Prokurator. Kobieta, która nie bała się morderców
Bohaterką tego ciekawego reportażu, opowiadającego o trudnej, odpowiedzialnej i pełnej wyrzeczeń pracy prokuratorskiej, dla której stała się ona misją, jest Małgorzata Ronc. W wywiadzie-rozmowie z dziennikarką "Polityki" Joanną Podgórską przybliża ona kulisy trudnej pracy prokuratorskiej, opowiada o słynnych śledztwach, a przede wszystkim o tym, co musiała poświęcić, by odnieść sukces, by odnaleźć się w zawodzie zdominowanym przez mężczyzn, zyskać autorytet i szacunek w męskim świecie przestępców, milicjantów i donosicieli.
Zaraz po skończeniu studiów rozpoczęła pracę w Prokuraturze w Piotrkowie Trybunalskim, już w wieku dwudziestoośmiu lat powierzano jej najbardziej trudne i skomplikowane dochodzenia. Prowadziła śledztwo w sprawie zabójcy czterech nastoletnich chłopców - Mariusza Trynkiewicza, seryjnego mordercy Henryka Morusia. Badała sprawy łapówek branych przez lekarzy i tajemniczą śmierć prezesa NIK-u oraz w wielu innych nie mniej skomplikwanych sprawch. Życie rodzinne odstawiła na bok, a w wychowywaniu córki pomagali jej rodzice. Niejednokrotnie w środku nocy jeździła na miejsca zbrodni, przesłuchiwała morderców, oglądała ciała ofiar. Była dokładna, wnikliwa, upierdliwa do bólu, bezkompromisowa, znała się na swoim fachu, była doceniana przez przełożonych, podwładnych oraz pracujących z nią milicjantów, patologów, biegłych. Miała analityczny umysł, wyjątkową zdolność do przesłuchiwania podejrzanych, potrafiła przekonać ich w spokojnej i łagodnej, ale też konsekwentnej rozmowie do ujawnienia szczegółów zbrodni, przyznania się do winy, wskazania miejsca ukrycia zwłok. W sobie tylko wiadomy sposób umiała pozyskiwać informatorów, zdobywając ich zaufanie.
Niemal każda z prowadzonych przez nią spraw, w których była oskarżycielem, zakończyła się wyrokiem skazującym. Wielokrotnie ją zastraszano, szantażowano, kierowano pod jej adresem groźby. Nigdy się nie poddała.
"Prokurator. Kobieta, która się nie bała" to ciekawa i wciągająca i nietuzinkowa historia Małgorzaty Ronc, niezwykłej kobiety, uznawanej za najbardziej charyzmatyczną prokurator w Polsce, o jej sile i determinacji, które pozwoliły przetrwać przez lata w świecie zła i zbrodni. Polecam.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Polskie morderczynie
Oj to nie jest zwykła książka, to historie kobiet, których życie nie do końca ułożyło się tak jak by się tego człowiek spodziewał… widać że autorka zrobiła bardzo dobry reaserch. Bardzo dobrze się tego słuchało. Książki na faktach jednak maja w sobie coś więcej… polecam
Oj to nie jest zwykła książka, to historie kobiet, których życie nie do końca ułożyło się tak jak by się tego człowiek spodziewał… widać że autorka zrobiła bardzo dobry reaserch. Bardzo dobrze się tego słuchało. Książki na faktach jednak maja w sobie coś więcej… polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSłuchałam wersji audio i jest to dobry wybór. Lektorka przyłożyła się do pracy i efekty są zauważalne. Ponieważ każdy rozdział opisujący konkretną bohaterkę dzieli się na dwie części jest również w ten sposób przeczytany. Odbiorca świetnie wie, kiedy mówi o sobie przestępczyni, a kiedy przytaczane są fakty dotyczące popełnionej przez nią zbrodni. Niesamowite, jak różne są te kobiety. Jak odmienne jest ich podejście do czynów, które popełniły. Na podstawie ich biografii widać, że czynnikiem patogennym nie zawsze jest środowisko. Czasami osoby pochodzące z tak zwanych "dobrych domów" również traktują morderstwo jako jedyne słuszne rozwiązanie ich problemów. Motywy? Bardzo różne. Od zazdrości i zemsty po rabunek i "nieszczęśliwy wypadek". Zaskoczyło mnie, jak z pozoru niewinne się wydawały podczas rozmowy, którą przeprowadziła z nimi autorka. A jak odmienne okazywały się fakty, które udało się ustalić śledczym. To lektura zdecydowanie lepsza, niż najciekawszy nawet kryminał. Dokładnie pokazuje, jak trudno ustalić kim jest sprawca, jak ciężko czasami udowodnić winę, gdy jedynym argumentem są zeznania świadka. Polecam.
