A jak to się wyda

Jedna z moich pierwszych przeczytanych książek, dobrze się na niej bawiłam

Jedna z moich pierwszych przeczytanych książek, dobrze się na niej bawiłam

Całkiem spoko. Taki troche fanfik One direction, ale sięga głebiej i nie idzie streotypowo. Brakowało pikanterii.

Całkiem spoko. Taki troche fanfik One direction, ale sięga głebiej i nie idzie streotypowo. Brakowało pikanterii.

Moje oczekiwania, co do tej książki mocno minęły się z rzeczywistością. Zacznijmy od tego, że jej tytuł nijak ma się do treści. "A jak to się wyda" sugeruje, że bohaterowie obawiają się, że prawda o ich relacji wyjdzie na jaw, tymczasem po zejściu się, prawie od razu informują o tym kolegów z zespołu oraz cały management i cała fabuła książki polega właściwie na tym, że chcą wyjawić swój związek przed całym światem, ale to wytwórnia im zabrania. Poza tym mamy dwóch autorów z Australii, którzy piszą o amerykańskim zespole, a połowa akcji w książce dzieje się w Europie. I jak idzie się domyślić, opisy otoczenia istnieją tylko i wyłącznie podczas opisywania wyglądu hoteli. Mamy opis na całą jedną stronę jak bohaterowie jadą windą, ale opisu np Londynu nie uświadczymy w ogóle. W ogólnym rozrachunku książka nie jest zła, ale nie jest też dobra. Ma potencjał, niestety niewykorzystany.

Moje oczekiwania, co do tej książki mocno minęły się z rzeczywistością. Zacznijmy od tego, że jej tytuł nijak ma się do treści. "A jak to się wyda" sugeruje, że bohaterowie obawiają się, że prawda o ich relacji wyjdzie na jaw, tymczasem po zejściu się, prawie od razu informują o tym kolegów z zespołu oraz cały management i cała fabuła książki polega właściwie na tym, że...

Czterech chłopaków w boysbandzie. Kojarzy się coś? Co??? One Direction? A gdzie tam! To Saturday. Chłopaki właśnie jadą z trasą koncertową, wpadają do Europy, nagrywają drugi album – świat leży u ich stóp. Brzmi jak bajka, nie? Tylko że nie. Bo to nie artyści, a produkty. Mają śpiewać, co wytwórnia każe, tańczyć, jak im zagrają, kochać tych, których wybierze prezes i nosić to, co uzna producent. Tak wygląda showbiznes, proszę państwa. (Wiem, bo sam śpiewam… pod prysznicem. I powiem wam – tam też mam swoją trasę koncertową 🤣).

Na pierwszy plan wychodzą Ruben i Zach. Jeden jest otwarcie gejem, ale dla dobra zespołu musi udawać hetero (serio, ktoś powinien im wytłumaczyć, że gej w boysbandzie to plus dla sprzedaży, a nie minus…).
Między chłopakami powoli rodzi się uczucie, a szefowie każą im to ukrywać. Im bardziej im tego zabraniają, tym mocniej oni się buntują. Punkt kulminacyjny? Jeden z członków zespołu odpływa w narkotyki i wtedy wszystko wybucha. A co dzieje się na scenie? Tego wam nie powiem – sami przeczytajcie.

Czyta się to błyskawicznie – ja połknąłem w jeden dzień. Historia daje frajdę, ale też porusza ważne tematy: że nie każda gwiazda z plakatu jest szczęśliwa, że narkotyki naprawdę rujnują, a miłość… no cóż, jak zawsze wygrywa. Amen.

Ps. Może to fanfik One Direction, ale jest spoko, więc to się liczy. Co nie? 🤣

Czterech chłopaków w boysbandzie. Kojarzy się coś? Co??? One Direction? A gdzie tam! To Saturday. Chłopaki właśnie jadą z trasą koncertową, wpadają do Europy, nagrywają drugi album – świat leży u ich stóp. Brzmi jak bajka, nie? Tylko że nie. Bo to nie artyści, a produkty. Mają śpiewać, co wytwórnia każe, tańczyć, jak im zagrają, kochać tych, których wybierze prezes i nosić...

