemno i kupiłem wszystkie trzy części na raz.
Nawet wizualnie ta książka krzyczy, że tu już nie ma o czym pisać, zwłaszcza że na koniec pierwszej części autor uśmierca głównego bohatera. Przy pierwszy otwarciu książki uderza wielkość liter i marginesów oraz objętość na niecałe 300 stron.
Językowo i researchowo słabiutko, na pewno gorzej niż w pierwszej części, a wklejanie tytułowej frazy „cudze życie” kilkanaście czy nawet więcej razy w tak krótkim tekście powoduje, że czytelnik ma wrażenie jakby robiło się z niego idiotę.

Niestety bardzo się zawiodłem na tej książce.
Z góry uprzedzam, że czytanie jej bez przeczytania pierwszej części, nie ma najmniejszego sensu, ale nie wiem czy dużo więcej sensu ma jej czytanie nawet po zapoznaniu się z „Mostem Ikara”.
Chyba też pierwszy raz żałuję, że dałem szansę nowemu autorowi w ciemno i kupiłem wszystkie trzy części na raz.
Nawet wizualnie ta...

Jakieś takie to nijakie. Jeśli ta książka miała w jakiś sposób uczyć tolerancji to chyba nie wyszło.
(jako ciekawostkę napiszę, że moja mama wypożyczając tą książkę w bibliotece usłyszała od speszonej pani bibliotekarki , bo wie Pani to o gejach, ponoć dużo osób oddawało ją oburzonych).
Ja osobiście liczyłam na coś głębszego, a przypomina mi to jakąś tanią historyjkę ze szmatławca jakich pełno w kiosku celem wywołania sensacji.

Jakieś takie to nijakie. Jeśli ta książka miała w jakiś sposób uczyć tolerancji to chyba nie wyszło.
(jako ciekawostkę napiszę, że moja mama wypożyczając tą książkę w bibliotece usłyszała od speszonej pani bibliotekarki , bo wie Pani to o gejach, ponoć dużo osób oddawało ją oburzonych).
Ja osobiście liczyłam na coś głębszego, a przypomina mi to jakąś tanią historyjkę ze...

Niestety rozczarowująco słabo wypada ten tom w porównaniu do "Mostu Ikara". Nie wiem czy powodem jest to, że brak tutaj głównego bohatera z poprzedniej książki ale mam wrażenie że historia jest pociągnięta jakby troszkę na siłę. Jednakże czekam na kolejny tom.

Niestety rozczarowująco słabo wypada ten tom w porównaniu do "Mostu Ikara". Nie wiem czy powodem jest to, że brak tutaj głównego bohatera z poprzedniej książki ale mam wrażenie że historia jest pociągnięta jakby troszkę na siłę. Jednakże czekam na kolejny tom.

Cudze życie to kontynuacja życia bohaterów poznanych w "Moście Ikara" i czytając tę powieść odczuwałam ogromny ból wraz z bohaterami.

Cieszę się, że po rozmowie z autorem nie odpuściłam tej części, tylko czytałam według kolejności, bo to naprawdę wiele mi dało.

Po śmierci Antka Grzegorz nie może sobie wybaczyć tego, co się wydarzyło, daje się porwać wszystkiemu dookoła i zamiast być ze sobą szczerym i doprowadzić do porządku własne życie, on nieustannie żyje cudzym, bo nie jest jeszcze gotowy na ten krok. Natomiast Dorota - matka Antka nie potrafi inaczej, jak tylko obwiniać mężczyznę o smierć jej syna. Życie jej i jej męża diametralnie się zmienia. Nie potrafią poradzić sobie z wyborami syna oraz z jego orientacją seksualną. Nawet po jego śmierci ojciec pozostaje niewzruszony i wywiera naciski na żonę, aby absolutnie nie próbowała tego zrozumieć. Jednak ból Doroty ciągnie ją do Warszawy. Spotyka się z Grzegorzem, bo wspólny ból łączy. Ich spotkanie będzie pierwszym krokiem do zrozumienia i zaakceptowania syna takim, jakim był.

Jest to książka pełna emocji. Zwracająca uwagę na ważne sprawy, jakimi są: żałoba, homoseksualizm, tolerancyjność oraz nieodwzajemniona miłość. Nie mogłam się oderwać. Przemiana Doroty była dla mnie najlepszym momentem tej książki. Dała również nadzieję na to, że po burzy zawsze wychodzi słońce i tylko od nas samych zależy, czy będziemy cieszyć się tęczą, czy narzekać na pozostawione kałuże.

Cudze życie to kontynuacja życia bohaterów poznanych w "Moście Ikara" i czytając tę powieść odczuwałam ogromny ból wraz z bohaterami.

Cieszę się, że po rozmowie z autorem nie odpuściłam tej części, tylko czytałam według kolejności, bo to naprawdę wiele mi dało.

Po śmierci Antka Grzegorz nie może sobie wybaczyć tego, co się wydarzyło, daje się porwać wszystkiemu dookoła i...