Słuchałam wersji audio i jest to dobry wybór. Lektorka przyłożyła się do pracy i efekty są zauważalne. Ponieważ każdy rozdział opisujący konkretną bohaterkę dzieli się na dwie części jest również w ten sposób przeczytany. Odbiorca świetnie wie, kiedy mówi o sobie przestępczyni, a kiedy przytaczane są fakty dotyczące popełnionej przez nią zbrodni. Niesamowite, jak różne są...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna lektura o moim zdaniem-znakomitej konstrukcji. "Bohaterki" to w głównej mierze zbrodniarki z pierwszych stron gazet. Najpierw historia sprawczyni, opisana z jej perspektywy. Najczęściej "usprawiedliwiona" ciężką sytuacją osobistą, zwalanie winy na środowisko z którego się wywodzą i tak dalej i tak dalej. Następnie-suche fakty z akt sądowych. Wypowiedź śledczych, prokuratorów, sędziów. Możemy wówczas porównań "wersje". Po wstępnym "współczuciu" dla danej kobiety, że faktycznie miała ciężko i to co zrobiła, to była ostateczność- otwierają nam się oczy. Horyzont dokonanej zbrodni rozszerza się i ukazuje nam się zupełnie inna, brudna i krwawa historia...Naprawdę, ta książka to znakomite świadectwo mechanizmów, które kierują zbrodnią. Zbrodnią dokonaną kobiecą ręką. Przecież kobiety kojarzą się z łagodnością, ciepłem i miłością. Tutaj widzimy, jak bardzo jest to mylne i jak bardzo te osadzone w więzieniach kobiety są niebezpieczne, zbrodnicze, wyrachowane...momentami-bardziej brutalne w czynach niż mężczyźni...Polecam tą lekturę. Uważam, że jest ważna społecznie, bo z niektórych rzeczy kompletnie nie zdajemy sobie sprawy...
Świetna lektura o moim zdaniem-znakomitej konstrukcji. "Bohaterki" to w głównej mierze zbrodniarki z pierwszych stron gazet. Najpierw historia sprawczyni, opisana z jej perspektywy. Najczęściej "usprawiedliwiona" ciężką sytuacją osobistą, zwalanie winy na środowisko z którego się wywodzą i tak dalej i tak dalej. Następnie-suche fakty z akt sądowych. Wypowiedź śledczych,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWarto sobie posłuchać jako audiobook przy pracy. Same historie, fragmenty z akt i wypowiedzi skazanych kobiet są ciekawe, czasem mrożące, ale ostatnie wywiady mnie bardzo zawiodły.
Warto sobie posłuchać jako audiobook przy pracy. Same historie, fragmenty z akt i wypowiedzi skazanych kobiet są ciekawe, czasem mrożące, ale ostatnie wywiady mnie bardzo zawiodły.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSpoko, warto sięgnąć szczególnie jak się nudzi :)
Spoko, warto sięgnąć szczególnie jak się nudzi :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobrze i ciekawie napisana książka. Najpierw historia przedstawiona z perspektywy morderczyni, a później suche fakty z aktu oskarżenia, co od razu zmienia punkt widzenia na daną sprawę.
Polecam przeczytać 👏
Bardzo dobrze i ciekawie napisana książka. Najpierw historia przedstawiona z perspektywy morderczyni, a później suche fakty z aktu oskarżenia, co od razu zmienia punkt widzenia na daną sprawę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam przeczytać 👏
Krótkie rozdziały. Każdy dla innej pani. Wszystkie zostały skazane za zabójstwo, ale każda zbrodnia jest inna. Na początku wypowiada się sama osadzona, a potem mamy informacje z akt. Czasem jedno nie pokrywa się z drugim, albo ma się do tego nijak. Trudno to zrozumieć. Czy one są tak zakłamane ? Epilog zawiera wypowiedź profilera oraz seksuologa, które się uzupełniają.
