Wszystko, co ukrywamy

Kelly Rimmer w swojej przejmującej powieści „Wszystko, co ukrywamy” podejmuje temat, który w literaturze obyczajowej wciąż zbyt często bywa pudrowany – mroczne oblicze macierzyństwa i międzypokoleniową transmisję traumy. To książka o bolesnym pękaniu ideałów i o tym, że najgłośniejsze krzyki o pomoc to często te, które więzną w gardle. Przyznaję tej pozycji mocne 8/10, doceniając odwagę w portretowaniu depresji poporodowej jako siły niszczącej, a nie tylko chwilowego obniżenia nastroju.

Narracja prowadzona jest z punktu widzenia trzech kobiet z jednej rodziny, co nadaje historii głębi i niemal detektywistycznego rysu. Poznajemy Grace, która dzieli się swoimi przeżyciami w formie intymnych zapisków, jej córkę Beth oraz Maryanne – starszą siostrę Grace, będącą strażniczką rodzinnej pamięci. Główną bohaterką jest jednak Beth, na którą w krótkim czasie spadają dwie życiowe tragedie: wyniszczająca choroba i śmierć ojca oraz ciężka depresja poporodowa. Ta ostatnia sprawia, że kobieta kompletnie nie odnajduje się w wymarzonym macierzyństwie, a każdy dzień staje się dla niej walką o przetrwanie w gęstym mroku własnego umysłu.

Choć mąż, rodzeństwo i dalsza rodzina desperacko próbują rzucić jej koło ratunkowe, prawdziwym punktem przełomowym okazuje się odkrycie dawnych notatek matki. Grace oficjalnie zginęła w wypadku samochodowym, jednak jej zapiski rzucają na tę śmierć zupełnie nowe, niepokojące światło. Wynika z nich, że i jej nieobca była ciężka depresja po kilku porodach, co stawia Beth i jej rodzeństwo przed wstrząsającym pytaniem: co właściwie wiedzą o kobiecie, która ich wychowała, i jaka była prawdziwa przyczyna jej odejścia?

Największą siłą prozy Rimmer jest bezwzględna szczerość. Autorka zdejmuje z macierzyństwa lukrowaną maskę, pokazując wstyd, poczucie winy i paraliżujący lęk przed oceną otoczenia. Styl jest pełen empatii, ale i surowości, co pozwala uniknąć taniego sentymentalizmu. Mechanizm odkrywania kolejnych kart rodzinnej tajemnicy jest skonstruowany tak precyzyjnie, że od lektury trudno się oderwać, mimo jej ciężkiego ładunku emocjonalnego.
Momentami wątek współczesny wydaje się nieco zbyt osadzony w schematach znanych z innych poradnikowych powieści, a postać męża bywa chwilami zbyt mało domyślna, co służy podbiciu dramatyzmu, ale trąci literackim uproszczeniem. Niemniej jednak, finałowe rozwiązanie zagadki uderza z ogromną siłą, oferując bohaterom – i czytelnikowi – gorzką, ale potrzebną dawkę prawdy.

„Wszystko, co ukrywamy” to lektura obowiązkowa, która udowadnia, że wyzdrowienie zaczyna się tam, gdzie kończy się milczenie. Kelly Rimmer stworzyła poruszający hołd dla kobiet, które w ciszy niosły swój ciężar, przypominając, że tylko konfrontacja z przeszłością pozwala na autentyczne przeżywanie teraźniejszości.

Kelly Rimmer w swojej przejmującej powieści „Wszystko, co ukrywamy” podejmuje temat, który w literaturze obyczajowej wciąż zbyt często bywa pudrowany – mroczne oblicze macierzyństwa i międzypokoleniową transmisję traumy. To książka o bolesnym pękaniu ideałów i o tym, że najgłośniejsze krzyki o pomoc to często te, które więzną w gardle. Przyznaję tej pozycji mocne 8/10,...

Dla mnie zbyt dołująca w mrocznym klimacie depresyjnym. Nie polecam

Dla mnie zbyt dołująca w mrocznym klimacie depresyjnym. Nie polecam

Książka porusza bardzo ważne tematy. Jednocześnie opowiada historię pewnej rodziny, w której kobiety cierpią na depresję poporodową. Ogólnie powieść dobrze się czyta, ale trochę była przeciągana. Mogło się wszystko wyjaśnić trochę wcześniej. Już mnie nużyła przy końcu.

Książka porusza bardzo ważne tematy. Jednocześnie opowiada historię pewnej rodziny, w której kobiety cierpią na depresję poporodową. Ogólnie powieść dobrze się czyta, ale trochę była przeciągana. Mogło się wszystko wyjaśnić trochę wcześniej. Już mnie nużyła przy końcu.

