Chanson douce

Bardzo intrygująca i świetnie napisana książka. Na jej podstawie nakręcono film.
Postać głownej bohaterki , Luise nakreślona w fascynujący sposób. Jest to historia kryminalna , ale przede wszystkim psychologiczna analiza zachowań zarówno niani jak i jej pracodawców. Trafiamy też na ciekawe zjawiska społeczne w paryskim systemie edukacji, opieki nad najmłodszymi dziećmi i grupą , określaną ogólnikowo jako nianie do małych dzieci lub z angielska babysitters.

Bardzo intrygująca i świetnie napisana książka. Na jej podstawie nakręcono film.
Postać głownej bohaterki , Luise nakreślona w fascynujący sposób. Jest to historia kryminalna , ale przede wszystkim psychologiczna analiza zachowań zarówno niani jak i jej pracodawców. Trafiamy też na ciekawe zjawiska społeczne w paryskim systemie edukacji, opieki nad najmłodszymi dziećmi i...

Intrygująca i trochę niepokojąca opowieść inspirowana prawdziwą sprawą z Nowego Jorku. Możemy śledzić jak zmienia się zachowanie Louise wobec dzieci czy pracodawców. Jak oni lekceważąco podchodzą do drobnych sygnałów dziwnych zachowań niani. Jak coś niepozornego zmienia uroczą nianie w morderczynie.

Intrygująca i trochę niepokojąca opowieść inspirowana prawdziwą sprawą z Nowego Jorku. Możemy śledzić jak zmienia się zachowanie Louise wobec dzieci czy pracodawców. Jak oni lekceważąco podchodzą do drobnych sygnałów dziwnych zachowań niani. Jak coś niepozornego zmienia uroczą nianie w morderczynie.

O idealnej niani, która zrobiła coś, co zupełnie nie przystaje do tego miana.
Książka opowiada o trudnych wyborach - pomiędzy macierzyństwem a karierą zawodową, byciem dobrym mężem i ojcem a potrzebą zachowania pewnej niezależności i beztroski, o ignorowaniu niepokojących sygnałów w imię własnej wygody, a także o ciężkiej sytuacji emigrantów nie posiadających żadnych kwalifikacji oraz o desperacji człowieka, który nie ma już dokąd pójść.
Moim zdaniem trochę nie do końca się wyjaśnia dlaczego to wszystko się tak potoczyło, jest tu jakaś dziura, niedopowiedzenie, życie Louise nadal wydaje mi się w gruncie rzeczy wielką niewiadomą - może po prostu takich rzeczy nigdy nie daje się do końca wytłumaczyć.

O idealnej niani, która zrobiła coś, co zupełnie nie przystaje do tego miana.
Książka opowiada o trudnych wyborach - pomiędzy macierzyństwem a karierą zawodową, byciem dobrym mężem i ojcem a potrzebą zachowania pewnej niezależności i beztroski, o ignorowaniu niepokojących sygnałów w imię własnej wygody, a także o ciężkiej sytuacji emigrantów nie posiadających żadnych...

Dziś chciałabym Wam polecić wyróżnioną Nagrodą Goncourtów w 2016 r. powieść "Kołysanka" marokańskiej pisarki Leïli Slimani.

Jest to historia młodego małżeństwa z dwójką małych dzieci. Kiedy Myriam chce powrócić do ukochanego zawodu i pracy w kancelarii adwokackiej, napotyka początkowo na opór ze strony męża. Postanawiają jednak zatrudnić nianię; przeprowadzają dokładnie, drobiazgowo selekcję kandydatek. Wreszcie pojawia się Louise - niania idealna, o której jedna z mam dających referencje powiedziała, że mają wielkie szczęście, gdyż dla jej synów była jak druga matka. Po zatrudnieniu dzieci i młodzi małżonkowie szybko się do niej przywiązują i Louise staje się najważniejszą osobą w rodzinie, co powoli i nieuchronnie prowadzi do dramatu.