Krótkie rozdziały. Każdy dla innej pani. Wszystkie zostały skazane za zabójstwo, ale każda zbrodnia jest inna. Na początku wypowiada się sama osadzona, a potem mamy informacje z akt. Czasem jedno nie pokrywa się z drugim, albo ma się do tego nijak. Trudno to zrozumieć. Czy one są tak zakłamane ? Epilog zawiera wypowiedź profilera oraz seksuologa, które się uzupełniają.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTę książkę czytałam bezpośrednio po przeczytaniu rozmów z dożywotnimi autorstwa Zbyszka Nowaka. Wywiady z mężczyznami z wyrokami dożywotnimi. Bardzo konkretne rozmowy, takie często krótkie i na temat - zrobiłem, albo siedzę niesłusznie, żałuje albo i nie, system więziennictwa dotknął mnie tak i tak. A potem sięgam po Bondę i na wstępie trafiam na pierwszą historie gdzie potok emocji i myśli skazanej leje się strumieniami. Opisy odczuć, zdrady, krzywdy, złamanej miłości, bólu, czasem takiego egocentryzmu w bardzo niedojrzałej postaci. Kontrast między skazanymi kobietami a skazanymi mężczyznami był dla mnie uderzający. I mimo, że początkowo myślałam sobie, że ta mnogość treści wypluwanych przez te kobiety mnie męczy, to oderwać się jednak nie mogłam. Jak już się wkręciłam na dobre to drugą rzeczą którą zrobiła na mnie wrażenie to to, że kilka razy dałam się nabrać, zmanipulować skazanej. Były momenty gdzie nawet pojawiło się wspólczucie, żal nad nimi, a potem jak kubeł zimnej wody pojawiał się opis zbrodni, fakty, dowody zbrodni. Bo o samej zbrodni, działaniu to często niechętnie opowiadały. Miałam wrażenie, że kobietom trudniej było wyłożyć w kawę na ławę, więcej chciały się wybielać, bardziej zależało jak wypadną? Jak ich historia, jak one same zostaną odebrane?
Ciekawe to było doświadczenie z tą książką.
Tę książkę czytałam bezpośrednio po przeczytaniu rozmów z dożywotnimi autorstwa Zbyszka Nowaka. Wywiady z mężczyznami z wyrokami dożywotnimi. Bardzo konkretne rozmowy, takie często krótkie i na temat - zrobiłem, albo siedzę niesłusznie, żałuje albo i nie, system więziennictwa dotknął mnie tak i tak. A potem sięgam po Bondę i na wstępie trafiam na pierwszą historie gdzie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo spodobał mi się format czyli najpierw opis sprawy z akt, potem sprawa z perspektywy skazanej
Bardzo spodobał mi się format czyli najpierw opis sprawy z akt, potem sprawa z perspektywy skazanej
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDoceniam ogrom pracy i poświęcenia autorki, żeby zdobyć zaufanie osadzonych i przeprowadzić z nimi tak ciekawe wywiady. Mimo mojego zainteresowania tematyką i tego, że kojarzyłam część bohaterek sprzed lektury to momentami się gubiłam, bo historie były chaotyczne. Ciekawy pomysł również z sesją zdjęciową, ale czytelnik pozostaje z niedosytem przy prawie każdej historii, jak dla mnie częściowo wynikającym z chaosu "organizacji" książki. Oczywiście w dużej mierze to nie wina autorki, bo była zależna od rozmówczyń, tego o czym chciały mówić i na jakie pytania odpowiadać, ale brakowało kontekstu. Osobom zainteresowanym tematyką true crime polecam.
Doceniam ogrom pracy i poświęcenia autorki, żeby zdobyć zaufanie osadzonych i przeprowadzić z nimi tak ciekawe wywiady. Mimo mojego zainteresowania tematyką i tego, że kojarzyłam część bohaterek sprzed lektury to momentami się gubiłam, bo historie były chaotyczne. Ciekawy pomysł również z sesją zdjęciową, ale czytelnik pozostaje z niedosytem przy prawie każdej historii, jak...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to