Sierota z Warszawy

Książka jest przejmująca. Świetnie napisana. Według mnie pokazuje realistycznie tragedię warszawskiego getta i żydowskiej ludności. Jednak co do Powstania Warszawskiego. Warto dodać dla prawdy historycznej, że w rzezi Woli głównie wykazały się oddziały ukraińskie. Zabijając, niszcząc i gwałcąc... Jeśli piszemy już prawdę o Sowietach, to tutaj też warto zachować prawdę niestety...

Książka jest przejmująca. Świetnie napisana. Według mnie pokazuje realistycznie tragedię warszawskiego getta i żydowskiej ludności. Jednak co do Powstania Warszawskiego. Warto dodać dla prawdy historycznej, że w rzezi Woli głównie wykazały się oddziały ukraińskie. Zabijając, niszcząc i gwałcąc... Jeśli piszemy już prawdę o Sowietach, to tutaj też warto zachować prawdę...

Fantastyczna powieść historyczna!
Uważam, że jest świetnie napisana, wciągająca, wzruszająca a losy jej głównych bohaterów pięknie się ze sobą łączą.
Sama książka nawiązuje do działalności Ireny Sendlerowej, która podczas II WŚ z warszawskiego getta wyprowadziła ponad 2,5 tys. żydowskich dzieci.

Fantastyczna powieść historyczna!
Uważam, że jest świetnie napisana, wciągająca, wzruszająca a losy jej głównych bohaterów pięknie się ze sobą łączą.
Sama książka nawiązuje do działalności Ireny Sendlerowej, która podczas II WŚ z warszawskiego getta wyprowadziła ponad 2,5 tys. żydowskich dzieci.

„Każde dzieło posiada własną energię, ale nigdy nie istnieje samo dla siebie. Jedno może czerpać inspirację, być inspiracją dla kolejnego i tak bez końca. Sztuka sama się namnaża, każde dzieło ubogaca świat innym rodzajem piękna albo myśli, albo nauki, w zależności od tego, kto na nie patrzy.”

Elżbieta Rabinek po stracie rodziców zamieszkuje u bezdzietnej pary w Warszawie. Romek Górka jest w połowie Żydem i przebywa w warszawskim getcie. Trwa wojna. Elżbieta zaprzyjaźnia się z sąsiadką, pielęgniarką Sarą i wraz z nią zaczyna pomagać ludziom z getta. Tak właśnie poznaje Romka. Między nimi zaczyna rodzić się uczucie. Ale czy jest ono w stanie przetrwać w tak ciężkich czasach? I co więcej – czy oni sami przeżyją wojnę?

Przepiękna książka! Smutna i wzruszająca, a jednocześnie nieodkładalna. Choć były momenty refleksji, gdzie można było zastanowić się nad opisanymi tutaj zdarzeniami, które inspirowane były tymi prawdziwymi. I po raz kolejny ta myśl nie dająca spokoju podczas czytania takich książek – jak ludzie mogli być takimi bestiami? I to dla innych ludzi…

Historia Elżbiety jest także smutna i tragiczna. Nie inaczej jest z Romanem. Kiedy ich losy łączą się ze sobą od razu czuć powie nadziei – może coś się zmieni? Może jedna będzie pięknie? Czy będzie – tego nie zdradzę. Ale przecież w życiu liczą się tylko te chwile, które sami chcemy pamiętać. Nie o wszystkim jednak da się zapomnieć. Dwójka naszych bohaterów przekonała się o tym bardzo boleśnie. Wojna dla nikogo nie była łatwa, a wręcz przeciwnie. Ale tutaj skupiamy się głównie na tej dwójce. Warto sięgnąć po książkę „Sierota z Warszawy” i dowiedzieć się, czy im się udało, czy mieli szczęście. Polecam!

„Każde dzieło posiada własną energię, ale nigdy nie istnieje samo dla siebie. Jedno może czerpać inspirację, być inspiracją dla kolejnego i tak bez końca. Sztuka sama się namnaża, każde dzieło ubogaca świat innym rodzajem piękna albo myśli, albo nauki, w zależności od tego, kto na nie patrzy.”

Elżbieta Rabinek po stracie rodziców zamieszkuje u bezdzietnej pary w Warszawie....

Rewelacyjna książka. Jednym tchem przeczytałam.

Rewelacyjna książka. Jednym tchem przeczytałam.

Książka, którą czyta się z zapartym tchem.

Książka, którą czyta się z zapartym tchem.

„Sierota z Warszawy” to poruszająca powieść o losach ludzi walczących o przetrwanie podczas II wojny światowej. Historia opisana przez Kelly Rimmer zainspirowana została losami Ireny Sendlerowej oraz wspomnieniami, które pisarka usłyszała podczas spotkania autorskiego promującego jej książkę „Tego ci nie powiedziałam”.

