Jak mniej się męczyć w zwyczajnym świecie. Dla analizujących bez końca i wysoko wrażliwych.

Bardzo lekki poradnik głównie na temat jak mają funkcjonować ludzie nadwydajni w normalnym świecie. Dla pozostałych osób ten poradnik może okazać się mało przydatny pokazując raczej i tłumacząc zachowania nadwydajnych. Jest to książka przystępna, ciekawa i znajdziemy w niej wiele ciekawych przykładów oraz cytatów.

Bardzo lekki poradnik głównie na temat jak mają funkcjonować ludzie nadwydajni w normalnym świecie. Dla pozostałych osób ten poradnik może okazać się mało przydatny pokazując raczej i tłumacząc zachowania nadwydajnych. Jest to książka przystępna, ciekawa i znajdziemy w niej wiele ciekawych przykładów oraz cytatów.

spodziewałam się, że przeczytam książkę psychologiczną ze względu na tytuły autorów, ale jak szybko się zorientowałam, książka była raczej głupawym poradnikiem o tym, jak funkcjonować w świecie osób neurotypowych jako osoba neuroatypowa. pomysł na tego typu poradnik jest świetny, ale realizacja mnie rozczarowała. po pierwsze, nieprofesjonalne podejście do tematu, za dużo domysłów, za mało faktów. po drugie, autorka pokazuje pewną „wyższość” „normalnych” osób i miałam wrażenie, że zmusza czytelnika neuroatypowego do podporządkowania się osobie neurotypowej. Gloryfikacja normalności w percepcji doradcy przyprawiała mnie o mdłości. muszę przyznać, że autorka miała kilka dobrych punktów, ale to nie czyni jej książki lepszą.

spodziewałam się, że przeczytam książkę psychologiczną ze względu na tytuły autorów, ale jak szybko się zorientowałam, książka była raczej głupawym poradnikiem o tym, jak funkcjonować w świecie osób neurotypowych jako osoba neuroatypowa. pomysł na tego typu poradnik jest świetny, ale realizacja mnie rozczarowała. po pierwsze, nieprofesjonalne podejście do tematu, za dużo...

Była to druga książka tej autorki którą czytałam. Po pierwszej miałam mieszane uczucia, ale postanowiłam dać jej jeszcze szansę. Pierwsza połowa książki bardzo mi przypadła do gustu. Przebrnęłam przez nią szybko, ale druga już się ciągnęła. Ostatecznie po raz drugi mam wrażenie że nie otrzymałam żadnych konkretnych rad w temacie. Książka przedstawia osobą nadwrażliwym świat osób normalnie myślących i ta część była bardzo ciekawa. Nie mogę się jednak zgodzić z podsumowaniem, które brzmiało mniej więcej "ok, teraz wiecie jak działa świat normalnych ludzi to możecie się dostosować". Przepraszam, ale nie mam potrzeby się dostosowywać. Akceptuję siebie jaka jestem. Według mnie ta rada jest destrukcyjna i bez większego sensu.

Była to druga książka tej autorki którą czytałam. Po pierwszej miałam mieszane uczucia, ale postanowiłam dać jej jeszcze szansę. Pierwsza połowa książki bardzo mi przypadła do gustu. Przebrnęłam przez nią szybko, ale druga już się ciągnęła. Ostatecznie po raz drugi mam wrażenie że nie otrzymałam żadnych konkretnych rad w temacie. Książka przedstawia osobą nadwrażliwym świat...

Autorka w bardzo przystępny sposób rekomenduje strategie, które "oszczędzają" energię życiową czyli chronią naszą witalność i radość z życia. Zaleca unikanie konfliktów, niepotrzebne wdawanie się w ocenianie, dywagowanie, emocjonowanie się (...plotkowanie),tworzenie zbędnych narracji, interpretowanie i konfabulowanie (wskazuje przy tym na rolę lęku w naszym życiu),zbytnie zabieganie o dopasowanie do grupy ... lekkie i przyjazne w odbiorze.

Autorka w bardzo przystępny sposób rekomenduje strategie, które "oszczędzają" energię życiową czyli chronią naszą witalność i radość z życia. Zaleca unikanie konfliktów, niepotrzebne wdawanie się w ocenianie, dywagowanie, emocjonowanie się (...plotkowanie),tworzenie zbędnych narracji, interpretowanie i konfabulowanie (wskazuje przy tym na rolę lęku w naszym życiu),...

Już nie tak odkrywcza jak dwie poprzednie, ale też ciekawa. Jeśli ktoś jest dociekliwy, na pewno jeszcze coś z niej dla siebie wyskubie, ale dwie poprzednie dostarczają już masę ciekawych informacji i ta jak dla mnie to już taki bonus.

Już nie tak odkrywcza jak dwie poprzednie, ale też ciekawa. Jeśli ktoś jest dociekliwy, na pewno jeszcze coś z niej dla siebie wyskubie, ale dwie poprzednie dostarczają już masę ciekawych informacji i ta jak dla mnie to już taki bonus.

