Pięć. Nieopowiedziane historie kobiet zamordowanych przez Kubę Rozpruwacza

Ciężko jest oceniać tą książkę przez pryzmat fabularny którego nie ma gdyż jest oczywiście reportaż. Historie tych kobiet momentami mnie nużyły przez ich powtarzalność, kiedy indziej doprowadzały do łez. Ale wicie co? Takie jest życie - a przynajmniej było w tamtych czasach. Kiedy bieda była powszechna, a kobiety były postrzegane jako jednostki słabsze i łatwe do wykorzystania. Więc nie mnie oceniać historii, tak po prostu było i już.

Ciężko jest oceniać tą książkę przez pryzmat fabularny którego nie ma gdyż jest oczywiście reportaż. Historie tych kobiet momentami mnie nużyły przez ich powtarzalność, kiedy indziej doprowadzały do łez. Ale wicie co? Takie jest życie - a przynajmniej było w tamtych czasach. Kiedy bieda była powszechna, a kobiety były postrzegane jako jednostki słabsze i łatwe do...

O tym, że ofiarom należy się głos.
Książka powstała głównie po to, aby upamiętnić i przybliżyć życiorysy pięciu kobiet, które padły ofiarą Kuby Rozpruwacza, odkłamując przy okazji powszechny mit o tym, jakoby wszystkie były prostytutkami, co w większości przypadków jest co najmniej nadmiernym uproszczeniem.
Choć wiele rzeczy pozostaje tu w sferze domysłów, to zadziwiające jest to, jak szczegółowo udało się odtworzyć losy tych kobiet. To bardzo smutne historie, a przy tym zaskakująco różnorodne, choć mają swoje punkty wspólne - alkoholizm, wyniszczające porody, ciężką pracę i niewyobrażalną nędzę, często poprzedzoną pewnym okresem szczęścia i względnego dobrobytu. Oprócz kobiety, która faktycznie w otwarty sposób zajmowała się nierządem, mamy tu też kobietę opuszczoną przez męża, taką, która żyła w szczęśliwym małżeństwie, taką żyjącą w związkach na kocią łapę oraz emigrantkę, która w nowym kraju próbowała zapomnieć o przykrej przeszłości. Poza tym jest to też bardzo ciekawe źródło opisujące trudne realia życia klasy robotniczej wiktoriańskiej Anglii.

O tym, że ofiarom należy się głos.
Książka powstała głównie po to, aby upamiętnić i przybliżyć życiorysy pięciu kobiet, które padły ofiarą Kuby Rozpruwacza, odkłamując przy okazji powszechny mit o tym, jakoby wszystkie były prostytutkami, co w większości przypadków jest co najmniej nadmiernym uproszczeniem.
Choć wiele rzeczy pozostaje tu w sferze domysłów, to zadziwiające...

Świetny kawał historii społecznej, bez taniej sensacji, za to wracający człowieczeństwo ofiarom. Prawie nie ma brutalnych szczegółów, czy opisów samych zbrodni, bo nie o sam moment śmierci tu chodzi. Bardzo polecam.

Świetny kawał historii społecznej, bez taniej sensacji, za to wracający człowieczeństwo ofiarom. Prawie nie ma brutalnych szczegółów, czy opisów samych zbrodni, bo nie o sam moment śmierci tu chodzi. Bardzo polecam.

Historia znana i nieznana równocześnie, bo chyba rzadko kto nie słyszał o Kubie Rozpruwaczu, postrachu Londynu z końca XIX wieku. Mało kto jednak zna szczegóły życia jego ofiar, poza ogólnym pojęciem „prostytutek”. Autorka podjęła się niewdzięcznego zadania obalenia tego jednego, z założenia piętnującego określenia nie tylko kobiet zamordowanych w 1888 roku, ale także szerokiej rzeszy przedstawicielek tej płci żyjących w wiktoriańskiej Wielkiej Brytanii. I moim zdaniem jej się to udało.

Historie Polly, Annie, Elizabeth, Kate i Mary Jane są zadziwiająco różne, a równocześnie bardzo podobne. Na tle ich życiorysów pokazane jest społeczeństwo, które trzyma się bezkrytycznie sztywnych norm obyczajowych i jest ślepe na krzywdzące konsekwencje takiego postępowania. Z tych historii wyłaniają się bowiem zwykłe kobiety, które miały bogate, pełne trudnych wyborów życie, posiadały rodziny, dzieci, mężów, kochanków, rodziców i rodzeństwo. Gdyby nie fakt, że zostały brutalnie zamordowane, niczym nie różniłyby się od setek tysięcy innych kobiet żyjących w tamtych czasach (a już tym bardziej współcześnie).