Akcja zaczyna się w Warszawie wiosną 1924 roku.

Wydarzenia poznajemy z perspektywy nastoletniej Emilii, która mieszka niedaleko getta z przybranymi rodzicami i stryjem. Dziewczyna musi ukrywać swoją prawdziwą tożsamość, gdyż obawia się, że - ze względu na aresztowanie starszego brata przez gestapo – jej też może grozić śmiertelne niebezpieczeństwo.
Zamknięta w czterech ścianach rzadko opuszcza mieszkanie. Jeśli już tak się dzieje, musi towarzyszyć jej ktoś z nowej rodziny.
Emilia ma jednak nieposkromiony charakter i wymyka się z domu. Jej jedyną przyjaciółką staje się znacznie starsza sąsiadka, Sara.
Pewnego dnia wydarza się coś, co całkowicie zmienia życie nastolatki.

Drugim narratorem jest Romek, kilka lat starszy od Emilki chłopak, który został zamknięty w getcie z młodszym bratem, mamą i ojczymem. Gdy na świat przychodzi jego siostrzyczka, codzienne egzystencja i walka o przeżycie staje się coraz trudniejsza.
Początkowo Roman nie chce angażować się w żadną działalność konspiracyjną, by nie narażać bliskich. Z czasem jednak zmienia zdanie…

Co łączy te dwa wątki? Odpowiedź znajdujemy szybko, ale książkę czyta się do końca z wypiekami na twarzy, gdyż akcja jest nieprzewidywalna.
Obejmuje ona kilka lat. Obserwujemy nie tylko tragiczne losy Żydów uwięzionych w getcie, a potem wywożonych do obozów koncentracyjnych. Śledzimy też wybuch i przebieg powstania w getcie oraz Powstania Warszawskiego. Potem jesteśmy świadkami tułaczek i wkroczenia do Polski Armii Czerwonej, której żołnierze niejednokrotnie zapisali się w pamięci ludzi gorzej niż niemiecki okupant.
Czasy powojenne także nie należą do łatwych – nadal trwają prześladowania, a ciągła inwigilacja sprawia, że bohaterowie żyją w nieustającym strachu.

Oprócz postaci fikcyjnych pojawiają się bohaterowie historyczni. Nie zjawiają się oni na pierwszym planie, lecz nieraz jest o nich mowa. Wspomniana przeze mnie na początku Irena Sendler nie występuje w ogóle w książce, ale stała się inspiracją do stworzenia przez autorkę postaci Sary, pielęgniarki i konspiratorki.

Całość czyta się szybko i z dużymi emocjami. Nie ma tu miejsca na banały i infantylizm, jaki nieraz pojawia się w powieściach, których akcja rozgrywa się w wojennej Polsce i które wyszły spod pióra amerykańskich czy australijskich pisarek i pisarzy.
Niektórzy zarzucają Kelly Rimmer, że spłyciła historię. Nie zgadzam się z tym. Uważam, że tło historyczne zostało pokazane z dbałością o realia i wiarygodnie. Duże wrażenie robią różne opisy, np. motyw karuzeli, która stała po aryjskiej stronie, ale w pobliżu getta (to motyw nieraz pojawiający się także w polskiej literaturze – w prozie i w poezji).

Nie jest to lektura lekka i przyjemna, ale czytało mi się ją dobrze. Na pewno akcję urozmaicił wątek miłosny, ale nie jest on tu najważniejszy.
Polecam szczerze !!!

„Sierota z Warszawy” to poruszająca powieść o losach ludzi walczących o przetrwanie podczas II wojny światowej. Historia opisana przez Kelly Rimmer zainspirowana została losami Ireny Sendlerowej oraz wspomnieniami, które pisarka usłyszała podczas spotkania autorskiego promującego jej książkę „Tego ci nie powiedziałam”.

Akcja zaczyna się w Warszawie wiosną 1924 roku....

Temat wojny i codzienność życia w tamtych czasach przedstawiony przez pisarkę z Australii . To było czuć na odległość . Wydawało mi się czytając tę pozycję jakby p. K . Rimmer przeanalizowała Wikipedię a potem napisała książkę . Nie przekonała mnie ta książka . Nie ma co się sugerować wysokimi ocenami . Nie polecam.

Temat wojny i codzienność życia w tamtych czasach przedstawiony przez pisarkę z Australii . To było czuć na odległość . Wydawało mi się czytając tę pozycję jakby p. K . Rimmer przeanalizowała Wikipedię a potem napisała książkę . Nie przekonała mnie ta książka . Nie ma co się sugerować wysokimi ocenami . Nie polecam.