Kiedy myślałam, że poczytam i zasięgnę fachowej albo chociaż poradnikowej wiedzy dotyczącej tego, jak mogę pokierować swoją nadwydajnością z perspektywy osób normalnie myślących (przy czym tak naprawdę najmniej autorka poświęciła temu uwagi, głównemu tematowi zresztą według przedstawionemu tytułowi oraz poszczególnym rozdziałom!),tak zderzyłam się z dość mocno wyczuwalną frustracją autorki  obecną pomiędzy wierszami. 
Więcej, jak wyjawiła autorka, ona sama jest OWW, także zaskoczyła mnie jej złość chyba na samą siebie, że nie do końca czuje się najlepiej w swojej skórze i ze swoim darem, który niestety potrafi sprawić niezłego psikusa w codziennym funkcjonowaniu, czy to ze sobą samym, czy także w relacjach interpersonalnych. Ta wyczuwalna złość, myślę, że też brak akceptacji i wyrozumiałości dla samej siebie, sprawił, że treść końcowo można było odebrać negatywnie. Tym bardziej to dziwne w moim odbiorze jest to, że autorka będąc OWW, popełniła ten niewłaściwy ruch, wiedząc, że po książkę z większym zainteresowaniem sięgną osoby o podobnej i tej samie naturze neurotypowej i dała się złapać na stworzeniu niesprzyjającej atmosfery podczas czytania lektury.

Zamiast zaczerpnąć odkrywczej i świeżej wiedzy, a przede wszystkim praktycznych i potrzebnych wskazówek dla siebie, aby poprawić i polepszyć swoje relacje międzyludzkie, tak wyciągam wniosek z tego taki, że ta wysoka wrażliwość  może obrócić się przeciwko nam i w sumie to lepiej dostosować się do świata normalnie myślących. Wydaje mi się jednak, że OWW sięgająca po takowy poradnik zdecydowanie spodziewała się czegoś innego, pomocnego aniżeli uderzającego w jego osobę i podważającą i tak skomplikowaną naturę i cechę wysokiej wrażliwości. 

Owszem, co niecoś dla siebie wyniosłam do przemyślenia, ale ostatecznie to chyba poczułam się urażona tym negatywnym nacechowaniem, ponieważ da się wypracować metody pozytywnego współpracowania z innymi, posiadając wysoką wrażliwość bez totalnego dostosowywania się do innych, przede wszystkim czyniąc wszystko w zgodzie z samym sobą, bo myślę, że to jest kluczowe. Nie o to chodzi, aby przetrwać w świecie normalnie myślących i ich doganiać, ale sztuką jest operowanie pośrodku, znaleźć tak zwany złoty środek, aby nie dawać od razu za wygraną.

W pewnych rozdziałach odniosłam również wrażenie, że autorka nieco odbiega od głównego tematu i rozjeżdża się w przemyśleniach, za bardzo nawiązując do psychologii społecznej oraz antropologii kulturowej, która momentami trochę nijak się miała z poruszaną wcześniej kwestią, przez co ten poradnik mógłby być bez tej zbędnej otoczki mocniej skondensowany i rozbudowany o te wskazówki, których spodziewałby się Czytelnik, sięgając po poradnik. Ta książka przyprawiła mnie o niemały zawód, bardziej z powodu osobistych odczuć wyczuwalnych pomiędzy wierszami przez autorkę aniżeli przez rozczarowanie związane z rozminięciem się co do otrzymanej treści.

P.S.: To smutne, że autorka określając siebie jako osobę wysoko wrażliwą, równocześnie uznaje siebie za eksperta od strony funkcjonowania i komunikowania się w relacjach osób normalnie myślących, nawet jeśli takiej nie miała intencji, (tak ostatni rozdział, który wydaje mi się, że miał stanowić przewodnią myśl tego przewodnika),wydźwięk jest zupełnie inny, wręcz szkodliwy, aż przykro. 

Kiedy myślałam, że poczytam i zasięgnę fachowej albo chociaż poradnikowej wiedzy dotyczącej tego, jak mogę pokierować swoją nadwydajnością z perspektywy osób normalnie myślących (przy czym tak naprawdę najmniej autorka poświęciła temu uwagi, głównemu tematowi zresztą według przedstawionemu tytułowi oraz poszczególnym rozdziałom!),tak zderzyłam się z dość mocno wyczuwalną...

Bełkot przepleciony kilkoma przebłyskami trafnych spostrzeżeń na temat osób nadwydajnych.

Bełkot przepleciony kilkoma przebłyskami trafnych spostrzeżeń na temat osób nadwydajnych.

Talk less, smile more, got it ☠️

Jak ja nienawidzę tej książki. Autorka miesza się w zeznaniach, jej ciągła rada to "po prostu rób tak, jak normalni ludzie" po czym na końcu rzuca "a tak wgl to po prostu bądź sobą" 🤡

*insert random wtf gif here *

Talk less, smile more, got it ☠️

Jak ja nienawidzę tej książki. Autorka miesza się w zeznaniach, jej ciągła rada to "po prostu rób tak, jak normalni ludzie" po czym na końcu rzuca "a tak wgl to po prostu bądź sobą" 🤡

*insert random wtf gif here *

Każda kolejna książka z tej serii robi na mnie coraz gorsze wrażenie i jest w zasadzie tylko wariacją na temat tego, co zostało powiedziane w "Jak mniej myśleć".

Każda kolejna książka z tej serii robi na mnie coraz gorsze wrażenie i jest w zasadzie tylko wariacją na temat tego, co zostało powiedziane w "Jak mniej myśleć".

Dobra lektura dla nadwydajnych.

Przyczepić się jednak trzeba do tłumaczenia - chwilami zdania są totalnie powykręcane i bez logicznego sensu, dopiero weryfikacja pozwala dotrzeć do ich pierwotnej treści.

Dobra lektura dla nadwydajnych.

Przyczepić się jednak trzeba do tłumaczenia - chwilami zdania są totalnie powykręcane i bez logicznego sensu, dopiero weryfikacja pozwala dotrzeć do ich pierwotnej treści.