Jedna z lepszych powieści obyczajowych, których czytałam ostatnio. Wywarła na mnie ogromne wrażenie. Polecam

Jedna z lepszych powieści obyczajowych, których czytałam ostatnio. Wywarła na mnie ogromne wrażenie. Polecam

Bardzo mi się podobała. Jak tylko zaczynałam czytać, to totalnie wsiąkałam w historię, chociaż nie mam wcale dzieci ;)
Pięknie napisana, ciepła, jest troszkę wzruszeń, rodzinna tajemnica, bardzo ciekawie poprowadzona akcja, jest też trochę tła historycznego. Dobra książka :)

Bardzo mi się podobała. Jak tylko zaczynałam czytać, to totalnie wsiąkałam w historię, chociaż nie mam wcale dzieci ;)
Pięknie napisana, ciepła, jest troszkę wzruszeń, rodzinna tajemnica, bardzo ciekawie poprowadzona akcja, jest też trochę tła historycznego. Dobra książka :)

Podobała mi się ta książka. Jest ciepła, emocjonalna i momentami wzruszająca. Dotyka bardzo ważnego tematu, jakim jest depresja poporodowa. Cierpią na nią dwie bohaterki. Każda z nich żyje jednak w innych czasach, dzięki czemu możemy zobaczyć jak podejście do tego tematu zmieniało się na przestrzeni lat. Jedna z bohaterek jest pozostawiona samej sobie, niepotrafiąca poradzić sobie z chorobą, co ostatecznie prowadzi do tragedii. Druga, żyjąca w czasach, w których świadomość tego problemu jest większa, i mająca wokół siebie troskliwe osoby, co prowadzi do szczęśliwego zakończenia. To pokazuje, jak ważne jest odpowiednie podejście i odpowiednia forma pomocy kobietom cierpiącym na depresję poporodową.

Podobała mi się ta książka. Jest ciepła, emocjonalna i momentami wzruszająca. Dotyka bardzo ważnego tematu, jakim jest depresja poporodowa. Cierpią na nią dwie bohaterki. Każda z nich żyje jednak w innych czasach, dzięki czemu możemy zobaczyć jak podejście do tego tematu zmieniało się na przestrzeni lat. Jedna z bohaterek jest pozostawiona samej sobie, niepotrafiąca...

Książka o problemie przemilczanym,a szkoda. Polecam.

Książka o problemie przemilczanym,a szkoda. Polecam.

Kilka książek w moim życiu sprawiło, że się wzruszyłam i cierpiałam razem z bohaterem. W przypadku tej historii autorka tak mocno i wyraziście opisała historię Grace, że przeżywałam ją razem z nią. Kilka razy zdarzyło mi się odłożyć książkę w trakcie czytania, bo nie mogłam znieść cierpienia bohaterki. Poruszająca i bardzo ważna historia.

Kilka książek w moim życiu sprawiło, że się wzruszyłam i cierpiałam razem z bohaterem. W przypadku tej historii autorka tak mocno i wyraziście opisała historię Grace, że przeżywałam ją razem z nią. Kilka razy zdarzyło mi się odłożyć książkę w trakcie czytania, bo nie mogłam znieść cierpienia bohaterki. Poruszająca i bardzo ważna historia.

Piękna powieść obyczajowa, nieskomplikowana, ale również niosąca za sobą przesłanie.

Ta historia zaczęła się jak bajka, była młodość, była miłość, były marzenia…potem bajkę zastąpiła rzeczywistość i wszystko przyblakło, po kątach rozsnuł się mrok, brakło oparcia, bliskości, aż doszło do tragedii.
Potem dziwnie splątany los sprawił, że do tej historii już znów zawitała bajka, aż do momentu, gdy nie zastąpiła jej prawda.

Niewiele mówiło się o prawach kobiet. ich rola miała się sprowadzać do bycia żoną, matką, panią domu. Owszem dziewczęta z zamożnych domów mogły jeszcze ukończyć studia, ale tylko po to by znów wrócić do domu, wyjść za mąż i odgrywać przeznaczoną jej rolę żony i przyjąć na siebie brzemię niesamodzielnej kobiety.
Nikt nie mówił wtedy o depresji poporodowej. Nikt nie rozumiał tego co dotykało wielu kobiet, one same nie rozumiały, bały się o tym mówić. Przecież były matkami!
A skoro lekarz mówił- to tylko zmęczenie i “smutek poporodowy”, to znaczy, że tak jest. Bo któż wiedział to lepiej?
Mamy tutaj dwie strefy czasowe, dwa pokolenia i jedną “przypadłość” i ten sam strach.
Ta obyczajowa powieść jest warta polecenia, budzi wiele emocji, wywołuje wzruszenie i skłania do refleksji.

Piękna powieść obyczajowa, nieskomplikowana, ale również niosąca za sobą przesłanie.

Ta historia zaczęła się jak bajka, była młodość, była miłość, były marzenia…potem bajkę zastąpiła rzeczywistość i wszystko przyblakło, po kątach rozsnuł się mrok, brakło oparcia, bliskości, aż doszło do tragedii.
Potem dziwnie splątany los sprawił, że do tej historii już znów zawitała...

Piękna i wzruszająca historia o macierzyństwie i wszystkich jego odsłonach.
Poznajemy tutaj dwie historie-Grace,która z czwórką małych dzieci,zmęczona,z codziennymi rozterkami i depresją zmuszona jest do podjęcia trudnej decyzji i Beth,pani psycholog,która zmaga się z depresją poporodową w najtrudniejszym okresie życia,a mianowicie kiedy umiera jej kochany ojciec.
Autorka porusza w książce bardzo trudny i aktualny temat,nie sposób przejść obok niej obojętnie.Jest w niej tyle emocji i smutku,że nie jednemu zakręci się łezka w oku.

Piękna i wzruszająca historia o macierzyństwie i wszystkich jego odsłonach.
Poznajemy tutaj dwie historie-Grace,która z czwórką małych dzieci,zmęczona,z codziennymi rozterkami i depresją zmuszona jest do podjęcia trudnej decyzji i Beth,pani psycholog,która zmaga się z depresją poporodową w najtrudniejszym okresie życia,a mianowicie kiedy umiera jej kochany ojciec.
Autorka...