Zaginiony chłopiec

Następna książka autorki wyśmienita.
Polecam.

Następna książka autorki wyśmienita.
Polecam.

Nigdy nie nazwałabym tej książki kryminałem ani thrillerem. To wzruszająca opowieść o tęsknocie za zaginionym synem. I psychologiczne studium porwanego dziecka. No może zakończenie jest sensacyjne, ale można było się go trochę spodziewać.

Nigdy nie nazwałabym tej książki kryminałem ani thrillerem. To wzruszająca opowieść o tęsknocie za zaginionym synem. I psychologiczne studium porwanego dziecka. No może zakończenie jest sensacyjne, ale można było się go trochę spodziewać.

Zaginiony chłopiec” - Nicole Trope

"Spełniło się jej najgłębsze, najmroczniejsze życzenie i odzyskała syna. Jej chłopiec wrócił."

Przed sześciu laty Megan przeżywa najgorszy koszmar - znika jej 6-letni synek Daniel. Okazuje się, że porwał go jego własny ojciec, którym nie kierowała miłość do chłopca, ale chęć zemsty na byłej żonie.
Gdy po latach Daniel wraca do domu okazuje się, że ojciec "wyprał mu mózg" wmawiając, że matka chciała go oddać; że przestała go kochać; że nim manipuluje.
Nowe życie matki i syna nie będzie usłane różami, jednak Megan ma nadzieję, że Daniel odnajdzie w sobie dawną bezgraniczną miłość, którą darzył matkę.
Trudna pozycja - ukazująca dziecko, jako narzędzie zemsty w rękach dorosłych, którzy nie potrafią pogodzić się z tym, że życie nie ułożyło się po ich myśli.

Zaginiony chłopiec” - Nicole Trope

"Spełniło się jej najgłębsze, najmroczniejsze życzenie i odzyskała syna. Jej chłopiec wrócił."

Przed sześciu laty Megan przeżywa najgorszy koszmar - znika jej 6-letni synek Daniel. Okazuje się, że porwał go jego własny ojciec, którym nie kierowała miłość do chłopca, ale chęć zemsty na byłej żonie.
Gdy po latach Daniel wraca do domu...

Polecam, dobrze poprowadzony Thriller

Polecam, dobrze poprowadzony Thriller

Właśnie skończyłam czytać ten thriller psychologiczny.Od samego początku ta historia mnie wciągnęła. Akcja, która potrafiła mnie trzymać w napięciu do samego końca.
I nic nie szkodzi, że w jakimś momencie podejrzewałam już co się może wydarzyć.Tę autorkę dopisuję obok dwóch innych do ulubionych tworzących takie historie wywołujące tyle emocji.
Temat porwań dzieci przez rodzica a przy tym zupełne przedstawienie w tym przypadku matki jako tej, która nie kocha syna ,wprost cieszy się, że ktoś ją " odciąży" od bycia matką.Przez 6 lat takiego wkładania do głowy chłopcu trudno się dziwić, że już sam nie wie komu wierzyć.Trudno zrozumieć jak ojciec potrafi zmanipulować a przy tym tak skrzywdzić własne dziecko.
Przykre ale wiele takich zachowań można spotkać, zaobserwować obok nas.
Nicole Trope- tę australijską autorkę zapisuję do tych, po której książki będę z przyjemnością sięgać.

Właśnie skończyłam czytać ten thriller psychologiczny.Od samego początku ta historia mnie wciągnęła. Akcja, która potrafiła mnie trzymać w napięciu do samego końca.
I nic nie szkodzi, że w jakimś momencie podejrzewałam już co się może wydarzyć.Tę autorkę dopisuję obok dwóch innych do ulubionych tworzących takie historie wywołujące tyle emocji.
Temat porwań dzieci przez...

Emocjonująca historia do poczytania! Są łzy, jest bezsilność i jest bezgraniczna miłość do dziecka. Fantastyczna opowieść, która wciąga jak bagno🤭

Emocjonująca historia do poczytania! Są łzy, jest bezsilność i jest bezgraniczna miłość do dziecka. Fantastyczna opowieść, która wciąga jak bagno🤭

To moje pierwsze i jednocześnie udane spotkanie z autorką. Bardzo fajna opowieść, niezwykle emocjonująca. Przeżywałam cierpienie razem z główną bohaterkę, której mąż uprowadził ich wspólnego syna. Po kilku latach chłopiec, już jako nastolatek, wraca do domu. Megan jest przeszczęśliwa, jednak jej entuzjazm szybko mija. Okazuje się, że chłopak skrywa wiele mrocznych tajemnic.

Książka momentami była nudnawa, przez większość czasu za mało się działo, brakowało dynamiki i plot twistów. Dopiero pod koniec akcja nabrała tempa. Niestety, wszystkiego się domyśliłam. Całkowicie przejrzałam autorkę, przez co nie miałam żadnego zaskoczenia.

Bardzo przewidywalny thriller, ale poruszający, za co spory plus. Mimo pewnych wad dobrze mi się czytało tę książkę.

