Martwe Jezioro

Bardzo dużo ludzi w opiniach pisze, że całkiem inne od przygód w drugiej serii Pana Marcina kociołka i jego ekipy. I bardzo dobrze tamta seria jest lekka i zabawna. Tutaj dostajemy cięższy klimat, ale za razem ciekawszy świat moim zdaniem. Z początku dość zagmatwane, poznajemy historię świata zanim poznamy głównego bohatera. Bohater główny ciekawy, skryty, powoli odsłaniane są karty, choć wiemy kim jest nie wiemy wiele więcej. Poboczni bohaterowie też świetni. Generalnie powieść mi mocno siadła i bardzo mi się podobał główny jak i poboczny motyw. Bardzo nie doceniona powieść.

Bardzo dużo ludzi w opiniach pisze, że całkiem inne od przygód w drugiej serii Pana Marcina kociołka i jego ekipy. I bardzo dobrze tamta seria jest lekka i zabawna. Tutaj dostajemy cięższy klimat, ale za razem ciekawszy świat moim zdaniem. Z początku dość zagmatwane, poznajemy historię świata zanim poznamy głównego bohatera. Bohater główny ciekawy, skryty, powoli odsłaniane...

Do twórczości Marcina Mortki przekonała mnie "Drużyna do zadań specjalnych". Straceńcy to moim odczuciu zapowiada się dosyć podobny cykl. W tej części zebraliśmy "drużynę", oczywiście wydawałoby się z zupełnie niepasujących do siebie elementów. Zobaczymy co dalej. Kruk robi tu dla mnie za Zwierzaka👍

Do twórczości Marcina Mortki przekonała mnie "Drużyna do zadań specjalnych". Straceńcy to moim odczuciu zapowiada się dosyć podobny cykl. W tej części zebraliśmy "drużynę", oczywiście wydawałoby się z zupełnie niepasujących do siebie elementów. Zobaczymy co dalej. Kruk robi tu dla mnie za Zwierzaka👍

Dialogi super zwłaszcza rozmowy Kruka z Voortenem. Gdybym nie zaczęła czytać serii od tomu '"Mroźny Szlak" i dalej do "Widmowy zagon" to nie wciągnęła się aż tak bardzo w historię Pułkownika. Trochę za szybko: bohaterzy spotkają się przypadkiem, ogólnie nie lubią się, są po przeciwnych stronach ale nie ma problemu wskakują na łódź i postanawiają wspólnie walczyć przeciw wrogim drużynom. Zabrakło mi przejścia i zapoznania się ze sobą bohaterów.

Dialogi super zwłaszcza rozmowy Kruka z Voortenem. Gdybym nie zaczęła czytać serii od tomu '"Mroźny Szlak" i dalej do "Widmowy zagon" to nie wciągnęła się aż tak bardzo w historię Pułkownika. Trochę za szybko: bohaterzy spotkają się przypadkiem, ogólnie nie lubią się, są po przeciwnych stronach ale nie ma problemu wskakują na łódź i postanawiają wspólnie walczyć przeciw...

Fabuła przypomina bardziej wojnę średniowieczną z elementami fantasy w tle. Gdzieś tam jakiś smok się napatoczy, jakaś klątwa, trochę magicznego ognia, gadające byty, ale to by było na tyle. Gównie bitka, bitka i bitka. Nawet jakoś szczególnie do tego dyplomatycznie nie chcą podejść tylko leją wszystkich jak leci. "Albo z nami, albo przeciwko nam" Żadnych opcji trzecich...
Sam główny bohater również nie zachwyca. Stale się drze po kompanach, przeklina i uznaje wyłącznie swoje racje, bo to ON tu jest najważniejszy i najbardziej doświadczony...
Męczyłam się dość długo i wcale to nie zachęca do przeczytania kolejnych tomów...

Fabuła przypomina bardziej wojnę średniowieczną z elementami fantasy w tle. Gdzieś tam jakiś smok się napatoczy, jakaś klątwa, trochę magicznego ognia, gadające byty, ale to by było na tyle. Gównie bitka, bitka i bitka. Nawet jakoś szczególnie do tego dyplomatycznie nie chcą podejść tylko leją wszystkich jak leci. "Albo z nami, albo przeciwko nam" Żadnych opcji...

Drużyna do zadań specjalnych, wersja DARK plus Wiedźmin wiecznie żywy...
A tak poważniej, to po prostu fajna opowieść, jak to zawsze u Mortki dużo przekleństw i humoru (kruk po prostu rewelacja). Wiem, że to bardzo po polsku takie przeklinanie, ale tutaj jakoś co chwilę: "Stul pysk" czy inne tego typu, pojawiały się nagminnie. Autor może myśli, że bohater musi przeklinać, żeby być wiarygodnym, ale na tyle książek ile czytałam, mogę wysnuć tezę (teorię, nie wiem),że nie, nie musi, bohater może być wiarygodny swoją opowieścią, którą ma nam do przedstawienia.
Tutaj też motywy bohaterów całkowicie dla mnie niezrozumiałe, nie kupuję tego, za szybko, za płytko, za mało realnie. Wiecie, ot, tak po prostu postanawiamy za kimś iść, coś zrobić i być mu już wiernym... No... nie.
Oczywiście kobieta u Marcina Mortki to musi być wyobrażenie żony-matki, wiernej i kochającej, dobrej żony-polki, kobiety powołanej do bycia matką, istotą rodzinną, piastunką ciepełka domowego, która charakter ma tylko na pokaz.