O tym, że ludzie nie są produktami.
Książka opowiada o bardzo popularnym amerykańskim boysbandzie, który właśnie wyjeżdża na wielką trasę koncertową po Europie. Sprawy zaczynają się komplikować, gdy dwóch spośród członków zespołu zaczyna się mieć ku sobie.
Poza wątkiem romantycznym bardzo ważny jest ten związany z wytwórnią muzyczną i wpływem, jaki wywiera na swoich podopiecznych. Każdy z chłopaków ma starannie wykreowany medialny wizerunek, który niewiele ma wspólnego z ich prawdziwą osobowością. Ciągła konieczność odgrywania roli na dłuższą metę męczy i staje się paliwem do konfliktów. Członkowie zespołu w jakimś stopniu są niewolnikami kierującej nimi firmy, która rości sobie prawa do kontrolowania niemal każdego aspektu ich życia - od ubioru, poprzez teksty piosenek, na kontaktach towarzyskich kończąc, często przy tym podcinając im skrzydła i nie pozwalając pokazać pełni swojego talentu. Ten segment książki wypada całkiem ciekawie i sprawia, że całość nie jest wyłącznie kolejnym słodkim romansem.

O tym, że ludzie nie są produktami.
Książka opowiada o bardzo popularnym amerykańskim boysbandzie, który właśnie wyjeżdża na wielką trasę koncertową po Europie. Sprawy zaczynają się komplikować, gdy dwóch spośród członków zespołu zaczyna się mieć ku sobie.
Poza wątkiem romantycznym bardzo ważny jest ten związany z wytwórnią muzyczną i wpływem, jaki wywiera na swoich...

Spodziewałam się co prawda czegoś trochę innego, ale książka była całkiem niezła. Podobało mi się ukazanie przemysłu muzycznego od jego biznesowej strony, tego jak kreowane są profile piosenkarzy, jak steruje się tym jak wyglądają, jak się zachowują i co mówią. I nie zrozumcie mnie źle, wcale mi się to nie podoba, a wręcz mnie przeraża. Dlatego sądzę, że takie książki jak ta, pozwalają nieco odczarować medialną słodycz i zderzyć się ze znacznie mroczniejszą rzeczywistością.

Podobały mi się również ukazane tu postacie, to jak walczą o zachowanie swojego własnego "ja", które stara się ukryć i zataić. Cenne jest tutaj również ukazanie tego, jak budująco lub niszcząco mogą na nas działać relacje z rodzicami i jak ważne jest to, aby zawalczyć o siebie i własne granice.

Spodziewałam się co prawda czegoś trochę innego, ale książka była całkiem niezła. Podobało mi się ukazanie przemysłu muzycznego od jego biznesowej strony, tego jak kreowane są profile piosenkarzy, jak steruje się tym jak wyglądają, jak się zachowują i co mówią. I nie zrozumcie mnie źle, wcale mi się to nie podoba, a wręcz mnie przeraża. Dlatego sądzę, że takie książki jak...

Pierwsza część książki bardzo mi się podobała. Relacja Zacha i Rubena oraz pozostali członkowie grupy czyli Jon i Angel stanowili ciekawe dopełnienie. Przez dłuższy czas miałam skojarzenie z One Direction, w szczególności jeśli chodzi o sytuację Angela. Końcówka trochę mnie zawiodła.

Pierwsza część książki bardzo mi się podobała. Relacja Zacha i Rubena oraz pozostali członkowie grupy czyli Jon i Angel stanowili ciekawe dopełnienie. Przez dłuższy czas miałam skojarzenie z One Direction, w szczególności jeśli chodzi o sytuację Angela. Końcówka trochę mnie zawiodła.