To moje pierwsze i jednocześnie udane spotkanie z autorką. Bardzo fajna opowieść, niezwykle emocjonująca. Przeżywałam cierpienie razem z główną bohaterkę, której mąż uprowadził ich wspólnego syna. Po kilku latach chłopiec, już jako nastolatek, wraca do domu. Megan jest przeszczęśliwa, jednak jej entuzjazm szybko mija. Okazuje się, że chłopak skrywa wiele mrocznych...

"Zaginiony chłopiec" Nicole Trope

Od czasu do czasu słyszy się o porwaniach rodzicielskich, co mnie jako matkę bardzo porusza. Główna bohaterka, Megan, doświadcza właśnie takiego koszmaru - porwania dziecka i to przez drugiego rodzica.

Jest to centralne wydarzenie, które nie tylko niszczy życie matki, ale również kształtuje przyszłość jej syna. Tajemnicze odnalezienie się Daniela po sześciu latach nie jest cudownym powrotem chłopca, bo nie jest on tym samym dzieckiem, które zniknęło. Wydaje się obcy, zdystansowany, a tajemnice, które skrywa, grożą zniszczeniem nowo zbudowanej rodziny jego matki.

Przedstawiona historia to jakby taka ocena społecznych i psychologicznych skutków porwania rodzicielskiego. Mogłam się przekonać, w jaki sposób toksyczna relacja z ojcem może wpłynąć na rozwój dziecka, kreując w nim mieszankę strachu, lojalności i manipulacji. Z punktu widzenia społecznego, książka stawia pytania o to, jak system prawny i społeczny chroni dzieci w sytuacjach rodzinnych konfliktów i jak łatwo można wykorzystać luki w tych systemach do własnych, niegodziwych celów.

Podczas czytania początkowo czułam przerażenie i współczucie dla matki chłopca, poprzez rosnące napięcie i niepokój, aż po szok i zdumienie w miarę, jak prawda o Danielu i jego ojcu wychodziła na jaw. Zakończenie było dla mnie dużym zaskoczeniem. Autorka mistrzowsko poprowadziła finał, pozostawiając mnie z mnóstwem przemyśleń.

Zdecydowanie polecam tę książkę każdemu, kto ceni sobie głęboko emocjonalne thrillery z elementami psychologicznymi i dziećmi w roli głównej.

"Zaginiony chłopiec" Nicole Trope

Od czasu do czasu słyszy się o porwaniach rodzicielskich, co mnie jako matkę bardzo porusza. Główna bohaterka, Megan, doświadcza właśnie takiego koszmaru - porwania dziecka i to przez drugiego rodzica.

Jest to centralne wydarzenie, które nie tylko niszczy życie matki, ale również kształtuje przyszłość jej syna. Tajemnicze odnalezienie się...

Pierwsze spotkanie z autorką uważam za udane. Miałam lekkie obawy, bo temat porwań dzieci nie należy do tych, o których lubię czytać.
Książka pochłonęła mnie na kilka godzin. Nie byłam w stanie oderwać się od niej, musiałam ją po prostu skończyć. Historia bardzo ciekawa, pełna emocji. Strach, wina, szantaż emocjonalny, cierpienie, nienawiść, zwątpienie, nadzieja, miłość…to wszystko przeplata się i wywołuje w czytelniku karuzele uczuć. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie oraz pokazanie wydarzeń z perspektywy różnych lat sprawia, że naprawdę możemy wczuć się w historię.
Jedyne co mi przeszkadzało, to trzecioosobowa narracja, przez ten zabieg wkradał się malutki dystans.
Polecam książkę 👍

Pierwsze spotkanie z autorką uważam za udane. Miałam lekkie obawy, bo temat porwań dzieci nie należy do tych, o których lubię czytać.
Książka pochłonęła mnie na kilka godzin. Nie byłam w stanie oderwać się od niej, musiałam ją po prostu skończyć. Historia bardzo ciekawa, pełna emocji. Strach, wina, szantaż emocjonalny, cierpienie, nienawiść, zwątpienie, nadzieja, miłość…to...

Bałam się po kilku pierwszych stronach, że cała książka będzie w stylu "gdzie jest mój piękny chłopiec", "Danielu, gdzie jesteś, mój piękny synku", jednak pozytywnie mnie zaskoczyła. Bohaterzy rozsądni, wyciągali wnioski z popełnianych błędów, kiedy "ona patrzyła sercem", "on patrzył rozumem" i to doskonale się sprawdzało!
Nie rozwleczona, dobrze się czytało.

Bałam się po kilku pierwszych stronach, że cała książka będzie w stylu "gdzie jest mój piękny chłopiec", "Danielu, gdzie jesteś, mój piękny synku", jednak pozytywnie mnie zaskoczyła. Bohaterzy rozsądni, wyciągali wnioski z popełnianych błędów, kiedy "ona patrzyła sercem", "on patrzył rozumem" i to doskonale się sprawdzało!
Nie rozwleczona, dobrze się...