Jestem pełna podziwu dla głębi researchu autorki – dotarła chyba do wszelkich możliwych dokumentów, na których mogła oprzeć swoje dzieło. Życiorysy są poprowadzone metodycznie, z uwzględnieniem tła społecznego i obyczajowego, od narodzin aż po ostatnią noc każdej z ofiar. Jedyne, co mi się nie podobało, to zauważone kilkukrotnie wtręty, w których autorka zbyt szczegółowo i, moim zdaniem, bez żadnego uzasadnienia w dokumentacji wchodzi do głowy bohaterów reportażu. Zgrzytało mi to niekiedy, bo to takie „gdybanie”, którego nie lubię, a miało chyba na celu wywołanie konkretnych odczuć wobec pewnych opisywanych osób.

Bardzo polecam tę książkę. Skłania do przemyśleń, unaocznia też, jak bardzo zmieniło się postrzeganie obyczajowości i roli kobiet współcześnie. Równocześnie „odczarowuje” pewien mit i stawia ofiary Kuby Rozpruwacza w końcu na pierwszym miejscu.

Historia znana i nieznana równocześnie, bo chyba rzadko kto nie słyszał o Kubie Rozpruwaczu, postrachu Londynu z końca XIX wieku. Mało kto jednak zna szczegóły życia jego ofiar, poza ogólnym pojęciem „prostytutek”. Autorka podjęła się niewdzięcznego zadania obalenia tego jednego, z założenia piętnującego określenia nie tylko kobiet zamordowanych w 1888 roku, ale także...

Reportaż odkleja od ofiar łatkę prostytutek, stanowiącą krzywdzące uproszczenie.
Wgląd w życie zamordowanych kobiet sprawia, że nie są już tylko tłem dla działań seryjnego mordercy.

Książka nakreśla realia wiktoriańskich dzielnic biedoty, klasy pracującej, skłania też do przemyśleń i momentami mocno uderza w czytelnika.

Reportaż odkleja od ofiar łatkę prostytutek, stanowiącą krzywdzące uproszczenie.
Wgląd w życie zamordowanych kobiet sprawia, że nie są już tylko tłem dla działań seryjnego mordercy.

Książka nakreśla realia wiktoriańskich dzielnic biedoty, klasy pracującej, skłania też do przemyśleń i momentami mocno uderza w czytelnika.

Świetna książka. Poznajemy historię życia 5 kobiet od ich narodzin. No może 4, bo o ostatniej nic nie wiadomo, poza tym, co sama o sobie za życia w dorosłości, opowiadała innym o swojej przeszłości. Niestety nic z tego co mówiła, nie dało się potwierdzić po jej śmierci. W książce też się dowiemy, jak nędzne warunki miala do życia zwykła klasa robotnicza podczas tzw. epoki wiktoriańskiej w Anglii. Jeśli ktoś szuka opisu samego zabójstwa w jaki sposób zginęła dana ofiara, jakie konkretne obrażenia odniosła, czy też zdjęcia ofiar to musi doczytać w internecie. No, ale trzeba zrozumieć, że to nie był cel tej książki. Miłej lektury;)

Świetna książka. Poznajemy historię życia 5 kobiet od ich narodzin. No może 4, bo o ostatniej nic nie wiadomo, poza tym, co sama o sobie za życia w dorosłości, opowiadała innym o swojej przeszłości. Niestety nic z tego co mówiła, nie dało się potwierdzić po jej śmierci. W książce też się dowiemy, jak nędzne warunki miala do życia zwykła klasa robotnicza podczas tzw. epoki...

Książka super, ale okładka zabiła potencjał tej książki...
Niemniej Hallie Rubenhold wykonała niesamowitą robotę. Tytułowa "piątka" przez długi czas były znane jedynie jako prostytutki będące ofiarami Kuby Rozpruwacza. Poznajemy ich historie o szczęściu, tragedii i stracie. Tylko jedna z pięciu kanonicznych ofiar Rozpruwacza tylko była prostytutką - ówczesne media tak bardzo zmanipulowały przekaz, że zapomnieliśmy kim naprawdę były.

Książka super, ale okładka zabiła potencjał tej książki...
Niemniej Hallie Rubenhold wykonała niesamowitą robotę. Tytułowa "piątka" przez długi czas były znane jedynie jako prostytutki będące ofiarami Kuby Rozpruwacza. Poznajemy ich historie o szczęściu, tragedii i stracie. Tylko jedna z pięciu kanonicznych ofiar Rozpruwacza tylko była prostytutką - ówczesne media tak...