Autorka krwawe zakończenie tej historii zdradza w pierwszym rozdziale. Pierwsze zdanie powieści "Młodsze dziecko nie żyje" zapada w pamięć i rozpoczyna lekturę trzymającą w napięciu do ostatniej strony. Slimani analizuje francuskie społeczeństwo - relacje małżeńskie, rodzinne, przesądy klasowe i kulturowe. "Kołysanka" to również studium niełatwych relacji rodzic-dziecko (w różnym wieku).
Z pewnością jest to powieść wywołująca u Czytelnika gamę emocji i zapada w pamięć na dłużej, m.in. dzięki rewelacyjnej narracji.

Polecam zdecydowanie 🔥

Dziś chciałabym Wam polecić wyróżnioną Nagrodą Goncourtów w 2016 r. powieść "Kołysanka" marokańskiej pisarki Leïli Slimani.

Jest to historia młodego małżeństwa z dwójką małych dzieci. Kiedy Myriam chce powrócić do ukochanego zawodu i pracy w kancelarii adwokackiej, napotyka początkowo na opór ze strony męża. Postanawiają jednak zatrudnić nianię; przeprowadzają dokładnie,...

Świetnie mi się czytało! Wręcz pożarłam tę książkę w ciągu jednego dnia. Czytałam w metrze i na ławce, w autobusie i w łóżku.
Zdradzenie na samym początku co sie stało i z czyjej winy (krytykowane przez niektórych czytelników) to zabieg ryzykowny,
jednak autorka koncertowo prowadzi intrygę. Zaczyna od hitchcockowskiego "trzesienia ziemi" i udaje jej się aż do końca utrzymać napięcie.

"Kołysanka" to powieść o dwóch kobietach - młodej matce Myriam, rozdartej między opieką nad dziećmi i pragnieniem pracy w ukochanym zawodzie i niani Louise, która oczekuje od pracodawców więcej niż są jej w stanie dać.

Leila Slimani powoli zagęszcza atmosferę kreśląc wstrząsające studium samotności współczesnego człowieka, rodzącej się depresji, kiełkującego szaleństwa.

Książka z gatunku tych, o których myśli się jeszcze długo po przeczytaniu ostaniego zdania: 8/10

Świetnie mi się czytało! Wręcz pożarłam tę książkę w ciągu jednego dnia. Czytałam w metrze i na ławce, w autobusie i w łóżku.
Zdradzenie na samym początku co sie stało i z czyjej winy (krytykowane przez niektórych czytelników) to zabieg ryzykowny,
jednak autorka koncertowo prowadzi intrygę. Zaczyna od hitchcockowskiego "trzesienia ziemi" i udaje jej się aż do końca...

Świetna!

Świetna!

Młode małżeństwo stoi przed klasycznym wyzwaniem - jak poradzić sobie z dwójką małych dzieci i spełniać się zawodowo. Miriam, która pragnie kontynuować karierę adwokacką decyduje się z mężem na zatrudnienie Louise.
Oczywiście początkowo kobieta sprawia dobre wrażenie, jednak im bardziej poznajemy bliżej bohaterów i coraz bardziej Louise przywiązuje się do domu, tym sytuacja jest napięta i robi się… dziwnie.

Prolog rzuca nas w mrok - już wtedy dowiadujemy się, że coś się stało. Coś bardzo strasznego. Dlatego dalsze rozdziały przybliżają do poznania prawdy.

Książkę chociaż szybko się czyta to nie zawiera mnóstwo krwawych zwrotów akcji. To raczej taka historia, w której po nitce do kłębka dowiadujemy się całej otoczki. Na pewno na plus trzeba oddać styl bohaterki, bo rzeczywiście w każdej kolejnej stronie pojawiło się napięcie, dziwną atmosferę i przede wszystkim czułam się nieswojo im głębiej „wchodziłam do domu”. Czasami właśnie pewne sprawy zostawiamy za drzwiami naszych domów, a tutaj wchodzimy i oglądamy wszystko jak to wygląda. Styl jest bardzo zimny, co dodaje jeszcze do napięcia.

Należy też oddać autorce jak dobrze oddała tę dziwną relację Niania- Rodzice, w której to widać coraz większe uzależnienie się wobec drugiej osoby dla własnej wygody i też zaniedbania samych rodziców, czy nie reagowania na dosyć nietypowe zachowania.

„Kołysanka” to książka, którą bardzo szybko się czyta, zaczyna się z wysokiego C i brniemy w atmosferze niepokoju i mroku. O tym, że za każdym człowiekiem, kryje się ta szarość. O wychowaniu i uzależnienia się od drugiej osoby, a także o depresji i problemach psychicznych.

