Wampir. Jak rodzi się zło

estia. Studium zła” Magdy Omilianowicz to lektura niezwykle wstrząsająca i wciągająca, którą warto czytać na raty ze względu na jej emocjonalną intensywność. Autorka imponująco wczuwa się w psychikę zarówno sprawcy, jak i ofiar, pokazując, jak rodzi się zło w człowieku i jakie procesy do niego prowadzą.

Szczególnie wartościowe jest to, że książka przywołuje historie ofiar – nie są one jedynie numerami czy anonimowymi postaciami, lecz ludźmi o indywidualnych charakterach i życiu przerwanym przez okrucieństwo. To sprawia, że opowieść staje się jeszcze bardziej poruszająca.

Omilianowicz w mistrzowski sposób opisuje zbrodnię z punktu widzenia zarówno sprawcy, jak i ofiar, co nadaje książce wyrazistości i odróżnia ją od innych publikacji ograniczających się do suchych faktów. Próbuje wniknąć w umysł Leszka Pękalskiego, ukazując portret zagubionego chłopaka, który był wyśmiewany i wyzywany, zanim stał się seryjnym zabójcą.

To książka trudna, ale niezwykle wartościowa, pokazująca, jak banalne dla niektórych może być odebranie życia innym, a jednocześnie wrażliwie przypominająca o ludziach, których historie nigdy nie powinny zostać zapomniane.

estia. Studium zła” Magdy Omilianowicz to lektura niezwykle wstrząsająca i wciągająca, którą warto czytać na raty ze względu na jej emocjonalną intensywność. Autorka imponująco wczuwa się w psychikę zarówno sprawcy, jak i ofiar, pokazując, jak rodzi się zło w człowieku i jakie procesy do niego prowadzą.

Szczególnie wartościowe jest to, że książka przywołuje historie ofiar...

Pozostaje w pamięci na lata! Gorąco polecam!

Pozostaje w pamięci na lata! Gorąco polecam!

Trudno ocenić mi tą książkę jako rewelacyjną. Przeraża. Najbardziej fakt, że to wszystko działo się wokół nas. I dzieje..
Nikt nie pisze takich historii jak życie. Nie muszę czytać/oglądać horrorów, żeby bać się wyjść z domu.

Trudno ocenić mi tą książkę jako rewelacyjną. Przeraża. Najbardziej fakt, że to wszystko działo się wokół nas. I dzieje..
Nikt nie pisze takich historii jak życie. Nie muszę czytać/oglądać horrorów, żeby bać się wyjść z domu.

Mocny, trudny reportaż – niełatwo się go czyta, bo temat sam w sobie jest przytłaczający. Omilianowicz potrafi jednak prowadzić narrację tak, że wciąga mimo ciężaru treści. Dla mnie to ważna książka, bo pokazuje nie tylko potworność czynów, ale też bezradność systemu wobec takich ludzi. Niełatwa, ale warta przeczytania.

⭐ Ocena: 7/10

Mocny, trudny reportaż – niełatwo się go czyta, bo temat sam w sobie jest przytłaczający. Omilianowicz potrafi jednak prowadzić narrację tak, że wciąga mimo ciężaru treści. Dla mnie to ważna książka, bo pokazuje nie tylko potworność czynów, ale też bezradność systemu wobec takich ludzi. Niełatwa, ale warta przeczytania.

⭐ Ocena: 7/10

Mocna pozycja, ale warta przeczytania. Rzetelnie napisany reportaż.

Mocna pozycja, ale warta przeczytania. Rzetelnie napisany reportaż.

Książka wydana jest, zdaje się, w formacie ekologicznym – tzn. okładka, choć ze skrzydełkami, nie jest laminowana, wykonano ją z twardszej tekturki. Wewnątrz tekst wydrukowano na szarym papierze. Szczerze mówiąc niespecjalnie lubię takie liche jakościowo wydania, ale grafika okładki swą estetyką przemawia do mnie - widzimy na niej aleję bardzo wysokich drzew, praktycznie pozbawionych gałęzi, latarnie uliczne, jakąś postać odwróconą tyłem maszerującą pomiędzy drzewami i zimny, surowy, zimowy wieczór.
Bohaterem książki ( a raczej antybohaterem) jest Leszek Pękalski – choć oficjalnie skazany za jedno zabójstwo, można podejrzewać, że jest odpowiedzialny za mord na kilkudziesięciu ofiarach. Autorka, nie mogąc pogodzić się z wyrokiem sądu, który obciążył Pękalskiego jedynie jednym morderstwem, zagłębia się w akta sprawy, przeprowadza wywiady z bliskimi mordercy, z prokuratorem, śledczymi policjantami, z jego ofiarą gwałtu, która cudem to przeżyła, a w końcu z samym Pękalskim. Autorka opisuje kilkadziesiąt przypadków dokonanych zbrodni (częściowo w fabularyzowany sposób),które to zdarzenia na początku sprawy Pękalski chętnie opisywał, podawał szczegóły których nikt poza mordercą nie mógł znać, aby w końcu… wszystkiego się wyprzeć. I niestety, udało mu się wykręcić, choć według mnie jest to sytuacja bez precedensu.
Fabuła książki, pomimo powagi i dramaturgii tematu, została napisana lekkim językiem, można przeczytać ją szybko. Autorka skupiła się na Pękalskim i właśnie z jego perspektywy opisywane są zbrodnie (czasami spotykałam się z narracją bardziej szczegółowo opisującą historię życia ofiary). Dodatkowo, co także jest dużym plusem, autorka pochyliła się nad życiorysem sprawcy, snując historie jego dziejów w zasadzie od poczęcia.
W książce zabrakło mi jednak kilku aspektów. Po pierwsze bardzo brakowało mi zdjęć – zawsze w reportażach, biografiach, bardzo cenię zdjęcia. Gdy ich brak, mam uczucie niekompletności historii. Po drugie, brakuje mi opisu szczegółów zbrodni – może autorka nie chciała być drastyczna? No i troszkę mało było dla mnie cytowanych dialogów z Pękalskim – zarówno jeśli chodzi o jego wywiad z autorką jak i jego zeznania, ponieważ sposób, w jaki on sam opisywałby swoje uczynki także dużo by o nim mówił.
„Bestię…” oceniam jednak jako bardzo dobry i rzetelny reportaż. Dla zainteresowanych sprawami kryminalistyki lektura jak najbardziej godna polecenia, tym bardziej że dotyczy zbrodniarza, który działał na terenie Polski.