Byłam bardzo ciekawa jak potoczyły się losy Emilki i nie wyobrażałam sobie, że mogłabym nie przeczytać tej książki. Muszę przyznać, że ta część bardziej mi się podobała niż ta poprzednia o bracie Emilki i Alinie. Nie denerwowali mnie bohaterowie i zdecydowanie więcej razy postacie wracały do wspominania swoich bliskich czego mi brakowało w "Tego Ci nie powiedziałam".

Mocno trzymałam kciuki za Emilkę, a jeszcze mocniej za Romana. Nie chciałam, żeby coś mu się stało, ale on usilnie starał się wpaść w tarapaty. Ta dwójka przeżyła bardzo wiele złych chwil i nie wyobrażałam sobie, żeby wszystko skończyło się źle czy smutno.

Przywiązałam się do niejakiego Chaima i nie mogłam pogodzić się z losem jaki zgotowała mu autorka. Choć z drugiej strony to co zrobił dla Romana było aktem wielkiej odwagi.

Cała historia jest wzruszająca i warta poświęconego jej czasu. Kelly fantastycznie wszystko opisuje i ciekawie prowadzi całą akcję. Gorąco polecam zapoznanie się z tą lekturą, bo wiem, że warto.

Byłam bardzo ciekawa jak potoczyły się losy Emilki i nie wyobrażałam sobie, że mogłabym nie przeczytać tej książki. Muszę przyznać, że ta część bardziej mi się podobała niż ta poprzednia o bracie Emilki i Alinie. Nie denerwowali mnie bohaterowie i zdecydowanie więcej razy postacie wracały do wspominania swoich bliskich czego mi brakowało w "Tego Ci nie...

Wzruszająca, wywołująca wiele emocji powieść o wojennej historii Polski, dramatyzmie powstania w Warszawskim Getcie i zrywu powstańczego w sierpniu 1944 roku, a przede wszystkim o bohaterach tamtych dni, ludziach gotowych do największego heroizmu, poświęcenia życia, ale i tych upodlonych, skazanych na głód i śmierć. Główną postacią powieści jest Emilia Śląska, obecnie nosząca nazwisko Elżbieta Rabinek, którą po zamordowaniu ojca i brata Tomasza, opiekują się Truda i Mateusz oraz jego brat Piotr. Jej losy splatają się nierozerwalnie z Romanem Górskim i Sarą; on jest katolikiem z żydowskiej rodziny, zamkniętej w getcie, ona pielęgniarką, pomagającą wydostać z getta jak najwięcej żydowskich dzieci, w czym pomaga jej, w tajemnicy przed bliskimi, Emilka. Kiedy drogi Emilki i Romana się skrzyżują, życie obojga nabiera innego wymiaru, innej barwy, ale żadne z nich nie rezygnuje z własnych wartości, zwłaszcza Roman, który świadomie i bezkompromisowo dąży do konfrontacji z niemieckim okupantem, zwłaszcza wówczas, gdy z getta do obozu wywieziona zostaje cała jego rodzina.

"Sierota z Warszawy" to bardzo bolesna, wstrząsająca i emocjonalna powieść, pokazująca ludzką determinację w walce o przetrwanie, o życie bliskich, o honor i miłość. Opisy powstańczych walk tych w getcie czy na ulicach Warszawy paraliżują, przerażają, wywołując skrajne emocje, ale równocześnie pokazują prawdziwego ducha walki, sprzeciwu wobec okupanta, pokazują ludzi, którzy z narażeniem własnego życia, bez wahania i zastanowienia nieśli pomoc najbardziej potrzebującym, bezbronnym i bezradnym - sierotom, dzieciom z getta. Miłość przeplata się tu z okrucieństwem, odwaga z bezradnością, nadzieja z poczuciem zwątpienia, a wszystko to daje niesamowitą mieszankę różnorakich emocji, które kłębią się w nas jak gotująca się smoła, ciężka, lepka i przerażająco czarna.

Wzruszająca, wywołująca wiele emocji powieść o wojennej historii Polski, dramatyzmie powstania w Warszawskim Getcie i zrywu powstańczego w sierpniu 1944 roku, a przede wszystkim o bohaterach tamtych dni, ludziach gotowych do największego heroizmu, poświęcenia życia, ale i tych upodlonych, skazanych na głód i śmierć. Główną postacią powieści jest Emilia Śląska, obecnie...

Bardzo ciekawa i trzymająca w napięciu. Gorąco polecam

Bardzo ciekawa i trzymająca w napięciu. Gorąco polecam