Oczywiście to moja subiektywna opinia, proszę się z nią nie zgadzać i samemu sprawdzić, ja tylko wylewam swoją opinię, bo inaczej nie będę mogła zasnąć, a historia tak porywająca, że spać będę jak dziecko. No. Nie ma rewelacji, ale ptak, podbił punkty, bo kruk się udał (powinnam powiedzieć w stylu Mortki "Żeś Ci Kur** ptaszysko się udało!", ale no właśnie, po co?).

Drużyna do zadań specjalnych, wersja DARK plus Wiedźmin wiecznie żywy...
A tak poważniej, to po prostu fajna opowieść, jak to zawsze u Mortki dużo przekleństw i humoru (kruk po prostu rewelacja). Wiem, że to bardzo po polsku takie przeklinanie, ale tutaj jakoś co chwilę: "Stul pysk" czy inne tego typu, pojawiały się nagminnie. Autor może myśli, że bohater musi przeklinać,...

Przyjemne i ciekawa jestem co będzie dalej.
Kruk najlepszy.

Przyjemne i ciekawa jestem co będzie dalej.
Kruk najlepszy.

Dałbym 6,5 - to moim zdaniem najbardziej pasująca ocena, ale skoro nie mogę, to daje 7 na zachętę 🙂 historia krótka, trochę rwana, na początku mnie nie wciągnęła, ale po jakimś czasie kliknęło i chętnie ją dosłuchałem 🙂 zacząłem od razu następny tom. Zastrzeżenia mam też trochę do Filipa Kosiora - na słuchawkach jest ok, ale w aucie to już dramat, trochę przesada z tym chrypieniem - nic nie słyszałem 🙂 zobaczymy co przyniesie druga burza!

Dałbym 6,5 - to moim zdaniem najbardziej pasująca ocena, ale skoro nie mogę, to daje 7 na zachętę 🙂 historia krótka, trochę rwana, na początku mnie nie wciągnęła, ale po jakimś czasie kliknęło i chętnie ją dosłuchałem 🙂 zacząłem od razu następny tom. Zastrzeżenia mam też trochę do Filipa Kosiora - na słuchawkach jest ok, ale w aucie to już dramat, trochę przesada z tym...

Książka bardzo przyjemna i ciekawa, na pewno będę czytał dalej. Jedynym zarzutem może być dość skomplikowany świat, lecz napisany dobrze przez co da się w nim połapać oraz uczucie jakby czytało się trochę poważniejsza wersję historii "Drużyny do zadań specjalnych", nie do końca wiem czy to zarzut ale czuć w tej książce Mortkę i to bardzo mocno.

Książka bardzo przyjemna i ciekawa, na pewno będę czytał dalej. Jedynym zarzutem może być dość skomplikowany świat, lecz napisany dobrze przez co da się w nim połapać oraz uczucie jakby czytało się trochę poważniejsza wersję historii "Drużyny do zadań specjalnych", nie do końca wiem czy to zarzut ale czuć w tej książce Mortkę i to bardzo mocno.

Martwe Jezioro, to dosłownie początek historii Madsa Voortena którego znamy, poznajemy jego i resztę bohaterów którzy pojawili sie w późniejszych(a w pierw wydanych książek). Historia jest prosta, jednak mało interesująca choć ratują to bohaterowie którzy są ciekawi. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Martwe Jezioro, to dosłownie początek historii Madsa Voortena którego znamy, poznajemy jego i resztę bohaterów którzy pojawili sie w późniejszych(a w pierw wydanych książek). Historia jest prosta, jednak mało interesująca choć ratują to bohaterowie którzy są ciekawi. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Historia zapowiada się ciekawie.
Książka sama w sobie trochę chaotyczna, bohaterowie tacy jacyś nijacy. Nikt i nic nie zapada specjalnie w pamięć.
Niby jest akcja, niby płyną na martwe jezioro (którego niby nikt nie przebył),ale jak dochodzi co do czego to w sumie przebyte i nie jest tak pusto jakby miało być. Do tego to jezioro... czemu 2 strona jeziora miałaby być tajemnicą. Nie da się przepłynąć to można obejść/objechać.
Sama wyprawa też nijaka, w poszukiwaniu elfów, których nie było od 100 lat. Ale w sumie to niedawno nas najechali.

Porównując do historii Kociołka - spodziewałem się, że tak jak w książce 0,5 tamtej historii na spokojnie poznamy bohaterów przy dodatkowej historii w tle. Niestety tak nie było. Być może wypadało zacząć od tomu 1 i do tych wrócić, ale teraz już za późno.

Słucham kolejnych i zobaczymy czy się historia uratuje.

Historia zapowiada się ciekawie.
Książka sama w sobie trochę chaotyczna, bohaterowie tacy jacyś nijacy. Nikt i nic nie zapada specjalnie w pamięć.
Niby jest akcja, niby płyną na martwe jezioro (którego niby nikt nie przebył),ale jak dochodzi co do czego to w sumie przebyte i nie jest tak pusto jakby miało być. Do tego to jezioro... czemu 2 strona jeziora miałaby być...