Seks i kłamstwa. Intymne życie kobiet w kraju arabskim

Nie wnosi nic odkrywczego. Troszkę suche te relacje, przeplatane refleksjami autorki.

Nie wnosi nic odkrywczego. Troszkę suche te relacje, przeplatane refleksjami autorki.

Byłam na początku roku w Maroku, krótko i dość nieoczekiwanie, nie wiedząc zbyt wiele o tym kraju. Przykuło moją uwagę to, że mężczyźni byli głośni i ekspansywni, podczas, gdy kobiety się cicho przemykały, bardzo często w burkach/hidżabach. Książka Slimani potwierdziła moje spostrzeżenia. Ciekawa lektura, chociaż momentami niektóre opowieści się trochę zlewały ze sobą i wydawały się trochę "na jedno kopyto". Ale ogólnie uważam, że "Seks i kłamstwa" to bardzo ciekawy portret patriarchalnego społeczeństwa, gdzie z jednej strony kawałek błony śluzowej urasta do rangi czegoś świętego, z drugiej - tajemnicą poliszynela jest, że wiele osób nie przestrzega wszechobecnych nakazów i zakazów. Są wstrząsające historie (np. konsekwencje przepisu dotyczącego małżeństwa z gwałcicielem),z drugiej strony jest to też opowieść o sile buntu i emancypacji, jak np. protesty w związku z uwięzieniem nastolatków, którzy wrzucili na Facebooka zdjęcie pocałunku. Niektóre wątki brzmią całkiem znajomo, przywodząc na myśl prawicowych polityków uciekających po rynnie z orgii gejowskiej.

Byłam na początku roku w Maroku, krótko i dość nieoczekiwanie, nie wiedząc zbyt wiele o tym kraju. Przykuło moją uwagę to, że mężczyźni byli głośni i ekspansywni, podczas, gdy kobiety się cicho przemykały, bardzo często w burkach/hidżabach. Książka Slimani potwierdziła moje spostrzeżenia. Ciekawa lektura, chociaż momentami niektóre opowieści się trochę zlewały ze sobą i...

Reportaż o marokańskim świecie seksualności ,zakazach i obrazach moralności z jednej strony a z drugiej o mocnym życiu w zaułkach miasta o gwałtach i uprawianiu seksu .

Reportaż o marokańskim świecie seksualności ,zakazach i obrazach moralności z jednej strony a z drugiej o mocnym życiu w zaułkach miasta o gwałtach i uprawianiu seksu .

Temat ważny i ciekawy, ale książka mi się dłużyła. Nie stosuje się do zasady "show, don't tell": za dużo statystyk i historii, za mało rozmów z kobietami ilustrujących oblicza problemu. Rozmowy są wprowadzane wstawkami typu "z X spotkałam się w kawiarni w 2015" które zupełnie nic nie wnoszą i tylko utwierdzają mnie w przekonaniu że świadectwa kobiet nie są wynikiem dłuższych pogłębionych rozmów.

Temat ważny i ciekawy, ale książka mi się dłużyła. Nie stosuje się do zasady "show, don't tell": za dużo statystyk i historii, za mało rozmów z kobietami ilustrujących oblicza problemu. Rozmowy są wprowadzane wstawkami typu "z X spotkałam się w kawiarni w 2015" które zupełnie nic nie wnoszą i tylko utwierdzają mnie w przekonaniu że świadectwa kobiet nie są wynikiem...

Gdyby tę książkę skrócić o połowę, ocena byłaby przynajmniej o jeden punkt wyższa. Bo zaczynała się bardzo ciekawie. Ale gdy dziesiąta osoba opowiada właściwie to samo, tylko w nieco innych słowach, czytelnik (czyt.ja) zaczyna się kręcić na fotelu. Po pierwszych wywiadach zrozumiałam,że to Maroko to kraj hipokryzji, gdzie wszyscy chcą seksu, a robi się z tego grzech, tabu i traktuje kobiety, jakby były dobrem publicznym z błona dziewicza (bez niej są śmieciami). Było to mocno szokujące i autentycznie wciągnęło mnie. Niestety, oczekiwałam, że każda kolejna rozmowa powie coś z innego punktu widzenia, świeżego, zmuszającego do refleksji. Chyba coś mocno zawiodło na etapie redakcji. Zatem podsumowując: jeśli przeczytasz tak połowę i podsumowanie, to wystarczy.