Książka na pewno jest dla osób, które lubią takie powolne historie i w których możemy wejść w głąb zależności rodzinnych.

Młode małżeństwo stoi przed klasycznym wyzwaniem - jak poradzić sobie z dwójką małych dzieci i spełniać się zawodowo. Miriam, która pragnie kontynuować karierę adwokacką decyduje się z mężem na zatrudnienie Louise.
Oczywiście początkowo kobieta sprawia dobre wrażenie, jednak im bardziej poznajemy bliżej bohaterów i coraz bardziej Louise przywiązuje się do domu, tym...

Czytało się dobrze, dosyć lekko. Pierwsza książka, którą przeczytałam tylko po francusku, więc na zawsze pozostanie mi do niej sentyment.

Czytało się dobrze, dosyć lekko. Pierwsza książka, którą przeczytałam tylko po francusku, więc na zawsze pozostanie mi do niej sentyment.

Początek powieści uderza swoją wstrząsającą i mroczną atmosferą, która mimo wszystko intryguje i przyciąga. Z czasem akcja łagodnieje, poznajemy Myriam, Paula, ich dzieci oraz nianię. Jednak podczas lektury nieustannie towarzyszył mi niepokój – subtelny, ale wyczuwalny, jak cichy oddech na karku. Z każdą stroną napięcie narastało, lęk zdawał się czaić za rogiem, gotowy wyłonić się w najmniej spodziewanym momencie. Pierwszy rozdział tak silnie wpłynął na moje emocje, że być może utraciłam zdolność chłodnej oceny.

To znakomita książka, która porusza trudne tematy – depresji, rozwijającej się choroby psychicznej – pełna subtelnych niedopowiedzeń, a jednocześnie napisana z niezwykłą delikatnością.

Początek powieści uderza swoją wstrząsającą i mroczną atmosferą, która mimo wszystko intryguje i przyciąga. Z czasem akcja łagodnieje, poznajemy Myriam, Paula, ich dzieci oraz nianię. Jednak podczas lektury nieustannie towarzyszył mi niepokój – subtelny, ale wyczuwalny, jak cichy oddech na karku. Z każdą stroną napięcie narastało, lęk zdawał się czaić za rogiem, gotowy...

Czyta się świetnie, napięcie jest cały czas pomimo tego, że wiemy , co się stanie. Ale jak, dlaczego? Paranoja, obsesja i po prostu prawda życiowa. Autorka prowadzi suchą, obojętną i zimną narrację w taki sposób, że włos się jeży. Polecam, to nie kryminał a intrygujący dramat społeczny. O zagubieniu i osamotnieniu z niepewnym jutrem. Do tej tragedii musiało dojść, bo nikt z domowników nie zauważył w porę zagrożenia, niewinnych niby zdarzeń, które z czasem zamieniły się w zrujnowane życie. Louise ma chorą duszę, niespełnione marzenia, żal do wszystkich i przede wszystkim ponure wspomnienia z dawnego życia, które nie dają spokoju. Ona chce, żeby dana chwila trwała w nieskończoność, żeby cały czas być potrzebną w tym domu i TYLKO W TYM. Z czasem to ona rządzi. I zdaje sobie sprawę ze swojego postępowania, wie że zostanie za to ukarana. Wszyscy coś udają, milczą, bo nie wypada, bo to nic nie da. Czy tylko niania jest zła? Bezmyślność i milczenie małżeństwa dla własnej wygody to też okrucieństwo. Pokazowy styl życia, pozory, a tak naprawdę zmęczenie i wypalenie rodzinne.
Gdzieś przeczytałam, że tytułowa kołysanka śpiewana francuskim maluchom zawiera słowa o śmierci dzieci.

Czyta się świetnie, napięcie jest cały czas pomimo tego, że wiemy , co się stanie. Ale jak, dlaczego? Paranoja, obsesja i po prostu prawda życiowa. Autorka prowadzi suchą, obojętną i zimną narrację w taki sposób, że włos się jeży. Polecam, to nie kryminał a intrygujący dramat społeczny. O zagubieniu i osamotnieniu z niepewnym jutrem. Do tej tragedii musiało dojść, bo nikt z...