~ Ofiary Kuby Rozpruwacza nigdy nie były po prostu prostytutkami .
Były córkami, żonami, matkami ,siostrami i kochankami . Były kobietami oraz istotami ludzkimi !
Polly Nichols 31 sierpnia 1888 , Annie Chapman 8 września, Elizabeth Stride oraz Catherine Eddowes 30 września oraz ostatnia ofiara Mary Jane Kelly 9 listopada znaleziona we własnym łóżku.
Ofiary Rozpruwacza miały poderżnięte gardła oraz częściowo ich ciała zostały rozprute ... sprawcy nigdy nie odnaleziono zawsze był o jeden makabryczny krok przed władzami... dzięki czemu otaczała jego jak i całą sprawę wręcz nadprzyrodzona aura.
Gazety nie pomagały jednak wcale ,mam wrażenie że wrecz szkodziły w czasach wiktoriańskich każda kobieta która była po prostu biedna ,nie miała gdzie spać bądź krążyła po mrocznych dzielnicach była brana za prostytutke 💁‍♀️ nikt nie zwracał uwagi na to że to kompletna bzdura .
Autorka książki zbierajaca materiały latami udowadnia że conajmniej dwie ofiary Rozpruwacza to zwykłe kobiety które przez zrządzenie losu wylądowały na bruku .
Prostytucja kompletnie nie wchodziła tam w grę...
Okropne czasy ,ubóstwo, strach pozwalały gazetą wymyślać kłamstwa bo przecież nic tak jak strach nie napędza sprzedaży!
Ofiary zabójcy to Kobiety których los nie oszczędzał...
Były dziewczynkami rozpaczającymi po śmierci matki ,kobietami które się zakochiwały, rodziły dzieci i grzebały rodziców, śmiały się i świętowały Gwiazdkę, kłóciły się z rodzeństwem, szlochały marzyły, cierpiały i napawały drobnymi zwycięstwami. Ich koniec był szczególny, lecz ich losy odzwierciedlały, życie wielu kobiet z epoki wiktoriańskiej.
Dobra i ważna książka! Bo tym kobietą należy oddać przedwszystkim godność.

~ Ofiary Kuby Rozpruwacza nigdy nie były po prostu prostytutkami .
Były córkami, żonami, matkami ,siostrami i kochankami . Były kobietami oraz istotami ludzkimi !
Polly Nichols 31 sierpnia 1888 , Annie Chapman 8 września, Elizabeth Stride oraz Catherine Eddowes 30 września oraz ostatnia ofiara Mary Jane Kelly 9 listopada znaleziona we własnym łóżku.
Ofiary Rozpruwacza...

„Pięć. Nieopowiedziane historie kobiet zamordowanych przez Kubę Rozpruwacza” autorstwa Hallie Rubenhold to książka, która zwróciła moją uwagę stojąc na wystawie w księgarni.
Mary Ann „Polly” Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes, Marry Jane Kelly co łączy ze sobą te pięć kobiet? A no między innymi to, że wszystkie stały się ofiarami Kuby Rozpruwacza. Nie jest to książka opowiadająca o seryjnym mordercy kobiet, ta książka skupia się na opowiedzeniu historii jego ofiar. Te pięć kobiet, które straciły życie z jego rąk miało imię, nazwisko, swoją własną życiową historię.
Zapewne stworzenie tej książki jak i dotarcie do życiowej historii każdej z jej bohaterek nie było łatwe. Autorka poprzez swoją książkę pokazuje także jak pod koniec XIX wieku wyglądał Londyn, że życie w tamtych czasach wcale do łatwego nie należało.
Nie mniej jednak mnie ta pozycja bardzo zmęczyła.

„Pięć. Nieopowiedziane historie kobiet zamordowanych przez Kubę Rozpruwacza” autorstwa Hallie Rubenhold to książka, która zwróciła moją uwagę stojąc na wystawie w księgarni.
Mary Ann „Polly” Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes, Marry Jane Kelly co łączy ze sobą te pięć kobiet? A no między innymi to, że wszystkie stały się ofiarami Kuby Rozpruwacza....

Na książkę trafiłam przypadkiem w biedronce. Bardzo pozytywne zaskoczenie. Od pierwszych stron wciąga w klimat XIX wiecznego Londynu i jest to bardzo szokująca przygoda. Książka skupia się głównie na życiu ludzi biednych, opisuje smród i brud mista tamtej epoki. Autorka podaje dokladne adresy co poza lekturą pozwala przeszukać internet w poszukiwaniu ulic i porównaniu jak zmienil się dzis Londyn. Trochę zabrakło mi szczegółów na temat samych zbrodni ale jestem w stanie zrozumieć, że nie był to cel książki. Brawa dla autorki za włożony wysilek w napisanie książki i hołd złożony ofiarom.

Na książkę trafiłam przypadkiem w biedronce. Bardzo pozytywne zaskoczenie. Od pierwszych stron wciąga w klimat XIX wiecznego Londynu i jest to bardzo szokująca przygoda. Książka skupia się głównie na życiu ludzi biednych, opisuje smród i brud mista tamtej epoki. Autorka podaje dokladne adresy co poza lekturą pozwala przeszukać internet w poszukiwaniu ulic i porównaniu jak...