Gdyby tę książkę skrócić o połowę, ocena byłaby przynajmniej o jeden punkt wyższa. Bo zaczynała się bardzo ciekawie. Ale gdy dziesiąta osoba opowiada właściwie to samo, tylko w nieco innych słowach, czytelnik (czyt.ja) zaczyna się kręcić na fotelu. Po pierwszych wywiadach zrozumiałam,że to Maroko to kraj hipokryzji, gdzie wszyscy chcą seksu, a robi się z tego grzech, tabu i...

Slimani z niezwykłą wrażliwością przedstawia historie kobiet, które zmagają się z codziennymi wyzwaniami, takimi jak ukrywanie przedmałżeńskiego życia seksualnego, ciąże pozamałżeńskie, czy poszukiwanie nielegalnych metod aborcji. Ich historie odsłaniają brutalną rzeczywistość życia w kraju, gdzie społeczne oczekiwania często kolidują z prywatnymi pragnieniami, prowadząc do sytuacji pełnych bólu i rozczarowań.

Całość: https://portafortunas.pl/recenzja-seks-i-klamstwa-intymne-zycie-kobiet-w-kraju-arabskim-leila-slimani/

Slimani z niezwykłą wrażliwością przedstawia historie kobiet, które zmagają się z codziennymi wyzwaniami, takimi jak ukrywanie przedmałżeńskiego życia seksualnego, ciąże pozamałżeńskie, czy poszukiwanie nielegalnych metod aborcji. Ich historie odsłaniają brutalną rzeczywistość życia w kraju, gdzie społeczne oczekiwania często kolidują z prywatnymi pragnieniami, prowadząc do...

Książka Leili Slimani opowiada o zmaganiach Marokanek z narzuconymi przez konserwatywne społeczeństwo sztywnymi regułami moralnymi.

Przypisano im rolę "ambasadorek cnoty i tożsamości" narodowej, a ich postępowanie jest nieustannie oceniane przez stróży moralności – rodziców, sąsiadów, potencjalne teściowe, a także zupełnie obcych ludzi.

W kraju, w którym seksualność stanowi tabu, bohaterki Slimani otwarcie (choć często pod zmienionym imieniem) opowiadają o swoich doświadczeniach – o buncie przeciwko krępującym tradycjom i rodzinie, czy o podporządkowaniu. O tajnych schadzkach z mężczyznami, albo o nieudanym życiu seksualnym w małżeństwie. Przeczytacie tu też o prostytutkach, które otrzymywały za swoje usługi zapłatę w warzywach. O zaaranżowanym przez ojca małżeństwie 13-latki, czy 30-latce, mieszkającej z rodzicami, którzy narzucają jej ograniczenia. O skandalistkach w hidżabach, czy o kobietach, które decydując się odejść od męża, który je krzywdził i ułożyć sobie życie z innym mężczyzną, ryzykują utratę prawa do opieki nad swoimi dziećmi.

Autorka opisuje Marokanki rozdarte pomiędzy tradycją, a pragnieniem wolności. Wiele z nich prowadzi podwójne życie – zakładają hidżaby tylko w weekendy, gdy odwiedzają rodziców, a w tygodniu, na uczelni i w gronie przyjaciół, ubierają się bardziej swobodnie.

Jedyne, co mi się nie podoba to chyba polski podtytuł („Intymne życie kobiet w kraju arabskim”, w odróżnieniu od francuskiego oryginału "La vie sexuelle au Maroc"). Zdecydowanie wolałabym by na polskiej okładce także znalazła się nazwa kraju, bo istnieją pewne różnice między poszczególnymi krajami arabskimi, a gdy wrzucamy je do jednego worka, to Edward Said przewraca się w grobie. Ale rozumiem jeśli jestem w mniejszości, a dla większości osób, do których ma trafić ta książka, kraje arabskie zlewają się raczej w jedno.

Co nie zmienia faktu, że to bardzo dobra książka.

Jedną z jej zalet jest to, że napisała ją Marokanka, która znacznie lepiej niż my rozumie tamtejsze kody kulturowe. Wprawdzie od 15 lat mieszka zagranicą i przywykła już do francuskiej swobody obyczajowej, to nie patrzy przez europejskie okulary. Nie kieruje się tanim sensacjonizmem, tylko stara się lepiej zrozumieć swój własny naród.