Książka "A jak to się wyda" autorstwa Sophie Gonzales i Cale'a Dietricha wpadła mi w ręce dosyć przypadkowo. Ale nie żałuję, bo miło spędziłem z nią czas. I żeby nie było - niech Was nie zwiedzie okładka (która jest paskudna),bo sama powieść jest naprawdę niezła. Na tyle, że dałem jej ocenę 8.0.

Głównymi bohaterami książki są Ruben i Zach, członkowie czteroosobowego, amerykańskiego boysbandu, którzy w pewnym momencie uświadamiają sobie, że... nie są dla siebie tylko kumplami z zespołu - co z kolei stanowi dość spory problem, bo nie pasuje to do wykreowanego (przez firmę managerską) wizerunku "łamaczy niewieścich serc". Ok, wiem, że może to nie jest jakoś specjalnie odkrywcze, ale jednak powieść naprawdę przypadła mi do gustu i mogę ją Wam polecić. Może dlatego, że autorzy - poza gejowskim romansem - postanowili też opisać kulisy towarzyszące zespołowi i całą machinę "tworzenia supergwiazd", w której ci najważniejsi, czyli występujący, zredukowani są do bezwolnych kukiełek, wykonujących ściśle określone polecenia promotorów. Nie powiem, całkiem zgrabnie to wyszło, co dodaje książce dodatkowego smaczku i wyróżnia się na tle innych podobnych pozycji.

Książka "A jak to się wyda" autorstwa Sophie Gonzales i Cale'a Dietricha wpadła mi w ręce dosyć przypadkowo. Ale nie żałuję, bo miło spędziłem z nią czas. I żeby nie było - niech Was nie zwiedzie okładka (która jest paskudna),bo sama powieść jest naprawdę niezła. Na tyle, że dałem jej ocenę 8.0.

Głównymi bohaterami książki są Ruben i Zach, członkowie czteroosobowego,...

Książka przyjemna, lekka, ale i wciągająca, choć pierwsza połowa była dużo lepsza od drugiej. Mam wrażenie, że od tego momentu coś dziwnego zaczęło się dziać w fabule, która momentami gnała jak na złamanie karku, by zaraz potem niespodziewanie wlec się nie wiadomo po co. Wątek problemów zespołu, który wyparł na dłuższy czas główny motyw może i był ciekawy i wciągający, ale przez niego czasami zapominało się już, że to książka o romansie dwóch facetów.
Mam też wrażenie, że tytułowe pytanie zostało potraktowane po macoszemu. Szczególnie nie podał mi się motyw coming outu przed Jonem i Angelem oraz resztą ekipy. I nawet nie chodzi o to, że był zbyt cukierkowy - on był po prostu krótki i mam wrażenie, że pojawił się tylko dla samego faktu, żeby był, a nie żeby cokolwiek wniósł. "Odhaczone, mamy to - idziemy dalej z wątkiem problemów zespołu".
Muszę też przyznać, że to co się dzieje po wielkim coming oucie wygląda jak... zrobione na siłę? Tak bym to mniej więcej określił. Wszystko jest mocno skrócone i chyba nie było na to większego pomysłu. Jest też oczywiście cukierkowo, na co w zasadzie nie narzekam, ale przez to wiele wątków, które zostały rozpoczęte, nigdy nie zostały później domknięte.
Nie zmienia to jednak tego, że książka mi się podobała i nie żałuję, że poświęciłem jej czas. Mogłaby być po prostu lepsza, gdyby lepiej zorganizowano prowadzenie akcji w drugiej połowie i zrezygnowano z niektórych wątków na rzecz innych (niekoniecznie głównego). Nie powiedziałbym jednak, że się zawiodłem.

Książka przyjemna, lekka, ale i wciągająca, choć pierwsza połowa była dużo lepsza od drugiej. Mam wrażenie, że od tego momentu coś dziwnego zaczęło się dziać w fabule, która momentami gnała jak na złamanie karku, by zaraz potem niespodziewanie wlec się nie wiadomo po co. Wątek problemów zespołu, który wyparł na dłuższy czas główny motyw może i był ciekawy i wciągający, ale...

nie dla mnie

nie dla mnie