Książka wydana jest, zdaje się, w formacie ekologicznym – tzn. okładka, choć ze skrzydełkami, nie jest laminowana, wykonano ją z twardszej tekturki. Wewnątrz tekst wydrukowano na szarym papierze. Szczerze mówiąc niespecjalnie lubię takie liche jakościowo wydania, ale grafika okładki swą estetyką przemawia do mnie - widzimy na niej aleję bardzo wysokich drzew, praktycznie...

Bestia. Studium zła, to fabularyzowana historia Leszka Pękalskiego.

Znasz Leszka?
Jego historię możesz również znaleźć pod nazwą Wampir z Bytowa.

To jedna z dziwniejszych historii true crime z Polski jakie miałam okazję poznać. Dlaczego? Ponieważ Leszek przyznał się do dziesiątek czynów i zbrodni, ale na większość z nich (99%),nie ma najmniejszych dowodów i trochę nie wiadomo czy to wszystko wymyślił, czy coś jest na rzeczy. Jednak dla mnie kiedy poznawałam tę historię, było to wszystko straszne i nieco obrzydliwe, wiem że to mocne słowa.

Po przeczytaniu książki słuchałam kilku starych wywiadów i programu, który był kiedyś w telewizji (teraz chyba możesz go znaleźć na YouTube) i widziałam jak się mieszał, kłamał i manipulował rozmówcą, tak by dostać to na czym mu zależało. Gazetki, jedzenie, itd. Miałam wrażenie że mówił to co człowiek chciał usłyszeć mimo że to nie było nawet bliskie prawdy.

Leszek oficjalnie został skazany, jest w Ośrodku w Gostyninie.

Bestia. Studium zła to książka która jest wspaniale napisana. Osobiście lubię tematykę true crime, więc byłam mocno wciągnięta w tę historię, ale jeśli nie lubisz true crime, to lepiej odpuścić.

Bestia. Studium zła, to fabularyzowana historia Leszka Pękalskiego.

Znasz Leszka?
Jego historię możesz również znaleźć pod nazwą Wampir z Bytowa.

To jedna z dziwniejszych historii true crime z Polski jakie miałam okazję poznać. Dlaczego? Ponieważ Leszek przyznał się do dziesiątek czynów i zbrodni, ale na większość z nich (99%),nie ma najmniejszych dowodów i trochę nie...

Masakra, co to za książka była. Druzgocąca i przerażająca. Przyznam, że nie pamiętałam Leszka Pękalskiego, więc dla mnie to było odkrycie. Pomiędzy faktami autorka umieściła fabularyzowane przemyślenia Bestii, przez co opowieść stała się jeszcze bardziej przerażająca. Sprawdziłam w internecie, co stało się z tym strasznym człowiekiem po odbyciu przez niego 25-letniej kary więzienia. Na szczęście nie wypuścili go na wolność, bo pewnie zaraz po wyjściu, zabiłby kogoś znowu.

Masakra, co to za książka była. Druzgocąca i przerażająca. Przyznam, że nie pamiętałam Leszka Pękalskiego, więc dla mnie to było odkrycie. Pomiędzy faktami autorka umieściła fabularyzowane przemyślenia Bestii, przez co opowieść stała się jeszcze bardziej przerażająca. Sprawdziłam w internecie, co stało się z tym strasznym człowiekiem po odbyciu przez niego 25-letniej kary...

świetny reportaż

świetny reportaż

Leszek Pękalski słynny morderca "wampir z Bytowa" To trzeba przeczytać, a i tak nie mieści się w głowie jaka to osobowość - cwaniactwo - ktoś kto może zadziwić wszystkich śledczych i wielu specjalistów z dziedzino psychiatrii. W takich przypadkach pozostaje pytanie, czy nie powinno być kary śmierci....

Leszek Pękalski słynny morderca "wampir z Bytowa" To trzeba przeczytać, a i tak nie mieści się w głowie jaka to osobowość - cwaniactwo - ktoś kto może zadziwić wszystkich śledczych i wielu specjalistów z dziedzino psychiatrii. W takich przypadkach pozostaje pytanie, czy nie powinno być kary śmierci....