Warto dodać, że – jak mówi pod koniec książki Asma Lamrabet, Dyrektorka Centrum Studiów i Badań nad Kwestiami Kobiet w Islamie, „Wszystkie religie są siebie warte jeśli chodzi o seksualność”.

Książka Leili Slimani opowiada o zmaganiach Marokanek z narzuconymi przez konserwatywne społeczeństwo sztywnymi regułami moralnymi.

Przypisano im rolę "ambasadorek cnoty i tożsamości" narodowej, a ich postępowanie jest nieustannie oceniane przez stróży moralności – rodziców, sąsiadów, potencjalne teściowe, a także zupełnie obcych ludzi.

W kraju, w którym seksualność...

Do napisania tej książki, Leïla Slimani została zainspirowana podczas prezentacji swojej wcześniejszej powieści.
Podczas tych spotkań podchodziły do niej najczęściej kobiety, z różnych środowisk Maroka, opowiadając historie ze swojego życia, nawet te bardzo osobiste, intymne.
Na przełomie I i II tysiąclecia, kultura islamska osiągnęła apogeum. Literatura i sztuka erotyczna były w rozkwicie. Muzułmanie nie dostrzegali sprzeczności, między potrzebami ciała, a wymogami religii.
Na przełomie XIX i XXw. w krajach arabskich seks stał się tematem tabu, a jednocześnie publiczną tajemnicą i trwa po dziś dzień. Nawet drobne odstępstwa od przepisów prawa mogą być karane więzieniem.
W tym wydaniu pisarka wyjaśnia nie tylko tę kwestię, ale też zapoznaje czytelnika z codziennymi problemami marokańskich kobiet. One już od momentu narodzin są na straconej pozycji. Czasem, przy wsparciu rodziców mogą jednak osiągać życiowe sukcesy.
Książka zawiera wiele ciekawych, mało znanych informacji dla szerszego ogółu czytelników.
Wydawnictwu Znak Literanova dziękuję za egzemplarz recenzencki💝

Do napisania tej książki, Leïla Slimani została zainspirowana podczas prezentacji swojej wcześniejszej powieści.
Podczas tych spotkań podchodziły do niej najczęściej kobiety, z różnych środowisk Maroka, opowiadając historie ze swojego życia, nawet te bardzo osobiste, intymne.
Na przełomie I i II tysiąclecia, kultura islamska osiągnęła apogeum. Literatura i sztuka erotyczna...

Choć z pozoru wiemy, jak wygląda pozycja kobiet w islamie, to ta książka wypełnia pobieżne refleksje krwistymi faktami. Jest o religijnym klinczu, zakłamaniu mężczyzn i ogromnym problemie aborcyjnym. Mimo że opisy dotyczą tylko Maroka, to wiele z tych historii mogłoby wydarzyć się w innych muzułmańskich krajach. Świeżo podane, dobrze opracowane, otwierające oczy.

Choć z pozoru wiemy, jak wygląda pozycja kobiet w islamie, to ta książka wypełnia pobieżne refleksje krwistymi faktami. Jest o religijnym klinczu, zakłamaniu mężczyzn i ogromnym problemie aborcyjnym. Mimo że opisy dotyczą tylko Maroka, to wiele z tych historii mogłoby wydarzyć się w innych muzułmańskich krajach. Świeżo podane, dobrze opracowane, otwierające oczy.

Sądzę, że w podtytule warto podkreślić, że opisywane historie dotyczą tylko i wyłącznie Maroka. Fakt tak wąskiej tematyki trochę mnie rozczarował, ale to jedyna wada. Książka rzuca nowe światło na z pozoru tak konserwatywny kamień jakim jest świat islamu. Jak widać dewocja nie występuje tylko w chrześcijaństwie.

Sądzę, że w podtytule warto podkreślić, że opisywane historie dotyczą tylko i wyłącznie Maroka. Fakt tak wąskiej tematyki trochę mnie rozczarował, ale to jedyna wada. Książka rzuca nowe światło na z pozoru tak konserwatywny kamień jakim jest świat islamu. Jak widać dewocja nie występuje tylko w chrześcijaństwie.